Кіріспе

Ашшур-насир-апли I, жазуы maš šur PAB A, «Ашшур құдайы - мұрагердің қорғаушысы», б.з.д. 1049–1031 жылдары Ассирия патшасы болды және Ассирия патшалары тізімінде 92-ші болып тіркелген. Ол Шамши-Адад IV-тің ұлы және оның мұрагері еді. Ол Ассирия тарихының қиын кезеңінде, аштық пен батыстан келген көшпелілермен соғыс кезінде 19 жыл патшалық құрды. Ол Ниневиялық Иштарға арналған өкінішті дұғасымен ең жақсы танымал.

Өмірбаян

Оның құрметіне жазылған патшалық әнұранға сәйкес, ол "ешкім білмейтін тауларда" дүниеге келген, бұл оның жер аударылуда туғанын немесе әдеби тәсіл болуы мүмкін екенін көрсетеді, себебі әнұранда былай делінеді: "Мен түсінбедім және сіздің қадірлілігіңізге дұға етпедім". Ашшурбанипал кітапханасынан табылған жалғыз данада ол Иштардың құлатылған культін қалпына келтіргені айтылады. Сондай-ақ, ол аурудан сауығуы үшін қадірлі Иштарға дұға етеді, храмдарын жаңартқандығы мен құлшылықтарын еске салады. Бұл мәтінде Ниневия Иштары мен Арбил Иштары екі бөлек құдай ретінде сипатталған. Тағы бір, толық емес әдеби дұға оның кеңшілігі үшін алғыс айтады. Оның Ашурдағы сарайынан бір ғана кірпіш жазуы табылды, ол зикураттың оңтүстік-батыс жағындағы Ану Адад храмының арасында орналасқан. Ақ обелискіні кейбір тарихшылар оған жатқызады, бірақ көбінесе оның кейінгі әрі тамыры тереңдеген әріптесі Ашшур-насир-апли II-ге жатқызады, себебі оның ішкі мазмұны (аң аулау, әскери жорықтар және т.б.) оның билігі туралы білгенімізге сәйкес келеді. Синхроникалық патшалар тізімінде оның Вавилон әріптесі Кашшу-надин-ахи (шамамен б.з.д. 1006–1004 жж.) деп көрсетілген, бірақ бұл, әдетте, стильдік мақсаттар үшін жасалған, себебі осы кезеңде екі мемлекет арасында тіркелген байланыс болған жоқ. Оның орнын ұлы Шалману-ашареду II басты, ол өзінің бір жазуында оны еске алады, ал кейіннен тағы бір ұлы, ұзақ жылдар билік еткен Ашшур-раби II билікке келді.