Жорж Бернард Шоудың «Ирландияның екінші аралы» комедиясы – Ирландия тақырыбындағы пьеса. Ирландиялық Лари Дойл мен ағылшын серігінің жерді дамыту жолындағы оқиғасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Буллдың басқа аралы – Джордж Бернард Шоудың 1904 жылы жазған Ирландия туралы комедиясы. Шоудың өзі Дублинде дүниеге келген, алайда бұл оның туған жеріне тақырыптық тұрғыдан оралған тек екі пьесасының бірі, екіншісі – «О'Флаэрти В. С.». Пьеса өз заманында үлкен жетістікке ие болды, бірақ қазір көбінесе қайта қойылмайды, себебі диалогтың көп бөлігі сол кездегі саяси жағдайға қатысты.
John Bull's Other Island is a comedy about Ireland, written by George Bernard Shaw in 1904. Shaw himself was born in Dublin, yet this is one of only two plays of his where he thematically returned to his homeland, the other being O'Flaherty V. C. The play was highly successful in its day, but is rarely revived, probably because so much of the dialogue is specific to the politics of the day.
Сюжет
Пьеса ирландиялық Ларри Дойл, Англияда өз орнын табу үшін ағылшын мәдениеті мен әдеп-ғұрыптарын қабылдаған, және оның ағылшын бизнес-серіктесі Том Бродбент туралы айтады. Олар Лондон қаласындағы құрылыс фирмасының инженерлері. Дойл туған Роскулленге жерді дамыту үшін барады. Дойл Ирландия туралы ешқандай иллюзияға берілмейді, ал Бродбент осы жердің романтикасына әуес болады. Көбінесе өзінің қандай әсер қалдыратынын сезбейтін, көңілді Бродбент, елдің сүйіктісіне айналады. Пьеса аяқталғанға дейін, ол Дойлді күтіп тұрған (оны босатуға қуанышты) Нора Райлиге үйленеді және Дойл парламентке сайланудан бас тартқаннан кейін аймақтың үміткері болады. Дойл сондай-ақ, жергілікті тұрғындарға "оңай" берілген барлық қарыздарын үйлеріне кепіл ретінде қайта талап етеді және ауылды ойын-сауық паркіне айналдыруды (бастапқы жоспары бойынша) көздейді. Тағы бір маңызды кейіпкер – Бродбенттің саяси және мінездік қарсыласы, дін қызметкері Питер (Әке) Киган, ол Бродбент келгеннен кейін оған күдікпен қарайды және жергілікті тұрғындарды одан сақтандырады.
The play deals with Larry Doyle, originally from Ireland, who has adopted English cultural customs and manners to find his place in England and Tom Broadbent, his English business partner. They are civil engineers who run a firm in London. They go to Roscullen, where Doyle was born, to develop some land. Doyle has no illusions about Ireland while Broadbent is taken with the romance of the place. Broadbent, a lively man who is seemingly not always aware of the impression he makes, becomes a favourite of the people. Before the play is over, it is clear he will marry Nora Reilly, the woman waiting for Doyle (who is more than happy to let her go) and become the area's candidate for Parliament after Doyle refuses to stand. Doyle has also 'called in' all his loans given "so easily" to the locals against their homes and intends (as he had planned all along) to make the village into an amusement park. Another major character is the defrocked priest Peter (Father) Keegan, the political and temperamental opposite of Broadbent, who becomes suspicious of him upon his arrival and warns the locals against him.
Өндірістер
Бұл пьесаны Дублиндегі Абби театрының ашылуы үшін У. Б. Йейтс тапсырыс берген, бірақ Йейтс оны тым ұзын және қоюға қиын деп тапты. Ол Бродбент рөлін орындай алатын актерлердің жеткіліксіз екенін мәлімдеді. Питер Каванаг Йейтстің нақты себебі Шоудың пьеса жазу стиліне наразылық болғанын айтады: "Осы кезде Йейтс пен Синге Шоудың нағыз ирландтық дәстүріне жататынын сезінбеді. Сондықтан оның пьесалары ирландтық театр қозғалысында орын алмады. "Джон Буллдың Басқа Аралы" Ирландия туралы, бірақ Ирландиядан емес. Сонымен қатар, Шоудың пьесалары көбінесе пікірталасқа толы болды, ал Йейтс драмалық шығармаларда осы қасиетті ерекше жек көрді". Шоу өзі пьесаның "Уильям Батлер Йейтс мырзаның өтініші бойынша, Ирландия әдеби театрының репертуарына патриоттық үлес ретінде жазылғанын" айтты. Мені пьеса жазуға шақырған көптеген адамдар сияқты, Йейтс мырза да күткенінен артық нәрсе алды. Бұл пьеса нео-гейлдік қозғалыстың рухына қайшы келді, ол өзінің идеалдарына сәйкес жаңа Ирландия құруға ұмтылып жатыр, ал менің пьесам – нағыз ескі Ирландияның айқын бейнесі. Пьесаның тұңғыш көрсетілісі 1904 жылдың 1 қарашасында Лондонның Корольдік Театр Сарайында Ведренн Баркердің басшылығымен өтті. Ұзақтығына байланысты Баркер, Шоудың келісімімен, бірақ мақұлдауысыз, пьесаны қысқартты. Ол кездегі Ирландия мәселесін көтерген бұл қойылымға көптеген белгілі британдық саяси тұлғалар қатысты. Король Эдуард VII үшін арнайы көрсетілім ұйымдастырылды. Ол соншалықты күлді де, креслосын сындырып алды. Бұл оқиға кеңінен жарияланды және он жылдан астам драматургиялық тәжірибеден кейін Шоудың есімі Лондонда танымал болды. Бұл үлкен сәттілік болды және Театр Сарайы Шоудың көптеген пьесаларын, жаңаларын да, ескілерін де қоюға мүмкіндік алды. Т. Ф. Эванстың айтуынша, "Бернард Шоу дәуірі басталды деуге болады".
The play was commissioned by W. B. Yeats for the opening of Dublin's Abbey Theatre, but Yeats rejected it as too long and too difficult to produce. He claimed that no actors were available who could do justice to the part of Broadbent. Peter Kavanagh suggests that Yeats' real reason was dislike of Shaw's style of playwriting: "at this time Yeats and Synge did not feel that Shaw belonged to the real Irish tradition. His plays would thus have no place in the Irish theatre movement. John Bull's Other Island was a play about Ireland but not of it. Furthermore, Shaw's plays were mostly argument, and Yeats particularly detested this quality in dramatic writing." Shaw himself commented the play was written at the request of "Mr William Butler Yeats as a patriotic contribution to the Repertory of the Irish Literary Theatre. Like most people who have asked me to write plays Mr Yeats got rather more than he bargained for It was uncongenial to the whole spirit of the neo Gaelic movement, which is bent on creating a new Ireland after its own ideal, whereas my play is a very uncompromising presentment of the real old Ireland." The play premiered in London at the Royal Court Theatre on November 1, 1904, under the Vedrenne Barker management. Due to its length, Barker, with Shaw's consent but not approval, cut the play somewhat. Dealing with the Irish question of the time, the play was attended by many major British political figures. A command performance was given for King Edward VII. He laughed so hard he broke his chair. This incident was widely reported and—after more than a decade of playwriting—Shaw's name was made in London. It was a great success and the Court would go on to produce many other Shaw plays, both old and new. In the words of T. F. Evans, "the age of Bernard Shaw may be said to have begun".