Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер
British politician
Уильям Скотт, 1-ші барон Стоуэлл (17 қазан 1745 – 28 қаңтар 1836) – ағылшын судьясы және құқық ғалымы. 1798 жылдан 1828 жылға дейін Адмиралтействоның жоғары сотының судьясы қызметін атқарды.
William Scott, 1st Baron Stowell (17 October 174528 January 1836) was an English judge and jurist. He served as Judge of the High Court of Admiralty from 1798 to 1828.
Өмірбаян және білім
Скотт Ньюкасл-апон-Тайн қаласынан шамамен төрт миль қашықтықтағы Хьюворт ауылында дүниеге келді. Оның кіші інісі Джон Скотт лорд-канцлер болып, Элдон графы атанды. Ол Ньюкасл Корольдік грамматикалық мектебінде және Оксфордтағы Корпус Кристи колледжінде білім алды, онда 1761 жылы Дурхам стипендиясын жеңіп алды. 1764 жылы ол бітіріп, бастапқыда тәжірибелік орынға, содан кейін (кейіннен танымал сэр Уильям) Джонс ізбасары ретінде Университет колледжінің оқытушысы болды. Ежелгі тарих бойынша Камден оқырманы ретінде ол Блэкстоунның айбарымен тең тартысты. Ол 1762 жылы Орта ғибадатханаға қосылғанымен, 1776 жылға дейін Скотт өзін заңды жүйелі түрде зерттеуге толықтай берген жоқ. 1783 жылы ол Бойдтың қонақүйінде (сонымен қатар Ақ Жылқы қонақүйі деп белгілі) Сент-Мэри Уиндта доктор Сэмюэл Джонсонмен бірге Эдинбургке сапары барысында тамақтанды.
Scott was born at Heworth, a village about four miles from Newcastle upon Tyne, the son of a tradesman engaged in the transport of coal. His younger brother John Scott became Lord Chancellor and was made Earl of Eldon. He was educated at Newcastle Royal Grammar School and Corpus Christi College, Oxford, where he gained a Durham scholarship in 1761. In 1764 he graduated and became first a probationary fellow and then as successor to William (afterwards the well known Sir William) Jones a tutor of University College. As Camden reader of ancient history he rivalled the reputation of Blackstone. Although he had joined the Middle Temple in 1762, it was not till 1776 that Scott devoted himself to a systematic study of law. In 1783 he dined at Boyd's Inn (aka the White Horse Inn) on St Mary's Wynd with Dr Samuel Johnson on his visit to Edinburgh.
Заңгерлік, саяси және сот қызметі
Скотт азаматтық құқық докторы дәрежесін алып, дәстүр бойынша бір жыл үнсіздіктен кейін, шіркеу соттарында қызметін бастады. Оның кәсіби жетістігі жылдам болды. 1783 жылы ол факультеттер сотының тіркеушісі, ал 1788 жылы консистория сотының судьясы және бас адвокаты болды, сондай-ақ сол жылы рыцарьдық орденімен марапатталды; 1798 жылы адмиралтействоның жоғары сотының судьясы болып тағайындалды. Осы лауазымда ол құл саудасын жоюға қатысты екі маңызды істі апелляция ретінде қарады. 1809 жылдың 22 мамырында «Донна Марианна» кемесі Кейп-Костта құл саудасын жою туралы заңды бұзғаны үшін ұсталды. Сиерра-Леонедегі вице-адмиралтейлік соты кемені кінәлі деп тапты. «Донна Марианна» формальды түрде португалдық кеме болғанымен, Скотт оның британдық кеме екенін және португалдық құжаттарының жалған екенін дәлелдеп, ұстауды қолдады. Екінші іс француздық «Ле Луи» (1816) кемесіне қатысты, ол Африка жағалауындағы Месурадо мүйісінде құл саудасымен айналысқандығы үшін Батыс Африка эскадрильясымен ұсталғаннан кейін болды. HMS Queen Charlotte бастапқыда кемені және жүгін ұстауды және тәркілеуді заңды деп тапқан. Бірақ Скотт бұл шешімді күштен шығарып, «Ле Луи» кемесі тоқтатылып, тексерілу жолы заңсыз болғанын айтты: «Ешбір мемлекет теңіздің жалпы және белгіленбеген бөліктерінде тексеру және іздеу құқығын жүзеге асыра алмайды, тек соғыс жағдайында ғана». Ол мұның құл саудасын тоқтатуға елеулі кедергі келтіретінін мойындады, бірақ бұл мәселені теңіз офицерлерінің өкілеттіктерін асырып кетуіне жол бермей, халықаралық шарттар арқылы шешуге болатынын мәлімдеді. Ол 1780 жылы Оксфорд университетіне екі рет сайлануға тырысты, бірақ сәттілікке жетпеді, ал 1801 жылы сайланды. Сондай-ақ ол 1790 жылы Даунтон округінен де үміткер болды. 1793 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1821 жылы Георг IV-нің тәж кию рәсімінде ол Глостер графтығындағы Стоуэлл паркінің бароны атанды, атағын өз иелігінің атынан алды. Қазылық қызметтен кейін Лорд Стоуэлл 1821 жылдың тамызында консистория сотынан, ал 1827 жылдың желтоқсанында адмиралтействоның жоғары сотынан зейнетке шықты.
Scott graduated as doctor of civil law, and, after a customary year of silence, commenced practice in the ecclesiastical courts. His professional success was rapid. In 1783 he became registrar of the court of faculties, and in 1788 judge of the consistory court and advocate general, in that year too receiving the honour of knighthood; and in 1798 he was made judge of the high court of admiralty. In this capacity he heard on appeal two important cases having to do with the abolition of the slave trade. On 22 May 1809 took Donna Marianna on the Cape Coast for breach of the Act for the abolition of the slave trade. The Vice admiralty court at Sierra Leone condemned the vessel. Although Donna Marianna was ostensibly a Portuguese vessel, Scott upheld the seizure on the grounds that she was actually a British vessel and her Portuguese papers were a fraud. The second case involved the French ship Le Louis (1816) after it had been seized by the West Africa Squadron for slave trading off the African coast at Cape Mesurado. HMS Queen Charlotte had originally vindicated the seizure and confiscation of the ship and cargo. However Scott overturned this judgement, saying that the way Le Lois had been stopped and boarded was illegal as "No nation can exercise a right of visitation and search on the common and unappropriated parts of the sea, save only on the belligerent claim." He accepted that this would constitute a serious impediment to the suppression of the slave trade, but argued that this should be remedied through international treaties rather than Naval officers exceeding what they were permitted to do. He twice contested Oxford University in 1780 without success, but successfully in 1801. He also sat for Downton in 1790. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1793. Upon the coronation of George IV in 1821 he was raised to the peerage as Baron Stowell, of Stowell Park in the County of Gloucester, taking his title from the name of his estate. After a life of judicial service Lord Stowell retired from the bench – from the consistory court in August 1821, and from the high court of admiralty in December 1827.
Жеке өмір
Лорд Стоуэлл екі рет үйленді. Оның алғашқы некесі 1781 жылы Беркширдегі Редингке жақын орналасқан Эрли Корт иесі Джон Бэгналлдың үлкен қызы және мұрагері Анна Мариямен болды, және олар кейіннен сол жерде тұрды. Олардың төрт баласы болды, олардың бірі, қызы, одан кейін тірі қалды. Ол 1813 жылы Слайго маркизасы, 1788 жылы құрылған бірінші және соңғы Хоу графының кіші қызы Луиза Катарина Хоуға, Слайгоның 1-ші маркизі Джон Браунның жесіріне үйленді. Ол 1836 жылдың 28 қаңтарында Эрли Кортта 90 жасында қайтыс болды, және барондық тоқтатылды.
Lord Stowell married twice. His first marriage, in 1781, was to Anna Maria, eldest daughter and heiress of John Bagnall of Erleigh Court, near Reading, in Berkshire, where the two later resided. They had four children, one of whom, a daughter, survived him. He married again, in 1813, the dowager Marchioness of Sligo, née Louisa Catharine Howe, younger daughter of the first and last Earl Howe of the 1788 creation, widow of John Browne, 1st Marquess of Sligo. He died on 28 January 1836 at Erleigh Court, aged 90, and the barony became extinct.