Кіріспе
The Desperate Bicycles - 1977 жылы Лондонда құрылған ағылшын панк-тобы. Олар 1970 жылдардың соңында Refill Records атты өз лейблі арқылы тәуелсіз жазбалар сериясын шығарды, соның нәтижесінде көптеген басқа топтар да осындай тәжірибе жасауға шақырылды. The Desperate Bicycles панктың «өз қолымен жасау» этикасын қалыптастырған пионерлер болды, олардың ынталы үгіт-насихатымен бейнеленген миссионерлік рөлді қабылдады: «Бұл оңай, арзан – барып жасаңыз!». Бұл топ «DIY-дың ең жанкешті жақтастары» деп сипатталған. Топтың алғашқы құрамына Ники Стивенс (синтезатор), Роджер Стивенс (бас-гитара), Дэнни Вигли (вокал), Мел Оксер (барабан) және Пол ЛеКлерк (гитара) кірді. Топтың аты J. Б. Пристлидің 1930 жылғы «Ангел төсегі» романынан алынған: «Автобустар, жүк көліктері, жеке көліктер және үмітсіз велосипедтердің шатақ жұмбағынан Ангел төсегіне бұрылу». 1978 жылдың қазан айында вокалист Дэнни Вигли The Desperate Bicycles тобының тәуелсіздікке ұмтылуын түсіндірді: «Ең үлкен қиындық – өміріңізге әлі де бақылау жасай алатыныңа сену, шығып, оны іске асыру». Екінші синглдан түскен табыспен топ әр синглдің тағы 2500 данасын басып шығарды және қосымша жабдық сатып алды. The Desperate Bicycles 1978 жылы үзір-кідір өнер көрсетті, соның ішінде Sham 69 тобымен бірлескен «Rock Against Racism» қайырымдылық концертінде өнер танытты. «Remorse Code» альбомы 1980 жылдың ақпан айында шығарылып, Ұлыбританияның тәуелсіз хит-парадында 10-орынға ие болды. The Desperate Bicycles 1981 жылы тарады. 1981 жылы Дэнни Вигли мен Джефф Титли, Деннис Бернс және Камерон Аллан бірлесіп Refill лейблінде кассета шығарған Lusty Ghosts атты жаңа топ құрды.
The Desperate Bicycles were an English punk band from London formed in 1977. They released a series of independent recordings through their own label Refill Records in the late 1970s, encouraging and inspiring many other bands to do likewise. The Desperate Bicycles pioneered the do it yourself ethic of punk, adopting a proselytising role exemplified by their ardent exhortation: "it was easy, it was cheap – go and do it!". The group have been described as "DIY's most fervent evangelists". The band initially consisted of Nicky Stephens (keyboards), Roger Stephens (bass), Danny Wigley (vocals), Mel Oxer, (drums) and Paul LeClerc (guitar). The band's name derives from a passage in J. B. Priestley’s 1930 novel Angel Pavement:Turning into Angel Pavement from that crazy jumble of buses, lorries, drays, private cars, and desperate bicycles In October 1978 vocalist Danny Wigley expressed the motivation driving the Desperate Bicycles' independent stance: "The biggest hurdle is just believing you’ve still got some control over your life, that you can go out and do it". With the profit from their second single the group pressed a further 2,500 copies of each of their singles, and also purchased some more equipment. The Desperate Bicycles performed sporadically in 1978, including a Rock Against Racism benefit with Sham 69. The Remorse Code album was released in February 1980, reaching number 10 on the UK Indie Chart. The Desperate Bicycles disbanded in 1981. In 1981 Danny Wigley and Jeff Titley, with Dennis Burns and Cameron Allan formed a new band Lusty Ghosts, releasing a cassette on the Refill label.
Музыка және мұра
Desperate Bicycles музыкасы: "Жұқа, бұлыңғыр, құрғақ гитаралар, нашар күшейткіштер, сылдырлаған, қысылған орган, дөңгелектелген электр пианинолары, картон қораптан жасалған барабандар және монотонды, декламациялық, бірақ қандай да бір жолмен толыққанды ұғымды дауыс". Тағы бір сыншы оларды "психоделикалық постпанк тобының шатақ кескіні" деп сипаттады. Жазушы Саймон Рейнольдс бұл топтың музыкасы "әшекейсіз қарапайымдылығымен, гитараның дыбысы тым аз, тіпті әлсіз болуымен дерлік тақуалыққа жақын" дейді. <blockquote>Desperate Bicycles үшін, шалақылық пен сүйектілік нағыз панк элитасына қатыстылық белгісі болды. Дәстүрлі рок қасиеттерінің (жетілдірілу, сезімталдық) жетіспеушілігі топтың шынайылығы мен мақсат тазалығының символы болды. Топ тарағаннан бері мүшелері өз принциптеріне адал болып, сұхбаттардан бас тартып, музыкаларын қайта жариялаудан жаңылды.
Дискография
Smokescreen 7 дюймдік сингл (Refill Records RR 1; 1977 жылдың тамызы) – "Smokescreen" / "Handlebars". The Medium was Tedium 7 дюймдік сингл (Refill Records RR 2; 1978 жылдың ақпаны) – "The Medium was Tedium" / "Don't Back the Front". New Cross, New Cross 7 дюймдік EP (Refill Records RR 3; 1978 жылдың мамыр айы) – "(I Make the) Product" / "Paradise Lost" / "Қабылдау туралы кеңес" / "Holidays" / "Үй шаруасындағы әйел әні" / "Автомобильдер". Occupied Territory 7 дюймдік сингл (Refill Records RR 4; 1978 жылдың шілдесі) – "Occupied Territory" / "Skill". Джон Пил сессиясы (1978 жылдың шілдесі) – "Smokescreen" / "Skill" / "Sarcasm" / "Ұстаздың дұғасы". Remorse Code LP (Refill Records RR 6; 1980 жылдың ақпаны) – "I Am Nine" / "Walking the Talking Channel" / "A Can of Lemonade" / "Pretty Little Analyse" / "Acting" / "It’s Somebody’s Birthday Today" / "Sarcasm" / "Trendy Feelings" / "Natural History" / "Blasting Radio". Grief is Very Private EP (Refill Records RR 7; 1980) – "Grief is Very Private" / "Obstructive" / "Conundrum" ("Қайғы өте жеке" / "Кедергі" / "Жұмбақ").