Кіріспе
Бұрынғы автомобиль өндірушісі, манга сериясы. Maicowerk A. G., саудалық атауы Maico – Тюбинген қаласына жақын Швабияның Пфаффинген қаласында орналасқан отбасылық компания. 1926 жылы Ульрих Мейш құрған Maisch & Co компаниясы бастапқыда 98 және 123 куб.см көлемді Ilo екі тактілі қозғалтқыштарын өндірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, компания өздерінің бір құрылымды екі тактілі қозғалтқыштарын шығара бастады және толық жиналған мотоциклдерді сатты. Maico 1950-ші жылдардың соңында өзінің микроавтомобильдерінің желісімен автомобиль бизнесіне қысқа ғана уақытқа қатысты. Maico гоу-карттарға арналған қозғалтқыштарды да жасады. Жолдық мотоциклдер желдердің аттарымен аталды – "Близард", "Тайфун" сияқты, бірақ компания мотокросс және эндуроға арналған арнайы құрастырылған машиналарымен және "Maicoletta" скутерлерімен көбірек танымал болды. Олардың барлығы жол мотоциклдерінен көп сатылды.
the manga series
Maicowerk A. G., known by its trading name Maico is the name of a family company in the Swabian town of Pfäffingen near Tübingen. Founded in 1926 by Ulrich Maisch as Maisch & Co, the company originally manufactured 98 and 123 cc Ilo two stroke engines. After World War II, they began producing their own unit construction two stroke engines, selling complete motorcycles. Maico made a brief foray into the automobile business with their own line of microcars in the late 1950s. Maico have also made go kart engines. The road motorcycles were named after winds "Blizzard", "Typhoon" etc., but the company was better known for its purpose built motocross and enduro machines, and for its 'Maicoletta' motor scooters, all of which sold in higher numbers than the road motorcycles.
Maico жарыс мотоциклдері
Maico мотокросс (MC) және эндуро (GS) жарыс модельдері 1970 жылдар бойы Еуропа мен Америка жарыстарында жоғары жетістіктерге қол жеткізді. Honda, Yamaha, Suzuki және Kawasaki сияқты жапондық зауыттардың қаржылық мүмкіндіктері мен үлкен жарыс командаларының қолдауы болмаса да, Adolf Weil, Åke Jonsson және Willy Bauer сияқты Maico жүргізушілері жапондық зауыттарға күшті қарсылық көрсетіп, мотокросс әлем чемпионатында көптеген топ үштің қатарына іледі. Компания Grand Prix жол жарыстарында да жетістіктерге қол жеткізді, 1972 және 1973 жылдар аралығында 125cc Grand Prix жарыстарында үш рет жеңіске жеткен Börje Jansson. Америкалық Motocross Action журналы 1981 жылғы Maico Mega 2 490cc мотоциклін барлық уақыттағы ең ұлы ашық кластағы мотокросс мотоциклі деп атады. Мотокросс серпілісі технологиясына ең үлкен үлес 1974 жылы енгізілді, АҚШ-тағы Wheelsmith Motorcycles және Еуропадағы Gunther Schier командалары Maico зауытының мотоцикліне артқы амортизаторларды алға жылжытып, серпіліс қабілетін арттырып, бәсекелестікті жеңуге мүмкіндік берді. Бұл зауыттық командалар мен жеке жүргізушілердің арасында қарқынды жарысқа түсуге себеп болды, олар бәсекеге қабілетті болу үшін кадрларын өзгертуге асықты. Maicowerk AG 1983 жылы банкротқа ұшырады, бірақ 1986 жылға дейін мотокросс және эндуро модельдерін (заңдық мәселелерге байланысты АҚШ-та M Stars деп қайта ат қойылды) өндіруді жалғастырды. Кейінгі өндірушілер бренд атауын сатып алып, оны өздерінің шектеулі өндіріс мотоцикліне қолданды. Қазіргі заманғы ашық кластағы мотоциклі Maico брендімен әлі де өндірілуде. ATK Intimidator мотоциклі (Maico-ның өзінің мотоциклінен басқа ең қуатты екі тактылі мотоцикл ретінде танылған) Maico қозғалтқышымен жабдықталған. 1986 жылы компания жұмылдырылғаннан кейін Lorenz Merkle-ге сатылды, ол 1990 жылдардың ортасына дейін Maico атауымен мотоциклдерді өндірді. Осы кезеңде Maico мотоциклінің пластиктері қызылдан көк түске өзгерді, бірақ бұл Merkle-дің емес, дистрибьютор Bill Brown-ның бастамасы болды. 1986 жылы Maico жаңа мотоциклдерді Ұлыбританияға жібергенде, дистрибьютор Билл Браун олардың жаңа дизайнына риза болды, бірақ олардың бұрынғы жылғы модельдерден еш айырмашылығы жоқ екеніне көңілі толмады. Сондықтан ол оларды жалаңаш күйде сатып алып, көк пластик бөліктерін қосымша сатып алды. Осы жылдар ішінде мотоциклдерге бірнеше өзгерістер енгізілді. 1992/93 жылдары 500cc мотоциклінің көлемі 490cc-ден 500cc-ге дейін артты, бұл үшін поршень білігі шанақтың иісін арттыру үшін кранкте жылжытылды. Сонымен қатар, жаңа ауыстыру механизмі орнатылды. 1990 жылдардың ортасында Merkle компанияны сатуға тырысты, өйткені кіріс деңгейіне байланысты оны ұстап тұру мүмкін болмады. Компанияны сатып алуға бірнеше компания мүдделілік танытты, оның ішінде Индонезиядан келген компания және АҚШ-тағы U.S. Maico компаниясының өкілі Ronnie Smith. Бірақ компанияны сатып алуға жасалған әрекет алаяқтық екені анықталды. Ақырында компания голланд Rodem компаниясына тиді. Rodem 1995 жылдан 1997 жылға дейін Maico мотоциклін өндірді, бірақ банкротқа ұшырады және оның ең ірі акционері Brouwer басқаруды қолға алды. 1998 жылы алғаш рет Maico мотоциклі шығарылмады. Көшпенді моторын жақсарту және жанама қозғалтқыш құрастырудағы шебері Hermann Walgenbach Maico мотоциклін қайта жаңартып, 1999 жылы гидравликалық әрекетті де қамтитын жаңа модельді шығарды. Brouwer Maico мотоциклін сатуды тоқтатуды шешті, ал Германиядағы Koestler өндірісті қайта бастады және бүгінгі күнге дейін Maico мотоциклін өндіріп келеді. 2003 жылы ол супермото командасына демекшілік етіп, оларға көбірек қуат қажет болды, сондықтан Maico 620 және Maico 685 мотоциклі жасалды. Maico бүгінгі күнге дейін жанкүйерлердің сүйіспеншілігін қалыптастырып келеді. Көптеген жүргізушілер ескі Maico мотоциклін қалпына келтіріп, көрмеге қоюға немесе жарысқа қатысуға дайындық жасайды.
Маиколетта
1950 жылдардағы Maicoletta мотороллеры – қазіргі заманға дейін кез келген өндіруші жасаған ең ірі мотороллерлердің бірі болды. Қозғалтқышы бір цилиндрлі, 247 см³ көлемді, порты екі тактілі (экспорттық нұсқасында 277 см³ қозғалтқышпен, сондай-ақ тіркемемен пайдалану үшін де шығарылды), төрт педальмен басқарылатын беріліс, жабық тізбекті жетегі, центробектік желдеткіш және электрлік стартермен жабдықталған. Бұл, ұзын ходы бар телескопиялық амортизаторлары мен 14 дюймдік дөңгелектері бар мотоциклдік принциптерге негіделген құбырлы рамаға орнатылған. Maicoletta-ның максималды жылдамдығы сағатына 70 мильден асып, сол кездегі көптеген 250 см³ мотоциклдермен салыстыруға болады. 1950 жылдары Vespa, Lambretta сияқты көптеген мотороллерлер 125 см³-ден 200 см³-ге дейін, 8-10 дюймдік дөңгелектерімен және сағатына 55-60 миль жылдамдықпен жүретін. Сондықтан қымбат, бірақ жылдам және жайлы Maicoletta мотороллер клубтарының жанкүйерлері арасында танымал болды. Қазіргі стандарттар бойынша тежегіштері (алдыңғы және артқы барабанды тежегіштер) толыққанды емес, бірақ сол кезеңдегі басқа мотороллерлермен салыстырғанда кем емес.
Кірпішпен іске қосу
1950 жылдары өте жетілген және оған қатысты көптеген жалпы қате түсініктер бар, ерекше Бош алты вольттік "маятник" электрлік стартер жүйесі орнатылған. Іске қосылғанда, коленвалды айналдырудың орнына, стартер коленвалдағы генератор орамдарын пайдаланып, коленвалдағы кулактардың бақылауымен оны алға-артқа тербелді. Бұл кулактар генератордағы контактілерді жауып, "бақылау қорабындағы" кері айналу қосқышын іске қосып, әрбір тербелістің соңында коленвалдың бағытын өзгертті. Операция кезінде коленвалдың қысымға қарсы үнемі алға-артқа секіріп отыратын сияқты әсер тудырады. Жеке тұтандыру контактілері тек алға қарай қозғалғанда ғана тұтандыру шығырын жаққан, ал бұл цилиндрдегі қоспаны тұтандырғанда қозғалтқыш қалыпты айнала бастайды, стартер босатылып, қалыпты тұтандыру жүйесі жұмыс істейді. Бұл жүйенің артықшылығы – стартердің коленвалды қысымға қарсы айналдыру қажеттілігі болмайды, сондықтан алты вольттік жүйеден аз қуат талап етіледі. Оның кемшілігі – көптеген контактілердің болуы, оларды реттеу қиын болуы мүмкін. Кері айналу қосқышының контактілері ұзақ пайдалануда тозығып, жөндеуі өте қиын болуы мүмкін, сондықтан скутер кейінірек дөңгелектен итеру арқылы іске қосылуына әйгілі болды.
to trigger a reversing switch in the "control box" that changed the crankshaft direction at the end of each swing. This gives the impression of the crankshaft continually bouncing back and forwards against compression, when operated. A separate set of ignition points fired the spark plug in the forward direction only, and when this fires the mixture in the cylinder the engine starts to rotate normally, the starter was released and the normal ignition system took over. The advantage of this system is that the starter does not have to force the crankshaft to turn over against compression, so less power is required from the six volt system. Its disadvantage is the unusual number of contacts, which can be difficult to adjust. The reversing switch contacts tend to wear out with extended use and can be very difficult to get repaired, hence the scooter's reputation for requiring roll starts later in life.
Майко Мобил
Maico Mobil, "екі дөңгелекті автомобильге" ұқсайтыны айтылады, өте жабық екі дөңгелекті мотоцикл болды және одан аз санда ғана сатылды. Ол мотоциклдің басқару мүмкіндігін, скутердің қолайлылығын, үлкен багажды және ауа райынан қорғауды біріктіру үшін жасалған. Оны "қоқыс жәшігі" деп лақап қойған. Mobil 1950 жылдың маусымынан 1958 жылға дейін алюминийден жасалған корпусымен және құбырлы рамасымен өндірілді.
Микроавтомобильдер
Maico 1956 жылдан 1958 жылға дейін микроавтомобильдер де өндірді.