Кіріспе

Майкл П. Фаррис (27 тамыз, 1951 жылы туған) – американдық заңгер. Ол Үйде оқыту құқықтық қорғау қауымдастығының (HSLDA) және Вирджиния штатының Пурселлвилл (Лоудун округі) қалашасындағы кампусты бөлісетін Патрик Генри колледжінің негізін қалаушы. 2017 жылдан 2022 жылға дейін ол Alliance Defending Freedom ұйымының бас директоры және бас кеңесшісі қызметін атқарды.

Ерте өмір және білім

Фаррис Батыс Вашингтон университетінің (бұрынғы Батыс Вашингтон мемлекеттік колледжі) саяси ғылымдар бакалавры дәрежесін magna cum laude көрсеткішімен бітірді. Одан кейін Гонзага университетінің заң мектебінде заң докторы (Juris Doctor) дәрежесін алды. 2011 жылы Фаррис Лондон университетінде халықаралық қоғамдық құқықтан LL.M. дәрежесін алды.

Мансап

1983 жылы Фаррис Үй мектебінің құқықтық қорғау қауымдастығын құрды және төрағасы мен бас кеңесшісі болды. 2000 жылы Фаррис христиандық Патрик Генри колледжін құрды. 2000 жылдан 2006 жылға дейін президенттік және мемлекеттік басқару профессоры қызметтерін атқарды. Фаррис осы жаңа міндеттерді алу үшін HSLDA президенті лауазымынан қанағаттанды. 2006 жылдың наурыз айында Фаррис колледждің канцлері болу үшін президент лауазымынан бас тартты. 2017 жылдың қаңтар айында Фаррис канцлер лауазымынан зейнетке шықты, бірақ «канцлер-эмиритус» атағын сақтап қалды.

Заңгерлік және саяси мансап

Адвокат ретінде Фарристің істеріне бас кеңесші ретінде 40-тан астам жарияланған сот шешімдері кіреді. Бұл шешімдерді АҚШ Жоғарғы Соты, бес АҚШ апелляциялық округтік соты, жеті штаттық Жоғарғы соты және бес штаттық апелляциялық соты шығарды. Фаррис 1985–1986 жылдары «Виттерс против Вашингтон штатының соқырларға қызмет көрсету департаменті» және 2018 жылы «Ұлттық отбасы және өмірді қолдайтын институттар против Бесерра» істерінде Жоғарғы Сотта талапкерлердің мүддесін қорғады. 1993 жылы Фаррис Вирджиния штатының вице-губернаторы лауазымына кандидат болды, бірақ демократ Дон Бейерден 54–46 пайыздық дауыспен жеңілді. Алайда, республикашылдар Джордж Аллен мен Джеймс Гилмор сол бюллетеньде тиісінше губернатор және бас прокурор болып сайланды. Фарристің бұрынғы «Моральдық көпшілік» қозғалысының жетекшісі Джерри Фалвелл, «Христиандық коалиция» ұйымының Пэт Робертсон және «Игл Форумының» Филис Шлафли сияқты консервативті саясаткерлермен тығыз байланысы дін мен саясатқа қатысты терең ойлар тудырды. Бейердің оны одан да радикалды етіп көрсету үшін жасаған жағымсыз жарнамалары осы алаңдаушылықты күшейте түсіп, орташа көзқарастағы сайлаушылардың бір бөлігінің наразылығына және оның жеңілісіне себеп болды. 2009 және 2010 жылдары Фаррис «Клемонс, Джон Т. және басқалар против. Сауда департаменті және басқалар» ісінде талапкерлерді өкілдік етті, бірақ бұл іс Жоғарғы Сотқа шағымданудан кейін қабылданбады. Apportionment.us бұл істі «Бейкер против Карр» ісіндегі «Бір адам – бір дауыс» қағидасын штаттар арасындағы конгресс округтерінің салыстырмалы мөлшеріне қолдану мақсатымен қозғады. Бұл АҚШ Өкілдер палатасының мүшелерінің санын қазіргі 435-тен асыруы мүмкін еді. Марк Меклермен бірге Фаррис 2013 жылы Конституцияға түзетулер енгізуді ұсынатын конвенцияны шақыру мақсатымен құрылған «Мемлекеттер конвенциясы» жобасын іске қосты. Ол жобаның бас ұйымы – «Өзін-өзі басқару үшін азаматтар» ұйымының конституциялық зерттеулер жөніндегі аға ғылыми қызметкері және CSG-нің құқықтық кеңесшілер кеңесінің мүшесі болып қызмет етті. 2017 жылы Alliance Defending Freedom Фарристің ұйымның бас директоры және бас кеңесшісі болатынын жариялады. 2022 жылдың 1 қазанында Кристен Ваггонер Фарристің орнына ADF-тың бас директоры және президенті болып тағайындалды, ол Бас кеңесші лауазымын сақтап қалды.

Жеке өмір

1971 жылы үйленген, 10 баласы және 22 немересі бар. (Quiverfull нұсқасына қараңыз)