Кіріспе

1944 жылы Венгриядағы Екінші дүниежүзілік соғыс

Дебрецен шайқасы, Қызыл Армияның Дебрецен шабуыл операциясы деп аталатын бұл шайқас 1944 жылғы 6-29 қазан аралығында Венгрияның Шығыс майданында болды. Шабуылды маршал Родион Малиновский басқарған 2-ші Украина майданы жүргізді. Оған генерал Максимилиан Фретер Пиконың неміс 6-шы армиясы (II құрамы) және Оңтүстік Украина армия тобының одақтас венгрлік VII армия корпусы қарсылық көрсетті.

Неміс және венгрлік бөлімшелері шамамен 160 км қашықтыққа шегінуге мәжбүр болды және стратегиялық мақсаты Дебрецен болған 2-ші Украина майданына қарсы тұрды.

Өмірбаян

1944 жылдың 23 тамызындағы мемлекеттік төңкерістен кейін Германияның бұрынғы одақтасы Румыния Германияға және оның одақтасы Венгрияға соғыс жариялады. Кеңес генералы Федор Толбухиннің 3-Украина майданының Румынияға жасаған шабуылы ұйымдасқан қорғаныс шебінің кез келген іздерін жойды. 8 қыркүйекте Германияның тағы бір бұрынғы одақтасы Болгария Германияға соғыс жариялады. Осы кезде Толбухин, Малиновский басқаратын 2-Украина майданының көмегімен, Окжеттің он үш дивизиясын талқандап, 100 000-нан астам әскерді тұтқынға алды. Малиновский мен Толбухин осы жетістіктері үшін 10 және 12 қыркүйекте Кеңес Одағының маршалы атағына ие болды. Бұл жағдай Фрисснердің армия тобында үзіліс жасады. 1944 жылдың 24 қыркүйегінде Фрисснердің Оңтүстік Украина армия тобы Оңтүстік армия тобы болып қайта аталды. Генерал Фретер-Пиконың 6-армиясы, Венгрияның 2-армиясымен бірге, Фрисснер күштерінің ядросын құрады. Неміс-венгр күштері Армия тобы Фретер-Пико деп аталды. Ал осы уақытта Кеңес әскерлері Екінші Яссы-Кишинев және Белград шабуылдарынан шаршап, Румыниядағы әртүрлі теміржол кеңдігінен туындаған логистикалық қиындықтармен де күресуге мәжбүр болды.

Кіріспе

Қоршаудан қорқып, Оңтүстік Украина армия тобының қолбасшысы генерал-оберст Иоганнес Фрисснер Гитлерден кері шегінуге рұқсат сұрады. Гитлер рұқсат беруден бас тартты, бірақ Фрисснердің әскер тобына қосымша күштер беруге уәде берді. Гитлер Фрисснерге Малиновскийдің екі армиясын – 27-ші армия мен 6-шы гвардиялық танк армиясын жою мақсатымен жаңа шабуыл бастауға бұйрық берді. Сонымен қатар, оған Оңтүстік Карпаттардағы екі маңызды өткелді қайтадан басып алуды тапсырды. 1944 жылдың 14 қыркүйегінде Малиновский 3-ші Украина майданымен бірлесіп Белград шабуылын бастады. Фрисснер өзінің жоспарланған шабуылына әскерлерді шоғырландырып жатқанда, Малиновскийдің 2-украиналық майданы қатты қарсылыққа ұшырады. Бір апталық нәтижесіз шабуылдардан кейін Малиновский шабуылды тоқтатты және шаршаған 6-шы гвардиялық танк армиясын, Исса Плиев басқаратын атты-механикаландырылған топты (7-ші механикаландырылған корпус), 4-ші гвардиялық атқыштар корпусын және 6-шы гвардиялық атқыштар корпусын, барлығы 389 танк пен шабуылдық зеңбірекпен, сондай-ақ генерал-майор Сергей Горшковтың 5-ші гвардиялық атқыштар корпусын 23-ші танк корпусымен бірге (146 танк пен шабуылдық зеңбірек) Орадея маңына жөнелтті. 1944 жылдың қыркүйек айының соңында Малиновский мен Фрисснер жаңа бұйрықтар алды. Малиновскийге Арад маңындағы шығыңқы бөліктен Будапештке қарай шабуыл жасауға бұйрық берілді. Ол 46-шы Кеңес армиясын және 1-ші Румын армиясын, ал сәтті өтімділік болған жағдайда Плиевтің атты-механикаландырылған тобын пайдалану күші ретінде қолдануы керек еді. Малиновскийдің қалған күштері, соның ішінде 6-шы гвардиялық танк армиясы, 53-ші армия және Горшковтың атты-механикаландырылған тобы Орадея маңынан солтүстікке қарай Дебреценге шабуыл жасауға тиіс болды. Жоспар бойынша, екі бағыттың да бірігуі арқылы неміс әскерін қоршауға алу көзделіпті. Ал Фрисснерге Армейгруппе Фретер Пикомен Орадеядан шабуыл жасау бұйрық берілді.

Операция басталады

2-ші Украина майданы 1944 жылғы 6 қазанда басталды, Малиновскийдің оңтүстік қанаты Арад маңында шабуылдап, Венгрияның үшінші армиясын қиып өтті. Оңтүстік 2-ші Украина майданының басты күші, одан кейін Плиевтің атты-механикаландырылған тобы, алғашқы 24 сағат ішінде шамамен 60 километрге жылды. Солтүстік 2-ші Украина майданының шабуылы тез қиындыққа тап болды, неміс әскерінің III танк корпусының 1-ші және 23-ші танк дивизияларымен қақтығысты. Күн аяғына қарай солтүстік қанаты тек 10 километрге ғана жылды. Фретер-Пико жылдам әрекет етіп, 76-шы жаяу әскер дивизиясын Орадея маңындағы алдыңғы қатарға шығарды. Бұл 23-ші танк дивизиясына Арад маңындағы жарылымға қарсы тұруға мүмкіндік берді. Мезокёвешде қайта құрылған Feldherrnhalle 1 неміс танк дивизиясы, 2-ші Украина майданының алға жылған бөлімдеріне қарсы Тиса өзеніндегі мүмкін өткелдерді қорғау үшін әрекетке кірісті. 1944 жылғы 7 қазанға қарай 2-ші Украина майданының оңтүстік қанаты Тиса өзеніне қарай одан әрі жылды. Ал солтүстік қанаты әлі де Орадея маңында тоқтап тұрды. Осы аймақта неміс-венгр күштері 6-шы гвардиялық танк армиясының бірнеше қанаттық шабуылдарына тоқтап, оларды тойтарды.

Тиса өзенінің арғы жағында

10 қазанға дейін Малиновский әскерлері Тиса өзенінің батыс жағалауындағы бірнеше көпір басын басып алды, ал 46-армия мен 18-танк корпусының бөлімдері Будапешттен 70 шақырым қашықтықтағы Кецскеметке бет түзеді. Бірақ Малиновский осы күштердің бір бөлігін Тисаның қарсы бетінде Плиев тобының шабуылын қолдау үшін қайта бөлуге мәжбүр болды. Осы қимылдың қалған 2-ші Украина майданының әскерлеріне венгр атқыштары мен неміс зениттік әскерлері шабуыл жасап, 11 қазанда Тисаға шегінуге мәжбүр етті. Сол күні венгрлердің (1-ші бронетанктік және 23-ші жаяу әскер дивизиялары) 2-ші Украина майданының 243-ші атқыштар дивизиясына қарсы Mindszent көпір басындағы шабуылдары соншалықты қатты болды, сол себепті румындық VII корпусы көпір басын қорғауды нығайту үшін Mindszent-ке жіберілді. Кейін румындық 2-ші және 4-ші жаяу әскер дивизиялары Шолноктан төменгі Тисадағы 2-ші Украина майданының көпір басын иеленді. 4-ші дивизияның көпір басына 19 қазанда венгрлік 1-ші атқыштар және 1-ші жаяу әскер дивизиялары шабуыл жасады, бірақ 4-ші дивизия оны неміс 24-ші танк дивизиясы, 4-ші СС танк-гренадиер дивизиясы және 503-ші ауыр танк батальоны оң қанатына шабуыл жасағанға дейін ұстап тұрды. Румындық 4-ші дивизияның оң жақ фланкі құлап, неміс бронетехникасы дивизияның артына өтіп, оны Тиса өзенінен бөліп тастады және 20 қазанға дейін капитуляцияға мәжбүр етті. 25 қазанда үш венгр дивизиясы (1-ші атқыштар, 1-ші жаяу әскер және 20-шы жаяу әскер) румындық 2-ші дивизияға оның көпір басында шабуыл жасады. Румынияның 2-ші дивизиясы үрейлене бастап, Тиса өзенінен шегінді. Бірақ бұл венгрлердің сәттілігі 26-29 қазанда Алпардағы румындық 19-шы жаяу әскер дивизиясының көпір басына жасалған үшінші шабуылда қайталанбады. 1944 жылдың 8 қазанында Плиев атты әскерінің механикаландырылған тобы шабуылын солтүстік-шығысқа қарай жылдырды. Плиев тобы Шолнок пен Дебрецен арасындағы басты тас жолмен жылдам ілгеріледі. Хайдюссобозлода топтың алдыңғы бөлімдері, 9-шы гвардиялық механикаландырылған және 6-шы гвардиялық атты корпус, оңтүстік қыспақты тоқтату үшін оңтүстікке қарай жылжыған 23-ші танк дивизиясының бөлімдерімен кездесті. 1944 жылдың 9 қазанында Плиев тобы 5-ші әуе армиясының қолдауымен қаланы басып алды. Немістер Дебреценге шегініп, қаланың оңтүстік-шығысында бекініс жасады.

Ұрыс жалғасуда

1944 жылдың 11 қазанында Плиевтің 4-ші гвардиялық атты әскер корпусының бөлімдері Дебрецен қаласының шетіне жетті. Бұл корпус негізгі совет әскерлерінен бөлініп қалғанмен, Плиев қоршаудан қашуға қол жеткізді. 6-шы гвардиялық танк армиясының шабуылы барысында Орадея маңындағы майдан шебі тұрақты түрде артқа шегінді, бұл шайқасты тарихшы Эрл Ф. Зимке «соғыстың ең қаһарлы танк шайқастарының бірі» деп сипаттады. 1944 жылдың 22 қазанында Плиевтің тобы Нирегьязаны басып алды. Осыдан кейін Вёлердің 8-ші армиясының байланыс жолдары үзіліп қалды. Неміс генерал-полковнигі Фрисснер Вёлерге Нирегихазаның солтүстік-батысына шегінуге және қорғаныс шебін құруға бұйрық берді. Бұл әрекеттің орындалуы кезінде Плиевтің атты-механикаландырылған тобы Вёлердің байланыс жолдарын кесіп тастады. Туындаған қауіпті сейілу үшін Германияның 23-ші және 1-ші танк дивизиялары, 503-ші ауыр танк батальонының Tiger II танктерінің басшылығымен, шығыстан шабуылға көшті. Пауль Клаттың 3-ші тау дивизиясы, 15-ші жаяу әскер дивизиясы және 8-ші СС кавалерия дивизиясы Флориан Гейер батыстан шабуыл жасады. 1944 жылдың 24 қазанында 23-ші танк дивизиясының күштері Нагикалоға жетті, ол бұрын неміс 3-ші тау дивизиясымен басылып алынған еді. 26 қазанда 23-ші танк дивизиясы Нирегихазаны қайта басып алды. Вёлер өзінің 8-ші армиясын Нирегихаза арқылы ашылған қашу жолымен шығара бастады. 28-і күні Вёлердің әскері қоршаудан шығып кетті. Осы кезде Плиевтің әскерлері көптеген көлік құралдарын және ауыр қаруларын жойып, оңтүстікке қарай совет шебіне жетті. Неміс әскерлерінің жоюға жасаған әрекеттеріне қарамастан, Плиевтің атты-механикаландырылған тобы 10 қарашада Сегедке жасалған совет шабуылы кезінде қайтадан іске кірісті. Дебрецен операциясы барысында 2-ші Украина майданының күштері Мажарстанның ішінде 60-120 шақырымға дейін батысқа жылжыды, ал 2-ші және 3-ші Украина майдандары Будапештке қарсы шабуылды жаңартуға мүмкіндік алды. Дебрецендегі танк шайқасы неміс танк бөлімдерін Будапештке жақындаудан алды. Соңында, Қызыл Армия Венгрияның шығыс бөлігінің үштен бірін басып алды, Трансильвания Альпісінің кедергісін жойып, осы аймақты Орталық державалардың қысқы қорғаныс позициясы ретінде пайдалану мүмкіндігін жоққа шығарды.