Дональд Котон: британдық сценарист, радио мен телебағдарламалар авторы. Комедиялық пьесалар, «Voices in the Air» бағдарламасы және басқа шығармалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дональд Генри Коттон (26 сәуір 1928 – 28 желтоқсан 1999) – ақ-қара теледидар дәуірінде радио мен теледидар үшін жазған британдық жазушы. Ол сонымен қатар сахна үшін көптеген музыкалық ревюлердің авторы болды. Оның туындылары көбінесе комедиялық бағытта болды.
Donald Henry Cotton (26 April 1928 – 28 December 1999) was a British writer for radio and television during the black and white era. He also wrote numerous musical revues for the stage. His work often had a comedic bent.
BBC-дегі алғашқы мансабы
Котонның BBC-дің Үшінші бағдарламасы үшін жазған сценарийлеріне «Echo and Narcissus» (1959), «The Golden Fleece» және «Stereologue» (екеуі де 1962) және «The Tragedy of Phaethon» (1965, аты трагедия болғанымен комедия ретінде сипатталған) кіреді. 1960 жылы ол «Ауадағы дауыстар» бағдарламасын ұсынды, оның сценарийінде Котонның өзінің еңбектерінен бөлек, Гарольд Пинтер, Джон Бетджеман, Майкл Фландерс, Энтони Хопкинс, Н. Ф. Симпсон, Дональд Сванн және Сэнди Уилсон сияқты танымал авторлардың туындылары да болды.
Cotton's scripts for the BBC Third Programme include Echo and Narcissus (1959), The Golden Fleece and Stereologue (both 1962) and The Tragedy of Phaethon (1965, described as a comedy despite the name). In 1960, he introduced Voices in the Air, a programme whose script included work not only by Cotton but also by other notable contributors including Harold Pinter, John Betjeman, Michael Flanders, Antony Hopkins, N. F. Simpson, Donald Swann, and Sandy Wilson.
"Аңыз жасаушылар"
1965 жылғы сәуірде Дональд Тош танымал BBC ғылыми-фантастикалық бағдарламасы «Доктор Кто» редакторы қызметіне Дэннис Спунерді алмастырды және көп ұзамай бағдарлама үшін жазу үшін ескі танысы Дональд Коттонмен байланысқа түсті. Тош пен келе жатқан продюсер Джон Уайлс бағдарламаның шекарасын кеңейтуге ниеттенді және Коттон жоғары комедияны жеткізе алады деп ойлады. Оның алғашқы сценарийі «Миф жасаушылар» – грек мифологиясына негізделген, оның бірнеше радиоспектакльдері сияқты, комедиялық элементтерді шексіз деңгейге көтерді. Коттон жоспарлаған эпизодтардың атаулары автордың олар үшін ойлап тапқан әзіл-қалжыңдарға толы тақырыбына BBC қарсылық білдіргендіктен өзгертілді. Тек екінші эпизодтың бастапқы атауы «Кішкентай пайғамбар, жылдам оралу» Тоштің қысымымен сақталды. Уильям Хартнельге бұл оқиға әсер етпегендіктен, түсірілім кезінде актерлер мен түсірілім тобының бірнеше мүшесімен келіспеушіліктер туды. «Миф жасаушылар» сериясының бірде-бір эпизоды BBC мұрағатында сақталмаған.
In April 1965, Donald Tosh replaced Dennis Spooner as story editor on the popular BBC science fiction programme Doctor Who, and soon thereafter contacted Donald Cotton, an old acquaintance, to write for the programme. Tosh and incoming producer John Wiles were keen to push the boundaries of the programme, and felt that Cotton might be able to deliver a high comedy. His first script, The Myth Makers, a tongue in cheek historical based like several of his radio plays on Greek mythology, pushed comedic elements to the limit. Cotton's planned episode titles were altered due to BBC disapproval of the punning theme the author had devised for them. Only the original name for the second episode, Small Prophet, Quick Return survived at Tosh's insistence. William Hartnell is reputed to have been particularly unimpressed by the story and clashed with several members of the cast and crew during filming. None of the episodes of The Myth Makers still survive in the BBC Archives.
"Пушкиндер"
Тош пен Уайлс оның алғашқы сценарийінен қатты ләззаттанды, сол себепті Дональд Коттоннан «Доктор Кто» үшін тағы бір идея ұсынуын дереу сұрады. 1965 жылдың 30 қарашасында Коттонға «The Gunfighters» жазуға тапсырыс берілді. Бұл идея тарихи оқиғаны тағы да юмористик тұрғысынан қарастыру болжанып отырды; бұл жолы назар американдық Жабайы Батысқа (кейін Уильям Хартнелл ұсынған делінеді) және әсіресе 1881 жылдың 26 қазанында болған атақты О.К. Корралдағы атысқа аударылды. Коттон егжей-тегжейлі тарихи зерттеулерден бас тартып, заманауи мифологияға енген атыс-шабыстың нұсқасына жақындады, онда Уайетт Эрп – заңды қатаң сақтайтын адам, ал Док Холлидей – тәлкектеп жүретін анти-герой болып бейнеленді. Коттонның сценарийі тағы да шын Жабайы Батыс тарихының басқа да элементтерімен еркін ойнады. Коттонның ашуына орай, Уайлс пен Тош 1965 жылдың желтоқсанының соңында «Доктор Кто» жобасынан кетіп, олардың орнына продюсер Иннес Ллойд пен сюжет редакторы Джерри Дэвис келді. Ллойд пен Дэвис тарихи жанрды ұнатпады, көрермендердің ғылыми фантастикаға көбірек қызығушылық танытатынына сенді, сондай-ақ «The Gunfighters» комедиялық стилі олардың «Доктор Кто» туралы қатал көзқарасына сай келмеді. Бір кезде өндіріс тобы фильмді тоқтатып, оны Иан Стюарт Блэктің «The Savages» туындысымен алмастыруды қарастырды. Алайда, Коттонның шығармасы өндіріске түсті. «The Gunfighters» сапасы туралы өндіріс тобының қорқыныштары соңғы үш эпизодтың сериалдың ең төменгі көрермендер пікіріне тең немесе одан да жоғары көрсеткенімен расталды. Шындығында, «О.К. Коррал» эпизодының рейтингісі тек 30% құрап, «Доктор Кто» сериалының ең төменгі көрсеткіші болды. Бұл жағымсыз нәтижелер Ллойдтің «Доктор Кто» сериалынан тарихи туындыларды мүлдем алып тастау қажеттігіне деген сенімін күшейтті. «О.К. Коррал» сериалына байланысты туындаған жалғыз дау осы ғана емес: режиссер Рекс Такер мен Ллойд арасында эпизодты монтаждау мәселесіне байланысты келіспеушілік туды, нәтижесінде Такер өзінің есімін тізімнен алып тастауды сұрады.
Tosh and Wiles were so pleased with his first script that Donald Cotton was quickly asked to submit another idea for Doctor Who and on 30 November 1965 Cotton was commissioned to write The Gunfighters. The idea was that this would, again, be a humorous take on the historical story; this time, the target would be the American Wild West (a setting which William Hartnell would later claim to have suggested), and specifically the infamous Gunfight at the O. K. Corral, which took place on 26 October 1881. Eschewing detailed historical research, Cotton opted to hew closer to the version of the Gunfight which had passed into contemporary mythology, with Wyatt Earp as a stolid enforcer of the law and Doc Holliday as a rascally anti hero. Once more, Cotton's script played fast and loose with other elements of true Wild West history. To Cotton's chagrin, both Wiles and Tosh resigned from Doctor Who at the end of December 1965, to be replaced by producer Innes Lloyd and story editor Gerry Davis. Lloyd and Davis disliked the historical genre, believing that the viewing audience was more interested in science fiction stories, and also felt that the comedic bent of The Gunfighters did not fit with their more serious vision of Doctor Who. For a time, the production team considered cancelling the story altogether and replacing it with Ian Stuart Black's The Savages, which would end up following Cotton's adventure into production. The production team's fears about the quality of The Gunfighters appeared to be borne out when the final three episodes equalled or exceeded the series' lowest Audience Appreciation scores to date. Indeed, The O. K. Corral episode, rating only 30%, would prove to be the all time low water mark for Doctor Who. These disastrous figures helped strengthen Lloyd's conviction that historical serials should be eliminated from Doctor Who altogether. This was not the only controversy surrounding The O. K. Corral: a dispute had arisen between director Rex Tucker and Lloyd over the editing of the episode, leading to Tucker requesting that his credit be excised.
"Аквариус" атты ғаламшар
"Пушицалар" Дональд Коттонның "Доктор Хьюға" салған соңғы туындысы болды. 1966 жылғы маусымда Герри Дэвис "Аквариус шопандары" (немесе "Венера шопандары") деген тағы бір ұсынысты қабылдамады. Онда Лох-Несс құбыжығының "түсіндірмесі" болған, сюжет бойынша ол шетелдіктер ұстаған мал екендігі айтылған.
The Gunfighters was Donald Cotton's last contribution to Doctor Who. Another submission entitled The Herdsmen of Aquarius (or The Herdsmen of Venus) was rejected by Gerry Davis in June 1966. It would have featured an "explanation" for the Loch Ness Monster, which the storyline explained away as livestock kept by aliens.
Доктор Худан кейінгі мансап
Адам Адамның өмірін жасауға көмектескеннен кейін Дональд Коттон көбінесе өзінің назарын жазуға және сахнада өнер көрсетуге бөлді, бірақ ол сонымен қатар романист және колонка жазушы болды. Ол Тони Снеллге 1968 жылғы сатирикалық «Medieval & Latter Day Lays» альбомын жазуға көмектесті, ол «Englishman Abroad» деп те белгілі. 1980 жылдары Коттон «Doctor Who» сериалдарын, сондай-ақ «The Romans» шығармаларын Target Books үшін роман түрінде жазды. Ол үшін ол оларды күлкілі және ерекше тәсілмен, бірінші тұлғада ұсынды. Оның «Римдіктерге» бейімделуі – Доктордың серігі Иан Честертонның арасында баяндаушылардың бірі болып табылатын хаттар романы түрінде жасалған. «Пушкашылар» Док Холлидейден баяндалады, ал Джонни Ринго Эрптерді өлтіру шартын «Кембридж классикалық биография энциклопедиясының» бір данасын алу үшін қабылдайды. 1986 жылы ол «Бодкин қағаздары» атты роман жазды.
After helping to create Adam Adamant Lives!, Donald Cotton mainly confined his attention to writing and performing for the stage, although he would also become a novelist and columnist. He helped Tony Snell write the satirical 1968 album Medieval & Latter Day Lays, also known as Englishman Abroad. In the 1980s, Cotton novelised his Doctor Who serials as well as The Romans for Target Books. For this, he took a comedic and unusual approach and presented them in the first person. His Romans adaptation takes the form of an epistolary novel told by, among other narrators, the Doctor's companion Ian Chesterton. The Gunfighters is told by Doc Holliday and has Johnny Ringo take the contract to kill the Earps in order to afford a copy of the Cambridge Encyclopedia of Classical Biography. He wrote a novel entitled Bodkin Papers in 1986.