Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гиппур қышқылы (Gr. (Арменияның Арал теңізінде) - карбоксил қышқылы және органикалық қосылыс. Ол зәрде кездеседі және бензой қышқылы мен глициннің қосылысынан түзіледі. Гиппурин қышқылының деңгейі фенол қосылыстарын тұтынумен (мысалы, жеміс шырыны, шай және шарап) жоғарылайды. Фенолдар алдымен бензой қышқылына, содан кейін гиппурик қышқылына айналады және зәрмен шығарылады. Гиппура қышқылы ыстық суда оңай еритін, 187 °C-да ерійтін және шамамен 240 °C-да ыдырайтын ромбтық призмаларда кристалданады. Гиппурин қышқылының жоғары концентрациясы толуол интоксикациясын да білдіруі мүмкін; дегенмен, ғалымдар бұл байланысты күмәнмен қарастырады, өйткені гиппурин қышқылының деңгейіне әсер ететін басқа да айнымалылар бар. Бензой қышқылы мен толуол сияқты көптеген хош иісті қосылыстар ішкі жолмен қабылдағанда, олар аминокислота - глицинмен әрекеттесу арқылы гиппур қышқылына айналады.
Hippuric acid (Gr. hippos, horse, ouron, urine) is a carboxylic acid and organic compound. It is found in urine and is formed from the combination of benzoic acid and glycine. Levels of hippuric acid rise with the consumption of phenolic compounds (such as in fruit juice, tea and wine). The phenols are first converted to benzoic acid, and then to hippuric acid and excreted in urine. Hippuric acid crystallizes in rhombic prisms which are readily soluble in hot water, melt at 187 °C, and decompose at about 240 °C. High concentrations of hippuric acid may also indicate a toluene intoxication; however, scientists have called this correlation into question because there are other variables that affect levels of hippuric acid. When many aromatic compounds such as benzoic acid and toluene are taken internally, they are converted to hippuric acid by reaction with the amino acid, glycine.
Синтез
Гиппур қышқылының қазіргі заманғы синтезі глицинді бензоилхлоридпен ациляциялауды қамтиды ("Шоттен-Бауман реакциясы").
A modern synthesis of hippuric acid involves the acylation of glycine with benzoyl chloride ("Schotten–Baumann reaction").
Физиологиясы
Гиппурин қышқылының биохимиялық құрамы - бауыр, ішек және бүйректе кездесетін бензой қышқылы мен глициннен түзіледі. Механизм бойынша бензой қышқылы ацилдендіруші агентке, бензойл-коа-ға айналады. Гиппура қышқылы фенилаланин амин қышқылынан кем дегенде екі жолмен құралуы мүмкін. Фенилаланин биотрансформацияға ұшырап, альфа-кето қышқылы, фенилпирув қышқылы пайда болады, ол реактивті энолға таутомерленуі мүмкін. Бензилді көміртек реактивті, ал алфа көміртекпен реакцияға түсіп, содан кейін оксалды қышқыл мен бензальдегидті құрайтын диокситанол аралық түрін құрайды, немесе карбоксил тобымен реакцияға түсіп, алфа-кето-бета-пероксилактон аралық түрін құрайды, содан кейін көміртек оксиді, көмірқышқыл газы және бензальдегид пайда болады. Кейбір жағдайларда фенилпирув қышқылының электронын бөліп беретін темір сияқты редокстық механизмге ұшырауы мүмкін, ол көмірқышқыл газын тікелей босатып, содан кейін көміртек оксидімен бірге толуол радикалын қалыптастырады, ол аскорбат сияқты антиоксидантпен ыдырайды. Жоғарыда аталған барлық жағдайларда бензальдегид CYP450 арқылы бензо қышқылына биотрансформацияланады, содан кейін гиппураттың пайда болуы үшін глицинмен конъюгацияланады, ал гиппурат зәрмен шығарылады. Сол сияқты толуол CYP450- мен реакцияға келіп, бензальдегид түзеді. Гиппур қышқылы Паркинсон ауруының белгісі болып табылады.
Biochemically, hippuric acid is produced from benzoic acid and glycine, which occurs in the liver, intestine, and kidneys. In terms of mechanism, benzoic acid is converted to benzoyl CoA, an acylating agent. Hippuric acid may be formed from the essential amino acid phenylalanine through at least two pathways. Phenylalanine undergoes biotransformation to form an alpha keto acid, phenylpyruvic acid, which can tautomerize to a reactive enol. The benzylic carbon is reactive which undergoes peroxidation followed by the competing pathways to either react with the alpha carbon subsequently form an dioxetanol intermediate followed by formation of oxalic acid and benzaldehyde, or, peroxidation can react with the carboxyl group to form an alpha keto beta peroxylactone intermediate followed by formation of carbon monoxide, carbon dioxide, and benzaldehyde. Alternatively, under certain conditions, phenylpyruvic acid may undergo a redox mechanism, such as Iron(II) donating an electron, to directly release carbon dioxide, followed by carbon monoxide, for the formation of a stable toluene radical which is resolved by an antioxidant such as ascorbate. In all of the aforementioned cases, benzaldehyde undergoes biotransformation via CYP450 to benzoic acid followed by conjugation to glycine for formation of hippurate which undergoes urinary excretion. Similarly, toluene reacts with CYP450 to form benzaldehyde. Hippuric acid has been reported to be a marker for Parkinson's disease.
Реакциялар
Гиппур қышқылы ыстық қоздырғыштармен бензой қышқылы мен глицинге оңай гидролизделеді. Азот қышқылы оны бензоилгликоль қышқылына, C6H5C(=O) OCH2CO2H түрлендіреді. Оның этил эфирі гидразинмен әрекеттесіп, гиппурил гидразинін, C6H5CONHCH2CONHNH2 құрайды, оны Теодор Куртиус гидразой қышқылын дайындау үшін қолданған. және 1834 жылы оның құрамын анықтады, ал 1853 жылы француз химигі Виктор Десайн (18001885) глициннің мырыш тұзына бензоил хлориді әсер ету арқылы синтездеді. Сондай-ақ бензоидты ангидридті глицинмен және бензамидті монохлорогум қышқылымен қыздыру арқылы қалыптасқан.
Hippuric acid is readily hydrolysed by hot caustic alkalis to benzoic acid and glycine. Nitrous acid converts it into benzoyl glycolic acid, C6H5C(=O)OCH2CO2H. Its ethyl ester reacts with hydrazine to form hippuryl hydrazine, C6H5CONHCH2CONHNH2, which was used by Theodor Curtius for the preparation of hydrazoic acid. and in 1834 he determined its constitution, while in 1853 French chemist Victor Dessaignes (1800–1885) synthesized it by the action of benzoyl chloride on the zinc salt of glycine. It was also formed by heating benzoic anhydride with glycine, and by heating benzamide with monochloroacetic acid.