Мунро Тавернасы: Американ революциясының тарихы мен британ әскерлерінің көзқарасы

Кіріспе

Мунроу тавернасы, 1332 Массачусетс даңғылы, Лексингтон, Массачусетс штаты, Лексингтон және Конкорд шайқасында маңызды рөл атқарған Америка революциялық соғысының орны. Қазір оны Лексингтон тарихи қоғамы музей ретінде сақтап, басқарады, экспонаттар соғыс басталғанда британдық әскерлердің рөлі мен көзқарасын көрсетеді. Үй сәуір айынан бастап демалыс күндері, ал Мемориал күнінен қазан айының соңына дейін күн сайын экскурсияға ашық. Америкадағы Мунро отбасының тамыры Уильям Мунро (1625–1719) бастады, ол 1651 жылы Вустер шайқасында тұтқындалғаннан кейін (бауырларымен бірге) Жаңа Англияға жеткізілді. Тавернаның ең көне бөлігі 1735 жылы Дэвид Комиге тиесілі жерде салынды. Кейін меншік құқығы басқаларға берілді. Тағы бір Уильям Мунро (1742–1827), түпнұсқа Уильямның шөбересі, 1770 жылы үйді сатып алды және 1774 жылдың қазан айында, 1775 жылдың сәуірінде жаушылық басталғанға дейін қаладан таверна лицензиясын алды. 1775 жылдың 18 сәуірінде, шайқасқа бір күн қалғанда, Мунро тавернасы капитан Джон Паркердің жасағының сержанты Уильям Мунроға тиесілі колониялықтардың кездесу орны болды және ол 1827 жылға дейін тавернаның иесі болды. Сол күні кешкі сағат 6:30-да Бостон базарға барған Лексингтон тұрғыны Соломон Браун оралып, Мунроға британдық сарбаздардың патрулінен өткенін хабарлады. Келесі күні таңертең британдық әскерлердің үлкен күші Лексингтонға келді, қала орталығында атыс болды, осылайша Лексингтон және Конкорд шайқастары басталды. Сол түстен кейін таверна полковник Хью, Перси графы мен оның мыңнан астам күшейткішінің штаб-пәтеріне айналды. Британдықтар тавернаны бір жарым сағатқа басып алды, осы уақытта асхана жарақат алғандарға арналған далалық госпитальге айналдырылды, ал шаршаған британдық әскерлер көп мөлшерде тамақ пен су ішті, Паркердің жасағындағы мүгедек Жон Реймондты оларға бармен болуға мәжбүр етті. Реймонд есіктен қашуға тырысқанда, маскүнем сарбаздар оны атып өлтірді. Президент Джордж Вашингтон 1789 жылы Лексингтон шайқас алаңына келгенде Мунро тавернасында тамақтанды. Қазір жоғарғы қабаттағы бөлмеде оның отырған үстелі мен креслосы және сапарға қатысты құжаттар сақталған. XIX ғасырдың соңында үйге ие болған Мунро ұрпағы оның бір бөлігін суретші Эдвин Грейвс Шампниге (1842–1899) жалға берді. Үй 1976 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Лексингтон тарихи қоғамы қазір Британдық қызыл халаттар мұражайы үшін тавернаны пайдаланады, бұл 1775 жылдың 19 сәуіріндегі оқиғаларды корольдік әскерлердің көзқарасынан көрсетеді. Ғимарат 2010–2011 жылдары қайта жаңарту және қалпына келтіру жұмыстарынан өтті.

Munroe Tavern, located at 1332 Massachusetts Avenue, Lexington, Massachusetts, is an American Revolutionary War site that played a prominent role in the Battle of Lexington and Concord. It is now preserved and operated as a museum by the Lexington Historical Society, with exhibits highlighting the role and perspective of the British soldiers during the outbreak of the war. The house is open for guided tours on weekends starting in April and daily from Memorial Day weekend until the end of October. The Munroe family line in America was begun by William Munroe (1625–1719), who was transported (along with his brothers) to New England in 1651 following his capture at the Battle of Worcester. The earliest part of the Tavern was constructed in 1735 on land then owned by David Comee. Later the proprietor rights were given to others. Another William Munroe (1742–1827), the great grandson of the original William, purchased the house in 1770, and in October 1774 was granted a taverner's license from the town, shortly before the outbreak of hostilities in April 1775. On April 18, 1775, one day before the outbreak of the battle, Munroe Tavern was a meeting spot for colonials, owned by William Munroe, orderly sergeant of Captain John Parker's militia company, and proprietor of the tavern until 1827. At 6:30 p. m. that evening, Solomon Brown of Lexington, who had gone to the market in Boston, returned and reported to Munroe that he had passed a patrol of British soldiers. A large force of British troops arrived at Lexington before dawn the next morning, and shots were exchanged on the town common, beginning the Battles of Lexington and Concord. That afternoon the tavern served as the headquarters for Col. Hugh, Earl Percy, and his one thousand reinforcements. The British occupied the tavern for one and one half hours, during which time the dining room was converted into a field hospital for the wounded, while exhausted British troops consumed liberal quantities of food and drink, compelling John Raymond, a lame private in Parker's company of minutemen who had fought against the soldiers earlier, to serve as their bartender. When Raymond attempted to escape through the door, the drunken soldiers shot and killed him. President George Washington dined at the Munroe Tavern when he visited the Lexington battlefield in 1789. An upstairs room now contains the table and chair at which he sat and documents relating to his trip. In the late 19th century, a Munroe descendant who owned the house rented out part of it to artist Edwin Graves Champney (1842–1899). The house was added to the National Register of Historic Places in 1976. The Lexington Historical Society now employs the Tavern for the Museum of the British Redcoats, providing a view of April 19, 1775 from the perspective of the King's troops. The building underwent renovation and restoration work in 2010–2011.

Танымал мәдениет

Мунроу тавернасы 2012 жылғы Assassin's Creed III видео ойынында кездеседі.