Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1991 жылы Питер Медактың британдық фильмі
1991 British film by Peter Medak
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Дерек Бентли - сауатсыз, эпилепсиямен ауыратын, дамуында кемшіліктері бар жас адам, ол Кристофер Крейг есімді жас жасөспірімнің басшылығымен жасақ тобына түседі. Крейг Бентлиді қатысуға шақырған Кройдондағы қойманы тонау барысында екеуін полиция тұтқындап алады. Полиция қызметкерлері Крейгке қаруын тастауға бұйрық береді. Бентли бұл кезде тұтқындалған болатын, ол сөзбе-сөз ("Ол тапаншаны алсын") немесе бейнелі түрде ("Атасын ату!") белгісіз. Крейг бір офицерді өлтіріп, екіншісін жарақаттады. Ол кәмелетке толмаған болғандықтан, Крейг қылмысы үшін түрмеге қамалады. Осы арада Бентли ағылшын ортақ заң қағидаты бойынша, оның Крейгке берген сөзі атуды қоздыру болған деген негізде өлім жазасына кесіледі. Бентлидің отбасы парламентке жететін мейірімділік үшін күш салады. Алайда, ішкі істер министрі (оның өлім жазасын жеңілдетуге өкілеттігі бар) іс-қараға араласудан бас тартады. Отбасысының күш-жігеріне және қоғамдық қолдауына қарамастан, Бентли 1953 жылы сотталғаннан кейін бір ай ішінде, Парламент ресми түрде әрекет жасамас бұрын, өлім жазасына кесілді.
Derek Bentley is an illiterate, epileptic young adult with developmental disabilities who falls into a gang led by a younger teenager named Christopher Craig. During the course of the robbery of a warehouse in Croydon, in which Bentley is encouraged to participate by Craig, the two become trapped by the police. Officers order Craig to put down his gun. Bentley, who by this time has already been arrested, shouts "Let him have it, Chris" – whether he means the phrase literally ("Let him have the gun") or figuratively ("Open fire!") is unclear. Craig fires, killing one officer and wounding another. Because he is a minor, Craig is given a prison sentence for the crime. Meanwhile, Bentley is sentenced to death under the English common law principle of joint enterprise, on the basis that his statement to Craig was an instigation to shoot. Bentley's family makes an effort for clemency which reaches Parliament. However, the Home Secretary (who has the power to commute the death sentence) ultimately declines to intervene. Despite his family's efforts and public support, Bentley is executed in 1953 within a month of being convicted, before Parliament takes any official action.
Өндіріс
Пол Бергман мен Майкл Асимоу "камераның [Бентлидің] мазасыз бетін тұтастырып, прокурор мен судьяның оны түсінуге қиын сұрақтармен шабуылдағанын" еске салады.
Paul Bergman and Michael Asimow call attention to the cross examination scene, where "the camera closes in on [Bentley's] bruised face as the prosecutor and judge bombard him with questions he can barely comprehend."
Шығару
Фильм 1991 жылы 4 қазанда Лондондағы Лестер скверіндегі Одеон театрында көрсетілді, ал келесі аптада 120 экранға дейін кеңейтілді.
The film opened at the Odeon Leicester Square in London on 4 October 1991 before expanding to 120 screens the following week.
Қабылдау
Фильм сыншылардың оң пікірлерін алды. Ол Rotten Tomatoes сайттарының 37 пікірін негізге ала отырып, 84% мақұлдау рейтингіге ие, орташа бағасы 7,7/10. Сайттың сын пікірінде: "Кристофер Экклстонның әсерлі қойылымымен жетектелген "Let Him Have It" - бұл оның шынайы өмірдегі басты кейіпкерінің атынан әділдікке деген зор шақыру". Том Винер фильмде жазушылар Нил Пурвис пен Роберт Уэйдтің "азаттыққа бағытталған жүйенің кек алуына" ашуы көрініс тапқанын айтты, ал Джон Иван Саймон сценарийді "бірінші деңгейдегі, ақымақтық емес" деп атады.
The film gained positive reviews from critics. It holds an 84% approval rating from the review aggregation site Rotten Tomatoes based on 37 reviews, with an average rating of 7.7/10. The website's critical consensus reads, "Led by a gripping performance from Christopher Eccleston, Let Him Have It sounds a compelling call for justice on behalf of its real life protagonist." Tom Wiener said that the film displayed the writers Neal Purvis and Robert Wade's "outrage toward a system hell bent on vengeance" and John Ivan Simon called the script "first rate, no nonsense".