Кіріспе
Франсиско Солано и Хименес (Франсис Соланус; 10 наурыз 1549 – 14 шілде 1610) – Оңтүстік Америкада миссионерлік қызмет атқарған испан діншісі және францискан орденінің мүшесі, католик шіркеуінде әулие ретінде құрметтеледі.
Francisco Solano y Jiménez (also known as Francis Solanus; 10 March 1549 – 14 July 1610) was a Spanish friar and missionary in South America, belonging to the Order of Friars Minor (the Franciscans), and is honored as a saint in the Roman Catholic Church.
Ерте өмір
Ол 1549 жылдың 10 наурызында Монтильяда дүниеге келді, Матео Санчес Солано мен Ана Хименестің үшінші баласы болды. Ол иезуиттерден білім алғанмен, францискан монахтарының кедейлік және тәухид өміріне құштарлық танытты. Жиырма жасында Монтильядағы Кіші бауырлар орденіне қосылып, үлкен табиғи сұлулығымен әйгілі Сент-Лоуренс монастырының тәлімгеріне оқуға түсті. Бұл қауым орден ішіндегі реформаланған бағытты ұстанды, қатаң дұға, үнсіздік және ораза режимін сақтады. Франциск осы тәртіпке қатаң бойынсұрып, әрқашан жалаң аяқ жүрді, ет жемеді және сол жыл бойына шашты киім киді. Дегенмен, бұл оның денсаулығына зиян келтіріп, оны сырқаттау және шаршаған күйде қалдырды. Солано 1569 жылы салтанатты түрде орденге қабылданды. Содан кейін Севильядағы Лоррето анамыз монастырына семинариялық білімін алуға жіберілді. Мұнда ол философия мен теологияны ғана емес, музыкалық қабілеттерін де дамытты. 1576 жылы ол дін қызметкері болып тағайындалды, бірақ анасының денсаулығының нашарлауына байланысты анасы бұл рәсімге қатыса алмады. Ол содан кейін қауымның рәсімдер шебері болып тағайындалды. Франциск әдемілікті жақсы көріп, монастырьдің шіркеуінің жанында саз балшықтан және қамыстан жасалған кішкентай бөлме жасады. Теологиялық білімін аяқтағаннан кейін Солано аймақтың төңірегіндегі ауылдарға уағызшы ретінде жіберілді. Біраз уақыттан кейін оған мойындаушылыққа лицензия берілді. Осы кезеңде ол католик дінін уағыздағаны үшін шейіт болу ниетімен Солтүстік Африкаға баруға рұқсат сұрады. Бірақ оның өтініші қабылданбады. Содан кейін Солано назарын американдық миссияларға бұрды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Солано анасын күтіп-бағу үшін Монтильяға, туған қаласына оралды. Ол сол кезде кереметтер жасаушы ретінде танылды, өйткені көптеген адамдар оның тілегі арқылы ауруларынан айықты. 1583 жылы Гранадада оба эпидемиясы басталып, ол науқастар мен өлмеге жақын адамдарға көмектесті.
Жаңа әлем
Испания патшасы Филипп II францискандықтардан Америкаға Евангелиені уағыздау үшін миссионерлер жіберуді сұрады. 1589 жылы Солан Испаниядан Жаңа дүниеге аттанды, Панамаға жетіп, тас жолдан өтіп, оны Перуге жеткізетін кемеге мінді. Соланның 1619 жылы Перудағы Трухильо жер сілкінісін болжағандығы айтылады. Ол 1610 жылы Лима қаласында қайтыс болды.
Құрмет
Соланусты 1675 жылы Рим папасы X Климент жарылқады, ал 1726 жылы Рим папасы XIII Бенедикт қасиетті деп жариялады. Ол Аргентина, Боливия, Чили, Парагвай және Перу елдерінің де қамқоршысы болып саналады. Хумахуакада күн сайын дәл сағат 12-де қала әкімшілігінің мұнарасындағы ауыр мыс есіктер ақырындап ашылып, Сан-Франциско Соланоның толық мөлшердегі, қимылдайтын ағаштан жасалған, әсерлі мүсіні шамамен екі минутқа пайда болып, ауыл алаңында үнсіз күтіп тұрған көпшілікке батасын береді.