Кіріспе

Француз теңіз флотының Курбет класындағы "Франс" – француз теңіз флоты үшін салынған төрт "Дредноут" (Dreadnought) кемесінің соңғысы. Кеме 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында аяқталды. Франция ресми түрде дайын болмаса да, шілделік дағдарыс кезінде Франция президентін Ресейге кеңесу үшін жеткізді. Ол соғыс жылдары Адриатика теңізінде Австро-Венгрия теңіз күштерін блокадалаған Отранто бөгетін қорғап, кейде флагмандық кеме ретінде қызмет етті. Соғыстан кейін "Франс" және оның бауырласы "Жан Бар" линкоры Константинопольді оккупациялауға қатысып, 1919 жылы Оңтүстік Ресейдегі одақтас әскерлерге көмек көрсету үшін Қара теңізге жіберілді. Екі кеменің де соғыстан шаршаған экипаждары қысқа мерзімге бүлік көтерді, бірақ ол тез басылды және кеме жыл ортасында Францияға қайтып келді. 1922 жылы Франция жағалауында белгісіз жартасқа соқтығысып, төрт сағаттан кейін суға батып кетті.

Негізгі мәліметтер мен сипаттама

1909 жылға қарай француз флоты үлкен калибрлі артиллериямен жабдықталған соғыс кемелерінің, Курбеттер сияқты, аралас калибрлі конструкциялардан артық екеніне толық көз жеткізді. Келесі жылы жаңа Әскери-теңіз министрі Огюстен Буэ де Лапьерр 1906 жылғы Әскери-теңіз бағдарламасы аясында салынып жатқан шетелдік дредноуттармен салыстыратын дизайнды таңдады. Кемелердің жалпы ұзындығы болса, ені және орташа сусыру терең жүктемеде шамамен болды. Олардың қалыпты жүктемедегі сусыруы болса, ал толық жүктемеде – . Кемелердің экипажы жеке кеме ретінде 1115 адамнан тұрды, ал флагмандық кеме ретінде 1187 адамға дейін жетті. Кемелер екі лицензия бойынша салынған Парсонс бу турбиналық қондырғысымен жабдықталған, әрқайсысы 24 Белльвиль қазандығынан алынған бу арқылы екі винт білігін қозғалтады. Бұл қазандықтар көмірмен жұмыс істеді, сонымен қатар қосымша май шашыратқыштары болды және жобаланған жылдамдықты қамтамасыз етуге арналған. Курбет классының кемелері жеткілікті көмір мен отын майын тасымалдап, оларды жылдамдықпен жүзуге мүмкіндік берді.

Мансап

Франция, француз теңіз флотында қызмет еткен осы аттас жетінші кеме, 1 тамыз 1911 жылы Ateliers et Chantiers de la Loire компаниясына тапсырыс берілді. Кеме 30 қарашада Сен-Назерьдегі кеме құрылыс алаңында салына бастады және 7 қараша 1912 жылы суға жіберілді. Ол 1 шілде 1914 жылы Ресейдің Санкт-Петербург қаласына мемлекеттік сапармен келген президент Раймонд Пуанкарені тасымалдау үшін ресми түрде дайын деп жарияланды. Ол 16 шілдеде кемеге мінді. Жан Барт эскортында Франция 20 шілдеде Кронштадтқа келді. Сапар барысында Балтық теңізінде Германияның I-ші барлау тобының ұрыс крейсерлерімен кездесті. Француз кемелері 25-26 шілдеде Швецияның Стокгольм қаласына портқа кірді, бірақ Австрия-Мажарстан мен Сербия арасындағы жағдайдың ушығуына байланысты Данияның Копенгаген қаласына жоспарланған сапар күштен тоқтатылды; олар 29 шілдеде Дюнкеркке жетті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Франция 3 тамызда Германияға соғыс жариялаған кезде, әйел бауырлар Бресте болды және сол түні Тулонға кетті. Олар 6-сы күні Валенсиядан француздық "Курбе" және француздық "Кондорсет" және "Вергняуд" жарым-жартылай дрейдноуттарымен кездесті, өйткені "Жан Барт" 305 мм оқ-дәрімен проблемалар туындады, ал Франция әлі де ешқандай зарядтаған жоқ. Кемелер келесі күні әскер конвойымен кездесіп, оны Тулонға дейін алып барды. Франция 10 қазанда қызметке кірісті және 21 қазанда Адриатика теңізінің аузында Австро-Венгрия флотының Адриатикадан шығуға тырысуына жол бермеу үшін 1-ші әскери-теңіз армиясының 2-ші ұрыс эскадрильясына тағайындалды. "Жан Бартты" 21 желтоқсанда австро-венгерлік субмарина торпедалап түсіргені, соғыс кемелерінің осы қауіпке ұшырауы мүмкін екенін көрсетті және олар айдың қалған бөлігін оңтүстікке қарай Наварино шығанағындағы зәкірлеуге кетуге мәжбүр болды. 1915 жылы 11 қаңтарда француздарға Австрия-Мажарстан флотының Поладағы базасынан шығатыны туралы хабар берілді, сондықтан Франция мен оның әпкелері "Курбе" және "Париж" 1-ші әскери-теңіз армиясын солтүстікке қарай Албания жағалауына бастап кетті. Алайда бұл жалған хабар болып шықты, сондықтан олар үш күннен кейін кемеге тоқтады. Осы уақыт аралығында кемелер Ион теңізінде патрульдік бақылауда болды, өйткені су асты кемелерінің тығыз суларда шабуылынан қауіп төнгендіктен, соғыс кемелері оңтүстікке қарай жүзіп кетті. Италияның 23 мамырда Австрия-Мажарстанға соғыс жариялауы және Италияның Адриатикадағы теңіз операциялары үшін жауапкершілікті өз мойнына алу шешімі француз теңіз флотына Отранто бөгетін жабу үшін Мальтаға немесе Француз Тунисі Бизертаға кетуге мүмкіндік берді. 25 шілдеде "Франция" кемесі өртеніп, 14 қазанға дейін созылып жатқан жөндеу жұмыстары үшін Тулонға оралуға мәжбүр болды. Екі күннен кейін вице-адмирал Луи Дартиж дю Фурне 1-ші әскери-теңіз армиясының командалығын қабылдады және оның туын "Франция" кемесіне көтеріп, жыл бойы Мальтада қалды. Жылдың бір кезінде кеменің 47 мм-лік зеңбірекшелері әуеге қарсы (АА) зеңбірек ретінде пайдалануға мүмкіндік беру үшін жоғары бұрышты орнатуларға қойылды. Кейіннен олар екі Mle 1891 G зеңбірегімен әуеге қарсы қондырғылармен толықтырылды. 1916 жылы 27 сәуірде француздар Грекияның Кефалония аралындағы Аргостоли портын база ретінде пайдалана бастады. Дартиж дю Форне өзінің туын 23 мамырда француздық "Прованс" жауынгерлік кемесіне ауыстырды. Осы уақытта көптеген жауынгерлік кемелердің экипаждары су асты кемелеріне қарсы кемелерге ауыстырылды. 1917 жылдың басында француздар гректердегі Корфу аралын да пайдалана бастады, бірақ көмірдің жетіспеушілігі соғыстық кемелердің теңізге шығу мүмкіндігін қатты шектеді. Жағдай соншалықты нашар болды, ол Вице-адмирал Габриэль Дарриус 1917 жылы былай деп жазды: Армэ Навальдің әскери мүмкіндіктері, ол адам жетіспеушілігі мен штабтың тұрақты өзгеруімен қатты зардап шекті, жиі жаттығулар арқылы сақталуы керек, және наурыздан маусымға дейін біз қалыпты үлгіге сай келе алсақ та, көмір дағдарысы қазіргі уақытта кез-келген маневрлерге немесе оқ-дәріге үйретуге жол бермейді, тіпті жөндеуден қайтып келе жатқан кемелер үшін де. Үлкен кемелердің бірнеше ай бұрын болған қуатының 50 пайызынан астағаны байқалады. 1918 жылы олар қозғалмайтын болды, Корфудан тек жөндеу мен жөндеу үшін ғана шығып кетті. 1 шілдеде 1-ші әскери-теңіз армиясы қайта ұйымдастырылды, "Франция" 1-ші ұрыс дивизиясына тағайындалды. 1 шілдеде барлық "Курбеттер" 1-ші эскадрильяның 1-ші дивизиясына тағайындалды. 1920 жылы 10 ақпанда 1-ші әскери-теңіз армиясы таратылды және оның орнына Шығыс Жерорта теңізінің эскадрильясы және оның батыс әріптесі құрылды; барлық әйел бауырлар соңғы бөлімнің 1-ші ұрыс эскадрильясына тағайындалды, "Курбе", "Жан Барт" және "Париж" 1-ші ұрыс дивизиясында және "Франция" 2-ші ұрыс дивизиясында, контр-адмирал Луи Ипполит Виолет соңғысына Франциядан командалық жасады. Екі эскадрон 1921 жылы 20 шілдеде Жерорта теңізі эскадронына біріктірілді. "Франция" мен "Бретания" соғыс кемесі 1922 жылдың 18 ақпанынан 1 наурызына дейін Вильфранш портына сапар кезінде британдық соғыс кемесі мен жеңіл крейсерді қабылдады. Екі француздық линзерлері 28 маусымда бұрынғы австро-венгерлік линзерді нысана ретінде пайдаланып, оны батырып жіберді. 18 шілдеде "Франция", "Париж" және "Бретания" Бискай...