Кіріспе

Ланкастер және Честер темір жолы немесе L&C – штаб-пәтері Оңтүстік Каролина штатының Ланкастер қаласында орналасқан темір жол. Бастапқы 29 мильдік (47 км) маршрут Ланкастер округындағы Ланкастер және Честер округындағы Честер қалаларын байланыстырады. Бұл темір жолдың лақап аты – The Springmaid Line, ол бастапқыда Springs Mills компаниясының зауыттарын байланыстыру мақсатында құрылған.

Құрылу

1873 жылы Оңтүстік Каролина Бас Ассамблеясының арнайы заңымен Чероу және Честер теміржол компаниясына "Честерфилд округының Чероу қаласынан Честервиль қаласына дейін, ең қолайлы және пайдалы деп табылған бағыттармен теміржол салуға" рұқсат берілді. Сол кезде теміржолдар көбінесе әртүрлі мердігерлерді пайдалана отырып, бөлік-бөлікпен салынатын, ал кейде қаржы қаражаты желі толыққанша бітірілмей тұрып таусылып қалатын. Осы жағдай 3 фут енді теміржол болып табылатын Чероу және Честерге де оқи берді. 1879 жылы теміржол Честер округынан Катаваба өзеніне дейін 22 миль (35 км) салынды, бірақ өзенді кесіп өтпеді. Екінші жағынан, капитал таусылғанша Чероудан Пейджлендке дейін рельстер төселді. Ол үш жыл бойы осы бөліктерде жұмыс істеді, содан кейін бөлініп кетті. Честер бөлігі Шарлотта, Колумбия және Огаста теміржолына жалға берілді, ол Катаваба өзені арқылы ағаштан көпір салып, 1883 жылы Ланкастерден 1 миль (2 км) асып түсетіндей етіп жолды ұзартты. Кейін ол Ричмонд және Дэнвилл теміржолына жалға берілді, ол өз кезегінде банкротқа ұшырады. Ал Чероудан Пейджлендке дейінгі желі Честерфилд және Ланкастер теміржолы болып қайта құрылды, бірақ одан әрі салынбады. Ричмонд және Дэнвиллтің басқарушылары Ланкастерден Леноирге дейінгі желіні бір теміржол ретінде басқарды, бірақ шығындарды төлеуге немқұрайлы қарады. Осыдан кейін, Чероу және Честер акционерлеріне қайтарылды.

Полковник Лерой Спрингс

Екі жылдан кейін, 1896 жылы, темір жол борышын өтеу үшін сот шешімімен аукционда 25 000 долларға сатылды. Оның сатып алушысы полковник Лерой Спрингс болды, ол желіге Ланкастер және Честер темір жолы деп атау берді және оны басқару үшін компания құрды. Лерой Спрингстен басқа, жаңа темір жолдың құрылтайшылары Уильям Гансон, Р. С. Макманус, В. Т. Грегори, Л. С. Пейсер, Джеймс М. Хит және В. Х. Хардин болды. Барлығы Ланкастерден, тек Хардин ғана Честерден келген. Компанияның акциялық капиталы 50 000 долларды құрады. 1896 жылдың 22 маусымында Хардин, сонымен қатар Честервилл және Леноирдің басқарушысы, желінің менеджері және аудиторы болып сайланды. Спрингстің теміржол бизнесінде жеке тәжірибесі болмады. Оның желіні сатып алуға деген қызығушылығы, оның әкесі Эндрю Бакстер Спрингс Шарлотта, Колумбия және Огаста темір жолының мердігерлері мен директорларының бірі болғандықтан, Рок Хилл және Форт Милл қалаларын құруға көмектескен болуы мүмкін. Оның атасы Джон Спрингс III Оңтүстік Каролина каналы және темір жолы компаниясының алғашқы инвесторы болды, ол елдегі алғашқы жұмыс істейтін темір жол еді, және оның алғашқы локомотивтерінің біріне оның аты берілді. Спрингстің ағасы Атлантик, Теннесси және Огайо темір жолының (AT&O) президенті болды, ол Шарлоттадан Тейлорсвиллге дейін жүрді, бірақ капитал таусылғаннан кейін тоқтады. Спрингс әріптестерінің алдында AT&O туралы айтқанда, ол Ланкастер, Клондайк және Манила Батыс темір жолының президенті екенін айтатын. Теміржол бизнесі жалпы алғанда өркендемегенмен, жаңа құрылған L&C бизнеске алысқа барудың қажеті болмады. Спрингс жақында Ланкастерде тоқыма фабрикасын аяқтады, ол Честердегі фабрикаларымен бірге теміржолға көлік тасымалын қамтамасыз етті. Екі қаладағы басқа да кәсіпорындар L&C арқылы қызмет көрсетілді. Желі екі шетінен де Оңтүстік теміржолымен, Честердегі Каролина және Солтүстік-Батыс теміржолымен (кейіннен Оңтүстіктің бөлігі) және Форт-Лаундағы Seaboard Air Line-пен байланысты. 1899 жылы Катаваба өзенінің тұғыры мен Ланкастер депосы бірнеше ай арасында өртенді. Екі құрылысты ауыстырудың құны Спрингс пен оның серіктестері үш жыл бұрын теміржол үшін төлеген сомаға шамалас болды. Алайда, бұл бақытсыздық желіге бастапқы ағаш тұғырды ауыстыру үшін болат тұғыр салуға мүмкіндік берді. Құрылған алғашқы алты жылында Ланкастер және Честер теміржолы 3 фут тар теміржол болатындықтан ерекше кемшілікке ие болды. Осылайша, вагондарды негізгі желілермен ауыстыру мүмкін емес еді, жүктерді Ланкастер немесе Честердегі негізгі желі вагондарынан түсіріп, кіші L&C вагондарына қайта жүктеу керек болды және керісінше. Сондай-ақ, L&C локомотивтері ағашпен қыздырылуға мәжбүр болды, өйткені көмір шахталары стандартты теміржол желілерінде орналасқан және көмірді кіші вагондарға қайта жүктеу экономикалық емес еді. 1902 жылы Спрингс L&C рельстерін стандартты өлшемге ауыстыру үшін Оңтүстік теміржолынан 125 000 доллар қарыз алды. Теміржол жаңа көмірмен жұмыс істейтін локомотивтер мен жаңа вагондар сатып алды. Шығыс Теннесси және Батыс Солтүстік Каролина теміржолы L&C-ден ескі жылжымалы құрамды сатып алды. 1913 жылы L&C үш бу локомотиві, он тоғыз қораптық вагоны, екі көмір вагоны, екі жолаушылар вагоны және екі комбайнға ие болды. Акциялық капитал 50 000 доллардан 500 000 долларға дейін өсті. Сол кезде, қазіргідей, тақ нөмірлі пойыздар шығысқа қарай, ал жұп нөмірлі пойыздар батысқа қарай, дәстүрлі теміржолдың жұмыс істеу тәртібіне қайшы бағытта жүрді. Бұл Спрингс теміржолды сатып алғанға дейін, пойыздар Честерден солтүстікке қарай жүретін себебінен болды. Осылайша, олар өз рейстерін оңтүстікке қарай жүретін пойыздар ретінде бастады, олар батысқа қарай жүретін пойыздар сияқты, әдетте тақ сандар болады. Олар өздерінің тақ сандарын Ланкастерге дейін Честер мен Чероу арқылы сақтады, тіпті Честерде шығысқа бұрылғаннан кейін де. Сол жылы Ланкастер және Честер командасы Честер округінде Честер мен Диллон арасында бейсбол сериясына жанкүйерлерді тасымалдау үшін арнайы жолаушылар пойызын жүргізуді ұсынды. Бұл пойыз L&C пойызының бір жылда тасымалдайтын жолаушы санына тең болды. Сапарды тиімді ету үшін жолаушылар вагондарының алдына бірнеше бос көмір вагондары тіркелді. Пойыз Хупер өзенінің тұғырына жеткенде, бір вагоны жолдан шығып, үш вагонын 12 метр тереңдікте жатқан өзенге алып кетті. Барлығы қатты соқтығысып, жарақат алды, ал бес адам қаза тапты. Жетпіс бір жеке зардап шеккендердің талаптары 130 000 доллардан астам сомаға жетті, бұл L&C-нің банкротқа ұшырауына жақын болды. Хупер өзеніндегі апаттан екі апта өткен соң, Ланкастер депосын өрт қырып, ол сонымен қатар фабрика үшін қойма ретінде де қызмет етті, бұл теміржолға қосымша 75 000 доллар шығын әкелді. Спрингске теміржолымен қайтадан сотта шығуға екі жыл кетті. Содан кейін ол желіні қайтадан іске қосу үшін жеткілікті ақша қарыздауға қол жеткізді. 1916 жылы қоздырылған дауыл Катаваба өзенінің үш құбырлы тұғырын және Ланкастер зауытының жанындағы Кейн Крик тұғырын шайып кетті. Бірнеше апта бойы L&C Оңтүстік желісі арқылы Катаваба қиылысына және Форт-Лаунға дейін Seaboard желісі арқылы өз желісімен байланысу үшін айналып өтті. Содан кейін тұғырдың орнына паром салынып, ол баяу және қымбат болып шықты. Жаңа тұғыр 90 000 доллар тұрады, бұл ескі тұғыр жоғалғанға дейін теміржолдың құнынан асып түседі. Оңтүстік теміржолы теміржолды қайтадан алуға және жаңа тұғыр салуға мүдделі емес еді. Бір жыл бойы операцияны тоқтату және металлдарды сату үшін рельстерді алып тастау мүмкіндігі қарастырылды. Спрингс содан кейін өзінің теміржолымен салыстырғанда екі еселенген тұғырмен ауыстыру үшін тастап кетілген негізгі тұғыр туралы естіді. Тұғыр сонымен қатар автомобильдер үшін көпірді де қамтыды. Полковник Спрингс бұл тұғырды сатып алып, содан кейін оны округке өзі төлеген сомаға сатты. Оның құны тек тұғырды Катавабаға жеткізіп, ескі тұғырдың тас тіректеріне бекіту шығындарынан ғана тұрды. Жаңа тұғыр ескі тұғырдың тіректеріне сәйкес келді. Ланкастер және Честер бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде үкіметке берілгенге дейін жұмысын қайта бастады.

Эллиотт Спрингс

Спрингс 1931 жылғы сәуірде қайтыс болып, өзінің империясын жалғыз баласы Эллиотт Уайт Спрингске мұра етіп қалдырды. Эллиотт Спрингс әкесі L&C сатып алғаннан кейін бірнеше апта өткен соң дүниеге келді және теміржолға шын ниетпен ғашық болды. Оның басшылығымен L&C сол онжылдықтың соңында, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін гүлдене бастады. 1939 жылы ол L&C-ге ұлттық назар аударды, бұрынғы U.S. Steel президенті Чарльз М. Шваб үшін арнайы салынған Лоретто вагонын сатып алып. Спрингс осы қырық жылдық викториандық стильдегі вагонның сәнін сақтап қалды: кубалық ағаштан жасалған панельдер, кристалл люстра, барқыт матадан тігілген перделер, мраморлы ванна және алтын жалатылған төсектер. Ол Лореттоны кеңсе ретінде пайдалану үшін қайта жаңартып, оны Форт-Миллдегі Уайттардың үйіне жақын жердегі теміржолға қойды. 2001 жылдан бері Лоретто Солтүстік Каролина штатының Спенсер қаласындағы Солтүстік Каролина көлік мұражайында қойылған. Спрингс түрлі-түсті жарнаманы ұнатты. Оның ең көп есте қалған нәрселерінің бірі – L&C вагонына арнап жазып, басып шығарған мәзір. Мәзірде: Лонг-Айленд қазғыры, қызанақ жапырақтары және жеміс пиязымен толтырылған, нағыз түймелері бар «Канибал» сэндвичі, «Шошқа қапшығы» республикашылмен толтырылған, өз қабығында пісірілген демократ, және сарымсақ пен хлорофилл қосылған Эллиотт Спрингс. Сонымен қатар, аллигатордың еті бір долларға, ал екі аллигатордың еті екі долларға сатылды. Десерт ретінде Джейн Рассел қарбызы, сығырылған жүзім және құрма ұсынылды. L&C-нің сол кезде асхана вагоны болмағаны маңызды емес еді. Спрингс ешқашан шағын іс жасаған емес, әдетте оған қызығушылық танытатын. Оның идеясы бойынша теміржолдың әрбір миліне бір вице-президенттен тағайындалды, барлығы 29 адам. Олардың арасында драматург Чарльз Макартур, гольфші Бобби Джонс, суретші Джеймс Монтгомери Флаг, жазушы Люциус Биби, радиожурналист Лоуэлл Томас және оның соғыс жылдарындағы достары Билли Бишоп пен Клейтон Найт болды. Осы ойдан туған вице-президенттердің бірі – Хам Фишер, ол өзінің Джо Палока комиксінде Ланкастер мен Честер деп атамайынша, жүк пойызын сирек суреттеді. Алайда, ең көп назар аударған – стриптизші Жипси Роуз Ли, ол ашылу рәсіміне жауапты вице-президент болып тағайындалды. Лидің досы, Солтүстік Каролина штатының Уинстон-Салем қаласынан Агню Бэнсон Спрингстің назарына оны ұсынды. Ол теміржолға құмарлық танытып, жертөлесінде танымал пойыздардың модельдерін сақтап жүрді. Спрингс бұрынғыда болмаған тамақ вагондарының мәзірлерін жасаудан және түрлі-түсті вице-президенттерді тағайындаудан басқа, сондай-ақ жоқ пойыздардың кестесін де жазды. Олардың арасында «The Shrinking Violet», «The Black Label», «The Purple Cow», «The Red Rose», «The White Horse» және «The Blue Blazes» пойыздары болды. Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд Спрингстің өтінімін, олардың желісіне трафик әкелген жолдарға ғана жолдама берілетінін жазғандықтан қабылдамады. Спрингс жауап ретінде: «Мен Нью-Хейвен L&C теміржолын өзінің лауазымды тұлғаларын жылдық жолдамамен құрметтеуге лайық деп санамайтынын байқадым. Мен жеке өзім соңғы үш-төрт айда Нью-Хейвен арқылы екі жүздей вагондарды өткіздім, бірақ болашақта басқаша әрекет ететінімді сенімді түрде айта аламын» деп жазды. Спрингс компанияның жаңа кеңсесіне Форт-Миллде көшіп келгенде, қабырғасында 4 фут (1 метр) және 120 фут (37 метр) бос орын болды. Ол өзінің теміржолының, Ланкастер мен Честердің суретін салуды ұсынды, бірақ бірнеше әуе фотографтары бұл мүмкін емес деп мәлімдеді. Осыған қарамастан, Спрингс танымал фотограф Эллиотт Лайман Фишерді компанияның ұшқышы Сесил Нилмен бірге жіберді. Олар Фишердің жолдың әрбір қашықтығын, ауылдарды, диірмендерді, орманды жерлерді және егістіктерді суретке түсіргенше, желіні жоғары және төмен ұшып жүрді. Спрингс бірнеше рет түсірілімге қанағаттандыра алмаған кезде, Фишер әр слайдты қолмен бояды. Слайдтардың арт жағынан 180 шаммен жарықтандырылуы үш өлшемді эффект берді. Суретті қабырғаға орнату Спрингске кез келген уақытта теміржолын тексеруге мүмкіндік берді. 1946 жылы L&C өзінің паркін АҚШ армиясынан алты дизельдік локомотив сатып алып жаңартты. Бұл 65 тонналық Уиткомб локомотивтері соғыста Италияда қызмет еткен және бұрынғы бу қозғалтқыштарына майлауға жұмсалатын мөлшердегі мұнайды жақты. Бұл локомотивтерді сатып алу L&C-ді штаттағы толық дизельдік локомотивтермен жұмыс істейтін алғашқы теміржолға айналдырды, бұл Спрингс мақтана алатын нәрсе. Бұрын теміржолда пайдаланылған бу локомотивтері сатылды немесе жайылымға жіберілді. Алайда, бұл дизельдер желіде ұзақ тұрмады, өйткені 1950 жылдың соңында олар үш 70 тонналық ГЭ локомотивтерімен ауыстырылды. Уиткомб локомотивтерінің арасында 51 нөмірі Allegheny және South Side теміржолына өтті, онда ол осы желінің соңына дейін қалды. 1951 жылы Жипси Роуз Ли Ланкастерде жаңа Вильямсбург стиліндегі депоны «ашу» рәсіміне қатысты. Оның алты жасар ұлы Эрик те қатысты және анасымен бірге L&C локомотивтерінің кабинасында суретке түсірілді. Сонымен қатар, Спрингс L&C үшін «The Springmaid Line» деген слоганын таңдады. Ол сонымен қатар Rolls Royce көлігін теміржолды тексеру үшін жабдықтады. 1950 жылдардың соңында теміржол бұрынғы дизельдердің қара-көк және ақ түсін алмастырған ақшыл көк, сұр және ақ түсті бояу схемасын қабылдады.

Х. В. Қос

Эллиотт Спрингс 1959 жылы қайтыс болды, ал оның күйеу баласы Х.В. Клоуз Спрингс және L&C президенті болды. 1961 жылы Ланкастерде қазіргі қолданыстағы ағаш құрылысты алмастыру үшін болат шеберханасы мен локомотив депосы салынды. 1965 жылдың соңында GE дизель локомотивтері екі жаңа EMD SW900 локомотивтерімен ауыстырылды. Оларға 90 және 91 нөмірлері берілді және 2001 жылдың соңына дейін теміржолда үнемі пайдаланылып келді. Бұл локомотивтер 1984 жылдың желтоқсанына дейін желідегі тасымалдарды қамтамасыз етіп, көбінесе күніне екі жүк пойзын жүргізді, содан кейін парке қосымша EMD SW900 локомотиві қосылды және оған 92 нөмірі берілді. 1996 жылы 95 және 96 нөмірлі екі EMD SW1500 локомотиві қосылды, ал 1998 жылы 93, 94, 97 және 98 нөмірлі төрт EMD SW1200 локомотиві қосылды. 2001 жылы желі Locomotive Leasing Partners (LLPX) компаниясынан тағы екі бұрынғы Conrail локомотивін жалға алды: SW1500 #215 және SW1001 #91.

Соңғы оқиғалар

L&C 1996 жылы Боб Уиллетс Ланкастерде жолаушылар вагондарын қалпына келтіру бағдарламасын бастағанда, өзінің қызметіне тағы бір жаңа бағыт қосты. Ланкастерден алғашқы шыққан вагон – Дж.П. Хендерсон вагоны болды. Қазіргі уақытта ол Amtrak желісінде шаруашылық қызметін жүзеге асырып жүр. 1970 жылдардың соңында бұл вагон Нью-Йоркте сақталып, тозуға ұшыраған еді. Ол сатып алынып, содан кейін Оңтүстік Каролина штатының Хартсвилл қаласына көшірілді, онда толыққанды жөндеу жұмыстары басталды. 1989 жылы ол қайтадан пайдалануға берілді, ал кейін Lancaster and Chester компаниясы сатып алды. 2006 жылы Оңтүстік Каролинадағы тармақты теміржол Пенсильванияда ұлттық теміржолдардың назарына ілікті. New Hope and Ivyland Railroad өзінің Baldwin булы локомотивін 2 8 0 #40-ты, ол 1920 жылдары Lancaster and Chester үшін жұмыс істеген кездегі жүк локомотивінің түпкілікті түріне келтірді. L&C 1947 жылы дизельдік локомотивтерге көшкен кезде, бумен жүретін локомотив Солтүстік Каролина штатының Клиффсайд теміржолына берілді. Cliffside теміржолында будан дизельдік локомотивтерге ауысуына байланысты #40 1962 жылы сатылды. Steam Trains Inc., Пенсильваниялық инвесторлар тобы, 2 8 0 локомотивін сатып алып, оны Делавэр штатының Уилмингтон қаласындағы Reading депосына жеткізді. 1966 жылға қарай, жабдық тағы да Нью-Хоупқа (Пенсильвания штаты) көшірілді, онда локомотив бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. Алайда, қазір ол қайтадан NH&I логотипімен белгіленген. 2001 жылдың 25 наурызында L&C Ланкастер округіндегі SB теміржол желісін пайдалануға Норфолк Саузерн компаниясымен жалға алу-сату шартына қол қойды. Бұл L&C құрылғаннан бері 100 жылдан астам уақыт ішінде маршруттың ұзындығын кеңейтудің алғашқы қадамы болды. 2010 жылдың 2 қыркүйегінде Gulf and Ohio Railways компаниясы Lancaster and Chester компаниясын сатып алуды жариялады, аталған мәміленің 2010 жылдың қараша айына дейін аяқталуы жоспарланған.

L&C-нің болашағы

2001 жылы Ланкастер және Честер темір жолы Ланкастер округіндегі бұрынғы SB желісін пайдалану үшін Норфолк Саузернмен жалға алу шартына қол қойды. Бұл Катаваба өзенінің жанындағы 89,5 шақырымдық белгісінен Кершоудағы 58,7 шақырымдық белгісіне дейін, барлығы 50 шақырымды (30,8 миль) құрайды. Бұл екі темір жол арасындағы жылдар бойы созылған келіссөздерді аяқтады. Ланкастер және Честер темір жолы 1896 жылы құрылғаннан бері дерлік бірдей маршрутты пайдаланып келді. Желі тоғыз ағаштан жасалған көпірлерден өтеді, олардың ең ұзыны – Катаваба өзеніндегі көпір. Бұл көпір ағаш сегменттері мен төрт болаттан жасалған конструкциядан тұрады. Желі бойында 66 қисық бар, олардың ең тіктеуі 5 градус 30 минутты құрайды. Ең тік көтеріліс Ричбургтің батысындағы 1,5 шақырымдық бөлікте орналасқан, осы себепті ол Ричбург төбесі деп аталады. 4,7% құрайтын бұл көтеріліс Оңтүстік-Шығыстағы ең тік көтерілістердің бірі болып саналады. (Норфолк Саудерн Салуда жолында пойыз қозғалысын тоқтатқаннан кейін бұл көрсеткіш тіпті жоғарылауы мүмкін.) Темір жол 1990 жылдардың соңында өз желісіне көп инвестиция жасады, үш-бес жыл ішінде тоғыз миллион долларға жуық қаржы жұмсады. Жаңа рельстер төселді, 42-47 кг/м (85-95 фунт/ярд) салмақты рельстер 63-66 кг/м (127-132 фунт/ярд) салмақты рельстерге ауыстырылды. Көп бөлігі тікелей рельстерден тұрады, бірақ кейбір дәнекерленген бөліктер өткелдер мен қисықтарда техникалық қызмет көрсетуді жеңілдету үшін қосылды. Сонымен қатар, темір жол локомотивтер паркін де үш есеге арттырды, 1996 жылы үш локомотивтен онжылдықтың соңына қарай тоғыз локомотивке дейін жеткізді. Көпірлер де нығайтылды. Бұл темір жолға бұрын қолданылған вагондардың орнына жаңа вагондарды пайдалануға мүмкіндік берді. L&C уақыт өте келе машиналарды пайдалануды жоспарлап отыр. Қазір желіде екі алмасу пункті бар. Бірі Норфолк Саудернмен Честерде, Шарлоттадан Колумбияға қарай созылатын магистральда орналасқан. NS-тің шетіндегі алмасу пунктінен келіп-кеткен пойыз қозғалысын олардың Рок-Хиллден шыққан жергілікті локомотивтері басқарады. Бұл локомотивтер әдетте GP59 немесе жоғары капотты GP38 2 локомотивтері болып табылады. 2001 жылдың қазан айында NS Transcaer GP59 #4611 және Operation Lifesaver #4640 локомотивтері жұмыс істеді. CSX-тің бұрынғы компаниясы Seaboard Coast Line (ал одан бұрын Seaboard Air Line) 1981 жылы Шығыс Честерде Fort Lawn-дағы SCL алмасу пунктін алмастыру үшін салынған. Бұл пойыздардың локомотивтері GP40-тан кең мұрынды локомотивтерге дейін, тіпті LMSX #710 бірнеше рет, ex Con B36 7 локомотивтеріне дейін болуы мүмкін. Норфолк Саудернмен жасалған жалға алу шарты көп жылдар бойы пайдаланылмаған Ланкастер алмасу пунктін жойды. L&C-нің көліктің көп бөлігі 29-шы түпнұсқа желісінде Честер жағында жүзеге асырылады және барлық алмасу сол жерде жүргізілсе, көлік жалдау ақысы төмендетілді. L&C-нің бас компаниясы бір кезде желідегі трафиктің 90% -ына дейін, желідегі алты зауытта жылына 13000 вагонға дейін жауапты болды. (L&C сонымен қатар Честердегі Eureka зауытын ауыстырды. Ол жерге жету үшін олар Сибордтан Шарлоттаға дейін Оңтүстік Колумбия арқылы өтуі керек еді. Соңғы рет 1989 жылы көрдім.) Алайда Спрингс басқа компанияны сатып алғанда, жүк көліктері де онымен бірге келді. Жүк тасымалдаушы жағы көп ұзамай басымдыққа ие болды және Спрингс темір жол көлігі жыл сайын тоқыма материалдарын бірнеше мың вагондан 2000 жылдардың басында Ланкастер кешенінде жылына жүз вагонға дейін азайды. Бұл зауыт 2003 жылы жабылды, көп ұзамай оны құлатып, саябаққа айналдырды. Кейінгі жылдары сол зауыттан шыққан жүз вагон толқынды картоннан жасалған бөліктерден тұрды, олар бірнеше шақырым жолмен Боуэрс Фиберс компаниясына жеткізілді. Спрингс сол жаққа темір жолмен жеткізуді тоқтатқанда, Боуэрс Фиберс темір жолмен қабылдауды тоқтатты. Спрингс иелігіндегі Грейс су өңдеу зауыты жылына 1400 вагон көмірді пайдаланады. Табыс жағынан бұл көп жылдар бойы L&C қызмет көрсететін ең ірі бизнес болды. 1970 жылдардың соңында теміржол Спрингс арқылы пайда болатын көлік қозғалысының қысқарып бара жатқанын сезініп, I-77 жолында Ричбургте өндірістік парк құрды. Бұрын Каролинаның тарату паркі деп аталатын, кейіннен L&C теміржол тарату паркі деп аталды, бұл аймаққа Guardian Industries, Porter Warner және Thyssen Steel кіреді, бұл бірінші өнеркәсіп болды. Thyssen компаниясы жаңадан желіде екінші зауытты ашып, металл табақшалардан жасалған орамдарды алады және оларды әртүрлі өнеркәсіптерге, мысалы автомобильдерге, шөп кескіштер мен тоңазытқыштарға арналған штамптарға бөліп алады. "Ланкастер және Честер" жылына 2400 машинаға дейін құм мен химиялық заттарды жалға алушы Guardian Glass-қа апарады. Сонымен қатар, Теміржол Флоридадан Ричбург зауытына астық тасымалдауға Guardian үшін төрт гондола сатып алды. (Бірақ, 300-ден бастап...