Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Спокан Хаус – 1810 жылы британдық-канадтық Солтүстік-Батыс компаниясы құрған тері саудасы орталығы. Құрылған кезде Колумбия өзені аймағындағы Солтүстік-Батыс компаниясының ең алыс бекеті, Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы (қазіргі 49 градус ендік шекарасының оңтүстігінде) алғашқы үндістер емес қоныс болды. NWC-нің американдық қарсыласы, Тынық мұхитының тері компаниясы, Спокан Хаусқа жақын жерде Форт Спокан деп аталған станция ашты. 1812 жылғы соғыс және үздірілмейтін жабдықтау мәселелері PFC-нің құлауына әкеп соқты, оның бекеттері енді NWC-нің бақылауында болды. Алғашқы Спокан Хаус Форт Споканның пайдасына тасталды, бірақ соңғы орналасқан жер әлі де Спокан Хаус деп аталды. Екінші Спокан Хаус 1821 жылы Хадсон Бэй компаниясы жұтып алғанға дейін Орегон аймағының ішкі бөлігінде маңызды бекет ретінде қолданылды. Тынық мұхитының солтүстік-батысы бойынша жалпы сапар кезінде Джордж Симпсон 1825 жылы Спокан Хаустан бас тартып, Форт Колвилл болған жаңа бекетке көшті. Спокан Хаус орналасқан жері АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Спокан округінде, Спокан қаласының солтүстік-батысында жатыр.
Spokane House was a fur trading post founded in 1810 by the British Canadian North West Company, located on a peninsula where the Spokane River and Little Spokane River meet. When established, the North West Company's farthest outpost in the Columbia River region was the first ever non Indigenous settlement in the Pacific Northwest (South of present day 49 degree latitude border). An American rival of the NWC, the Pacific Fur Company opened a station adjacent to Spokane House, called Fort Spokane. The War of 1812 and ongoing supply issues caused the collapse of the PFC, with its posts now under the control of the NWC. The original Spokane House was abandoned in favor of Fort Spokane, though the latter location was still called Spokane House. The second Spokane House saw use as a major post in the interior Oregon Country until the NWC was absorbed by the Hudson's Bay Company in 1821. During a general tour of the Pacific Northwest, Spokane House was abandoned by George Simpson in 1825, in favor of a new post that became Fort Colvile. The site of Spokane House is in Spokane County in the U. S. state of Washington, just northwest of the city of Spokane.
Солтүстік-Батыс компаниясы
Спокан үйі Дэвид Томпсонның басшылығымен салынды және 1810–1811 жылдардың қысында Жако Финлей салған. Финлей Томпсон 1811 жылы қайтып келгенге дейін Скелиз тайпасының арасында қалды. 1811 жылдың маусымында станцияны аралаған Томпсон Спокан үйінің "сауданы жалғастыру үшін кішкентай тауар жиынтығын қалдырған жер" екенін жазды, онда Жако, аралас нәсілді адам, кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Томпсон көп ұзамай Колумбия өзенінің сағасына аттанды, онда бәсекелес Астория бекінісін ашты.
Spokane House was created under direction of David Thompson and built by Jaco Finlay during the winter of 1810–1811. Finlay would remain among the Sqeliz until Thompson's return later in 1811. Visiting the station in June 1811, Thompson noted that Spokane House was the place "where I left a small assortment of Goods to continue the trade, there were forty Tents of Spokane Indians, with Jaco, a half breed, as Clerk." Thompson would soon depart for the mouth of the Columbia River, discovering the rival Fort Astoria.
Форт Спокан
Форт-Спокан – бұл Тынық мұхитының тері компаниясы (Pacific Fur Company) ашқан бәсекелес станция, оның кеңсесі Форт-Асторияда орналасқан және барлық қаржысы Джон Джейкоб Асторға тиесілі болған. 1812 жылдың басында Сент-Луистен келген, В. Прайс Хант басқарған экспедиция, сонымен қатар Биверден келген аса қажетті жабдықтар мен күштердің қосылуы компанияға Солтүстік-Батыс компаниясымен (NWC) бәсекелесу үшін тағы да сауда бекеттерін құруға мүмкіндік берді. Бұл топқа Спокан үйіне жақын жерде станция ашу тапсырылды. Жақын орналасқан Скелиз тайпасымен қарым-қатынас бейбіт болды, пошта қақпасы көбінесе түнде ашық қалды. Спокан Гарридің әкесі Илим Спокани екі тері компаниясының бекеттерінде де сауда жасады. Фарнемнің тобын тастап, Росс 1813 жылдың 1 қаңтарына дейін бекетке оралды. Росс еске алғандай, PFC жұмысшыларының:"төрт бөлмелі және ас үйі бар жайлы әрі ыңғайлы үйі, сондай-ақ ерлерге арналған жайлы үйі және тері мен сауда тауарларын сақтауға арналған кең дүкені болды; мұның бәрі палингпен қоршалған және екі бастионында мылтықтар үшін ойықтар жасалған. Асториялық қыстаушылар тобы мамыр айының басында оралғанда, 1813 жылдың 25 мамырына Форт-Асторияға аттану жоспарланды. ПФК жұмысшыларының көп бөлігі осы топқа кірді, ал Пиллет басқаратын төрт адам Форт-Споканде қалды. Тамыз айында Форт-Асторияға жеткен топ 1812 жылғы соғыс туралы қайғылы жаңалықты және Форт-Споканды қоса алғанда, ПФК активтерін NWC-ге сату туралы келісімге қол жеткізгенін білді.
Fort Spokane was a competing station opened by the Pacific Fur Company, a venture headquartered at Fort Astoria and funded solely by John Jacob Astor. The arrival of an expedition originating in St. Louis led by W. Price Hunt along with sorely needed supplies and reinforcements from the Beaver early in 1812 allowed to company to establish more trade posts to compete against the NWC. This group was directed to open a station in proximity to the Spokane House. Relations with the neighboring Sqeliz were peaceable, with the post gate often left open at night. Illim Spokanee, the father of Spokane Garry, would trade with both fur company posts. Leaving Farnham's group, Ross returned to the post shortly before 1 January 1813. The PFC laborers had as Ross recalled:"a snug and commodious dwelling house, containing four rooms and a kitchen; together with a comfortable house for the men, and a capacious store for the furs and trading goods; the whole surrounded by paling, and flanked by two bastions with loopholes for musketry. When the Astorian wintering parties returned in early May, departure for Fort Astoria was set for 25 May 1813. The majority of the PFC laborers were in this party, with four men under Pillet left at Fort Spokane. Reaching Fort Astoria in August, the group learned the unfortunate news of the War of 1812 and consensus to sell the PFC assets, including Fort Spokane, to the NWC.
NWC гегемониясы
Спокан үйіндегі операциялар Форт Споканға көшірілді, бірақ PFC станциясы NWC станциясының атын қабылдады. Ол Орегон аймағының ішкі бөлігінде Солтүстік-Батыс компаниясының басты қоймасы болды, алайда Спокан үйінің орналасуымен мәселелер байқалды. Спокан үйі басқа бекеттермен нашар байланысты болды және су көлігін пайдаланудың орнына, үлкен керуендермен тасымалдауға тәуелді болды. Бұл компанияны жылқымен қамтамасыз ету үшін Нез Персе тайпасына қатысты етеді. NWC компаниясы жыл сайын сауда тауарларын Спокан үйіне тасымалдау кезінде отыз бес-қырық адамды жұмысқа алды. Спокан үйін тастау туралы бірнеше ұсыныс жасалғанмен, ол компания қызметкерлерінің арасында танымал болып қала берді. 1818 жылы Форт Нез Персес ішкі аймақтағы басты бекет ретінде танылды.
Operations based at Spokane House were relocated to Fort Spokane, though the PFC station took the NWC station's name. It became was the North West Company's central depot in the Oregon Country interior but problems with the location of Spokane House were evident. Spokane House was poorly connected to other posts and reliant upon transport by large pack trains, rather than being able to use water transport. This made the company dependent upon the Nez Perce for a supply of horses. During this annual transportation of trade goods to Spokane House, thirty five to forty men were employed by the NWC. Despite several proposals to abandon Spokane House, it remained popular among company employees. Fort Nez Percés was ranked as the main interior post in 1818.
HBC
Хадсон шығанағы компаниясы 1821 жылы NWC-нің бақылауын өз қолына алды және Джордж Симпсонды 1824 және 1825 жылдары HBC-нің жаңа батыс иеліктері бойынша сапарға жіберді. Ол 1824 жылдың қазан айының соңында Джон Маклауглин, Макмиллан және Питер Скене Огденмен бірге осы станционына келді. Симпсон 1825 жылдың сәуірінде станционына қайта оралды. Ол Спокан үйінің басшылығымен Спокан үйін Кеттл-Фолс пайдасына қысқарту туралы келіссөздер бастады. Бұл бірнеше себепке байланысты болды, соның ішінде Спокан үйінің Колумбия өзенінен алыс болуы, аймақта терілі жануарлардың азаюы, ал Кеттл-Фолста балықтың көптігі және ауыл шаруашылығы үшін жақсы мүмкіндіктердің болуы. Сол жылы Кеттл-Фолс жанында Форт-Колвилл атты жаңа тері сауда бекетінің құрылысы басталды.
The Hudson's Bay Company took over control of the NWC in 1821 and sent George Simpson to tour the new western possessions of the HBC throughout 1824 and 1825. He visited the station accompanied by John McLoughlin, McMillian, and Peter Skene Ogden late in October 1824. Simpson returned to the station in April 1825. He began discussions with the Spokane House management to abandon Spokane House in favor of the Kettle Falls. This was due to several reasons including, the distance of Spokane House from the Columbia River, the scarcity of fur bearing populations in the area, and the abundance of fish and promising agricultural prospects at the latter location. That year work began near Kettle Falls on a new fur post, Fort Colvile.
Кейінгі тарих
1846 жылы Орегон шарты бойынша Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігі 49-шы параллельдің оңтүстігіндегі Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы жерлерге деген барлық құқықтарын Америка Құрама Штаттарына өткізді. Спокан үйі орнында 1950–53 және 1962–63 жылдары археологиялық қазба жұмыстары жүргізілді. Тарихи аудан 1988 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды.
In 1846 by the Oregon Treaty, the United Kingdom of Great Britain and Ireland ceded all claims to lands in the Pacific Northwest south of the 49th parallel to the United States of America. Archeological digs were carried out at the Spokane House site in 1950–53 and 1962–63. The historic district was defined and added to the National Register of Historic Places in 1988.