Кіріспе
Людвиг Гангофер:Людвиг Гангофер () - неміс жазушысы. Ол "неміс кино тарихындағы ең көп адаптацияланған автор" деп аталды, өйткені оның көптеген романдары фильмге айналдырылды.
Ludwig Ganghofer (7 July 1855 – 24 July 1920) was a German writer. He has been called the "most adapted author in the history of German cinema", as many of his novels were turned into films.
Өмірбаян
Гангофер Баварияның Кауфбюрен қаласында орман шаруашылығының қызметкері Август Гангофердің (1827-1900) ұлы болып дүниеге келді. Оның кіші әпкесі Ида (18631944) 1886 жылы геолог және географ Альбрехт Пенкке тұрмысқа шықты, геоморфолог Уолтер Пенк Гангофердің немере інісі болды. 1873 жылы гимназия орта мектебін бітіріп, кейіннен Аугсбургте мотор құрастырушы болып жұмыс істеді. 1875 жылы Мюнхен политехникалық колледжінің механика факультетінің студенті болды, бірақ ақырында әдебиет тарихы мен философияны меңгерді. Мюнхен, Берлин және Лейпцигте оқыды. 1879 жылы Лейпциг университетінің докторлық дәрежесін алды. Гангофер өзінің алғашқы пьесасын "Der Herrgottschnitzer von Ammergau" (Аммергаудың крест кесушісі) 1880 жылы Мюнхендегі Гартнерплац театры үшін жазды, онда 19 спектакль қойылды. Бірақ оның жетістігі - Берлиндегі қонақ қойылымы, онда бұл қойылым 100 реттен астам рет қойылды. Кейін Гангофер Венадағы Рингтеатрда драматург (1881), Die Gartenlaube отбасылық газетінде еркін жазушы және Neues Wiener Tagblatt (1886-1891) фельетон редакторы болып жұмыс істеді. Венада Гангофер Тодеско салонның жиі қонағы болды, онда ол Хьюго фон Хофмансталь мен Иоганн Штраус сияқты суретшілермен кездесті. 1891 жылдан бастап ол негізінен Тирольдегі Льютас маңындағы аңшылық үйінде болған саяхаттан шабыт алып, Альпі романдары жазушысы ретінде жұмыс істеді; бірақ ол сонымен қатар, мысалы, Хьюго фон Хофманстальдың "Der Tor und der Tod" пьесасын шығарды. Сонымен қатар Мюнхен әдеби қоғамының негізін қалады. 1915 және 1917 жылдардағы ерікті соғыс тілшісі қызметі туралы көбірек білмейтіндер бар. Сол жылдары ол пропагандалық соғыс баяндамаларынан басқа, мысалы, "Reise zur deutschen Front" (Неміс майданға саяхат) көптеген патриоттық соғыс өлеңдерін жазды, олар "Eiserne Zither" (Темір цитра) және "Neue Kriegslieder" (Жаңа соғыс әндері) сияқты жинақтарда жарияланды. Император Вильгельм II-нің жеке досы және оның сүйікті ақыны болғандықтан, Гангофердің соғыс туралы баяндамаларында император мен Пол фон Гинденбургті және олардың соғыс жүргізуін жиі мадақтады. Германияның капитуляциясына дейін ол соғыстан бас тартпауға шақыру жариялауды жалғастырды. Ол соғыста ауыр жарақат алып, "Темір крест" медалімен марапатталған. 1917 жылы ол және оның досы Людвиг Тома 1918-1919 жылдардағы революцияда таратылған өте оңшыл неміс Отан партиясына қосылды және оның саяси қызметі тоқтады. Карл Краус сияқты әріптестері қатты сынға алған оның әскери шығармаларын оқу оған орташадан жоғары табыс әкелді. Соғыс аяқталғаннан кейін Гангофер жазушы мамандығына оралды. Ол өзінің соңғы "Das Land der Bayern in Farbenphotographie" (Баварияның түсті фотосуреттегі елі) атты жұмысын "Баварияның патшасы Людвиг III-ге терең құрметпен" арнады. Көп ұзамай Гангофер Тегернзееде қайтыс болды. Гангофердің шығармалары, әсіресе романдары, әлі күнге дейін басылып келеді. 2004 жылға қарай оның шығармаларының 30 миллионнан астам данасы сатылды деп есептелді. Сонымен қатар, неміс авторларының арасында Гангофердің шығармалары 1910-1920 жылдары үнсіз фильмдерден бастап, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Heimatfilm дәуірінде жалғасып, фильм ретінде жиі бейімделген. Оның қарапайым, білікті, адал адамдардың өмірін суреттейтін шығармалары көбінесе бавариялық Альп тауларының әдемі пейзаждарының аясында сахналанғандықтан, кич ретінде қарастырылады.