1964 жылғы Калифорния штатының 14-ші ұсынысы: Тұрғын үйлердегі этникалық кемсітушілік туралы заң
1964 California Proposition 14
1964 жылғы Калифорниядағы 14-ші ұсыныс: тұрғын үйлерді этникалық негізде дискриминациялауға рұқсат берді, бірақ сот конституцияға қайшы деп тапты. Racial threat theory.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1964 жылғы Калифорния штатындағы 14-тармаққа қатысты дауыс беру
1964 California ballot proposition
Калифорния штатының 14-тармағы – 1964 жылғы қарашадағы халыққа жүгіну арқылы қабылданған бастама, ол 1963 жылғы Рэмфорд әділ тұрғын үй заңын жойып, Калифорния штатының конституциясын өзгертуге бағытталған. Осылайша, жылжымайтын мүлік сатушыларға, үй иелеріне және олардың агенттеріне 1963 жылға дейін рұқсат етілгендей, тұрғын үйді сату немесе жалға беру кезінде этникалық негізде ашық түрде кемсітуге мүмкіндік берілді. Бұл ұсыныс сайлаушылардың 65% қолдауымен заңға айналды. 1966 жылы Калифорния Жоғарғы Соты 5:2 дауыспен 14-тармақтың АҚШ Конституциясының тең қорғау туралы ережесіне (Он төртінші түзету) қайшы екенін жариялады. 1967 жылы АҚШ Жоғарғы Соты Рейтман мен Мулки ісінде бұл шешімді растады. Саяси ғылымдардағы зерттеулер 14-тармаққа ақтардың қолдауын нәсілдік қауіп теориясымен байланыстырды, бұл теория бойынша нәсілдік азшылықтардың санының артуы үстем нәсілдік көпшіліктің қорқыныш пен кемсітушілік реакциясын тудырады. Бұл Калифорниядағы тұрғын үй саласындағы азшылық топтарының құқықтарын шектеуге бағытталған жылжымайтын мүлік иелерінің ондаған жылдық күресінің бір бөлігі болды.
California Proposition 14 was a November 1964 initiative ballot measure that amended the California state constitution to nullify the 1963 Rumford Fair Housing Act, thereby allowing property sellers, landlords and their agents to openly discriminate on ethnic grounds when selling or letting accommodations, as they had been permitted to before 1963. The proposition became law after receiving support from 65% of voters. In 1966, the California Supreme Court in a 5–2 split decision declared Proposition 14 unconstitutional under the equal protection clause of the United States Constitution (Fourteenth Amendment). The U. S. Supreme Court affirmed that decision in 1967 in Reitman v. Mulkey. Political science research has tied white support for Proposition 14 to racial threat theory, which holds that an increase in the racial minority population triggers a fearful and discriminatory response by the dominating racial majority. This was part of a decades long campaign by real estate interests to undercut the rights of minority groups in regard to housing facilities in California.
Калифорниялық жылжымайтын мүлік қауымдастығының нәсілдік шектеу комитеті
1942 жылы кейбір афроамерикалықтардың Лос-Анджелес геттосынан шығып, дәстүрлі түрде ақ адамдар тұратын аудандарға көшіп келуіне жауап ретінде Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығы Өзінің Нәсілдік шектеу комитетін құрды. Комитеттің мақсаты – жылжымайтын мүлікке мәңгілік нәсілдік шектеулер орнату болды. 1948 жылға дейін Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығы нәсілдік шектеулерді үнемі насияттап, азшылықтардың, әсіресе афроамерикалықтардың отбасылық үйлерге ие болуына кедерес келтіретін тұрғын үй шарттарын күшіне енгізді.
In 1942, in response to the success of some Negroes in moving out of the Los Angeles ghetto and into traditionally all white neighborhoods, the California Real Estate Association formed its Race Restriction Committee. The purpose of the Committee was to establish perpetual race restrictions on parcels of property. Prior to 1948, the California Real Estate Association routinely promoted and enforced racially restrictive housing covenants to prevent family homes from ending up in the hands of minorities, particularly Negroes.
Растық шектеулерді рұқсат ететін федералды конституциялық түзетуді қолдау
1948 жылғы Шеллидегі сот шешімінен кейін көп ұзамай, Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығының басылымы – «Калифорния жылжымайтын мүлігі» журналы (қазіргі уақытта Калифорния риэлторлар қауымдастығы деп аталады) Шелли шешімін күштен шығарып, АҚШ-тың барлық штатында нәсілдік шектеулерге қатысты келісімдерді заңды түрде сақтауға конституциялық кепілдік беру үшін АҚШ Конституциясына түзету енгізуді қолдады. Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығының басылымы, нәсілдік шектеулерге қатысты келісімдерді заңды түрде сақтауға кепілдік беретін федералды конституциялық түзетуді қолдау арқылы, «миллиондаған европалық нәсілді үй иелері қара нәсілділердің қоныстануына тыйым салынған аудандарда үйлер салған немесе сатып алған. Мұндай аудандардағы үйлерді осындай шектеулердің қауіпсіздігімен қоршау бүкіл елде үй иелену құндылығының дәстүрлі бөлігіне айналды». Басылымда одан әрі былай делінген: «Жоғары соттың жоғарыда аталған соңғы шешімдері осылайша қорғалған құндылықтарды жойды. Мұндай аудандарда қара нәсілділердің мүлікке ие болу қаупі барлық тұрғын үйлердің құнын төмендетіп, үлкен немесе кішкентай болсын, жақсы сапалы үйлерді салуға немесе сатып алуға тікелей кедергі келтіреді. Тәжірибе көрсеткендей, қара нәсілділер мұндай аудандарда үйлерді иеленген кезде бұл олардың меншігіндегі мүліктердің ғана емес, сонымен қатар барлық айналасындағы мүліктердің құнын төмендетті». Алайда, мұндай түзетуді іске асыру себептері Калифорнияда болашақ және ұқсас қорғаныс штатының конституциялық түзетуін іске асырудың негізгі себептерін түсіндірді.
Shortly following the 1948 court decision in Shelley, an item appeared in the California Real Estate magazine, a publication of the California Real Estate Association (the organization is currently named the California Association of Realtors) advocating an amendment to the United States Constitution that would overturn Shelley and constitutionally guarantee the legal enforcement of racially restrictive covenants throughout the United States. In advocating support for a federal constitutional amendment guaranteeing the legal enforcement of racially restrictive covenants, the California Real Estate Association publication stated that "millions of home owners of the Caucasian race have constructed or acquired homes in areas restricted against occupancy by Negroes. The practice of surrounding homes in such areas with the security of such restrictions has become a traditional element of value in home ownership throughout this nation." The publication further stated: "The recent decisions of the Supreme Court abovementioned have destroyed the values thus secured. The threat of occupancy by Negroes of property in such areas depreciates the value of all home properties and constitutes a direct deterrent to investment in the construction or acquisition of homes of superior quality whether large or small. The experience has been uniform that whenever and wherever Negroes have occupied homes in such areas this has not only depreciated values of the properties which they own, but has depreciated the values of all surrounding properties." but the reasons for pursuing such an amendment provided insight into the underlying reasons for pursuing a future and similar protective state constitutional amendment in California.
Калифорниялық жылжымайтын мүлік қауымдастығы 1950 жылғы Калифорнияның 10-жоспарын қолдады
Калифорниялық жылжымайтын мүлік қауымдастығы 1950 жылдың қараша айындағы сайлау бюллетеніндегі Калифорнияның 10-ұсынысын қолдады (Калифорния Конституциясына 34-бапты қосып, "Мемлекеттік тұрғын үй жобалары заңы" деп аталды), бұл Калифорния қалаларында төмен бағалы тұрғын үй жобаларын салуды едәуір қиындатты. 10-ұсыныс, аз табысты жалға алушылар, соның ішінде аз ұлттылар үшін аса қажет болуы мүмкін мемлекеттік тұрғын үйді заңмен шектеу құралы ретінде сипатталды.
The California Real Estate Association also supported California Proposition 10 on the November 1950 election ballot (adding Article 34 to the California Constitution and known as the "Public Housing Project Law") which made it significantly more difficult to build low rent housing projects in California communities. Proposition 10 had been described as a means of legally handcuffing public housing that may be greatly needed for low income renters, including minorities.
Блокбэстерлеу
Шеллидегі сот шешіміне қарамастан, Калифорнияда сегрегация жалғасты. Мысалы, сегрегацияның жасырын түрі ретінде белгілі блокбэстинг Шығыс Пало-Альтода орын алды. 1954 жылы бір ақ нәсілді тұрғын үйін қара нәсілді отбасыға сатты. Дер кезінде Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығының өкілдері, тіпті штаттағы жылжымайтын мүлік қауымдастығының президенті, "негрлердің шабуылы" туралы ескертіп, ақ үй иелерін үркітіп, нарықтық бағадан төмен сатуға итермеледі, тіпті тонаулар ұйымдастырды. Кейін бұл мүліктер негрлерге нарықтық бағадан жоғары бағамен сатылды, ал жылжымайтын мүлік саласы осы мәмілелерден үлкен пайда тапты. Шығыс Пало-Альтодағы бұл үйлердің бағасы ақ үй иелері үшін ұқсас мүліктерге қарағанда әлдеқайда жоғары болды, сондықтан қара нәсілді үй иелері төлемдерді жасау қиындықтарына тап болды, бұл Шығыс Пало-Альтода кемсіздікке әкеп соқты. Бұл актіні солтүстік Калифорниядан шыққан және заң шығарушы органға алғашқы афроамерикан ретінде сайланған Уильям Байрон Рамфорд жасады. Актіде жер иелерінің этникалық, діни немесе ұлттық тегіне байланысты адамдарға тұрғын үй беруден бас тартуға құқығы жоқ екендігі көрсетілген (кейін бұл заң жынысына, неке жағдайына, физикалық кемістігіне немесе отбасылық жағдайына да қатысты қолданылатын болды). Болашақ губернатор Рональд Рейган осы және басқа да әділ тұрғын үйді қамтамасыз етуге бағытталған заң жобаларына қарсы болды, бірақ Рамфордтың әділ тұрғын үй актісі губернатор Пэт Браун қол қойғаннан кейін заңға айналды. Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығы Рамфордтың әділ тұрғын үй актісіне "әр қадамда" қарсы күресті. Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығының басшылары Рамфордтың әділ тұрғын үй актісі жылжымайтын мүлік индустриясының қаржылық мүдделеріне тікелей қауіп төндіретінін ойлады, олар "растық бөлінуді ілгерілету, сақтау және манипуляциялауды пайда табу стратегиясының маңызды, емес, кездейсоқ немесе қалдық бөлігі ретінде қарастырды". Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығы өз мүшелеріне, Рамфордтың әділ тұрғын үй актісін іске асыратын Мемлекеттік әділ жұмыспен қамту практикасы комиссиясының спикерлеріне, жаңа заң туралы жалпы жылжымайтын мүлік мүшелеріне сөйлеуге тыйым салу керектігін де кеңес берді. Жаңа заңның түсіндірілуіне қатысты барлық сұрақтар жылжымайтын мүлік қауымдастығының өзінен түсуі керек еді. 1963 жылдың 22 қарашасында президент Джон Кеннедиге жасалған қастандықтан кейін Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығына Рамфордтың әділ тұрғын үй актісін жоюға бағытталған бастамалық науқанын тоқтату үшін үлкен қысым көрсетілді. Бірақ Ассоциация "біраз уақыт күтіп тұруға" және "жағдайдың басылуын күтуге" шешім қабылдады. Мемлекеттік әділ жұмыспен қамту практикасы комиссиясының мүшесі Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығының кейбір мүшелері Рамфордтың әділ тұрғын үй актісін жоюға бағытталған бастамалық науқанын жалғастыру арқылы блокбэстингті жалғастыруға тырысып жатқанын мәлімдеді. Бюллетеньге енгізілген кезде 14-жоба деп аталған бастама, Калифорния конституциясына түзету (Cal. Const. art. I, § 26) енгізуді көздеді. Бұл түзетунің бір бөлігі мынадай болар еді:
Despite the court decision in Shelley, segregation in California continued. As an example, an insidious form of segregation known as blockbusting occurred in East Palo Alto. In 1954, a white resident sold his house to a black family. Almost immediately, agents of the California Real Estate Association, including the president of the statewide real estate Association himself, began warning of a "Negro invasion" and even staged burglaries to panic white homeowners to sell at below market prices. Those properties were then sold to Negroes at higher than market prices with real estate interests handsomely profiting from the transactions. These East Palo Alto houses had been priced so much higher than similar properties for white homeowners that the black homeowners had difficulty making payments which created a slum in East Palo Alto. It was drafted by William Byron Rumford, the first African American from Northern California to serve in the legislature. The Act provided that landlords could not deny people housing because of ethnicity, religion, or national origin (later the law would be extended to apply to sex, marital status, physical handicap, or familial status) Future Governor Ronald Reagan opposed this and other legislative attempts to enact fair housing, but the Rumford Fair Housing Act was signed into law by Governor Pat Brown. The California Real Estate Association had fought the Rumford Fair Housing Act "every step of the way." In the minds of California Real Estate Association leaders, the Rumford Fair Housing Act directly threatened the financial interests of the real estate industry who came to see "the promotion, preservation, and manipulation of racial segregation as central – rather than incidental or residual – components of their profit generating strategies." The California Real Estate Association also advised its member boards that speakers from the State Fair Employment Practice Commission, the agency which enforced the Rumford Fair Housing Act, should be prevented from talking to the general real estate membership about the new law. Instead, all questions about the interpretation of the new law would come from the real estate association itself. Following the assassination of President John Kennedy on November 22, 1963, tremendous pressure was placed on the California Real Estate Association to call off their initiative campaign to repeal the Rumford Fair Housing Act. The Association instead decided to "delay a little while" to "let things simmer down." A member of the State Fair Employment Practice Commission, the agency which enforced the Rumford Fair Housing Act, asserted that some members of the California Real Estate Association were promoting their initiative campaign to repeal the Rumford Fair Housing Act to continue blockbusting. The initiative, numbered Proposition 14 when it was certified for the ballot, was to add an amendment (Cal. Const. art. I, § 26) to the constitution of California. This amendment would provide, in part, as follows:
Мемлекет немесе оның кез келген бөлімшесі немесе агенттігі, өзінің жылжымайтын мүлкінің кез келген бөлігін немесе барлық бөлігін сатуға, жалға беруге немесе пайдалануға дайын немесе ниет білдірген кез келген адамның, өзінің толық құқығымен таңдаған адамға немесе адамдарға осындай мүлікті сатудан, жалға беруден немесе пайдаланудан бас тарту құқығын тікелей немесе жанама түрде жоққа шығара алмайды, шектей алмайды немесе кемсіте алмайды. Калифорнияда тұрғын үйді бөліп-жару, түсті терілі адамдарды қалалық геттоларда және кеңейіп келе жатқан қала маңындағы аудандарда ұстауға бағытталған нәсілдік дискриминациялық тұрғын үй саясатының нәтижесінде ондаған жылдар бойы кең таралды. 14-жоба жер иелері мен меншік иелері тарапынан дискриминацияны және жеке өмірге қатысты құпиялылықты қайтадан заңдастыруға тырысты.
Neither the State nor any subdivision or agency thereof shall deny, limit or abridge, directly or indirectly, the right of any person, who is willing or desires to sell, lease or rent any part or all of his real property, to decline to sell, lease or rent such property to such person or persons as he, in his absolute discretion, chooses. In California, housing segregation was rampant as a result of decades of racially discriminatory housing policies explicitly aimed at keeping people of color confined to urban ghettos and out of the expanding suburbs. Proposition 14 attempted to re legalize discrimination and associational privacy by landlords and property owners.
Дауыс беру аргументтері
14-жобаны қолдаған дауыс беру бюллетенінде конституциялық түзету "барлық үйлер мен пәтерлердің иелеріне өздерінің меншігін сатып алушылар мен жалға алушыларды қалағандай таңдауға, мемлекеттік немесе жергілікті биліктің араласуынсыз құқық береді" делінген. Аргументте былай делінген: "Калифорниядағы мұндай мүліктің көптеген иелері 1963 жылғы Рамфорд заңы арқылы осы құқықты жоғалтты. Бұл заң бойынша, олар нәсілі, түсі, діні, ұлттық шығу тегі немесе шежіресіне байланысты ешкімге мүлік сатудан немесе жалға беруден бас тарта алмайды". 14-жобаға қарсы дауыс беруде 14-жоба "Конституцияға жеккөрушілік пен нәсілшілдік рухын енгізеді" делінген. Аргументте одан әрі былай делінген: "14-жоба жеккөрушілікті заңдастырып, оны қоздырады. Еліміз азаматтық құқықтар жолында алға жылжып келе жатқанда, ол Калифорнияны тағы бір Миссисипи немесе Алабамаға айналдыруды және зорлық-зомбылық пен жеккөрушілікке толы орта құруды ұсынады".
The ballot argument in favor of Proposition 14 stated that the constitutional amendment "will guarantee the right of all home and apartment owners to choose buyers and renters of their property as they wish, without interference by State or local government." The argument further stated that "most owners of such property in California lost this right through the Rumford Act of 1963. It says they may not refuse to sell or rent their property to anyone for reasons of race, color, religion, national origin, or ancestry." The ballot argument against Proposition 14 stated that Proposition 14 "would write hate and bigotry into the Constitution." The argument further stated that Proposition 14 "would legalize and incite bigotry. At a time when our nation is moving ahead on civil rights, it proposes to convert California into another Mississippi or Alabama and to create an atmosphere for violence and hate."
Бекітулер
Көптеген жариялымдардан кейін бұл ұсыныс көптеген ірі консервативті саяси топтардың, оның ішінде Джон Бирч қоғамы мен Калифорния Республикалық жиналысының қолдауын алды.
Following much publicity the proposition gained the endorsement of many large conservative political groups, including the John Birch Society and the California Republican Assembly.
Расистік топтардың қолдауы
14-жобаны қолдаушылардың арасында американдық нацистік партиясы және ақ нәсілшіл, сегрегациялық ұйымдар желісі – Ақ азаматтар кеңесінің жергілікті бөлімшелері де болды. 14-жобаға қарсы штаттық науқан директоры Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығынан Ақ азаматтар кеңесінің 14-жобаны қолдауын жоққа шығаруды сұрады, бірақ Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығы президенті арқылы бұл талаптан бас тартты. Осы бас тартуға жауап ретінде Біріккен азаматтық құқық комитетінің төрағасы Х.Х. Брукинс: «14-жобаны жақтаушылар енді өздерінің нақты ниеттерін жасыра алмайды, ол – тұрғын үйлерде сегрегацияны заңдастыру. Миссисипидегі жергілікті нәсілшіл топтың қолдауын жоққа шығарудан бас тарту арқылы Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығының мүддесі меншік құқығында емес, адам құқықтарын жоюда екенін мойындады» деді.
Other supporters of Proposition 14 included the American Nazi Party and local branches of the White Citizens' Councils, a network of white supremacist, segregationist organizations. The statewide director of the campaign against Proposition 14 asked the California Real Estate Association to repudiate the White Citizens' Council's support of Proposition 14, but the California Real Estate Association, acting through its president, refused to do so. In response to this refusal, Rev. H. H. Brookins, chairman of the United Civil Rights Committee said: “It no longer is possible for proponents of Proposition 14 to hide their real intention, which is to legalize segregation in housing. By refusing to repudiate support of a local Mississippi based racist group, the California Real Estate Association had admitted its concern is not with property rights – it is to destroy human rights.”
Лос-Анджелес Таймсінің қолдауы
14-жобаны қолдаған "Лос-Анджелес таймс" газеті былай деп мәлімдеді: "Еркін қоғамда адамның ең көне құқықтарының бірі – жеке меншігін қалай қаласа солай пайдалану және оны билеу құқығы". Редакциялық мақалада әрі қарай былай делінген: "Бірақ біз, тұрғын үй теңдігіне тағы бір негізгі құқыққа нұқсан келтіру арқылы қауіпсіздікпен қол жеткізуге болмайды деп, қатты сенімдеміз". "Лос-Анджелес таймс" газетінің мәліметінше, үй сатып алушылар мен жалға алушыларды нәсілі, тері түсі және діні бойынша кемсіту "негізгі меншік құқығы" ретінде қарастырылған.
In endorsing Proposition 14, the Los Angeles Times stated: “One of man’s most ancient rights in a free society is the privilege of using and disposing of his private property in whatever manner he deems appropriate.” The editorial further stated: “But we do feel, and strongly, that housing equality cannot safely be achieved at the expense of still another basic right.” According to the Los Angeles Times, the ability to discriminate against home buyers or renters by race, color, and creed was considered a "basic property right."
Қатты науқан
14-ұсынысты қолдау науқаны қызу болды және сол кезде Калифорнияның губернаторы болған Эдмунд Браунның бірнеше даулы мәлімдемелері болды. Губернатор Браун 14-ұсынысты қабылдау Калифорния Конституциясына "Миссисипи мен Алабама тіпті мақтана алмайтын кемсітушілік ережесін" енгізерін айтты. Бұрын губернатор Браун 14-ұсынысты қолдау науқанын "30 жылдан астам бұрын Мюнхендегі сыраханада басталған тағы бір жеккөрушілікке" теңеген еді. Лос-Анджелес Таймс газетінде 14-ұсынысқа қатысты жарияланған бірнеше материалға жауап ретінде редакторға жолдаған хатында губернатор Браун былай деп жазды: "Меніңше, қоздырғыш – губернатор емес, 14-ұсыныс. Сондай-ақ, 14-ұсынысты қарсыластары емес, 14-ұсынысты қолдаушылар осы штаттағы нәсілшілдер мен фанатиктерді ынталандырады."
The Proposition 14 campaign was heated and included several controversial comments from Edmund Brown who was the Governor of California at the time. Governor Brown stated that passage of Proposition 14 would put into California's Constitution "a provision for discrimination of which not even Mississippi or Alabama can boast." Previously, Governor Brown had likened the campaign for Proposition 14 to "another hate binge which began more than 30 years ago in a Munich beer hall." In a letter to the editor response to several items published in the Los Angeles Times relating to Proposition 14, Governor Brown wrote: “I submit that it is not the Governor who is inflammatory. It is Proposition 14. And I submit that it is not the opponents of Proposition 14 who encourage the racists and bigots in this state, but those who support Proposition 14.”
Мартин Лютер Кинг 14-ұсынысқа қарсы науқан жүргізу үшін Калифорнияға бірнеше рет келді және оның қабылдануы "біздің ұлт тарихындағы ең арсыз оқиғалардың бірі" болады деді.
Martin Luther King Jr. visited California on multiple occasions to campaign against Proposition 14, saying its passage would be "one of the most shameful developments in our nation’s history."
Сайлау нәтижелері
14-жоба 1964 жылғы 3 қарашада Калифорния штатының жалпы сайлау бюллетенінде тіркелді. Бұл жоба 65,39% қолдаумен қабылданды, оған 4,526,460 дауыс қолдау көрсетіп, 2,395,747 дауыс қарсы болды.
Proposition 14 appeared on the November 3, 1964, general election ballot in California. The ballot proposition passed with 65.39% support, receiving 4,526,460 votes in support and 2,395,747 votes against.
Сайлауды талдау
2018 жылы "Американ саясаттану" журналында жарияланған зерттеуде 1940-1960 жылдар аралығында афроамерикалықтардың саны күрт өскен аймақтардағы ақ сайлаушылардың 14-қадамға дауыс беру ықтималдығы жоғары екені анықталды. Саяси ғалымдар мұны "расалық қауіп теориясының" дәлелі деп қарастырды, ол азшылық топтың санының жылдам өсуі басым раса өкілдерінің арасында қорқыныш тудырады және олардың бағынышты топқа қатысты әлеуметтік бақылау деңгейін күшейтуіне әкеледі деген тұжырымды қамтиды.
A 2018 study in the American Political Science Review found that white voters in areas which experienced massive African American population growth between 1940 and 1960 were more likely to vote for Proposition 14. Political scientists have taken this as evidence for "racial threat theory", which holds that the rapid increase in a minority population triggers fears among the majority race population, leading the majority to impose higher levels of social control on the subordinate race.
Конституцияға қайшы
14-жоба қабылданғаннан кейін көп ұзамай, федералды үкімет Калифорнияға берілетін барлық тұрғын үй қаражатын тоқтатты. Көптеген адамдар бұл ұсынысты 1965 жылғы Уоттс көтерілісінің себептерінің бірі деп атады. Федералды тұрғын үй қаражаты тоқтатылғаннан кейін және губернатор Пэт Браунның қолдауымен, бұл шараның конституциялықтығы көп ұзамай күдік тудырды. 1966 жылы Калифорния Жоғарғы соты 14-жобаның Калифорния Конституциясының тең қорғаныс және заңдық процедура ережелерін бұзғаны үшін конституцияға қайшы екенін қарастырмады; оның орнына, 14-жоба федералды Конституцияның он төртінші түзетуінің тең қорғаныс тармағын бұзды деп шешті. Губернатор Браунның ұстанымы даулы болды; 1966 жылдың соңында ол Рональд Рейганға қайта сайлану сайысында жеңіліске ұшырады. Алайда Рейган 14-жобаға да, Рамфорд заңына да қарсы болды және 14-жоба "ақылға сыймас шара" екенін мәлімдеді. Рейган Рамфорд заңын "біздің халқымыздың бір бөлігіне барлық азаматтарымыздың негізгі құқықтары есебінен құқық беру әрекеті" деп сипаттады. Бірақ сот ісі жалғасты. АҚШ Жоғарғы соты Рейтманның Мулкиге қарсы ісінде (1967) Калифорния Жоғарғы сотының шешімін растады, 14-жобаның тең қорғаныс тармағын бұзғаны үшін жарамсыз деп тапты. Бұл ұсыныс 1974 жылғы қарашада өткен сайлауда 7-жобамен жойылды. Рейтман маңызды прецедент құрды, себебі ол мемлекеттік көмек немесе жеке дискриминацияны ынталандыру он төртінші түзетудегі тең қорғаныс кепілдігін бұзады деп шешті. АҚШ Жоғарғы сотының Рейтман ісі бойынша шешімінен кейін де Калифорния жылжымайтын мүлік қауымдастығы жоғары соттың шешімінен қашып, тұрғын үй дискриминациясын жалғастырудың жолдарын іздеді.
Soon after Proposition 14 was passed, the federal government cut off all housing funds to California. Many also cited the proposition as one of the causes of the Watts Riots of 1965. With the federal housing funds cut off and with the support of Governor Pat Brown, the constitutionality of the measure was challenged soon afterward. In 1966, the California Supreme Court did not consider whether Proposition 14 was unconstitutional because it violated the equal protection and due process provisions of the California Constitution; instead, it held that Proposition 14 violated the equal protection clause of the Fourteenth Amendment to the federal Constitution. Gov. Brown's stance proved controversial; later in 1966, he was defeated in his bid for re election by Ronald Reagan. However, Reagan opposed both Proposition 14 and the Rumford Act, and stated that Proposition 14 was "not a wise measure." Reagan labeled the Rumford Act as an attempt "to give one segment of our population a right at the expense of the basic rights of all our citizens." However, the case continued. The U. S. Supreme Court affirmed the California Supreme Court's decision in Reitman v. Mulkey (1967), holding that Proposition 14 was invalid because it violated the equal protection clause. The proposition was repealed by Proposition 7 in the November 1974 election. Reitman established a significant precedent because it held that state assistance or encouragement of private discrimination violated the equal protection guarantee of the Fourteenth Amendment. Even following the U. S. Supreme Court decision in Reitman, the California Real Estate Association was looking for ways to continue engaging in housing discrimination by evading the high court decision.
Жылжымайтын мүлік саласының қосымша дауыс беру шаралары
14-жобаға ұқсас, жылжымайтын мүлік индустриясы Калифорнияда азшылықтардың мүддесіне зиян келтіріп, пайда табу мақсатымен дауыс беру шараларын ілгерілетуге тырысты. Мысалы, 2018 жылғы Калифорнияның 5-ұсынысы және 2020 жылғы Калифорнияның 19-ұсынысын атауға болады, олар пропорционалды түрде азшылықтарды құрайтын алғаш рет үй сатып алушыларға көмектеспегені және Калифорнияның салық жүйесіндегі нәсілдік теңсіздікті күшейткені үшін сынға ұшырады.
Similar to Proposition 14, there have been subsequent efforts by the real estate industry to promote ballot measures in California to generate more profits at the alleged expense of minorities. Examples include the unsuccessful 2018 California Proposition 5 and 2020 California Proposition 19, which has been criticized for not helping first time homeowners who are disproportionately minorities and for reinforcing racial inequity within California's tax system.