Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық пионер және сарбаз (1747–1821)
American pioneer and soldier (1747 1821)
Джеймс Уайт (1747 – 14 тамыз, 1821) – 1790-шы жылдардың басында Теннесси штатының Ноксвилл қаласын құрған американдық пионер және сарбаз. Солтүстік Каролина штатының Роуэн округінде туған Уайт американдық революциялық соғыс кезінде округтік милицияда капитан болып қызмет етті. 1783 жылы ол Теннесси алқабының жоғарғы бөлігіне экспедиция ұйымдастырды, онда болашақ Ноксвиллдің орнын анықтады. Уайт 1786 жылы Джеймс Уайт бекінісін салғанға дейін Фрэнклин штатының (1784–1788) құрамында әртүрлі лауазымдарда жұмыс істеді. 1790 жылы бұл бекініс Оңтүстік-Батыс территориясының астанасы болып таңдалды, ал Уайт 1791 жылы Ноксвилл қаласын салу үшін жерді сыйға берді. 1796 жылы ол Теннесси штатының конституциялық конвенциясында Нокс округін өкілдік етті. Крик соғысы (1813) кезінде Уайт Теннесси милициясында бригадир генерал болды. Уайт Аппалач тауларындағы еуропалық-американдық қоныс салушылардың арасында жиі кездеспейтін шыдамдылық пен дипломатиялық шеберлікке ие болды. Солтүстік Каролина штатының «Жерді иелену» заңының арқасында, қазіргі Шығыс Теннессидегі жерлер қоныстануға ашылды, Уайт және басқа бірнеше адам 1783 жылы Теннесси алқабын, қазіргі Леноир қаласына дейін батысқа қарай зерттеді. Уайт ақырында қазіргі Ноксвилл орналасқан жердегі жер учаскесіне иелік құқығын алды, ал 1784 жылы ол жаңа Фрэнклин штатының сенатына сайланды, бұл лауазым оны келесі екі жыл бойы толыққанды айналыстырды. Уайт 1785 жылы қазіргі Нокс округіне көшіп келді, бастапқыда қазіргі Ноксвиллдің шығысында орналасқан Ривердейл ауданында қарапайым үй салды. Бір жыл өткен соң ол өзінің жер учаскесіне көшіп, Фэрст-Крик пен Теннесси өзендерінің қосылған жерінде Уайт бекінісін салды.
James White (1747 – August 14, 1821) was an American pioneer and soldier who founded Knoxville, Tennessee, in the early 1790s. Born in Rowan County, North Carolina, White served as a captain in the county's militia during the American Revolutionary War. In 1783, he led an expedition into the upper Tennessee Valley, where he discovered the future site of Knoxville. White served in various official capacities with the failed State of Franklin (1784–1788) before building James White's Fort in 1786. The fort was chosen as the capital of the Southwest Territory in 1790, and White donated the land for a permanent city, Knoxville, in 1791. He represented Knox County at Tennessee's constitutional convention in 1796. During the Creek War (1813), White served as a brigadier general in the Tennessee militia. White had a reputation for patience and tactfulness that was often lacking in his fellow Euro American settlers on the Appalachian frontier. As a result of North Carolina's Land Grab Act, which opened up lands in what is now East Tennessee to settlement, White and several others explored the Tennessee Valley as far west as what is now Lenoir City in 1783. White eventually obtained a grant for a tract of land at what is now Knoxville, and in 1784 he was elected to the senate of the new State of Franklin, a position which kept him preoccupied for the next two years. White relocated to what is now Knox County in 1785, initially building a simple cabin at what is now the Riverdale community east of modern Knoxville. Within a year, however, he had moved to his tract along the confluence of First Creek and the Tennessee River, and built what became known as White's Fort.
Уайтс-Форт
1786 жылы Уайт және оның серігі Джеймс Коннор Бірінші ағыс пен Теннесси өзенінің құсылысын көріп тұрған төбеде Уайт бекітісін салды. 1790 жылы құрылған Оңтүстік-Батыс аумағының губернаторы Уильям Блоунт, бекітісті аумақтың астанасы етіп таңдады және Уайтты бейбіт сот судьясы және Хокинс округі жасағының майоры етіп тағайындады. Келесі жылы Уайт жерінің бір бөлігін әскери министр Генри Нокс атымен «Ноксвилл» деп аталған аумақтық астана құру үшін бөліп берді. Жаңа қаланы Уайттың күйеу баласы Чарльз МакКлунг жоспарлады, ал 1791 жылдың қазан айында жер участақтары сатылды. 1792 жылы Нокс округі құрылғаннан кейін Уайт жаңа округ жасағының подполковнигі болды. Бұл тағайындама Чикамауга черокилері мен ақ қоныс терушілер арасындағы қақтығыстардың күшею кезеңінде, чероки-американ соғыстарының соңғы жылдарында болды. 1793 жылы Уайт ашулы қоныс терушілердің тобын таратып, Оверхилл қалаларына қарсы наурызға жиналған топты таратып жіберді. Черокилер Уайтті ардақты адам деп есептеді, ал криктер оның «адамгершілігін» мақтады. 11 қарашада Кокке Гамильтон округі жасағының басшысы Джеймс Уайтқа Хиллаби қалаларын қиратуға бұйрық берді. Келесі бірнеше күнде Уайт Кіші Оакфуски және Геналга ауылдарына шабуыл жасап, 123 үйді өртеп, бірнеше Хиллабиді тұтқынға алды. 18 қарашада Уайт Гидеон Морган басқаратын одақтас черокилер күшін Хиллаби қаласын қоршауға жіберді. Хиллабилер бейбітшілікке келгендерін ойлап, шабуылға дайын болмады және Морганның шабуылына қарсы тұра алмады. Қала қиратылды, 64 Хиллаби қаза тапты, бірнеше жүз адам тұтқынға алынды. Бұл Джексонды қатты алаңдатты, ол Хиллабидің кетуі қалған Қызыл таяқтардың рухын түсіреді деп сенді. Жағдайды одан әрі қиындатқан нәрсе – Шығыс Теннессидің қызмет мерзімі аяқталуға жақын болды. Желтоқсан айында Джексон Коккеге және Шығыс Теннесси жасақтарына үйлеріне қайтуға бұйрық берді. Ашулы Хиллабилер тез арада Қызыл таяқ конфедерациясына қосылып, соғыс аяқталғанға дейін күресті. Ол 1801 және 1803 жылдары қайтадан штат сенатына сайланды. Уайт Ливан Форкс пресвитериан шіркеуінде ескіргендер кеңесінің мүшесі болып қызмет етті, кейіннен Ноксвиллдегі Бірінші пресвитериан шіркеуінде ескіргендер кеңесінің мүшесі болды, ол 1790 жылдары Уайт шіркеу үшін бөліп берген жерде салынған. Уайт 1821 жылы өзінің ауылдық үйінде қайтыс болды және Бірінші пресвитериан шіркеуінің зиратында әйелінің қасына жерленді. Оның басқа ұрпақтары конгрессмен Джозеф Ланьер Уильямс және драматург Теннеси Уильямс. 1970 жылы Уайт бекітісі Ноксвиллдің орталық қаласында мұражай ретінде қайта жаңартылды. Уайттың үйі, бекітістің оңтүстік-батыс бұрышын құрайды, бекітістің сақталған жалғыз нағыз бөлігі болып табылады, бірақ ол қазіргі орнына қайта жиналғанға дейін бірнеше рет бөлшектелген және жылжытылған.
In 1786, White and fellow explorer James Connor erected White's Fort on a hill overlooking the confluence of First Creek and the Tennessee River. William Blount, governor the Southwest Territory (created in 1790), chose the fort as the Territory's capital, and appointed White justice of the peace and a major in the Hawkins County militia. The following year, White set aside a portion of his land for the creation a territorial capital, named "Knoxville" after Secretary of War Henry Knox. The new city was platted by White's son in law, Charles McClung, and lots were sold in October 1791. Upon creation of Knox County in 1792, White became lieutenant colonel commandant of the new county's militia. This appointment came during the latter years of the Cherokee–American wars, a period of heightened hostilities between the Chickamauga Cherokee and the white settlers. In 1793, White defused a potentially violent situation when he dispersed a mob of angry settlers that had amassed at Gamble's Station for a march against the Overhill towns. The Cherokee considered White a man of honor, and the Creeks praised his "goodness." On November 11, Cocke ordered James White, leader of the Hamilton District militia, to destroy the Hillabee towns. Over the next several days, White attacked the villages of Little Oakfusky and Genalga, burning 123 houses and capturing several Hillabees. On November 18, White dispatched a force of allied Cherokee under Gideon Morgan to surround the main Hillabee town. The Hillabee, believing they had made peace, were unprepared for an attack, and were unable to resist Morgan's assault. The town was destroyed, 64 Hillabees were killed, and several hundred were captured. greatly agitated Jackson, who believed the withdrawal of the Hillabee would demoralize the remaining Red Sticks. To further complicate matters, the East Tennesseans' terms of service were about to expire. In December, Jackson ordered Cocke and the East Tennessee militiamen to return home. The enraged Hillabee quickly rejoined the Red Stick Confederacy, and fought until the end of the war. He was again elected to the state senate in 1801 and 1803. White served as an elder in the Lebanon in the Forks Presbyterian Church, and later served as an elder in the First Presbyterian Church in Knoxville, which stood on land White had set aside for a church in the 1790s. White died in 1821 at his country estate, and was buried next to his wife in the First Presbyterian Church Cemetery. His other descendants include Congressman Joseph Lanier Williams, and playwright Tennessee Williams. In 1970, White's Fort was reconstructed as a museum in downtown Knoxville. White's cabin, which provides the fort's southwest corner, is the only surviving authentic part of the fort, although it had been dismantled and moved several times over the years before being reassembled at its present location.