Эдвин Андерсон Уолкер: Әскери шенді және консервативті белсендінің өмірі мен қызметі
Edwin Walker
Эдвин Уокер: Американдық генерал, консервативті белсенді, 2-дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы. Eisenhower және Kennedy басшылығымен келіспеушіліктері, отставкасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери шенеунік және консервативті белсенді (1909–1993)
American army officer and conservative activist (1909–1993)
Эдвин Андерсон Уокер (10 қараша 1909 – 31 қазан 1993) – Екінші дүниежүзілік соғыста және Корея соғысында қызмет еткен АҚШ армиясының генерал-майоры. Ол қатал консервативті саяси көзқарастарымен белгілі болды және әскери форма киген кезде жеке саяси пікірлерін жариялағаны үшін АҚШ президенті Дуайт Д. Эйзенхауэр тарапынан сынға ілікті. Уокер 1959 жылы отставкаға кетті, бірақ Эйзенхауэр оның отставкасын қабылдаудан бас тартты және Уокерге Германияның Аугсбург қаласындағы 24-ші жаяу әскер дивизиясының басшылығын тапсырды. 1961 жылы, Элеонора Рузвельт пен Гарри С. Трумэнды «қызыл» деп атады деген айыптама және 1939 жылғы Хатч заңына қайшы келіп, әскерлерінің дауысына әсер етуге тырысқаны үшін Біріккен штабтар комитетінің ресми ескертуінен кейін Уокер қайтадан отставкаға шықты. Президент Джон Ф. Кеннеди оның отставкасын қабылдады, осылайша Уокер 20-шы ғасырда отставкаға кеткен жалғыз АҚШ генералы атанды. 1962 жылдың басында Уокер Техас штатының губернаторы болуға үміткерлік етті, бірақ демократиялық сайлаудың алғашқы кезеңінде жеңіске жетпеді, ақырында Джон Коннели жеңіс оді. 1962 жылдың қазан айында Уокер Миссисипи университетінде қара терілі студент Джеймс Мередиттің ақ студенттерге арналған университет қабылдауына қарсы наразылық тудырып, тәртіпсіздікке шақырғаны үшін тұтқындалды. Бас прокурор Роберт Ф. Кеннеди Уокерді 90 күндік сараптама үшін психиатриялық ауруханаға жатқызуға бұйрық берді, бірақ ACLU және психиатр Томас Сзац, сондай-ақ оңшыл топтар наразылық білдірді, нәтижесінде Уокер бес күннен кейін босатылды. 1963 жылдың басында адвокат Роберт Моррис Миссисипи штатының үлкен қазылар алқасын Уокерге қарсы қылмыстық іс қозғамауға көндірді. Уокер 1963 жылдың 10 сәуірінде үйінде өліміне қастандық жасалғанын хабарлады, бірақ сырттан оқ атып, терезеге тиіп, сынықтарға айналғандықтан, ауыр жарақаттан құтылды. Джон Ф. Кеннедиге жасалған қастандық бойынша Уоррен комиссиясының тергеуінен кейін, Уокерге шабуыл жасаған адам Ли Харви Освальд болды деген қорытындыға келді.
Edwin Anderson Walker (November 10, 1909 – October 31, 1993) was a United States Army major general who served in World War II and the Korean War. He became known for his staunch conservative political opinions and was criticized by U. S. President Dwight D. Eisenhower for promoting personal political views while in uniform. Walker resigned his commission during 1959, but Eisenhower refused to accept his resignation and gave Walker a new command of the 24th Infantry Division in Augsburg, Germany. Walker again resigned his commission during 1961 after being publicly and formally admonished by the Joint Chiefs of Staff for allegedly referring to Eleanor Roosevelt and Harry S. Truman as "pink" in print and for violating the Hatch Act of 1939 by attempting to influence the votes of his troops. President John F. Kennedy accepted his resignation, making Walker the only US general to resign during the 20th century. In early 1962, Walker campaigned to become governor of Texas and lost the Democratic primary election to the eventual winner, John Connally. In October 1962, Walker was arrested for promoting riots at the University of Mississippi in protest against the admission of black student James Meredith into the all white university. Attorney General Robert F. Kennedy ordered Walker committed to a mental asylum for a 90 day evaluation, but the ACLU and psychiatrist Thomas Szasz protested along with rightist groups, and Walker was released in five days. Attorney Robert Morris in early 1963 convinced a Mississippi grand jury to not charge Walker with a crime. Walker reported that he was the target of an assassination attempt at his home on April 10, 1963, but escaped serious injury when a bullet fired from outside hit a window frame and fragmented. After its investigation into the assassination of John F. Kennedy, the Warren Commission concluded that Walker's assailant had been Lee Harvey Oswald.
Ерте өмір және әскери мансап
Уокер Техас штатының Керр округіне қарасты Центр Пойнт қаласында, Техас таулы аймағында дүниеге келген. 1927 жылы Нью-Мексико әскери институтын бітірген. Ол Вест-Пойнттегі АҚШ әскери академиясына оқуға түсіп, 1931 жылы бітірген. Уокердің дайындығы артиллерияда болды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыста ол Канадалық-американдық бірінші арнайы қызмет күшінің бөлімшесіне басшылық етті. Уокер АҚШ-та болған кезде 3-полктің командасын қабылдады және Италиядағы уақытында полкке қолбасшылық етті. Олардың алғашқы жауынгерлік әрекеттері 1943 жылдың желтоқсанында басталды, ал Қысқы желі арқылы шайқасқаннан кейін, күш 1944 жылдың басында Анцио плацдармына қайта орналастыру үшін шығарылды. 1944 жылдың маусым айында Рим үшін болған ұрыстан кейін, күш қайтадан Драгун операциясына дайындалу үшін шығарылды. 1944 жылдың тамызында Уокер Роберт Т. Фредериктің орнын басып, бөлімнің екінші және соңғы қолбасшысы болды. ФССФ 1944 жылдың күзінде Француз Ривьерасының жағалауындағы Гьер аралдарына қонып, күшті неміс гарнизонын жеңді. Уокер ФССФ-қа 1945 жылдың басында таратылған кезде басшылықты жүргізді. Уокер Корея соғысы кезінде жауынгерлік тәжірибеге ие болды, ол үшінші жаяу әскер дивизиясының 7-ші жаяу әскер полкіне қолбасшылық етті және Корея Республикасы армиясының аға кеңесшісі болды. Содан кейін Уокер Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы Арканзас әскери округінің командирі болып тағайындалды. 1957 жылы ол президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің Литтл-Рок орталық орта мектебінің сегрегациясын жоюға байланысты азаматтық тәртіпсіздіктерді басу туралы бұйрығын жүзеге асырды. Арканзастың шығыс округінің прокуроры Озро Кобб, Уокер "алғашқы кезден бастап қара түстес оқушылардың орталық орта мектепте білім алуына қатысты барлық қажетті шараларды қабылдайтынын, егер қажет болса, олардың және отбасыларының қорғалуын қамтамасыз ететінін және олардың қауіпсіздігі үшін мектепке бару мен қайтуын бақылайтынын" еске алады. Уокер Айзенхауэрге бірнеше рет наразылық білдіріп, федералды әскерлерді растық интеграцияны жүзеге асыру үшін қолдану оның ар-ожданына қарсы екенін айтты. Ол бұйрықтарға мойынсұнып, Литтл-Рок орта мектебінде сәтті оқығанмен, сегрегациялық уағыздаушы Билли Джеймс Харгисті және антикоммунистік радио бағдарламасы Life Line консервативті белсенді және баспагер Дэн Смут қолдаған мұнай магнаты Х. Л. Хантты тыңдай бастады. 1950 жылдардың соңында антикоммунистік белсенділер коммунистер АҚШ үкіметі мен Біріккен Ұлттар Ұйымының маңызды бөліктерін бақылайтынын, ал кейбір кеңестік тыңшылар мен агенттер федералды үкіметте көрнекті лауазымдарды иеленетінін мәлімдеді. 1959 жылы Уокер Джон Бирч қоғамының негізін қалаушы, баспагер Роберт Уэлчпен кездесті, ол өзінің ізбасарларына Эйзенхауэр коммунист және азаматтық құқық қозғалысы коммунистік жоспар екенін үйретті. 1959 жылы 4 тамызда Уокер АҚШ үкіметінде халықаралық коммунистік заговордың бар екенін айтып, АҚШ армиясына отставкаға кетуін ұсынды. Айзенхауэр Уокердің өтінішін қабылдамады, бірақ оның орнына оған Аугсбургтегі Германияның 24-ші жаяу әскер дивизиясының 10 000-нан астам әскеріне басшылық етуді ұсынды, оны Уокер қабылдады. Ол әскерлерге арналған "Pro Blue" индоктринациялық бағдарламасын насихаттай бастады, оған Харгис пен Джон Бирч қоғамының материалдарын оқу тізімі кірді. "Pro Blue" атауы "анти-қызыл" дегенді білдіреді. Кейінірек ол Pro Blue бағдарламасының Кореядағы тәжірибесіне негізделгенін, онда ол "артық жабдықталған және жиі саны аз коммунистік бөлімшелерге қарсы асығыс жұмылдырылған және орналастырылған сарбаздарды" "қақты" деп жазды. Психологиялық майданға дайын емес американдық сарбаздар жауды не үшін және қалай жеңу керектігін білуі керек еді". Джон Бирч қоғамы Франклин Д. Рузвельттен бастап АҚШ-тың барлық президенттері коммунистер болды деп үнемі мәлімдейді, ал Уокердің айтуынша, Гарри С. Трумэн, Элеонора Рузвельт және Мемлекеттік хатшы Дин Ачесон "қатесіз қызғылт түсті" болды. Ақырында, бірқатар солдаттар Уолкердің оларға алдағы американдық сайлауда Консервативті дауыс беру индексін пайдалану арқылы қалай дауыс беруге болатынын айтып отырғанына шағымданды, ол Республикалық партияға бейімделген. Уокер солдаттарға дауыс беру нұсқауларын бергені туралы айыпты жоққа шығарды және бұл айыптау бөлім газетіндегі бір мақалада, ол болмаған жағдайда дауыс беру бюллетеньдерін толтыру туралы нұсқаулар берген. Уокерді қорғаныс министрі Роберт Макнамара тергеу үшін қызметтен шеттетуге бұйрық берді. Қазан айында Уокер Гавайиге, Тынық мұхиты аймағындағы оқу және операциялар бойынша штаб бастығының орынбасары болып қайта тағайындалды. Уокер АҚШ армиясынан екінші рет кетіп қалуға шешім қабылдады. Ол зейнетке шығуға құқылы болды, бірақ саяси мәлімдеме жасауды жөн көрді. Уокер 30 жылдық әскери мансабына саяси белсенділікті таңдады, сондықтан 1961 жылдың 2 қарашасында Уокер (осылайша армия зейнетақысынан бас тартты) қоғамдық түрде отставкаға кетті. Президент Кеннеди Уокерге Гавайиде жаңа қолбасшылық ұсынды, бірақ Уокер одан бас тартты. Бірнеше аптадан кейін Уокер былай деді: "Енді мен азамат ретінде, формада мүмкін болмаған нәрсені жасауға тырысамын."
Walker was born in the town of Center Point in Kerr County, Texas, in the Texas Hill Country. He graduated in 1927 from the New Mexico Military Institute. He attended the United States Military Academy at West Point, from which he graduated in 1931. Walker's training was in artillery, but in World War II he commanded a sub unit of the Canadian American First Special Service Force. Walker took command of the force's 3rd Regiment while still in the United States, and commanded the regiment throughout its time in Italy. Their first combat actions began in December 1943, and after battling through the Winter Line, the force was withdrawn for redeployment to the Anzio beachhead in early 1944. After the fight for Rome in June 1944, the force was withdrawn again to prepare for Operation Dragoon. In August 1944, Walker succeeded Robert T. Frederick as the unit's second, and last, commanding officer. The FSSF landed on the Islands of Hyeres off the French Riviera in the autumn of 1944, defeating a strong German garrison. Walker commanded the FSSF when it was disbanded in early 1945. Walker experienced combat during the Korean War, commanding the Third Infantry Division's 7th Infantry Regiment and serving as a senior advisor to the army of the Republic of Korea. Walker was then assigned as commander of the Arkansas Military District in Little Rock, Arkansas. In 1957, he implemented an order by President Dwight D. Eisenhower to quell civil disturbances related to the desegregation of Little Rock's Central High School. Osro Cobb, the US Attorney for the Eastern District of Arkansas, recalls that Walker "made it clear from the outset that he would do any and everything necessary to see that the black students attended Central High School as ordered by the federal court he would arrange protection for them and their families, if necessary, and also supervise their transportation to and from the school for their safety." Walker repeatedly protested to Eisenhower that using federal troops to enforce racial integration was against his conscience. Although he obeyed orders and successfully integrated Little Rock High School, he began listening to segregationist preacher Billy James Hargis and oil tycoon H. L. Hunt, whose anti communist radio program Life Line was supported by conservative activist and publisher Dan Smoot. Anti communist activists in the late 1950s claimed that communists controlled important parts of the U. S. government and the United Nations, and that some Soviet spies and agents occupied prominent jobs within the federal government. In 1959, Walker met publisher Robert Welch, the founder of the John Birch Society who taught his followers that Eisenhower was a communist and that the civil rights movement was a communist plot. On August 4, 1959, Walker submitted his resignation to the U. S. Army claiming the US government had been infiltrated by an international communist conspiracy. Eisenhower denied Walker's request, however, and instead offered him command of the more than 10,000 troops in Augsburg, Germany, in the 24th Infantry Division, which Walker accepted. He began promoting his "Pro Blue" indoctrination program for troops, which included a reading list of materials by Hargis and the John Birch Society. The name "Pro Blue", said Walker, was intended to suggest "anti red." He later wrote that the Pro Blue program was based upon his experiences in Korea, where he saw "hastily mobilized and deployed soldiers 'bug out' in the face of Communist units with inferior equipment and often smaller numbers. American soldiers, unprepared for the psychological battlefield, needed to know why they had to beat the enemy as well as the how." The John Birch Society regularly claimed that all U. S. presidents from Franklin D. Roosevelt onward had been communists, and Walker was quoted by the Overseas Weekly as saying that Harry S. Truman, Eleanor Roosevelt, and Secretary of State Dean Acheson were "definitely pink." Finally, a number of soldiers had complained that Walker was instructing them how to vote in the forthcoming American election by using the Conservative Voting Index, which was biased toward the Republican Party. Walker denied the allegation that he provided voting instructions to soldiers and that the allegation was based on an article in the division newspaper that provided instructions for filling out absentee ballots. Walker was relieved of his command by Secretary of Defense Robert McNamara, while an inquiry was conducted. In October, Walker was reassigned to Hawaii to become assistant chief of staff for training and operations in the Pacific region. Walker decided for the second time to resign from the US Army. He was entitled to retire, but he chose instead to make a political statement. Walker chose political activism to his 30 year military career, so on November 2, 1961, Walker publicly resigned (thereby forfeiting his Army pension). President Kennedy offered Walker a new command in Hawaii instead, but Walker spurned it. Weeks later Walker said: "It will be my purpose now, as a civilian, to attempt to do what I have found it no longer possible to do in uniform."
Уоррен комиссиясы
1963 жылдың ақпан айында Уокер Билли Харгиске қосылып, "Operation Midnight Ride" деп аталған антикоммунистік турнеге қатысты. 5 наурыздағы сөйлеген сөзінде Уокер американдық әскерді "Куба аралына келген [коммунистік] жауды жоюға" шақырды. Жеті күннен кейін Ли Харви Освальд А. Хиделл деген атпен пошта арқылы Каркано мылтығын тапсырыс берді. ФБР ұсынған фотосуреттерге бастапқыда күмәнданып қараған Уоррен комиссиясы, Освальдтың 1963 жылдың 9-10 наурызында Уолкердің Далластағы үйінің суретін түсіргенін хабарлады. Освальдтың досы, 51 жастағы орыс эмигранты және мұнай геологы Джордж де Мореншильдт кейін Уоррен комиссиясына "Освальдтың генерал Уокерді ұнатпағанын білгенін" айтты. 1963 жылдың 10 сәуірінде Уолкер ас бөлмесіндегі үстелінде отырғанда, оқ оның ас бөлмесі терезесінің ағаш жақтауына тиді. Оқтан шашыраған сынықтар Уокердің қолына зақым келтірді. Марина Освальд кейін күйеуінің оған генерал Уокердің үйіне автобуспен барып, мылтығымен оқ атқандығын айтқандығын мәлімдеді. Маринаның сөзінше, Освальд Уокерді "фашистік ұйымның" жетекшісі деп есептеген. Полиция детективы Д. Э. МакЭлрой: "Генералға оқ атқан адам ойынмен айналыспады. Снайпер оны қорқытуды көздемеген. Ол өлтіру үшін атқан" деді. Оқ баллистикалық сараптамаға жарамсыз болды, бірақ кейінірек жүргізілген нейтрондық белсендіру талдауы оның Western Cartridge Company компаниясының өндірісінде жасалғанын және Кеннедиге жасалған қастандықта қолданылған оқ-дәрілермен бірдей екенін "жоғары дәрежеде ықтимал" деп көрсетті. Освальдтың қастандық жасаған түні Маринаға қалдырған, егер ол қайтып келмесе, оған арналған нұсқаулары бар хат қастандықтан кейін он күн өткен соң ғана табылды. Марина Освальд кейін күйеуінің ваннада көптеген жоспарларын өртегенін көргенін, бірақ ол үшін қалдырған хатын аспап кітабында жасырып, егер Освальд тағы да Уокерді немесе басқа біреуді өлтіруге тырысса, полицияға беруді ниеттенгенін айтты. Марина күйеуінің сөзін келтіріп: "Егер Гитлерді уақтылы жойса, не дейтін едіңіз? Егер сіз генерал Уокер туралы білмесеңіз, оның қорғанында қалай сөйлей аласыз?" Уоррен комиссиясы Уолкерді 22 қарашада Луизиана штатының Шревепорт қаласында берген сұхбаты туралы сұрады. Бұл сұхбат 1963 жылдың 29 қарашасында шыққан, оңшыл неміс газеті Deutsche National Zeitung-та жарияланды. Сұхбатта Уолкер Освальдтың оны өлтіруге тырысқанын айтқан. Марина Освальдты екі апталық ұстау кезінде федералды тергеушілер осы есеп туралы сұрады, ол есептің рас екеніне сенетінін айтты. Уокер 1963 жылдың 24 қазанында Далласта БҰҰ күнінде Американың БҰҰ-дағы елшісі Адлай Стивенсонға шабуыл ұйымдастырды. 1963 жылдың қазан айының ортасында Уокер Стивенсон сөйлейтін Даллас мемориалдық залында зал жалға алды. Ол өзінің қарсы іс-шарасын "АҚШ күні" деп жариялады және Джон Бирч қоғамының, Ұлттық наразылық конвенциясының, Минутмендердің және коммунизм мен Біріккен Ұлттар Ұйымына қарсы басқа да ұйымдардың мүшелерін шақырды. Texas Observer журналының қараша айындағы санында жарияланған мәліметтерге сәйкес, Стивенсонға жасалған сөздік шабуылдар Уолкер мен Джон Бирч қоғамындағы оның жақтастары ұйымдастырған жоспарлармен байланысты болды. 22 қарашада "Даллас Морнинг Ньюс" газетінде қара түсті жарнама жарияланды және көшелерде "Хайдакерлік үшін іздеу: JFK" деген жарнама таратылды. Уоррен комиссиясы оларды Уолкер мен оның серіктесі Роберт Суррейге байланысты деп тапты. Қастандықтан кейін Уокер "Апрель қылмысында" екі қатысушы болғанын, Освальд пен табылмай қалған тағы бір адам болғанын жазды және ашық айтты. 1964 жылдың қыркүйегінде Уоррен комиссиясы есебін жариялағаннан кейін, Уокер оны "қарсылық ақтау" деп сипаттады. Комиссияның өткен жылы оған оқ атқан Освальд екенін мойындағанымен, Уокер комиссияның Джек Руби мен Освальдтың арасындағы байланысты қамтитын "кейбір құпия сөздерді" жасыруға тырысатынын мәлімдеді.
In February 1963, Walker joined Billy Hargis on an anticommunist tour named "Operation Midnight Ride." In a March 5 speech, Walker called on the American military to "liquidate the [communist] scourge that has descended upon the island of Cuba." Seven days later, Lee Harvey Oswald ordered a Carcano rifle by mail using the alias A. Hidell. While initially skeptical about the photographic evidence provided by the FBI, the Warren Commission reported that Oswald photographed Walker's Dallas home on the weekend of March 9–10, 1963. Oswald's friend, 51 year old Russian émigré and petroleum geologist George de Mohrenschildt, would later tell the Warren Commission that he "knew that Oswald disliked General Walker." On April 10, 1963, as Walker was sitting at a desk in his dining room, a bullet struck the wooden frame of his dining room window. Walker was injured in the forearm by fragments. Marina Oswald later testified that her husband had told her that he traveled by bus to General Walker's house and shot at Walker with his rifle. Marina said Oswald considered Walker to be the leader of a "fascist organization." Police detective D. E. McElroy commented, "Whoever shot at the general was playing for keeps. The sniper wasn't trying to scare him. He was shooting to kill." The bullet was too badly damaged to provide conclusive ballistics tests, but neutron activation analysis tests later determined that it was "extremely likely" that the bullet was manufactured by the Western Cartridge Company and was the same type of ammunition as was used in the Kennedy assassination. A note that Oswald left for Marina on the night of the attempt with instructions for her should he not return was not found until ten days after the assassination. Marina Oswald stated later that she had seen Oswald burn most of his plans in the bathtub, though she hid the note that he had left for her in a cookbook, with the intention of bringing it to the police should Oswald again attempt to kill Walker or anyone else. Marina later quoted her husband as saying, "Well, what would you say if somebody got rid of Hitler at the right time? So if you don't know about General Walker, how can you speak up on his behalf?" The Warren Commission questioned Walker about an interview that he had granted on November 22 in Shreveport, Louisiana that appeared in the November 29, 1963 edition of the extreme right German newspaper Deutsche National Zeitung, in which Walker accused Oswald of having attempted to kill him. Marina Oswald was asked about the report during a two week long detention in which she was interrogated by federal investigators, and she said that she believed that the report was true. Walker organized an October 24, 1963, UN Day attack on Adlai Stevenson, American ambassador to the United Nations, in Dallas. In mid October 1963, Walker rented the same Dallas Memorial Auditorium in which Stevenson would later speak. He promoted his opposition event as "US Day" and he invited members of the John Birch Society, the National Indignation Convention, the Minutemen and other organizations opposed to communism and the United Nations. The verbal attacks on Stevenson were traced to plans organized by Walker and his devotees in the John Birch Society, according to the November issue of the magazine Texas Observer. On November 22, a black bordered advertisement ran in the Dallas Morning News and "Wanted for Treason: JFK" handbills appeared on the streets. They were traced to Walker and his associate Robert Surrey by the Warren Commission. After the assassination, Walker wrote and spoke publicly about his belief that there were two assassins at the "April Crime", Oswald and another person who was never found. Immediately after the Warren Commission released its report in September 1964, Walker described it as a "farcical whitewash." Although he accepted the commission's finding that it had been Oswald who had shot at him the previous year, Walker claimed that the commission was attempting to hide "some sort of conspiracy" that included an association between Jack Ruby and Oswald.
Associated Press v. Walker ісі бойынша
Жағымсыз жариялымға ашуланған Уокер әртүрлі БАҚ-қа ар-намысқа тигізетін шағымдармен сотқа жүгіне бастады. Бір талап, Миссисипи университетінде Мередиттің қабылдануына қарсы наразылық көтерілісіндегі оның рөліне қатысты жағымсыз жариялымдарға жауап ретінде берілді. Associated Press агенттігі Уокердің "студенттердің федералды маршалдарға шабуыл жасағанын" және "халықтың басшылығын өз мойнына алғанын" хабарлады. Сотқа бірнеше газеттің аты аталды. Егер ол сәтті болғанда, Уокерге ондаған миллион доллар төленуі мүмкін еді. 1964 жылы Техас штатының соты бұл мәлімдемелерді жалған және ар-намысты қорлайтын деп тапты. Оған дейін Уокер мен оның адвокаттары басқа да сот істерінен 3 миллион доллардан астам өндіріп алған еді. Associated Press бұл шешімге Associated Press v. Walker ісі ретінде шағымданып, соңында АҚШ Жоғарғы Сотына жеткізді, онда ол Curtis Publishing Co. v. Butts ісімен біріктірілді. 1967 жылы Жоғарғы Сот Уокерге қарсы шешім шығарып, мәлімдемелер жалған болғанымен, Associated Press Уокер туралы хабарлауда немқұрайлылық танытпағанын анықтады. Сот, бұрын мемлекеттік қызметкерлердің зияндылығын дәлелдемейінше өтемақы ала алмайтынын айтқан болатын, бұл ережені қоғамдық тұлғаларға да қатысты етті.
Angered by negative publicity, Walker began to file libel lawsuits against various media outlets. One suit responded to negative coverage of his role in the riot at the University of Mississippi protesting Meredith's admission. The Associated Press reported that Walker had "led a charge of students against federal marshals" and that he had "assumed command of the crowd." Several newspapers were named in the lawsuit. If successful, Walker could have been awarded tens of millions of dollars. A 1964 Texas trial court found the statements to be false and defamatory. By then, Walker and his lawyers had already been awarded more than $3 million from other lawsuits. The Associated Press appealed the decision as Associated Press v. Walker, eventually to the United States Supreme Court, where it was consolidated with Curtis Publishing Co. v. Butts. In 1967, the Supreme Court ruled against Walker and found that although the statements might have been false, the Associated Press was not guilty of reckless disregard in its reporting about Walker. The court, which had previously said that public officials could not recover damages unless they could prove malice, extended it to public figures as well.
Тұтқындалу және сотталу
Отағасы қызметтен кеткеннен кейін, Уокер армия зейнетақысын алуға құқығын жоғалтты. Ол сол кезде "Даллас Морнинг Ньюс" газетіне берген сұхбатында өзінің зейнетақысын "бас тартқанын" мәлімдеді. Бірақ, ол 1973 жылдан бастап зейнетақы алу үшін бірнеше рет өтініш берген болатын. 1982 жылы армия оның зейнетақы құқығын қайта қалпына келтірді. 66 жастағы Уокер 1976 жылғы 23 маусымда Даллас саябағындағы қоғамдық дәретханада жасырын полицей офицеріне қол сұққандығы және оған ұсыныс жасағандығы үшін тұтқындалды, содан кейін ол қоғамдық әдепсіздік жасады деп айыпталды. 1977 жылғы 16 наурызда ол Далласта қоғамдық орында әдепсіздік жасағаны үшін қайтадан тұтқындалды. Ол екі қылмыстық істің бірін мойындамады, сотта айыпты деп танылып, түрмеге жаза тағайындалды, бірақ судья оны шартты түрде тоқтатты. Оған сондай-ақ 1000 доллар айыппұл салынды. Ауыр темекі шегуші болған Уокер 1993 жылы Хэллоуин күні, 84 жасқа толуына он күн қалғанда, өкпе рагынан үйінде қайтыс болды. Ол ешқашан үйленбеген және балалары болған емес.
By resigning instead of retiring, Walker became ineligible for an Army pension. He made statements at the time to the Dallas Morning News that he had "refused" his pension. However, he had made several previous requests for his pension dating back to 1973. The army restored his pension rights in 1982. Walker, at age 66, was arrested on June 23, 1976, for fondling and propositioning a male undercover police officer in a public restroom in a Dallas park and charged with public lewdness. He was arrested again in Dallas for public lewdness on March 16, 1977. He pleaded no contest to one of the two misdemeanor charges, and was convicted and sentenced to jail time, which the judge suspended. He was also fined $1,000. Walker, a heavy smoker, died of lung cancer at his home in Dallas on Halloween 1993, ten days before his 84th birthday. He was never married and did not have any children.
БАҚ-қа ұсыныстар
Әуе күштерінің генералы Кертис ЛеМеймен бірге Уокер "Мамырдағы жеті күн" фильміндегі Әуе күштерінің генералы Джеймс Маттун Скотт (Берт Ланкастер ойнады) кейіпкеріне шабыт көзі болды деп айтылады; Уокерге фильмде де сілтеме жасалады. Уокер Стенли Кубриктің соғысқа қарсы "Доктор Странжлав" фильміндегі генерал Джек Д. Риппер (Стерлинг Хейден ойнады) кейіпкеріне де шабыт берді деген сөз бар. "Laugh In" бағдарламасының кейіпкері генерал Булл Райт, оны жүргізуші Дэн Роуэн сомдады, ол ішінара Уокерден әсер алды. Камерон Митчелл 1985 жылғы "Принц Джек" фильмінде Уокерді қосалқы рөлде бейнелейді. Фильмде Осуалдтың оған жасаған қастандық әрекетінің драмалық көрінісі Уокердің өзінің көзқарасынан көрсетілген. Осуалдтың Уокерді өлтіруге жасаған талпынысы Стивен Кингтің Кеннедиге жасалған қастандықтың алдын алуға тырысатын уақыт саяхатшысы туралы "11/22/63" романының құрамына кіреді. "11.22.63" романының телевизиялық бейімделуінде Уокерді Грегори Норт ойнайды. Осуалдтың Уокерге жасаған қастандық әрекеті Стивен Хантердің Боб Ли Сваггер туралы "Үшінші оқ" романында да суреттелген. Уокер Тим Париздің тарихи романы "Беттор" кейіпкері, онда ол 1967 жылы коммунистерге қарсы көтерілістер кезінде Пентагонды басып алып, төңкеріс жасауға тырысқан деп сипатталады.
Together with Air Force general Curtis LeMay, Walker was said to have inspired the character of the Air Force general James Mattoon Scott (played by Burt Lancaster) of the movie Seven Days in May; Walker is also referred to in the movie. Walker was said to have inspired the character of General Jack D. Ripper (played by Sterling Hayden) in Stanley Kubrick's anti war movie Dr. Strangelove. Laugh In character General Bull Right, played by host Dan Rowan, was partly inspired by Walker. Cameron Mitchell portrays Walker as a supporting character in the 1985 film Prince Jack. It includes Walker's perspective in a dramatization of Oswald's assassination attempt against him. Oswald's attempted assassination of Walker is part of 11/22/63, a novel by Stephen King about a time traveler who tries to prevent the Kennedy assassination. In 11.22.63, a television adaptation of King's novel, Walker is portrayed by Gregory North. Oswald's assassination attempt of Walker is also part of The Third Bullet, a Bob Lee Swagger novel by Stephen Hunter. Walker is a character in The Bettor, an alternative history novel by Tim Parise, in which he is described as attempting to stage a coup by seizing control of the Pentagon during anti communist riots in 1967.