Венадағы Votivkirche шіркеуі – тарихы терең, нео-готикалық стильдегі ғимарат. Император Франц Иосифтің өмірін сақтағаны үшін құрылған, маңызды тарихи орын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венадағы тарихи шіркеу
Historic church in Vienna
Вотивкирхе – Австрияның Вена қаласындағы Рингштрасседе орналасқан неоготика стиліндегі шіркеу. 1853 жылы император Франц-Иосифке жасалған қастандықтан кейін, императордың інісі эрцгерцог Фердинанд Максимилиан императордың өмірін сақтап қалғаны үшін Құдайға алғыс айту мақсатында шіркеу салу науқанын бастады. Құрылысқа қажетті қаражат империяның барлық аймақтарынан жиналды. Шіркеу 1879 жылы император Франц-Иосиф пен оның әйелі императрица Елизаветаның күміс тойына орай салтанатты түрде ашылды.
The Votivkirche is a neo Gothic style church located on the Ringstraße in Vienna, Austria. Following the attempted assassination of Emperor Franz Joseph in 1853, the Emperor's brother Archduke Ferdinand Maximilian inaugurated a campaign to create a church to thank God for saving the Emperor's life. Funds for construction were solicited from throughout the Empire. The church was dedicated in 1879 on the silver anniversary of Emperor Franz Joseph and his wife Empress Elisabeth.
Шығу тегі
Вотивкирхе тарихы 1853 жылдың 18 ақпанында венгр ұлтшылы Янош Либенийдің император Франц Иосифке жасаған сәтсіз қастандығынан бастау алады. Ол кезде император Хофбург сарайында тұрып, кешке серуендеу үшін ескі бекіністердің маңында жүруді қалыпты жасайтын. Мұндай серуеннің бірінде, сыртқы бекіністердің бірімен келе жатқанда, оның офицерлерінің бірі, граф Максимилиан Карл Ламораль О’Доннел фон Тирконнеллдің қасында, жиырма бір жасар Либений жиырма үш жасар императорға артынан шабуыл жасап, ұзын пышақпен мойнына тықты. Императордың қатты жағасындағы алтынмен кестеленген қалың жамылғы соққыны қабылдап, бұрып жіберді. Азамат Жозеф Эттенрайх императорға көмекке келді, ал граф О’Доннел Либенийді семсерімен ұрып, полиция күзетшілері келгенге дейін ұстап тұрды. Бұрын германиялық дворян титулына ие болған граф О’Доннел, осы оқиғадан кейін Габсбург империясының графы атағын алды және Леопольд корольдік орденінің командирлік кресімен марапатталды. Оның әдеттегі О’Доннел елтаңбасына Австрия герцогтық үйінің әріптері мен қалқаны, сондай-ақ империяның екі басты құбыжығы қосылды. Бұл елтаңба Зальцбургтағы Мирабель алаңы, 2-ші үйдің кіреберіс бөлігінде орналасқан, онда О’Доннел кейіннен резиденциясын салды. Сәтті болмаған қастандықтан кейін императордың інісі, кейіннен Мексика императоры болған Максимилиан, империяның барлық аймандарынан шабуыл болған жерде жаңа шіркеу құрылысына қаржы жинауға шақырды. Шіркеу Франц Иосифті құтқарудың құрбандығы ретінде және "халықтың императорлық үйге деген патриотизмі мен адалдығының ескерткіші" болуы тиіс еді.
The origin of the Votivkirche derives from a failed assassination attempt on Emperor Franz Joseph by Hungarian nationalist János Libényi on 18 February 1853. During that time, when the Emperor was in residence at the Hofburg Palace, he took regular walks around the old fortifications for exercise in the afternoons. During one such stroll, while walking along one of the outer bastions with one of his officers, Count Maximilian Karl Lamoral O'Donnell von Tyrconnell, the twenty one year old Libényi attacked the twenty three year old Emperor from behind, stabbing him in the collar with a long knife. The blow was deflected by the heavy golden covering embroidered on the Emperor's stiff collar. A civilian passer by, Dr. Joseph Ettenreich, came to the Emperor's assistance, and Count O'Donnell struck Libényi down with his sabre, holding him until the police guards arrived to take him into custody. Count O'Donnell, who up until then was a count in the German nobility by virtue of his great grandfather, was afterwards made a Count of the Habsburg Empire and received the Commander's Cross of the Royal Order of Leopold. His customary O'Donnell arms were augmented by the initials and shield of the ducal House of Austria and also the double headed eagle of the Empire. These arms are emblazoned on the portico of No. 2 Mirabel Platz in Salzburg, where O'Donnell later built his residence. After the unsuccessful assassination attempt, the Emperor's brother, Maximilian — later Emperor of Mexico — called upon communities throughout the Empire for donations to a new church on the site of the attack. The church was to be a votive offering for the rescue of Franz Joseph and "a monument of patriotism and of devotion of the people to the Imperial House."
Тарих
Ғимараттың жоспары 1854 жылғы сәуір айында өткен сәулетшілер сайысында бекітілді. Австрия империясы, Германия, Англия және Франция елдерінен 75 жоба ұсынылды. Алғашқы жоспарға көршілес Allgemeines Krankenhaus кіретін және Оксфорд пен Кембридж университеттерінің үлгісімен салынған кампус құру көзделген. Тағы бір жоспар – империяның барлық халқына арналған ұлттық собор тұрғызу еді. Бірақ, құрылыс бағасының өсуі және саяси жағдайдың өзгеруіне байланысты бұл жоспарды қысқартуға тура келді. Төрешілер алқасы Генрих фон Ферстельдің (1828–1883) жобасын таңдады, ол сол кезде 26 жаста болған. Ол соборды неоготикалық стильде салуды шешті, француз готикалық соборларының архитектурасынан көптеген элементтерді алды. Осы идеяның арқасында көптеген адамдар бұл шіркеуді нағыз готикалық шіркеу деп жаңылысады. Дегенмен, Votivkirche француз готикалық соборын сліп көшірме емес, жаңа және ерекше дизайн тұжырымын көрсетеді. Сонымен қатар, Votivkirche бір ғана сәулетшінің қадағалауымен салынды, ал орта ғасырлардағы соборлар бірнеше буынның еңбегімен бой көтерген. Құрылыс 1856 жылы басталды және жиырма алты жылдан кейін, 1879 жылғы 24 сәуірде патшалық жұптың күміс тойына орай салтанатты түрде ашылды. Бұл шіркеу Рингштрасседе салынған алғашқы ғимараттардың бірі болды. Қала қабырғалары әлі де болғандықтан, шіркеудің тұрақты жұртшылығы болған жоқ. Сол кезде ол 1848 жылғы революциядан кейін Венаға келген көптеген әскерлерге арналған гарнизондық шіркеу ретінде қарастырылды. Шіркеу бульвардың бойында емес, оның алдындағы кең алаңда (қазіргі Зигмунд Фрейд паркі) орналасқан. Votivkirche Стефан соборына ұқсас ақ құмтастан салынған, сондықтан ауаның ластануы мен қышқыл жаңбырдан қорғау үшін оны үнемі жөндеуден өткізу қажет, себебі бұл жұмсақ тасқа түс береді және тозуға себеп болады. Екінші дүниежүзілік соғыста ауыр зақымдар келгеннен кейін шіркеу кең ауқымды жөндеуден өтті. Оның архитектуралық стилі Стефан соборына өте ұқсас болғандықтан, туристер оны жиі жаңылыстырады, себебі екі шіркеудің де шатырында ою-өрнектелген плиткалар бар. Шындығында екі шіркеудің арасындағы айырмашылық 700 жылдан астам. Бұл шіркеудің дизайны Германиядағы Шпейердегі Гедехтнскирхе, АҚШ-тың Монтана штатындағы Хеленадағы Сент-Елена соборы және Бельгияның Остенд қаласындағы Sint Petrus en Pauluskerk шіркеулерінің құрылысында үлгі ретінде пайдаланылды.
The church plans were established in an architectural competition in April 1854. 75 projects from the Austrian Empire, German lands, England, and France were submitted. Originally, the plans were to include the neighbouring Allgemeines Krankenhaus and create a campus fashioned after the plans of Oxford and Cambridge University. Another plan was to create a national cathedral for all the people of the empire. However, because of spiraling costs and the changing political situation, this plan had to be downsized. The jury choose the project of Heinrich von Ferstel (1828–1883), who, at the time, was only 26. He chose to build the cathedral in the neo Gothic style, borrowing heavily from the architecture of Gothic French cathedrals. Because of this concept, many people mistake this church for an original Gothic church. However, the Votivkirche is not a servile imitation of a French Gothic cathedral, but rather embodies a new and individual design concept. Furthermore, the Votivkirche was built with one single architect exercising supervision over its entire construction, and not by several generations, as were the cathedrals in the Middle Ages. Construction began in 1856, and it was dedicated twenty six years later on April 24, 1879, the occasion of the silver jubilee of the royal couple. The church was one of the first buildings to be built on the Ringstraße. Since the city walls still existed at that point, the church had no natural parishioners. At that time it was meant as a garrison church, serving the many soldiers that had come to Vienna in the wake of 1848 Revolution. The church is not located directly on the boulevard but along a broad square (now the Sigmund Freud Park) in front of it. The Votivkirche is made out of white sandstone, similar to the Stephansdom, and therefore has to be constantly renovated and protected from air pollution and acid rain, which tends to colour and erode the soft stone. The church has undergone extensive renovations after being badly damaged during World War II. Since its architectural style is quite similar to the Stephansdom, it often gets mistaken for it by tourists, in part because both churches have patterned tiling on their roofs. In reality the two churches differ in age by more than 700 years. The design of this church has been closely imitated in the Gedächtniskirche in Speyer, Germany, the Cathedral of Saint Helena in Helena, Montana, U. S. A., and the Sint Petrus en Pauluskerk in Ostend, Belgium.
Бас құрбандық үстелі
Бұл әсерлі құрбандық үстелі алтынмен қапталған ретаблосымен және үстіндегі әсем кибориумымен көз тартады. Суретші Жозеф Глассер кибориумға шабыттандыруды итальяндық готикалық шіркеулерден алды, мысалы, Римдегі Латерандық Әулие Иоанн базиликасы мен Римдегі Қамал сыртындағы Әулие Пауыл базиликасынан. Мрамордан жасалған құрбандық үстелі шыны мозаикалы панельдермен әсемделген және алты алабұралы бағанамен тіреліп тұр. Құрбандық үстелінің үстінде алтынмен қапталған ретабло орналасқан, оның төменгі жағында киелі табек орналасқан, екі жағында Ескі Ұстанымнан екі көрініс бейнеленген эмальді панельдер: Ысқақтың құрбандығы және Жүсіптің арманы. Табектің үстінде айқышпен бейнеленген ниша бар. Табекті қоршаған нишаларда періштелер мен түрлі әулиелердің мүсіндері орналасқан: сол жағында шіркеудің қасиетті қамқоршысы Шарль Борромео мен негізін қалаушы Максимилиан Лорхтың мүсіндері, оң жағында Пуатьелік Хилари мен Клерволық Бернардтың мүсіндері. Кибориумды төрт массивті қызыл гранит бағана ұстап тұр. Ол төрт сүйір аркаға ашылады, олардың үстінде қақпақтар орналасқан және екі жағында нишаларда әулиелердің мүсіндері бар. Крест күмбезі төрт негізгі қасиеттің аллегориялық бейнелерімен суреттелген, ал бас бөлігінде көгершін түріндегі Киелі Рух бейнеленген. Алдыңғы жақтағы триангуляцияда жыланды басып тұрған, Таза ұғымымен Қасиетті Мариямның мозаикасы бар. Бұл Папа Пий IX-тың сыйы. Кибориумның жоғарғы жағындағы мұнарада төрт періштемен қоршалған Мәсіх тұр.
This impressive altar catches the eye with its gilded retable and an elaborate ciborium over it. The artist Joseph Glasser drew his inspiration for the ciborium from examples in Italian Gothic churches, such as the Basilica of St. John Lateran and the Basilica of Saint Paul Outside the Walls, both in Rome. The marble altar is decorated with panels with glass mosaic inlays work. and is supported by six alabaster columns. A gilded retable stands above the altar, at the bottom of which is the tabernacle, flanked by enameled panels depicting two scenes from the Old Testament: the Sacrifice of Isaac and the dream of Joseph. Above the tabernacle is a niche with a crucifix. Niches surrounding the tabernacle contain statues of angels and various saints. These are: on the left side, statues of the patron saints of the church, Charles Borromeo, and of the founder, Maximilian of Lorch; on the right side, Hilary of Poitiers and Bernard of Clairvaux. The ciborium is supported by four massive red granite columns. It opens up into four pointed arches, crowned with gables and flanked by pinnacles with statues of saints in their niches. The cross vault is painted with allegorical representations of the four cardinal virtues, while the Holy Spirit, in the form of a dove, is portrayed on the boss. In the spandrel on the front, one can see a mosaic of the Blessed Virgin Mary in her title as the Immaculate Conception, trampling on a snake. This was a gift of Pope Pius IX. In the spire at the top of the ciborium, stands Christ surrounded by four angels.
Трансепті
Трансепттегі төрт жақтық шапельдер негізгі бөлімнің биіктігі мен енімен бірдей: Розарий шапелі, Крест шапелі, Епископтар шапелі және баптистерий. Олар трансептте қосымша бөлімдер құрап, трансепт үш бөлімнен тұратын сияқты қызығайып көрінеді. Бұл төрт трансепт шапелінің әрқайсысының қабырға бағаналарында төрт әулие мүсіні орналасқан. 1986 жылға дейін Розарий шапелінде тұрған, кейінгі готика стиліндегі (шамамен 1530 жыл) атақты көп түсті Антверпен алтары қазір мұражайда. Баптистерийде Венаны түрік қоршауынан қорғаған (1529 жыл) Николай Граф фон Салмның Ренессанс стиліндегі саркофагы орналасқан. Оны император Фердинанд I алғыс ретінде орнатқан.
The four side chapels in the transept are as high and wide as the aisles : the Rosary chapel, the Chapel of the Cross, the Bishops’ chapel and the baptistry. They form side aisles in the transept, giving the strange impression that the transept is composed of three aisles. Each of these four transept chapels display on their wall pillars four statues of saints. The famous polychrome Antwerp altar in Late Gothic style (ca. 1530) was in the Rosary chapel till 1986, but is now located in the Museum. The Renaissance sarcophagus of Nicholas, Graf von Salm (defender of Vienna during the Turkish siege in 1529) stands in the baptistry. It was set up as a token of gratitude by emperor Ferdinand I.
Ауызша сөре
Алты бұрышты неоготикалық мінбар алты мәрмәр бағанаға тіреледі. Алдыңғы панельдердің ортасында уағыз айтатын Иса Мәсіх бейнеленген, екі жағында шіркеу әкелері: Әулие Августин, Әулие Григорий, Әулие Иероним және Әулие Амвросий. Бұл жартылай бейнелер алтын мозаикалық фонмен көмкерілген медальондардың ішінде орналасқан. Төрт бағана ағаштан жасалған дыбыс тақтасын ұстап тұр, ал оның үстінде Жақияның мүсіні орналасқан. Стефан соборының мүсіншісі сол шіркеудің мінбарының астында бейнеленгендей, Вотивкирхе сәулетшісі Генрих Ферстель осы мінбардың астында Виктор Тильгнердің қолымен бейнеленген.
The hexagonal Neo Gothic pulpit stands on six marble pillars. The front panels show us in the middle a preaching Christ, flanked on both sides by the Church Fathers: Saint Augustine, Saint Gregory, Saint Jerome, and Saint Ambrose. These half reliefs are framed inside sunken medaillons with a gilded mosaic background. Four pillars support the wooden soundboard and on top a spire with a statue of John the Baptist. And just as the sculptor of the Stephansdom has been portrayed under the pulpit of that church, the architect of the Votivkirche, Heinrich Ferstel, has been portrayed under this pulpit by Viktor Tilgner.
Вотивпарк
Шіркеуді қоршаған қалалық парк Votivpark деп аталады, ол Straße des achten Mai көшесімен көршілес Зигмунд Фрейд паркінен бөлінген. Екеуі де Вена университетінің бас ғимаратының (Hauptgebäude) жанында орналасқан.
The urban park surrounding the church is named Votivpark, which is separated by a street (Straße des achten Mai) from the adjacent Sigmund Freud Park, both of which are located near the Main building (Hauptgebäude) of the University of Vienna.