Кіріспе

Пастрана ([,]) – Филиппиннің Лейте провинциясындағы 5-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 19 359 адамды құрайды.

Тарих

Жеке муниципалитет ретінде құрылғанға дейін Пастрана Дагами муниципалитетіне қарасты болды. Испандықтар келгенге дейін елді мекенді "Памагпаган" деп атаған, себебі жергілікті тұрғындар шаштарын ретсіз қалпында тастаған. 1891 жылы капитан Венцеслао Ниэло, испан францискан монахы әкесі Эусебио Ибанес көмегімен, елді мекенді қалаға айналдырып, Гинбаядан қазіргі орнына көшірді. Әкесі Ибанес қалаға қасиетті мисса арқылы бата берді. Алғыс айту ретінде, тұрғындар қалаға Испанияның Пастрана қаласынан шыққан әкесі Ибанестің құрметіне "Пастрана" деп атады. Содан кейін шағын шіркеу мектептері ашылды. Осы кездегі жергілікті басқару бірлігі – пуэбло, ол бірнеше бариоларды қамтыды. Алғашқы губернатор – капитан Венцеслао Ниэло. Оған пуэблоны басқаруда қазіргі кеңесшілерге тең келетін "Guinhaupan" тобы, "tenientes" және "Cabezas de barangay" көмектесті. 1898 жылы Филиппин революциясы басталғанда, халық тауларға қашып кетті, ал Андрес Виллабланка басқарған жергілікті үкімет уақытша тоқтатылды. Осы тарихи сәтте партизандық жасақтың басшысы Хорхе Капили қаланың барлық үйлерін өртеп жіберді. 1901 жылы Грегорио Маркес муниципалдық президент болып тағайындалды. Бүкіл елді басып алған американдықтар Дагамиде әскерлік бөлім орналастырды. Олар Пастранаға кейде кішкентай қаланың істерін тексеруге келіп тұрды. 1903 жылы қаржының жеткіліксіздігіне байланысты қала Дагами бариосына қайта айналды. Пастрана біраз уақыт Дагами бариосы болып қала берді. 1912 жылы Агатон Виллабланка барионың муниципалитет мәртебесін қайтаруы үшін жұмыс істеді. Алғыс ретінде, халық Агатон Виллабланканы президент етіп тағайындады. Бес жылдан кейін, алғашқы муниципалдық сайлау өткенде, Агатон Виллабланка муниципалдық үкіметтің басшылығын сақтап қалды. 1942 жылы жапондықтар Пастрананы басып алғанда, халық жасырын түрде тауларға қашып кетті. Қаланың бұрынғы мэрі де эвакуацияланды, ал оның үлкен ағасы оның орнына отырды. Жапондықтар ұзақ тұрмады. Партизандар ғимараттарды өртеп жіберді, соның салдарынан қала біршама уақыт жапондықтардан бос болды. Бірақ 1943 жылы жапондықтар қайта оралды, бұл жолы ұзаққа, өйткені әскерлер гарнизон салды. Жапондық басқыншылар азаматтарға қаланың орталық бөлігінде тұруға бұйырды. Екі жыл бойы қала тұрғындары жапондықтардың зорлық-зомбылығынан қатты зардап шекті. 1944 жылы американдық азат ету күштері жапондықтарды қуып шыққанда, соғысқа дейінгі мэр болған Франсиско Виллабланка өз лауазымына қайта оралды, және оның басшылығымен қала бұрынғы бейбіт қауымдастық мәртебесіне қайта келді. Қазіргі уақытта Пастрана, Шығыс Висаядағы ең ірі гравитациялық суару жүйесінің орналасқан Баррио Тингибтегінің арқасында ауыл шаруашылығы саласында қарқынды дамып келеді, бұл жүйе муниципалитеттің барлық бөлігін суару арналарымен қамтиды. Палоға тікелей және қоректендіру жолдары салынды. Бинаха ан бөгеті, Амандавинг тауының әсем көрінісімен, тамаша пикник орны болып табылады.

География

Кейде "перилер елі" деп аталатын Пастрана провинцияның ішкі қаласы. Географиялық тұрғыдан алғанда, ол Лейте аралының оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан және Таклобан қаласынан шамамен (қашықтық көрсетілмеген). Оның күріш далалары мен кокос плантациялары – аймақтың негізгі байлығы. Климаты салқын, ал топырағы құнарлы. Тингибтегі су жүйесі Таклобан қаласын және көршілес муниципалитеттерді сумен қамтамасыз етуге арналған.

Демография

2020 жылғы санақта Пастрана, Лейте халқы 19 359 адамды құрады, халық тығыздығы .