Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Заттың басқа заттардан ажыратылу жолы.
The manner in which a thing is identified as distinguished from other things
Индивидуациялау принципі немесе principium individuationis, бір заттың басқа заттардан ерекшеленуін сипаттайды. Бұл тұжырым көптеген салаларда кездеседі және Лейбниц, Карл Юнг, Гюнтер Андерс, Гилберт Симондон, Бернар Стиглер, Фридрих Ницше, Артур Шопенгауэр, Дэвид Бом, Анри Бергсон, Жиль Делёз және Мануэль ДеЛанданың еңбектерінде таба аласыз.
The principle of individuation, or principium individuationis, describes the manner in which a thing is identified as distinct from other things. The concept appears in numerous fields and is encountered in works of Leibniz, Carl Jung, Gunther Anders, Gilbert Simondon, Bernard Stiegler, Friedrich Nietzsche, Arthur Schopenhauer, David Bohm, Henri Bergson, Gilles Deleuze, and Manuel DeLanda.
Қолданылуы
Индивидуация сөзі әртүрлі салаларда әртүрлі мағыналармен және түсініктермен қолданылады.
The word individuation occurs with different meanings and connotations in different fields.
Философияда
Философиялық тұрғыдан алғанда, "индивидуация" – бұл бір нәрсенің "басқа нәрсе емес" жеке дара нәрсе ретінде қалай анықталуының жалпы идеясын білдіреді. Бұл жеке адамның әлемдегі басқа элементтерден қалай ерекшеленетінін, сондай-ақ бір адамның басқа адамдардан қалай ерекшеленетінін қамтиды. Он жетінші ғасырда философтар индивидуация мәселесін, яғни кез келген сәтте жекелікті не тудыратынын, сәйкестік мәселесімен – уақыттың әртүрлі кезеңдеріндегі бірлікті не құрайтынымен байланыстыра бастады.
Philosophically, "individuation" expresses the general idea of how a thing is identified as an individual thing that "is not something else". This includes how an individual person is held to be different from other elements in the world and how a person is distinct from other persons. By the seventeenth century, philosophers began to associate the question of individuation or what brings about individuality at any one time with the question of identity or what constitutes sameness at different points in time.
Юнгтік психологияда
Аналитикалық психологияда индивидуация – жеке тұлғаның ерекшеленбеген санадан қалыптасу процесі. Бұл психикалық даму процесі ретінде қарастырылады, онда туа біткен жекелік ерекшеліктері, дамымаған психиканың құрауы және адамның өмірлік тәжірибесі, егер процесс белгілі бір деңгейде сәтті болса, уақыт өте келе үйлесімді тұтасқа біріктіріледі. Басқа психоанализ теорияларында бұл жеке адамның топтық байланыстардан және өз бейнесіне құмарлықтан арылып, жекеленіп даму сатысы деп сипатталады.
In analytical psychology, individuation is the process by which the individual self develops out of an undifferentiated unconscious – seen as a developmental psychic process during which innate elements of personality, the components of the immature psyche, and the experiences of the person's life become, if the process is more or less successful, integrated over time into a well functioning whole. Other psychoanalytic theorists describe it as the stage where an individual transcends group attachment and narcissistic self absorption.
Жаңалықтар саласында
Жаңалықтар индустриясы жекелендіру терминін газет, журнал, телебағдарлама немесе веб-сайттың мазмұнын әр пайдаланушының ерекше қызығушылықтарына сәйкес жаппай түрде бейімдеуге мүмкіндік беретін жаңа баспа және онлайн технологияларды атау үшін қолдана бастады. Бұл, барлық оқырмандар, көрермендер, тыңдаушылар немесе онлайн пайдаланушылар үшін бірдей мазмұн дайындаудың дәстүрлі бұқаралық ақпарат құралдары тәжірибесінен өзгеше. Коммуникация теориясының маманы Маршалл Маклюан 1970-ші және 1980-ші жылдары электрондық байланыс құралдары арқылы өзара байланысты әлемде баспа кітаптарының болашағын талқылағанда осы тенденцияға назар аударған болатын.
The news industry has begun using the term individuation to denote new printing and on line technologies that permit mass customization of the contents of a newspaper, a magazine, a broadcast program, or a website so that its contents match each user's unique interests. This differs from the traditional mass media practice of producing the same contents for all readers, viewers, listeners, or on line users. Communications theorist Marshall McLuhan alluded to this trend when discussing the future of printed books in an electronically interconnected world in the 1970s and 1980s.
Жеке өмір мен деректерді қорғау туралы заңда
2016 жылдан бері, жеке деректерді жинау және өңдеуге қатысты мемлекеттік реттеулердің күшеюімен, әсіресе ЕО құқығындағы GDPR, жекелендіру термині адамды көпшіліктен «ажыратуды» сипаттау үшін қолданыла бастады – бұл жеке өмірге, дербестікке және қадір-қасиетке қатер. Көптеген деректерді қорғау және жеке өмірге қатысты заңдарда жеке тұлғаның анықталуы дерек иелерінің заңдық қорғауға құқығы бар-жоғын анықтайтын шекті критерий ретінде қарастырылады. Алайда, жеке өмірді қорғаушылар жеке өмірге зиян тек анықтама арқылы ғана емес, сонымен қатар адамды ажырату немесе «ажыратып алу» мүмкіндігі арқылы да туындауы мүмкін деп санайды. Мұндай ажырату жеке тұлғаның жеке немесе құқықтық «танылуы» белгілі болмаса (немесе анықтала алмайтын болса) да, оны іздеуге, профильдеуге, бағытталған түрде анықтауға, байланысқа түсуге немесе оған әсер ететін шешімдерге немесе әрекеттерге ұшыратуға мүмкіндік береді. Кейбір заңнамаларда заң мәтінінде-ақ жекелендіру ұғымы қамтылған. Ал басқа заңнамаларда реттеуші нұсқауларда «анықтау» ұғымына жекелендіру кіреді, яғни жеке адамды «ажырату» немесе топтың барлық басқа мүшелерінен ерекшелеу процесі. Дегенмен, жеке өмір және деректерді қорғау туралы заңдарда тек «анықтау» немесе «анықтала алатындық» деген сөздер ғана қолданылса, сот шешімдерінің әртүрлілігінен идентификацияның құқықтық түсінігі жекелендіруді қамтиды ма, жоқ па деген мәселеде бірлікке келу қиын. Жасанды интеллект, бейнебақылау және бет-әлпетті тану жүйелері сияқты технологиялардың қарқынды дамуы цифрлық ортаны осы деңгейге дейін өзгертті, соның салдарынан «аты-жөнімен анықталмаған» дегені «жеке өмірге зиян келтірмейді» дегенге тиімді алмастырушы емес. Көптеген деректерді қорғау заңдарын жеке тұлғаларды анықтауды және жекелендіруді нақты реттеу арқылы жеке өмір мүдделерін тиісті деңгейде қорғау үшін қайта қарау қажет болуы мүмкін.
From around 2016, coinciding with increased government regulation of the collection and handling of personal data, most notably the GDPR in EU Law, individuation has been used to describe the ‘singling out’ of a person from a crowd – a threat to privacy, autonomy and dignity. Most data protection and privacy laws turn on the identifiability of an individual as the threshold criterion for when data subjects will need legal protection. However, privacy advocates argue privacy harms can also arise from the ability to disambiguate or ‘single out’ a person. Doing so enables the person, at an individual level, to be tracked, profiled, targeted, contacted, or subject to a decision or action which impacts them even if their civil or legal ‘identity’ is not known (or knowable). In some jurisdictions the wording of the statute already includes the concept of individuation. In other jurisdictions regulatory guidance has suggested that the concept of 'identification' includes individuation i. e., the process by which an individual can be 'singled out' or distinguished from all other members of a group. However, where privacy and data protection statutes use only the word ‘identification’ or ‘identifiability’, different court decisions mean that there is not necessarily a consensus about whether the legal concept of identification already encompasses individuation or not. Rapid advances in technologies including artificial intelligence, and video surveillance coupled with facial recognition systems have now altered the digital environment to such an extent that ‘not identifiable by name’ is no longer an effective proxy for ‘will suffer no privacy harm’. Many data protection laws may require redrafting to give adequate protection to privacy interests, by explicitly regulating individuation as well as identification of individual people.
Физикадан
Екі кванттық байланысқан бөлшекті жеке-жеке түсіну мүмкін емес. Кванттық суперпозициядағы екі немесе одан көп күйлер, мысалы, Шредингердің мысығы бір уақытта өлі де, тірі де болуы, математикалық тұрғыдан мысықтың 50% ықтималдықпен жеке тірі күйде екенін жорамалдаумен тең емес. Гейзенбергтің белгісіздік принципі позиция мен импульс сияқты толықтыратын айнымалыларды бірдей дәлдікпен білуге болмайтынын айтады – белгілі бір мағынада, олар жеке айнымалылар емес. Жекеленіп қарастырудың табиғи критерийі ұсынылған.
Two quantum entangled particles cannot be understood independently. Two or more states in quantum superposition, e. g., as in Schrödinger's cat being simultaneously dead and alive, is mathematically not the same as assuming the cat is in an individual alive state with 50% probability. The Heisenberg's uncertainty principle says that complementary variables, such as position and momentum, cannot both be precisely known – in some sense, they are not individual variables. A natural criterion of individuality has been suggested.
Артур Шопенгауэр
Шопенгауэр үшін жекелену принципі уақыт пен кеңістікке негізделген, ол көптүрліліктің негізі болып табылады. Оның пікірінше, екі жүйенің орналасуындағы ғана айырмашылық оларды ерекшелендіреді, соның салдарынан әрбір күйде басқасының күйіне тәуелсіз өзінің нақты физикалық жағдайы болады. Бұл көзқарас Альберт Эйнштейнге әсер еткен. Шредингер өзінің файлдарындағы қағаздар жинағына «Физикалық жекелену принципі туралы ойлар жинағы» деген Шопенгауэрлік атауын берді.
For Schopenhauer, the principium individuationis is constituted of time and space, being the ground of multiplicity. In his view, the mere difference in location suffices to make two systems different, with each of the two states having its own real physical state, independent of the state of the other. This view influenced Albert Einstein. Schrödinger put the Schopenhaurian label on a folder of papers in his files “Collection of Thoughts on the physical Principium individuationis.”
Карл Юнг
Юнг психологиясына сәйкес, индивидуация (индивидуация) – психологиялық интеграция процесі. «Жалпы алғанда, бұл жеке тұлғалардың қалыптасуы және басқа адамдардан ерекшелену процесі; ерекше айтқанда, бұл психологиялық жеке тұлғаның жалпы, ұжымдық психологиядан өзгеше, дербес тұлға ретінде дамуы». Индивидуация – жеке және ұжымдық бейсананы санаға әкеліп (мысалы, армандар, белсенді қиял немесе еркін ассоциация арқылы) оны тұтас тұлғаға сіңіру арқылы жүзеге асырылатын трансформация процесі. Бұл психиканың интеграциясы үшін қажетті, табиғи процесс. Индивидуация адамға психикалық және физикалық тұрғыдан толыққанды емдеу әсерін тигізеді. «Индивидуация процесінің символдары оның кезеңдерін маңызды белестер ретінде көрсетеді, олардың ішінде юнгиандықтар үшін ең бастысы – көлеңке, дана қарт және соңында еркектегі анима, әйелдегі анимус». Сондықтан, «көбінесе бастапқыда персонмен жұмыс істеуден қозғалыс басталады, екінші сатыда эгоға, үшінші сатыда көлеңкеге, содан кейін анимаға немесе анимусқа, ал соңғы сатыда Өзіңе қарай жүреді. Кейбіреулер Дана қарт пен Дана қарт әйелді Өзіңнің соңғы қадамынан бұрын келетін рухани архетиптер ретінде қарастырады». «Кез келген тіршілік иесінің ең маңызды құлшынысы – өзін-өзі тануға ұмтылысы, ол индивидуация процесін қозғаушы күш болып табылады. Өзін-өзі тануға бағытталған ішкі компасымызбен, кім және қандай болатынымызды білуге ұмтылысымыз инстинкттерден күш алады. Алхимияны зерттей бастағаннан кейін Юнг ұзақ жылдар бойы іздеген индивидуация процесіндегі психологиялық процестерді көрсететін еңбек табу арманына жетті».
According to Jungian psychology, individuation (Individuation) is a process of psychological integration. "In general, it is the process by which individual beings are formed and differentiated [from other human beings]; in particular, it is the development of the psychological individual as a being distinct from the general, collective psychology." Individuation is a process of transformation whereby the personal and collective unconscious are brought into consciousness (e. g., by means of dreams, active imagination, or free association) to be assimilated into the whole personality. It is a completely natural process that is necessary for the integration of the psyche. Individuation has a holistic healing effect on the person, both mentally and physically. "The symbols of the individuation process . mark its stages like milestones, prominent among them for Jungians being the shadow, the wise old man . and lastly the anima in man and the animus in woman." Thus, "There is often a movement from dealing with the persona at the start . to the ego at the second stage, to the shadow as the third stage, to the anima or animus, to the Self as the final stage. Some would interpose the Wise Old Man and the Wise Old Woman as spiritual archetypes coming before the final step of the Self." "The most vital urge in every being, the urge to self realize, is the motivating force behind the individuation process. With the internal compass of our very nature set toward self realization, the thrust to become who and what we are derives its power from the instincts. On taking up the study of alchemy, Jung realized his long held desire to find a body of work expressive of the psychological processes involved in the overarching process of individuation."
Гилберт Симондон
Гилберт Симондон "Психикалық және ұжымдық жекелену" еңбегінде жеке және ұжымдық жекелену теориясын жасады, онда жеке субъект себеп емес, жекеленудің салдары ретінде қарастырылады. Осылайша, жеке атомның орнына үздірілмейтін онтологиялық жекелену процесі келеді. Симондон сондай-ақ жекеленуді мүмкін ететін "жекеленуге дейінгі өрістер" ұғымын енгізді. Жекелену – мәңгілік толық емес процесс, ол әрқашан "жекеленуге дейінгі қалдық" қалдырады, бұл болашақ жекеленулерге жағдай жасайды. Бұдан әрі, жекелену әрқашан жеке субъект пен ұжымдық субъектті бірдей жасайды, олар бір мезгілде жекеленеді. Морис Мерло-Понти сияқты, Симондон да болмыстың жекеленуін білімнің өзара байланысты және параллель жекеленуі арқылы ғана ұғынуға болатынына сенді.
In L'individuation psychique et collective, Gilbert Simondon developed a theory of individual and collective individuation in which the individual subject is considered as an effect of individuation rather than a cause. Thus, the individual atom is replaced by a never ending ontological process of individuation. Simondon also conceived of "pre individual fields" which make individuation possible. Individuation is an ever incomplete process, always leaving a "pre individual" left over, which makes possible future individuations. Furthermore, individuation always creates both an individual subject and a collective subject, which individuate themselves concurrently. Like Maurice Merleau Ponty, Simondon believed that the individuation of being cannot be grasped except by a correlated parallel and reciprocal individuation of knowledge.