Кіріспе

Жудд Уолдин мен Роберт Бриттанның музыкалық туындысы

Raisin – Жудд Уолдинның музыкасы, Роберт Бриттанның әндері және Роберт Немирофф пен Шарлотта Зальцбергтің кітабымен жазылған музыкалық туынды. Бұл Лорейн Хансберидің «Күн астындағы өрік» пьесасының бейімделуі; мюзиклдің кітабы Хансберидің күйеуі Роберт Немироффпен бірлесіп жазылған. Оқиға 1951 жылы Чикаго қаласында тұратын афроамерикалық отбасы туралы. Мюзикл тоғыз «Тони» сыйлығына ұсынылып, оның екеуін жеңіп алды, соның ішінде «Ең үздік музыкалық» сыйлығы, ал Бродвейдегі қойылым 847 рет көрсетілді.

Қысқаша мазмұны

1951 жылы Чикагода афроамерикалық отбасы – Рут Янгер, оның күйеуі Уолтер Ли Янгер, олардың ұлы Трэвис және Уолтердің анасы Мама Лена – тар пәтерде тұрады. Уолтер шофер, бірақ ол әкесінің өмір сақтандыру полисінен түскен қаражат жақсы өмір сүруге мүмкіндік береді деп ойлайды. Ол спирттік ішімдіктер дүкенін сатып алуды жоспарлайды, бірақ анасы спирттік ішімдік сатуға қарсы. Уолтер Лена анасын отбасына кішкентай үй сатып алу арманынан бас тартуға көндіруге тырысқанда, шиеленіс туады ("A Whole Lotta Sunlight"). Уолтер спирттік ішімдіктер дүкені үшін келісімге келіп, серіктестері Бобо Джонс пен Уилли Харриспен бірге құжатқа қол қояды. Уолтердің қарындасы Бенеата колледжде оқып жүр және африкалық студент, Асагаймен романдық қарым-қатынаста. Уолтер мас күйімен үйге келгенде, Бенеатамен бірге мерекелік би билейді, өзін басшы ретінде елестетеді ("Африкалық би"). Рут пен Уолтер болашақтары туралы дауласып, кейін татуласады ("Sweet Time"). Мама келіп, Клайборн Парктің ақ адамдар тұратын ауданында үй сатып алғанын хабарлайды, ал Уолтер ашуланып кетеді ("Сіз дұрыс жасадыңыз"). Уолтер үйге оралмайды, сосын мамасы оны бардан табады. Ол кешірім сұрап, ақшасы бар конверт береді. Ол одан Бенеатаның колледж оқуы үшін 3000 доллар сақтауын сұрайды, ал қалғанын өзіне беруін айтады. Отбасы көшіп кетуге дайындалып жатқанда, Клайборн Паркінің өкілі Карл Линднер келіп, үйді қайта сатып алуды ұсынады. Уолтер, Рут және Бенеата әкелеріне жаңа көршілерінің прогрессивті көзқарасы туралы әжуалайды. Содан кейін Бобо келіп, отбасына Уиллидің ақшамен қашып кеткенін хабарлайды. Бұл Уолтерді Линднермен байланысуға және үйді қайта сатып алу ұсынысын қабылдауға мәжбүр етеді. Бенеата ағасын принциптерінен бас тартқаны үшін айыптайды, бірақ мамасы оған мейірім мен түсініктік көрсетеді ("Қолпақтарды өлше"). Линднер келгенде, Уолтер отбасы жаңа үйге көшетінін жариялайды.

Өндірістер

Мюзикл 1973 жылғы 30 мамырда Вашингтондағы Арена сахнасында Бродвейге дейінгі сынақтарды бастады. Ол 1973 жылғы 18 қазанда Бродвейдегі 46-шы көше театрында тұңғыш рет көрсетілді, 1975 жылғы 13 қаңтарда Лунт Фонтан театрына көшірілді және 847 қойылымнан кейін 1975 жылғы 8 желтоқсанда жабылды. Дональд МакКейл режиссер және хореограф болды, ал актерлік құрамында Вирджиния Каперс Лена рөлінде, Джо Мортон Уолтер рөлінде, Эрнестин Джексон Рут рөлінде, Дебби Аллен Бенеатха рөлінде, Ральф Картер Трэвис рөлінде, Хелен Мартин миссис Джонсон рөлінде және Тед Росс Бобо рөлінде ойнады. Кейін Каперс ұлттық турда бас рөлде ойнады. Бұл қойылым "Үздік мюзикл" номинациясында "Тони" сыйлығын жеңіп алды, ал Вирджиния Каперс "Үздік мюзиклдегі басты рөлді сомдаған әйел" номинациясында "Тони" сыйлығын жеңіп алды. 2003 жылғы ақпан және наурыз айларында Калифорния штатының Лонг-Бич қаласындағы Халықаралық қалалық театр мюзиклді қойды. Чикагодағы Корт театры мюзиклді 2006 жылғы 14 қыркүйектен 22 қазанға дейін сахналады. Орындаушылардың арасында бұрын Рут рөлін ойнаған Эрнестин Джексон Лена Янгер рөлінде болды.

Сыни қабылдау

The New York Times газетінің журналисі Клайв Барнс Вашингтондағы (Арена Сцена) қойылған спектакльді «жылы және махаббатқа толы туынды» деп бағалаған. Бродвейдегі премьерадан кейін The New York Times авторы Уолтер Керр былай деп жазды: «Райзиннің күші – Лорейн Хансберидің бұрынғыда тығыз байланысқан, төрт қабырғалы, кішігірім кеңістіктегі «Күнде шағылыс» пьесасына енген музыкалық қосымшаның өткір зиялылығы мен тынымсыз жаңаруында. Ол музыкалық қосымша пьесаға еніп, қабырғаларын бұзып, оқиғаны көшеге шашып, жүйкелі скрипкалармен, реалистік сөздерді моқтап, үрлеп тұрған виолалармен күлдіреді». The New York Times сондай-ақ «46-шы көшедегі театрда «Жырма» қойылымына әр түн сайын құмарлықпен қол шапалақтасады. Бірақ бұл қол шапалақтар жеке актерлерге емес, актерлік құрамға арналған. Бұл қойылымның тұңғыш рет осы көктемде Вашингтондағы Арена театрында көрсетілген кезде, Мистер МакКейл актерлік ансамбльдің тұжырымдамасын дамытуды бастағанын айтты».

Бродвейдің түпнұсқалық қойылымы

Жыл Сыйлық Санаты Тұңғыш көрсетілгендер Нәтижесі 1974 Tony Award Ең үздік мюзикл Мюзикл үшін ең үздік кітап Роберт Немирофф және Шарлотта Зальцберг Ең үздік түпнұсқа музыка Жадд Уолдин және Роберт Британ Мюзиклдегі басты рөлдегі ең үздік актер Джо Мортон Мюзиклдегі басты рөлдегі ең үздік актриса Вирджиния Каперс Мюзиклдегі ерекше рөлдегі ең үздік актер Ралф Картер Мюзиклдегі ерекше рөлдегі ең үздік актриса Эрнестин Джексон Мюзиклді ең үздік режиссуралаған Дональд МакКейл Ең үздік хореография Театр әлемі сыйлығы Ралф Картер Эрнестин Джексон Джо Мортон 1975 Grammy Award Түпнұсқа актерлік құрамнан ең үздік музыка Шоу альбомы Роберт Британ, Джуд Уолдин (композиторлар); Томас З. Шепард (өндіруші); түпнұсқа актерлік құрам (Вирджиния Каперс, Джо Мортон, Эрнестин Джексон, Роберт Джексон, Дебора Аллен, Хелен Мартин)