Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мерозоиттің /m/ɛ/r/ə/'z/oʊ/, /aɪ/t/ беткі ақуыздары – протозоидтың өмірлік циклінің бастапқы кезеңдеріндегі мерозоиттің бетінде кездесетін интегралды және перифериялық мембрана ақуыздары. Мерозоиттің беткі ақуыздары, немесе MSP, плазмодий тегіне жататын протозоидтар қоздыратын малярия ауруын түсіну үшін маңызды. Өмірлік циклінің жыныссыз қандық кезеңінде малярия паразиті көбейе алу үшін қызыл қан жасушаларына еніп, малярияның классикалық белгілерін тудырады. Бұл беткі ақуыз кешендері паразиттің қызыл қан жасушаларымен көптеген өзара әрекеттесулеріне қатысады, сондықтан маляриямен күресуді мақсат ететін ғалымдар үшін маңызды зерттеу тақырыбы болып табылады.
Merozoite ,/m//ɛ//r//ə/'/z//oʊ/,/aɪ//t/ surface proteins are both integral and peripheral membrane proteins found on the surface of a merozoite, an early life cycle stage of a protozoan. Merozoite surface proteins, or MSPs, are important in understanding malaria, a disease caused by protozoans of the genus Plasmodium. During the asexual blood stage of its life cycle, the malaria parasite enters red blood cells to replicate itself, causing the classic symptoms of malaria. These surface protein complexes are involved in many interactions of the parasite with red blood cells and are therefore an important topic of study for scientists aiming to combat malaria.
Нысандар
MSP-ның ең көп таралған түрі гликофосфатидил инозитол арқылы мерозоит бетіне бекітіледі, бұл көбінесе ақуызды бекіту үшін қолданылатын қысқа гликолипид. Басқа түрлеріне интегралды мембраналық ақуыздар және перифериялық байланысты ақуыздар жатады, олар мерозоит бетінде гликофосфатидил инозитолмен бекітілген ақуыздарға немесе (GPI) бекітілген ақуыздарға қарағанда аз мөлшерде кездеседі. Мерозоит алдымен MSP 1 кешенін пайдаланып қызыл қан жасушасына жабысады. MSP 1 кешені қызыл қан жасушасының жасушалық мембранасының ішкі бетіндегі спектрин комплексін нысаналайды. MSP 1 кешенінің көп бөлігі қызыл қан жасушасына енгеннен кейін шығарылады, бірақ C терминалының кішкентай бөлігі, MSP 119 деп аталатын, сақталады. MSP 119-ның нақты қызметі әлі белгісіз, бірақ қазіргі уақытта ол азық-түлік вакуоласының қалыптасуын көрсететін маркер ретінде қызмет етеді. MSP 2 кешенінің функциясы толыққанды белгілі емес, бірақ қазіргі зерттеулер оның қызыл қан жасушаларын басып алуда рөлі бар екенін көрсетеді, себебі ол басып алудан кейін көп ұзамай ыдырайды. Вакциналардан басқа, зерттеушілер мерозоиттардың көбеюін тоқтату үшін MSP-ге байланысатын дәрі-дәрмектерді әзірлеп жатыр. Африкалық ұйқы ауруын емдеуге қолданылатын сурамин препараты MSP 1 және оның MSP 119 сияқты туындыларына байланысу арқылы қызыл қан жасушаларын басып алуды тежеуде орташа табыс көрсетті.
The most common form of MSPs are anchored to the merozoite surface with glycophosphatidylinositol, a short glycolipid often used for protein anchoring. Additional forms include integral membrane proteins and peripherally associated proteins, which are found to a lesser extent than glycophosphatidylinositol anchored proteins, or (GPI) anchored proteins, on the merozoite surface. The merozoite first attaches to a red blood cell using its MSP 1 complex. The MSP 1 complex targets spectrin, a complex on the internal surface of the cell membrane of a red blood cell. The majority of the MSP 1 complex is shed upon entry into the red blood cell, but a small portion of the C terminus, called MSP 119, is conserved. The exact role of MSP 119 remains unknown, but it currently serves as a marker for the formation of the food vacuole.]] The function of the MSP 2 complex is not concrete, but current research suggests it has a role in red blood cell invasion due to its degradation shortly after invasion. In addition to vaccines, researchers are developing drugs that bind to MSPs in order to disrupt merozoite replication. Suramin, a drug used to treat African sleeping sickness, has shown moderate success with binding to MSP 1 and its derivatives such as MSP 119 to inhibit red blood cell invasion.
Қиындықтар
Вакцина әзірлеудегі қиындық – осы белоктардың күрделілігі мен әртүрлілігі. Бір туыс және түрге жататын мерозоидтарда MSP 1 сияқты белоктарды кодтайтын тізбектер, олар табылған аймаққа қарай өзгереді. Мысалы, «В комбинациясы» вакцинасы MSP 1 және MSP 2 антигендерін пайдаланады, бірақ оның тиімділігі негізінен қолданылған MSP 2 аллельдерімен шектеулі. Вакциналардың тиімділігін арттыру үшін плазмодийдің мерозоит сатысынан кейін бетінде қалатын MSP 119 сияқты тұрақты аймақтар вакцина зерттеулерінің маңызды бағытына айналуда. Сондай-ақ, MSP3 вакцина антигені ретінде зерттеліп жатыр.
The challenge faced when developing vaccines is the complexity and variation of these proteins. In merozoites of the same genus and species, the sequences encoding proteins such as MSP 1 vary depending on the region they are found. For example, the Combination B vaccine utilizes antigens of MSP 1 and MSP 2 but has limited efficacy based primarily on the MSP 2 alleles used. In an attempt to increase the efficiency of vaccines produced, constant regions such as MSP 119 which remain on the surface of the Plasmodium after the merozoite stage are becoming a key focus for vaccine studies. Also MSP3 is being studied as a vaccine antigen.