Кіріспе
Психологиядағы гипотеза Бикамерлік менталитеті - Джулиан Джейнс енгізген гипотеза. Ол ежелгі гректер сияқты адам ата-бабалары эмоциялар мен қалауларды өз ойларынан туындаған деп санамаған, бірақ олар өздеріне сыртқы құдайлардың іс-әрекеттерінің салдары деп есептеген. Теория бойынша, адам миы бір кездері танымдық функциялар "сөйлеу" сияқты мидың бір бөлігі мен екі палаталы миды тыңдайтын және оған бағынатын екінші бөлігіне бөлінген күйде жұмыс істеді және бұл бөліністің бұзылуы адамда сананың пайда болуына әкелді. Бұл терминді 1976 жылы өзінің "The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind" атты кітабында ұсынған Джейнс ұсынды. Онда ол екі палаталы менталитеттің адам ақыл-ойының қалыпты және барлық жерде кездесетін жағдайы екенін дәлелдеді.
Bicameral mentality is a hypothesis introduced by Julian Jaynes who argued human ancestors as late as the ancient Greeks did not consider emotions and desires as stemming from their own minds but as the consequences of actions of gods external to themselves. The theory posits that the human mind once operated in a state in which cognitive functions were divided between one part of the brain which appears to be "speaking", and a second part which listens and obeys—a bicameral mind, and that the breakdown of this division gave rise to consciousness in humans. The term was coined by Jaynes, who presented the idea in his 1976 book The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind wherein he made the case that a bicameral mentality was the normal and ubiquitous state of the human mind as recently as 3,000 years ago, near the end of the Mediterranean bronze age.
Екі камералы сананың бұзылуындағы сананың пайда болуы
Джейнс "бикамерлі" (екі камералы) психикалық күйді сипаттау үшін пайдаланады, онда мидың оң жарты шардағы тәжірибелер мен естеліктер есту галлюцинациялары арқылы сол жарты шарға беріледі. Метафора мидың функциясының жақтаулануы идеясына негізделген, бірақ қалыпты адам миының әр жартысы корпус каллозум арқылы бір-бірімен үнемі байланысып тұрады. Метафора екі камералы мидың екі жартысы бір-бірінен "жыртылып тасталды" дегенді білдірмейді, бірақ екі камералы ақыл-ойы басқа, саналы емес психикалық схема ретінде тәжірибеге ие болды, онда жаңа ынталандырулар алдындағы ерік-жігер тілдік бақылау механизмі арқылы араласқан және аудио вербальді галлюцинация ретінде тәжірибеге ие болды.
Анықтама
Екі палаталы менталитеті адам неге солай істегенін түсіндіре алмай, нақты түсінбей және метарефлексия арқылы ақылға қонымды ойлау мен ақылға қонымды мазмұн туралы айта алмайтындығымен саналы емес. Осылайша екі палаталы ақылда метабілім, автобиографиялық естелік және ақыл-ойының аңғара айналуы және ақыл-ойының мазмұнын саналы түрде зерттеуі сияқты атқарушы "эго функциялары" жоқ. Екі палаталы менталитеттің әлеуметтік бақылау әдісі күрделі өркениеттерде бейімделуді тоқтатқан кезде, бұл ақыл-ой моделі ойлаудың саналы тәсілімен алмастырылды, ол, Джейнс, наративтік практикаға ұшырасу арқылы білген метафоралық тілді игеруде негізделген деп дәлелдеді. Джейнс бойынша, екі палаталы ақыл-ойы бар ежелгі адамдар әлемді шизофрениямен ауыратын адамның өмірінде кездесетін кейбір ұқсастықтарға ие. Жаңа немесе күтпеген жағдайларда саналы бағалау жасаудың орнына, адам ескерту кеңестерін немесе бұйрықтарын беретін дауыс немесе "құдай" туралы галлюцинация жасады және сұрақсыз мойынсұнды: Адам өзінің ойлау процестерінің мүлдем саналы емес еді. Джейнс гипотезасы "басшы галлюцинацияларының" мүмкін болатын түсіндірмесі ретінде ұсынылады, олар көбінесе шизофренияның бірінші қатарлы белгілері бар адамдардың, сондай-ақ басқа да дауысты тыңдаушылардың мінез-құлқын басқарады.
Гомердің психологиясына қатысты
Эрик Робертсон Доддс ежелгі грек ой-пікірінің қазіргі мәдениет анықтаған рационалдылықты қамтымағаны туралы жазды. Гректер бір нәрсені жеке адам жасағанын білген болар, бірақ олардың істегендерінің себебі құдайлар немесе жын-перілер сияқты құдайлық сыртқы қасиеттерге байланысты болды. Бруно Снелл 1953 жылы Гомердің грек психологиясында қазіргі мағынада өзіндік сезім жоқ деп ойлады. Содан кейін Снелл грек мәдениетінің қазіргі заманғы "ақыл-ойды" қалай "өзін-өзі жүзеге асырғанын" сипаттайды. Снеллдің еңбегіне сүйене отырып, де, ежелгі грек өркениетінің қала мемлекеттерінде өмір сүруге бейімделу ретінде эго-орталық психологияны қалай дамытқаны туралы жазды, оған дейін Гомердің оикосында өмір сүру мұндай интеграцияланған ойлау процестерін қажет етпеді.
Неврологиялық модельдерге қатысты
"Дикамерлік сананың бұзылуындағы сананың пайда болуы" атты неврологиялық модель сол кездегі ғылыми-зерттеу романдарына, негізінен Майкл Газаньяниганың миды бөлу эксперименттеріне және сол жақтағы ми интерпретаторы теориясына негізделген радикалды нейроғылыми гипотеза болды. "Бөлінген өзіндік" деген жалпы идея (бұрынғы "бірлік өзіндікке" қарама-қарсы) психологиялық және неврологиялық зерттеулерден қолдау тапты.
Жейнстің дәлелдемесі
Джейнс осы гипотезаға дәлел келтірді, яғни адам миы екі палаталы күйде өмір сүрді, бұл туралы 3000 жыл бұрын тарихи әдебиеттермен қоса көптеген түрлі көздерден дәлелдер келтірді. Ол көптеген салалардан деректерді жинап, пәндер аралық көзқарас танытты. Доддс, Снелл және Адкинске сілтеме жасай отырып, Джейнс Гомердің "Илиадасында" жазылған уақытқа дейін адамдар, әдетте, адамдардың көпшілігі бүгінгі күндегідей сананың өзін-өзі тану сипатына ие болған жоқ деп ұсынды. Керісінше, екі палаталы жеке тұлғаны ежелгі мифтерде, аңыздарда және тарихи деректерде жазылған сыртқы "құдайлар" бұйрықтары шығарды деп сенетін ақыл-ой командалары басқаратын. Бұл тек ежелгі эпостардағы кейіпкерлерге берілген бұйрықтарда ғана емес, сонымен қатар поэмаларды "жырлаған" грек мифологиясының музаларында да көрінеді. Жейнстің айтуынша, ежелгі адамдар музыка мен поэзияның тікелей көзі ретінде сөзбе-сөз музаларды естиді. Джейнс Илиада мен Ескі Келісімнің бөлімдерінде интроспекция сияқты танымдық процестердің ешқандай түріне қатысты айтылмайтынын және жазушылардың өзін-өзі білгендігіне айқын дәлел жоқ деп мәлімдейді. Джейнс ескі Келісімнің ескі бөлімдерінде (мысалы, Амос кітабында) Ескі Келісімнің кейбір кейінгі кітаптарының (мысалы, Екклесиаст) кейпі жоқ немесе мүлдем жоқ екенін және Гомердің "Одиссеясы" сияқты кейінгі еңбектерде терең өзгеше ойлаудың белгілері бар екенін айтады. Джайнз ежелгі заманда құдайлар қазіргі заманғыдан әлдеқайда көп және әлдеқайда антропоморфты болған деп атап өтті және бұл әр екі палаталы адамның өздерінің қалаулары мен тәжірибелерін көрсететін өз "құдайы" болғандықтан болды деп болжайды. Ол сондай-ақ ежелгі қоғамдарда өлгендердің мәйіттеріне тірідей қараған (отырған, киінген, тіпті тамақтанған) деп ата-бабаларға табынудың бір түрі ретінде қараған, ал Джейнс өлген денелер әлі де тірі деп саналып, есту галлюцинацияларының көзі деп айтқан". Бұл 100 адамнан тұратын ауыл қауымдастығына бейімделу діннің өзегін құрады. Газаннигаға сілтеме жасап, Джейнс бұл "дауыстар" мидың сол жағындағы тіл орталықтарының оң жағындағы аналогтарынан, атап айтқанда Верниктің және Броканың аймақтарының аналогтарынан келетінін түсіндірді. Бұл аймақтар қазіргі заманғы адамдардың оң жағындағы миында біршама ұйықтап жатыр, бірақ Джейнес кейбір зерттеулер есту галлюцинацияларының мидың осы аймақтарындағы белсенділіктің артуына сәйкес келетінін көрсетті. Джейнес тіпті жарияланған кезде шизофренияның себебі немесе шығу тегі туралы келісім жоқ екенін атап өтті. Джейнс шизофренияның адамзаттың ертедегі екі палаталы күйінің қалдығы екенін айтады. Соңғы деректер шизофрениямен ауыратын көптеген адамдар кездейсоқ дауыстарды естиді деп емес, олардың мінез-құлқын үйрететін немесе оларды белгілі бір әрекеттерге, мысалы, теңізге басуға шақыратын "басшылық галлюцинацияларды" бастан кешіреді, тыңдаушы олардың басқа жолы жоқ деп санайды. Джейнс сонымен қатар шизофрениямен ауыратын адамдар ішкі монолог орнын алып жатқан галлюцинациялық дауыстардан өздерінің жеке басын жоғалтып алуды сезінеді деп айтады. Джейнс аргументін растау үшін, бұл бұйрық галлюцинациялары ежелгі әңгімелерде көрнекті орын алған құдайлардың бұйрықтарынан аз ғана ерекшеленеді. Дженнстің галлюцинациялардың адам психикасында маңызды рөл атқарғанын растайтын жанама дәлелдерді 2012 жылы шыққан "Музалар, ақымақтар және пайғамбарлар: аудио галлюцинациялардың тарихы, ғылымы және мағынасы туралы қайта ойлау" атты кітаптан табуға болады.
Бөлімдеу
Джейнс екі палаталы санадан ауысуы бүгінгі күндегі интроспекция мен сананың басталуын көрсетті деп болжады. Джейнстің айтуынша, бұл екі палаталы менталитеті б.з.д. Ол ежелгі қоғамдардың кезең-кезеңмен құлдырап кетуіне бейім екенін болжайды, мысалы, Мысырдың аралық кезеңдері, сондай-ақ Майяның кезең-кезеңмен жоғалып бара жатқан қалалары, өйткені қоршаған ортадағы өзгерістер осы екі палаталы ой қалпымен сақталған әлеуметтік-мәдени тепе-теңдікті бұзды. Бронза дәуірінің құлдырауы б.з.д. 2-мыңжылдықта жаппай көші-қонға әкелді және ежелгі ақыл-ойының икемділігі мен шығармашылығын талап ететін күтпеген жағдайлар мен стресстердің шығуын тудырды. Өзін-өзі тану немесе сана, бұл мәселенің мәдени тұрғыдан дамыған шешімі болды. Жалпы тіл немесе мәдени тәрбие алмаған адамдар арасында жиі байқалатын құбылыстарды жеткізу қажеттілігі сол қауымдастықтарды жаңа ортада өмір сүру үшін өзін-өзі тануға шақырды. Осылайша, екі палаталы сана сияқты сана да өзгеріп келе жатқан әлемдегі әлеуметтік күрделілікке неврологиялық бейімделу ретінде пайда болды. Джейнс одан әрі болжауынша, осы тозу кезеңінде дауыстары естілмейтін "құдайлардан" нұсқаулар шақыру үшін күрәлік, дұға және оракулдар пайда болды. Бұл жоғалтудың салдарынан арнайы екі палаталы жұмыс істейтін адамдармен кеңесу немесе жеребе тастау арқылы болжау және т.б. болды, мысалы, 1 Самуил кітабында суреттелген ауыспалы кезең. Бұл сондай-ақ құдайлармен сөйлесе алатын балаларда да байқалады, бірақ олардың нейрологиясы тіл мен қоғамға байланысты болғандықтан, олар бұл қабілетін біртіндеп жоғалтты. Пайғамбарлық сөздерді жалғастырғандар, Яйнс бойынша, екі палаталы болғандықтан, өлтірілуі мүмкін. Джайнстың айтуынша, бүгінгі күні екі палаталы ақыл-ойының қалдықтары шизофрения сияқты психикалық ауруларды қамтиды. Джейнс екі палаталы ақыл-ойының бұзылуына дейін ақыл-есі бұзылғанына дәлел жоқ екенін және бұл оның теориясына жанама дәлел екенін айтады. Ол Гомер әдебиетіндегі бұрын айтылған ақылсыздықтар қате аудармаларға негізделген деп есептеді.
Халықтың қабылдауы
1977 жылы қарашада шыққан "Psychology Today" журналында Сэм Киннің алғашқы мақаласы Джейнс гипотезасын лайықты деп санады және оны шартты түрде қолдады, бұл ұғымды одан әрі зерттеуге лайық деп дәлелдеді. "Дикамерлік сананың бұзылуындағы сананың пайда болуы" еңбегі - алғашқы басылымның саны екіншісі орнын алмастырмас бұрын сатылып кеткен, ол - танымал ғылымның табысты еңбегі. Ол ондаған оң кітап сын-қағаздарын алды, соның ішінде белгілі сыншылар Джон Апдайк Нью-Йоркте, Кристофер Леман Хаупт Нью-Йорк Таймс және Маршалл Маклюхан Торонто Глоб пен Мейл. Джейнс пен оның идеялары туралы мақалалар 1977 жылы Time журналында, ал 1978 жылы Quest/78 журналында жарық көрді. Бұл кітап 1978 жылы National Book Award in Contemporary Thought сыйлығына ұсынылды. Филип К. Дик, Терренс МакКенна және Дэвид Боуи кітаптың әсерін келтірді.
Ғылыми пікірлер
Жейнстің пікірінше, тіл - сананың қажетті, бірақ жеткілікті шарты емес: тіл мыңдаған жылдар бұрын пайда болған, бірақ сана тілсіз пайда бола алмады. Тіл - субъективті сананың және ойлаудың абстрактілірек формаларының қажетті компоненті деген идеяны Энди Кларк, Дэниел Деннет, Уильям Х. Кальвин, Мерлин Дональд, Джон Лимбер, Говард Марголис, Питер Каррутерс және Хосе Луис Бермудес сияқты қолдаушылар қолдады. Философ Нед Блоктың ертедегі сын-пікірлері Жейнстің сананың пайда болуы мен сананың тұжырымдамасының пайда болуы туралы шатастырғанын дәлелдеді. Басқаша айтқанда, Блоктың пікірінше, адамдар үнемі саналы болған, бірақ сана туралы түсінік болмаған, сондықтан олар оны өз мәтіндерінде талқыламаған. Дэниел Деннет кейбір заттарға, мысалы ақшаға, бейсболға немесе санаға, заттың тұжырымдамасын болмай-ақ затты иелену мүмкін емес деп қарсылық білдірді. Гари Уильямс Дженнистің сананы балалық шақта үйренген әлеуметтік-лингвистикалық конструкция ретінде қорғады, ол лексикалық метафоралар мен баяндау практикасы тұрғысынан құрылымдалған, Нед Блоктің сананы мәдени конструкция деп болжау "күлкілі" деген сынға қарсы, ал голландиялық философия профессоры Ян Слютельс Блокты қосымша сынға алады. Х. Стивен Мофик Джэйнстің теориясы неге аудио галлюцинациялар туралы талқылаудан тыс қалды деп сұраған Авторлардың жарияланған жауабы: "Джейнс гипотезасы қызықты оқыуға мүмкіндік береді және қабылдаушы оқырманның ойлануын ынталандырады. Алайда ол ақылсыздықтың басты құпияларының бірін - галлюцинацияны жеткілікті түрде түсіндірмейді". Кейбір нейросурет зерттеулері ұсынған оң жақ temporal parietal lobe пайда болған және сол temporal parietal lobe-ға жіберілетін Jaynes аудиторлық галлюцинациялар моделіне жаңа дәлелдер әртүрлі респонденттер талқыланды. Жейнс өзінің кітабына деген көзқарастың ауқымын "идеяларды өте маңызды деп санайтын адамдардан бастап, өте қатты қасқырлыққа дейін" деп сипаттады. Біреулер сананың тарихқа енгенін айтса, оны қабылдауға болмайды. Егер [психологтар] оны қабылдаса, онда олар зертханаға қайта оралуға ынталанбайтын болады "
Жеке ғалымдардың пікірлері
1979 жылы социолог В. Т. Джонс: "Неге [Джейнстің] кітабының қисынсыз екеніне қарамастан, ойлы, ақылды адамдар оны маңызды деп қарастырады?" - деп сұрады. Джонс Джейнспен "білім туралы әңгімелесудің тілі метафоралық" деп келісті, бірақ ол Джейнстің метафораның сананы тудыратын аргументінің негізін қарама-қайшы тұтты. "Тіл (әсіресе метафора) тіл белгілері ұқсас екенін жасамайды, ол оны табады" деп мәлімдеді. Джонс сондай-ақ, үш "космологиялық бағдар" Джейнстің ойлауын бұзғанын дәлелдеді: 1) "Дарвинге қарсылық" және табиғи іріктеу; 2) "жоғалған екі палаталылық" үшін құштарлық" (Джонс Джейнсті "әркім" тағы да шизофренияға шалдықса, бәріміз жақсы болар едік" деп айыптады); 3) "оқиғаның бәрін түсіндіретін жан-жақты, бәрін қамтитын формулаға деген құмарлық". Джонс "осы бейімділіктерді бөлісетіндер кітапты сенімді деп санайды; жоқ деп санайтындар [Джейнстің] дәлелдерін қабылдамайды" деп қорытындылады. Уолтер Дж. Философ Дэниел Деннет Джейнс өзінің кейбір дәлелдері туралы қателік жасаған болуы мүмкін деп ойлады, әсіресе ол галлюцинацияларға маңыздылық берді, бірақ бұл нәрселер оның негізгі тезисіне маңызды емес: "Егер біз осы жоғарыдан төменге қарайтын әдісті қолдансақ, біз батыл болуымыз керек. Бізге болжау керек, бірақ жақсы және жаман болжаулар бар, және бұл ғылымда теңдесі жоқ іс-әрекет емес. Мұндай шынайы зерттеулерге құмар ғалымдар қазбаларда қалуға мәжбүр болады, ал қалғандарымыз ұятқа қалдыратын қателіктерге кезігіп, көңіл көтереміз". Даниялық ғылым жазушысы Тор Нёрретрандерс 1991 жылы шыққан "The User Illusion" кітабында Джейнстің теориясын талқылап, кеңейтеді. Уильям Фрост "бұл кітап "Жаңа дәуір" ұғымының отына май құйып, оның паранормальдық және оккульттік нәрселерге деген қызығушылығын оятты" деп жазды. Ғылым тарихшысы Моррис Берман: "Жаңа сананың [Джейнстің] сипаттамалары мен тапқан ең жақсылардың бірі", - деп жазды. Ричард Докинс "Құдайдың алдамшылығы" (2006) атты еңбегінде "Дикамерлік ақыл-ойының ыдырауындағы сананың пайда болуы" туралы былай деп жазды: "Бұл - немесе мүлдем бос кітап, немесе кемелденген дарынның еңбегі; Ешқандай ортасы жоқ! Мүмкін біріншісі шығар, бірақ мен өз басымды қорғаймын". Физик, Юта университетінің антропология профессоры Грегори Кокран былай деп жазды: "Егер қоршаған орта осындай өзгерістерге қолайлы болса, мінез-құлыққа, ұрпақ алу стратегиясына, танымдық қабілетіне әсер ететін гендер бірнеше мыңжылдық уақыт аралығында айтарлықтай өзгеруі мүмкін. Мұндай өзгеріс орын алғанының дәлелі бар. "Брейкдаунды" алғаш оқығанда, бұл кітап бұрын-соңды жазылған ең ақымақтық кітаптардың бірі болып көрінді, бірақ Джейнес бірдеңеге тап болған болуы мүмкін". 2007 жылы Каванна, Тримбл, Синти және Монако "Функционалдық неврологияда" жазғандай, "бүгінгі күні де сананың проблемасына және оның эволюциялық процесте дамуына арналған көпсалалық тәсіл Homo sapiens-ті қалыптастырған эволюциялық процесте, Джейнстің сананың пайда болу теориясын талдауды қалдыра алмайды. Брайан Дж. Маквей, Джейнс теориясының аспиранты, Джейнс теориясының көптеген жиі сын-пікірлері дұрыс емес немесе Джейнс теориясының, әсіресе Джейнс сананың нақты анықтамасы туралы үлкен қате түсініктерді көрсетеді. Джейнс Локк пен Декарт дәстүрінде сананы "өзін-өзі зерттейтін нәрсе" деп анықтайды. Джейнс сана мен басқа да психикалық процестер, мысалы таным, білім, сезім және қабылдау арасында айқын айырмашылық жасайды. Маквей бұл айырмашылықты Джейнс теориясын сынға алғандар жиі мойындамайды деп айтады. Психиатр Иэн МакГилкрист Жейнстің гипотезасы болған оқиғаға қарама-қарсы екенін айтады: "Менің ойымша, ол [Жейнс] оқиғаның бір маңызды жағын алдыңғы жаққа бұрып алды. Оның айтуынша, ол сипаттаған құбылыстар "екі палаталы ақыл-ойының" бұзылуынан пайда болды, сондықтан екі жарты шар бұрын бөлек болған, енді бірікті, бұл болғанның дәл керісі". Куйстен МакГилкристтің Джейнс теориясын қате сипаттағанын айтты.
Walter J. Ong noted that the Homeric Iliad is a structurally oral epic poem so, he asserted, the very different cultural approach of oral culture is sufficient justification for the apparent different mentalities in the poem. Philosopher Daniel Dennett suggested that Jaynes may have been wrong about some of his supporting arguments – especially the importance he attached to hallucinations – but that these things are not essential to his main thesis: "If we are going to use this top down approach, we are going to have to be bold. We are going to have to be speculative, but there is good and bad speculation, and this is not an unparalleled activity in science. Those scientists who have no taste for this sort of speculative enterprise will just have to stay in the trenches and do without it, while the rest of us risk embarrassing mistakes and have a lot of fun." Danish science writer Tor Nørretranders discusses and expands on Jaynes's theory in his 1991 book The User Illusion, dedicating an entire chapter to it. William P. Frost wrote that "this book threw oil on the fire of the New Age mentality and its courting of the paranormal and the occult". Historian of science Morris Berman writes: "[Jaynes's] description of this new consciousness is one of the best I have come across." Richard Dawkins in The God Delusion (2006) wrote of The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind: "It is one of those books that is either complete rubbish or a work of consummate genius; Nothing in between! Probably the former, but I'm hedging my bets." Gregory Cochran, a physicist and adjunct professor of anthropology at the University of Utah, wrote: "Genes affecting personality, reproductive strategies, cognition, are all able to change significantly over few millennia time scales if the environment favors such change—and this includes the new environments we have made for ourselves, things like new ways of making a living and new social structures. There is evidence that such change has occurred. On first reading, Breakdown seemed one of the craziest books ever written, but Jaynes may have been on to something." In 2007, Cavanna, Trimble, Cinti and Monaco wrote in Functional Neurology that "Even today, it has been argued that a multidisciplinary approach to the problem of consciousness and its development in the evolutionary process that shaped Homo sapiens cannot leave out an analysis of Jaynes' theory of the origin of consciousness in the breakdown of the preconscious bicameral mind", citing Canadian psychologist, neuroanthropologist, and cognitive neuroscientist Merlin Donald and American psychiatrist Stanley Greenspan. Brian J. McVeigh, a graduate student of Jaynes, maintains that many of the most frequent criticisms of Jaynes's theory are either incorrect or reflect serious misunderstandings of Jaynes's theory, especially Jaynes's more precise definition of consciousness. Jaynes defines consciousness—in the tradition of Locke and Descartes—as "that which is introspectable". Jaynes draws a sharp distinction between consciousness ("introspectable mind space") and other mental processes such as cognition, learning, sensation, and perception. McVeigh argues that this distinction is frequently not recognized by those offering critiques of Jaynes's theory. Psychiatrist Iain McGilchrist proposes that Jaynes's hypothesis was the opposite of what happened: "I believe he [Jaynes] got one important aspect of the story back to front. His contention that the phenomena he describes came about because of a breakdown of the 'bicameral mind' – so that the two hemispheres, previously separate, now merged – is the precise inverse of what happened." Kuijsten maintained that McGilchrist mischaracterized Jaynes's theory.
Конференциялар
Джулиан Джейнс теориясына арналған бірқатар конференциялар мен симпозиумдар өтті. Олардың ішінде: 1983 жылы қарашада Макмастер университетінде Адам санасы туралы Макмастер Бауэр симпозиумы өтті, онда Джулиан Джейнс, Дэниел Деннет және басқалар дәріс оқыды және талқылады. 1988 жылдың желтоқсан айында Гарвард университетінде Жейнстің теориясы туралы симпозиум өткізілді, онда Джулиан Жейнс, Дэниел Деннет және басқалар дәріс оқыды және талқылады. Джулиан Джейнс сана жөніндегі конференциясын профессор Скотт Грир 2006 және 2008 жылдары Принс-Эдвард аралы университетінде ұйымдастырды (2002 жылдан 2005 жылға дейін бір күндік симпозиум өткізілді) және Дэниел Деннет, Майкл Газаннига, Ричард Рестак, Карл Прибрам және басқалар сияқты спикерлер болды. 2008 жылдың сәуір айында Аризона штатының Тусон қаласында өткен "Аң-сезім туралы ғылымға" конференциясында Марсель Куйстен (Жулиан Джейнс қоғамының атқарушы директоры және негізін қалаушы) және Брайан Дж. Маквей (Аризона университеті) Джейнс психологиясына арналған семинар өткізді. Сол конференцияда Джейнске арналған панель өткізілді, Джон Лимбер (Нью-Гэмпшир университеті), Марсель Куййстен, Джон Хейнли (Оңтүстік университет), Скотт Грир (Принс-Эдвард аралы университеті) және Брайан Дж. Сол конференцияда философ Ян Слютельс (Лейден университеті) Джейнес психологиясы туралы баяндама жасады. 2013 жылдың маусым айында Чарльстон қаласында (Батыс Вирджиния) Жюлиан Джейнс қоғамының сана және екі палаталы зерттеулер жөніндегі конференциясы өтті. Көп салалы бағдарламада үш күн бойы 26 спикер болды, оның ішінде профессор Рой Баумейстер, профессор Мерлин Дональд және доктор Дирк Корстенс басты баяндама жасады.
The McMaster Bauer Symposium on Consciousness at McMaster University was held in November 1983, with lectures and discussion by Julian Jaynes, Daniel Dennett, and others. A symposium on Jaynes's theory was held at Harvard University in December 1988, with lectures and discussion by Julian Jaynes, Daniel Dennett, and others. The Julian Jaynes Conference on Consciousness was organized by Professor Scott Greer at the University of Prince Edward Island in 2006 and 2008 (a one day symposium was held from 2002 to 2005), and featured speakers such as Daniel Dennett, Michael Gazzaniga, Richard Restak, Karl Pribram, and many others. At the April 2008 "Toward a Science of Consciousness" Conference held in Tucson, Arizona, Marcel Kuijsten (Executive Director and Founder of the Julian Jaynes Society) and Brian J. McVeigh (University of Arizona) hosted a workshop devoted to Jaynesian psychology. At the same conference, a panel devoted to Jaynes was also held, with John Limber (University of New Hampshire), Marcel Kuijsten, John Hainly (Southern University), Scott Greer (University of Prince Edward Island), and Brian J. McVeigh presenting relevant research. At the same conference the philosopher Jan Sleutels (Leiden University) gave a paper on Jaynesian psychology. In June 2013, The Julian Jaynes Society Conference on Consciousness and Bicameral Studies was held in Charleston, West Virginia. The multidisciplinary program featured 26 speakers over three full days, including keynote talks by Professor Roy Baumeister, Professor Merlin Donald, and Dr. Dirk Corstens.
Жарияланымдар
Бірқатар басылымдар Джулиан Джейнс теориясын талқылап, кеңейтеді, оның ішінде Джейнс теориясын кеңейтетін Брайан Дж. Маквейдің (Джейнстің аспиранттарының бірі) үш кітабы: сана туралы очерктер жинағы және екі палаталы ақыл теориясы, психологиялық антрополог Брайан Дж. Маквей, психологтар Джон Лимбер және Скотт Грир, клиникалық психолог Джон Гамильтон, философтар Ян Слютельс және Дэвид Стоув және синолог Майкл Карр (қараңыз "персонатор"). Кітапта психология тарихшысы Уильям Вудвард пен Джун Тауэрдің Джулиан Джейнс туралы кеңінен жазған өмірбаяны және нейробиолог Майкл Персингердің алғы сөзі бар. Жейнстің теориясына қатысты көптеген лекциялары мен мақалаларының жинағы (оның ішінде бұрын жарияланбағандары), сұхбаттар мен сұрақ-жауап сессияларымен бірге Жейнс теория туралы қате түсініктерді қарастырады және теорияны жаңа салаларға кеңейтеді. Ол Жейнстің теориясын дәлелдейтін Ескі Келісімдегі дәлелдерді қарастырады. Оның ішінде Джейнс теориясының түрлі аспектілері, соның ішінде ежелгі тарих, тіл, балаларда сананың дамуы және ежелгі Тибетте екі палаталы менталитеттен санаға көшу туралы эсселер бар. Жейнс теориясының әртүрлі аспектілері бойынша ғалымдармен сұхбаттар, соның ішінде Таня Лурманмен (Стенфорд университетінің антропология профессоры), Джон Кильстроммен (UC Берклидегі психология профессоры), Эдоардо Казильямен (Падова университетінің профессоры, кардиологы және аға ғалымы) және Айрис Сомермен (Гронинген университетінің медициналық орталығының психиатрия профессоры) сұхбаттар бар.
A collection of essays on consciousness and the bicameral mind theory, with contributors including psychological anthropologist Brian J. McVeigh, psychologists John Limber and Scott Greer, clinical psychologist John Hamilton, philosophers Jan Sleutels and David Stove, and sinologist Michael Carr (see shi "personator"). The book also contains an extensive biography of Julian Jaynes by historian of psychology William Woodward and June Tower, and a foreword by neuroscientist Michael Persinger. A collection of many of the lectures and articles by Jaynes relevant to his theory (including some that were previously unpublished), along with interviews and question and answer sessions where Jaynes addresses misconceptions about the theory and extends the theory into new areas. Examines the evidence for Jaynes's theory in the Old Testament. Includes essays on a variety of aspects of Jaynes's theory, including ancient history, language, the development of consciousness in children, and the transition from bicameral mentality to consciousness in ancient Tibet. Features interviews with scholars on a variety of aspects of Jaynes's theory, including interviews with Tanya Luhrmann (Professor of Anthropology at Stanford University), John Kihlstrom (Professor Emeritus of Psychology at U. C. Berkeley), Edoardo Casiglia (Professor, Cardiologist and Senior Scientist at the University of Padova), and Iris Sommer (Professor of Psychiatry at University Medical Center Groningen).
Ұқсас идеялар
Нейробиолог Майкл Персингер 1980 жылдары "Құдай қалқанын" ойлап тапқан, оның ойлап тапқаны мистикалық тәжірибелерге әкелуі мүмкін деп санайды. Ғылыми репродукциялар құрылғыны сөндірген жағдайда да бірдей нәтижелер болуы мүмкін екенін көрсетті, бұл қатысушылардың плацебо алғандығын көрсетеді. В. С. Рамачандран 2003 жылы жазған "The Emerging Mind" кітабында сол жақтағы қабықша жарты шарларын "апологетик", ал оң жақтағы қабықша жарты шарларын "революционер" деп атап, ұқсас тұжырымдама ұсынады. Иен МакГилкрист 2009 жылы жазған "Уазымы мен оның елшісі" атты кітабында мидың жарты шарларының рөліне қатысты ғылыми зерттеулерді және мәдени дәлелдерді қарастырады. Джейнске ұқсас, МакГилкрист Платоннан бері мидың сол жарты шары ("емиссари" аталымындағы) оң жарты шарынан ("шебер") біздің зиянға қарай үдесінше билік алды деп болжайды. МакГилкрист, Джейнстің ниетімен келісе отырып, Джейнс гипотезасы "оқиғаның дәл керісінше" болды деп санады және екі палаталы менталитеттен екі жарым шардың екі палаталы менталитетке бөлінуі пайда болды.
Халықтық ақпарат құралдарында
Бұл тұжырымдама Westworld телесериалдарында адам (жетекші) психологиясының қалай жұмыс істейтінін түсіндіру үшін негізгі рөл атқарды. Оқиғаның сюжетіне қарағанда, үй иелері толық санасына келген соң, олар адамдарға қарсы көтеріледі. Бірінші маусымның финалы "Екі палаталы ақыл" деп аталады.