Кіріспе

Дориялық реттік А гуттасы (лат. guttae, "тамшылар") – классикалық сәулетте дориялық реттік архитравтың жоғарғы бөлігінде қолданылатын, суды қайтаратын, конус пішіндес кішкентай проекция. Архитрав блоктарының үстінде таенияның (филеттің) тар проекциясының астындағы алты гутта қатары регула деп аталатын элементті құрайды. Регула дориялық фриздің әр триглифінің астына орналастырылған. Бұған қоса, фризден жоғары шығып тұрған гейсонның астыңғы жағында төртбұрышты тіректер – мутулдар болған, әрқайсысы үш қатардан алты гуттадан тұрған. Бұл мутулдар әр триглиф пен әр метопаның үстіне орналастырылған. Гутталар гректердің тастан үй салудан бұрынғы ағаш құрылымдарында қолданылған тіректердің скеуморфты бейнесі деп саналады. Дегенмен, олардың да қызметі бар, себебі су ғимараттың жиегінен алыс, шеттерінен тамшылап ағады.

Доралықтан тыс

Классикалық архитектураның қатаң дәстүрінде гутталар жиынтығы әрдайым үстіндегі триглифпен бірге келеді (және керісінше), ал осы ерекшеліктер жұбы тек дорлық ретті қолданатын энтаблераларда ғана кездеседі. Ренессанс және одан кейінгі сәулет өнерінде бұл қатаң талаптар кейде бұзылады, ал гутталар мен триглифтер жеке немесе бірге әшекей ретінде еркін қолданылуы мүмкін. Римдегі Вилла Ланте ал Джанниколоның дорлық реті, Джулио Романоның (1520–21) ерте туындысы, тар "жеңілдетілген энтаблетураға" ие, бірақ триглифтері жоқ. Овалдық кабинеттегі тас каминінің екі жағында ионикалық бағаналар орналасқан, ал есік қуысының ортасындағы сәндік гирлянданың астында гутталар жиынтығы бар (бір жиынтықта бес гуттадан). Прагадағы барокколық Чернин сарайында (1660-шы жылдар) эклектикалық ионикалық рет қолданылып, қақпақтардың үстіңгі бөлігінде триглифтер мен гутталар әшекей ретінде орналасқан.