Кіріспе
1823–1897 жылдардағы ағылшын судьясы, сэр Чарльз Эдвард Поллок (31 қазан 1823 – 21 қараша 1897) – ағылшын судьясы, Ақшагерлік сотының соңғы барондарының бірі және заңгерлердің сержанттарының бірі.
Sir Charles Edward Pollock (31 October 1823 – 21 November 1897) was an English judge, one of the last Barons of the Court of the Exchequer and serjeants at law.
Өмір
Чарльз Эдвард Поллок 1823 жылғы 31 қазанда дүниеге келді, ол сэр Джонатан Фредерик Поллоктың бірінші әйелі, Фрэнсис Риверстің қызы Фрэнсистен туған төртінші ұлы еді. Ол 1833-1841 жылдары Сент-Полс мектебінде білім алды, университет курсын талғамсыз деп санап, ұзақ және алуан түрлі заңгерлік тәжірибеде жеке хатшы және (1846 жылдан бастап) әкесінің маршалы, сондай-ақ Джеймс Шоу Уиллстің шәкірті болды. 1842 жылғы 18 қаңтарда ол Иннер Темплге студент ретінде қабылданды, онда 1847 жылғы 29 қаңтарда адвокаттыққа шақырылды және 1866 жылғы 16 қарашада төреші болып сайланды. Шақырылғаннан кейінгі бірнеше жыл бойы Поллок үйлік айналымда сәттілікке жете алмады. Алайда, ол өзін эксчекер сотындағы, сол кездегі ерекше тиімді репортер ретінде, сондай-ақ сэр Эдвард Холл Алдерсон мен сэр Джеймс Парк, Уэнслидейл бароны және заң авторы ретінде таныстырды. Осылайша ол біртіндеп тәжірибеге еніп, эксчекер сотында «құмырашы» және «пошташы» лауазымдарын атқарғаннан кейін 1866 жылғы 23 шілдеде жібек киді. Басшы ретінде ол бірнеше жыл бойы үлкен және табысты тәжірибеге ие болды, әсіресе коммерциялық істерде. 1873 жылы барон Чаннелл зейнеткерлікке шыққанда, ол эксчекер орындығына көтерілді (10 қаңтар), коф киді (13 қаңтар) және рыцарь атағына ие болды (5 ақпан). Сот актілері арқылы соттардың бірігуі 1875 жылы оған жоғары соттың әділ статусын берді, бірақ оның ресми атауын өзгертпеді. Бірақ, жаңа барондар құрылмауы керек екені айтылды, ал барон Хаддлстонның қайтысы (1890 жылғы 5 желтоқсан) Поллокты ең көне және құрметті сот атауларының біріне жалғыз иеленуші етіп қалдырды. Ол Лорд Эшер және Пензанспен, сондай-ақ сэр Натаниел Линдлимен бірге заңдағы сержанттардың ежелгі және жойылған орденін бейнелеудің тарихи ерекшелігімен де бөлісті. 1882 жылы Сержанттар қонақүйі таратылған кезде ол Ішкі ғибадатхананың төрешісі болып қайта сайланды. Поллок 1876 жылғы сәуірде британдық «Стратклайд» кемесін неміс пароходы «Франкония» батыруынан туындаған «Королева К. Кейн» ісін қарады, бұл бұрын-соңды болмаған жағдай еді. Соқтығысу Англия жағалауынан үш шақырымдай жерде болды, ал «Франкония» капитаны Кейн, оның кінәлі салдарынан болған оқиғаға кінәлі деп танылды, ол адам өлтіруге айыпталды және кінәлі деп танылды. Поллок сотқа жүгінуді кейінге қалдырды, сотқа жүгіну мәселесін шешуге дейін күтті, содан кейін соттың көпшілігімен бірге айыпталуды жоюға келісті. Ол осы трибуналдың басқа да маңызды шешімдеріне қатысты. 1889 жылы Сент-Полс рередос ісі бойынша ол Лорд Колериджден ерекшеленді, ал оның үкімін апелляциялық сот та, Лордтар палатасы да қолдады. Поллок Рочестер епархиялық қауымдастығының вице-президенті, Commons' Preservation Society мүшесі және Уимблдон орталығының консерваторлары кеңесінің мүшесі болды. Ол 1897 жылғы 21 қарашада Путнидегі «Крофт» резиденциясында қайтыс болды.
Отбасы
Ол үш рет үйленді: біріншісі 1848 жылдың 1 қыркүйегінде Никола Софияға, Ирландияның Куинс графтығындағы Ратдауни шлютері Генри Герберттың екінші қызына; екіншісі 1858 жылдың 25 мамырында Джорджинаға, Джордж Уильям Арчибальдтың екінші қызы, LL.D., M.R., Новая Шотландиядан; үшіншісі 1865 жылдың 23 желтоқсанында Эми Менеллаға, Хассард Хьюм Доджсонның қызы, жалпы сот шебері және Чарльз Лутвидж Доджсонның туысы. Оның үш әйелінен де балалары болған.