Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз архиепископы және ақсүйек (1337–1375)
French archbishop and noble (1337–1375)
Аленсондық Карл III (1337 – 5 шілде 1375) – Капеция Валуа әулетінен шыққан француз ақсүйегі. Ол 1346 жылдан 1361 жылға дейін Аленсон және Перше графы болды, содан кейін доминикан монахына айналып, 1365 жылдан өліміне дейін Лион архиепископы қызметін атқарды.
Charles III of Alençon (1337 – 5 July 1375) was a French nobleman of the Capetian House of Valois. He was count of Alençon and Perche from 1346 until 1361, when he became a Dominican friar, and archbishop of Lyon from 1365 until his death.
Графтық
1337 жылы Францияның қанды ханзадасы Карл III дүниеге келді. Капеция Валуа әулетінен тараған ол, Аленсон графы Карл II мен Мария де ла Серданың бес баласының үлкені болды. Оның әкесі король Филипп VI-ның інісі еді. Испаниялық ханшайым болған графиня Мария балаларын жоғары діни сеніммен тәрбиеледі. Карл II 1346 жылғы 26 тамызда Франция мен Англия арасындағы жүз жылдық соғыс кезінде Креси шайқасында қаза тапты. Сол кезде тоғыз жаста болған жас Карл, қаза тапқан әкесінен кейін Аленсон және Перше графтықтарын мұраға алды. Оның жас болғандықтан, Мария регент ретінде Аленсон және Перше графтықтарын басқарды. Карлдың иеліктеріне ағылшындар бірнеше рет шабуыл жасап, көп зиян келтірді. Сонымен қатар, көршілес Эвре графтығын билеген Наварра королі Карл II-нің қарулы жасақтары да жас графтың жерлерін тонады. Першеге 1356 жылы Пуатье шайқасынан кейін шабуыл жасалды. Карлдың туысы, Франция королі Иоанн II сол шайқаста тұтқынға алынды; корольді босату үшін Карлдың інісі Петр Англияға кепіл ретінде жіберілді.
Charles III, a prince of the blood of France, was born in 1337. A scion of the Capetian House of Valois, he was the eldest of the five children of Count Charles II of Alençon and María de la Cerda. His father was the brother of King Philip VI. Countess María, originally a Spanish princess, raised her children in great piety. Charles II was killed on 26 August 1346 in the Battle of Crécy during France's Hundred Years' War against the English. The younger Charles, then aged only nine, succeeded his fallen father as the count of Alençon and Perche. Because of his youth, it was María who, as regent, ruled the counties of Alençon and Perche. Charles's domain was invaded multiple times by the English, causing serious damage. The armed bands of King Charles II of Navarre, who ruled the neighbouring County of Évreux, also pillaged the young count's lands. Perche was invaded after the Battle of Poitiers in 1356. Charles's cousin King John II of France was captured in the battle; in order to secure the king's release, Charles's younger brother Peter was sent to England as a hostage.
Діни қызмет
1361 жылы Карл графтықтарынан бас тартып, Доминикан монахына айналды және Париждегі Сен-Жак көшесіндегі Якобин монастырын таңдады. Карлдың кіші інілерінің үлкені Филипп 1356 жылы Бове епископы болды, сондықтан олардың анасы король Иоанн II-ден қалған ағалары Петр мен Роберт арасында графтықты бөлуге рұқсат алды. Петр Аленсонды алды, ал Перше Робертке берілді. 1365 жылдың 13 шілдесінде Карл туысы Карл V патшаның талабымен Лион архиепископы болып тағайындалды. Кафедральдық тарап архиепископты патшадан немесе пападан тәуелсіз сайлау құқығын сақтауға мүдделі болғандықтан, Карлға келісу үшін үш раунд дауыс берді. 1366 жылға қарай Карл Николай де Месерейо сияқты ғалымдар тобын қолдады. Карл, Лионның басқа архиепископтары сияқты, билеуші әулеттерден шыққан, ең белсенді дін қызметкерлерінің бірі болды. Ол өз құқықтарын сақтау үшін, тіпті зорлық-зомбылыққа барудан да тартынбады. Лионның басқа архиепископтары тек анонимді монеталар шығарғанмен, Карл өзінің атымен (немесе керісінше, K әрпімен) монеталар соқты. Ол осыны патшаның ақшасын жалғандап жасады. Архиепископ ретінде Карл корольдың галлдардың бас архиепископы ретіндегі құқықтарына қол сұғуына қатысты қарсылық көрсетті. 1372 жылы корольдің өкілі Архимбо де Комбор оны уақытша биліктен айыруға тырысқанда, Карл ашуланып, тыйым салды. Бұл тыйым Карлдың 1375 жылдың 5 шілдесінде қайтыс болғанға дейін күшінде болды. Оның орнына Жан де Талару келді.
In 1361, Charles renounced his counties and became a Dominican friar, choosing Couvent des Jacobins de la rue Saint Jacques in Paris. Philip, the eldest of Charles's younger brothers, had become bishop of Beauvais in 1356, and so their mother obtained a permission from King John II to divide the counties between the remaining brothers, Peter and Robert. Peter received Alençon, while Perche was assigned to Robert. On 13 July 1365, Charles was made archbishop of Lyon at the insistence of his kinsman King Charles V. The cathedral chapter was so determined to safeguard its right to elect the archbishop independently of the king or the pope that it took them three rounds of voting to agree on Charles. By 1366, Charles was patronizing a circle of scholars, including Nicholas de Mesereyo. Charles was among the more combative prelates, as were other archbishops of Lyon who originated from ruling families. He did not hesitate to use his influence at the royal court to maintain his rights, even if it involved the use of violence. Though all other archbishops of Lyon produced exclusively anonymous currency, Charles had coins minted with his name (or rather the initial K) on them. He did so by brazenly counterfeiting the money of his namesake the king. As archbishop, Charles firmly resisted royal encroachment on his rights as primate of the Gauls. When the royal official, Archimbaud de Combort, tried to deprive him of his temporal power in 1372, Charles responded furiously with an interdict. The interdict remained in place until Charles's death on 5 July 1375. He was succeeded by Jean de Talaru.