Кіріспе

Шеткі доңғалақты мылтық патроны

12.17×42 мм RF және оның 12,17×44 мм RF субварианты

12,17×42 мм RF айналма оқ-дәрісі швед-норвегиялық қару-жарақ комиссиясымен әзірленген және 1867 жылы Швеция мен Норвегия қарулы күштері қабылдаған. Ол сол жылы Швеция мен Норвегия қарулы күштерінде жаңа стандартты мылтық ретінде қабылданған M1867 Remington рулинг блокты мылтықтарында қолданылды. Көптеген ескі мылтықтар, шведтік 1860 және 1864 жылғы үлгілері, сондай-ақ норвегиялық Kammerlader мылтықтарының түрлі үлгілері де жаңа стандартты оқ-дәріге арналған патрон ұясына ие, айналма блокты мылтықтарға түрлендірілді. Оқ-дәрінің ұзартылған нұсқасы, 12,17×44 мм RF, 1871 жылы Норвегия қарулы күштерінде қабылданды. Бірақ екі патрон бір-бірімен алмастырылатын болғандықтан, оларды бір қарудан атуға болады. Атауы 4 Linjers (нақты диаметрі 4,1 шведтік ондық сызық немесе 3,88 норвегиялық ондық сызық, яғни 0,41 шведтік немесе 0,388 норвегиялық дюйм) болатын оқ-дәрінің диаметрі 12,615 мм (0,497 дюйм) болатын қорғасыннан жасалған снаряды болды, ал жерлер арасында өлшенген оқтың диаметрі 12,17 мм (0,479 дюйм) құрады. Ол мыс қаптамамен жасалған. Швецияда стандартты оқ-дәріде Minié шар тәрізді 24 г салмақты қорғасын снаряд қолданылды. 955 мм (37,6 дюйм) ұзындығындағы мылтықтан атылғандағы бастапқы жылдамдығы 386 м/с (1266 фут/с) болды, ал бастапқы энергиясы 1788 Дж (1319 фут/фунт) құрады. 460 мм (18,11 дюйм) ұзындығындағы карабиннен атылғандағы бастапқы жылдамдығы 340 м/с (1115 фут/с) болды, ал бастапқы энергиясы 1387 Дж (1023 фут/фунт) құрады. Норвегияда стандартты оқ-дәріде 5,85 квинтин (22,8 г/352 г) салмақты құйма қорғасыннан жасалған снаряд және 1 квинтин (3,89 г/60 г) оқ-дәрі қолданылды. Кейінірек шығарылған оқ-дәрілерде 6 квинтин (23,4 г/361 г) салмақты қысылған қорғасыннан жасалған снаряд болды және оқ-дәрі мөлшері 1,05 квинтинге (4,09 г/63 г) дейін арттырылды. Сондай-ақ, 54 грамм (3,50 г) оқ-дәрімен толтырылған және картон немесе тығын дискісімен жабықталған бос патрон да болды.

12.17×44 ммР оқшаулау

Азаматтық/жартылай әскери орталық ұйытқысы бар оқ, 12,17×44ммR, 12,17×44мм RF сияқты өлшемдегі латунь корпусын пайдаланады, 1870 жылдары Швеция мен Норвегияда пайда болды. Орталық ұйытқысы бар оқты швед және норвегиялық M1867 әскери Ремингтон дөңгелек блокты қаруларынан тек шағын өзгерістер енгізу арқылы атуға болады, бұл қаруды жиектік ұйытқыдан орталық ұйытқыға және керісінше өзгертуге мүмкіндік береді, мұны атысшы өзі, егер алмастыруға арналған бөлшектерді алып жүрсе, далада жасай алады. Орталық ұйытқысы бар оқтың артықшылығы – пайдаланылған корпустарды қайта зарядтауға болады, сондықтан орталық ұйытқысы бар оқ-дәрілерді пайдалану жиектік ұйытқысы бар оқ-дәрілерге қарағанда әлдеқайда арзан, сондықтан 12,17×44ммR шведтік жартылай әскери қызметте де кеңінен қолданылды, оны Frivilliga Skarpskytterörelsen ("Ерікті мергендер қозғалысы") – британдық ерікті күштері үлгісіндегі ерікті жартылай әскери ұйым, азаматтарды қару қолдануға үйретеді. Осы ұйым құрамындағы бөлімдер жергілікті қорғаныс бөлімдері ретінде құрылды (алғашқы мұндай ерікті "мергендер" бөлімдері 1860 жылы Стокгольмде құрылды, Швеция бойынша белсенді мүшелердің саны 1865 жылы 40 000-ға жетті; ерікті "мергендер" бөлімдері 12,17×44ммR орталық ұйытқысы бар оқтарды пайдалану үшін өзгертілген M1867 әскери мылтықтарымен қаруланған және әскери үлгідегі форма киген).

Басқа атаулар

12,17×42 мм RF сонымен қатар "12,17 мм патрон м/1867" және "12×42RF швед Ремингтоны 1867 үлгісі" деп белгілі.