Кіріспе
Аудандық округтердегі депутаттардың ресми атауы – графтық рыцарі (milites comitatus), бірақ 14 ғасырға қарай рыцарь емес адамдар да жиі сайланды. Генрих VI-ның заңы (23 Hen. 6. c. 14) сайлауға қабілеттілердің рыцарьлар және "рыцарь болуға жеткілікті мүліктің иесі болған, бірақ еш жағдайда шаруа емес, белгілі ерлер мен джентльмендер" екенін белгіледі. 1265 жылғы Саймон де Монфорт Парламентінен бастап әр графтық округ екі рыцарь жіберді, және бұл сан 1826 жылға дейін сақталды, ол кезде Йоркшир Грамонд қалашығының құқығынан айырылғаннан кейін екі қосымша рыцарь алды. 1832 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заңға сәйкес, халық саны көп округтер кішкентай округтерге қарағанда көбірек рыцарь жіберді. 1885 жылғы Орындықтарды қайта бөлу туралы заң әрбір көпмандатты графтық округті бірнеше бірмандатты бөлімдерге бөлді. Бұл өзгеріс, сондай-ақ сайлау құқығының біртекті болуы, округтік және қалалық округтердің сайлау шығындары және сайлау комиссарының түрі тұрғысынан енді айтарлықтай ерекшеленбейтінін білдіреді. "Графтық рыцарь" термині соңғы кезде Англия мен Уэльстегі ауылдық округтерді өкілдік ететін Консервативті партияның тәжірибелі депутаттарын әжуалы түрде атау үшін қолданылады.
Knight of the shire (milites comitatus) but by the 14th century men who were not knights were commonly elected. An act of Henry VI (23 Hen. 6. c. 14) stipulated that those eligible for election were knights and "such notable esquires and gentlemen as have estates sufficient to be knights, and by no means of the degree of yeoman". From Simon de Montfort's Parliament in 1265, each shire sent two knights, and the number was standard until 1826 when Yorkshire gained two additional knights after the disfranchisement of Grampound borough. Under the Representation of the People Act 1832 counties with larger populations sent more knights than smaller ones. The Redistribution of Seats Act 1885 split each multiple seat shire into multiple single seat divisions. This change, together with the concomitant standardisation of the franchise, means that county and borough constituencies now differ only slightly, as to election expenses and their type of returning officer. The term "knight of the shire" has been used more recently in a tongue in cheek manner for senior Conservative Party backbenchers representing rural constituencies in England and Wales.
Орта ғасырлар
Англия парламенттік жүйесінің алғы күші – Magnum Concilium немесе үлкен кеңес болды, ол патшаға кеңес беретін орган, құрамында пэрлер, дін қызметкерлері және графтық рыцарьлар (патша әр округтен екеуін шақыратын) болған. 1264 жылы бұл кеңеске боргерлердің өкілдері де қосылды, бұл барлық мүшелердің сайлануын қажет етті (Монфорт Парламенті). Парламент 1295 жылы заң шығару өкілеттіктерін алды (Үлгілік Парламент). Келесі ғасырда, 1341 жылы Эдуард III Парламентті қазіргі екі палаталы құрылымға бөліп, оған Халықтар палатасы мен Лордтар палатасы кірді. 1376 жылы ол сэр Питер де ла Мареге Лордтарға патшаның әскери басқаруына қатысты сын-ескертпелерді, патшалық шығындардың есебін талап ету және патшаның әскери басқаруына қатысты шағымдарды жеткізуді тапсырды. Де ла Маре әрекеттері үшін түрмеге қамалғанымен, көптеген адамдар Халықтар палатасының біртұтас өкілдік дауысының маңыздылығын мойындады. Осыған орай, Халықтар палатасының спикері лауазымы құрылды. Эдуард III қайтыс болғаннан кейін Маре көп ұзамай босатылып, 1377 жылы тағы да палата спикері болды. 1430 жылға дейін графтық рыцарьларды сайлауға қатысты сайлау құқығы (электорат) тек қырық шиллингтік еркін иеленушілермен шектелмеген. Түпнұсқа округтік сайлау құқығын талқылаған тарихшы Чарльз Сеймур: «Мүмкін, барлық еркін тұрғын үй иелері дауыс берген және парламенттік талаптар, округтік сотқа қатысуды талап ету сияқты, тек 'тұру орны' немесе тұру талабы болған» деді. Ол Парламенттің округтік сайлау құқығы туралы заң шығаруға неге шешім қабылдағанын түсіндірді. «1430 жылғы заңда сайлауға көптеген төмен дәрежелі адамдардың жиналғаны және осының салдарынан шатастық туғаны жарияланғаннан кейін, сайлау құқығы 40 шиллингтік иелігі бар адамдармен шектелді», - деді ол. Англия Парламенті Шир рыцарьларын сайлау туралы заңмен (1429 жылғы 8 Ген. 6. тарау 7) жаңа бірыңғай округтік сайлау құқығын заңдастырды. Ол 1432 жылғы Шир рыцарьларын сайлау туралы заңға (1432 жылғы 10 Ген. 6. тарау 2) қосылды, ол 1430 жылғы заңға түзетулер енгізіп, қайта жариялады, округтың тұрғыны сол округте сайлаушы болу үшін сол округте қырық шиллингтік еркін иелікке ие болуы керек екенін нақтылады. Уақыт өте келе билік органдары көптеген түрлі мүлікті қырық шиллингтік еркін иелік деп қарастыра бастады. Соңынан тұру орнына қатысты талап жойылды.
Реформа
1832 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заңға дейін әр округ екі рыцарь жіберіп отырды (Йоркширден басқа, онда 1826 жылы рыцарьлардың саны төртке дейін арттырылған). Бұл рыцарьлардың қалай таңдалатыны округтен округке өзгеше болды және уақыт өте келе өзгерді. 1832 жылғы заң халық саны көп округтер жіберген рыцарьлардың санын алтыға дейін көбейтті.
Қазіргі қолданысы
1885 жылғы Орындықтарды қайта бөлу туралы заңда аталған округтердің толыққанды жойылуы және 1884 жылғы Реформа туралы заңда (Үшінші Ұлы Реформа туралы заңда) сайлаушылар құрамының кеңейтілуі, сондай-ақ 1918 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заң салдарынан бұл термин қолданудан шығып қалды. 20-шы ғасырда бұл термин округтік сайлау округтерін өкілдік ететін Парламент мүшелеріне қатысты қолданылуын тоқтатты, себебі олар енді бүкіл округты білдірмейтін болды. Кейде бұл термин егде жастағы Парламент мүшелерін, әсіресе ұзақ жыл қызмет еткен және рыцарь атағына ие консерваторлық партиядан шыққан депутаттарды сипаттау үшін журналистерде қолданылады.