Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коннектикут пен Нью-Йорктегі жойылған темір жол Нью-Йорк пен Нью-Хейвен темір жолы (NY&NH) Нью-Йорк қаласын Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласына, Лонг-Айленд сауытының жағалауы бойынша жалғастыратын темір жол болды. Ол 1849 жылы ашылды, ал 1872 жылы Хартфорд және Нью-Хейвен темір жолымен бірігіп, Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд темір жолын құрды. Бұл желі қазір Metro North Railroad New Haven Line және Amtrak-тың Солтүстік-шығыс дәлізінің бөлігі болып табылады.
Defunct railroad in Connecticut and New York
The New York and New Haven Railroad (NY&NH) was a railroad connecting New York City to New Haven, Connecticut, along the shore of Long Island Sound. It opened in 1849, and in 1872 it merged with the Hartford & New Haven Railroad to form the New York, New Haven & Hartford Railroad. The line is now the Metro North Railroad New Haven Line and part of Amtrak's Northeast Corridor.
Бастапқы және қалыптасуы
Темір жолдардың алғашқы күндері Лонг-Айленд саундтың солтүстік жағалауында желі салу оған құятын көптеген өзендер болғандықтан қиын болып саналды. Бірінші барлық темір жол Нью-Йорк Сити Бостон желілері Нью-Йорк Орталық және Бостон және Олбани (B&A) темір жолдарының алдыңғылары арқылы солтүстікке қарай жүгірді. Басқа жолдар су және темір жол жолдарын біріктірді, кейбіреулері Лонг-Айленд темір жолы арқылы шығысқа, басқалары Нью-Йорктің Ист-Ривердің жағасынан Коннектикут, Род-Айленд немесе Массачусетс порттарына қарай кетті. Алайда, теміржол технологиясы тез жақсарды, NY&NH 1844 жылы 20 маусымда Нью-Йорк пен Нью-Хейвенді аралайтын осындай жолды салуға шартты түрде келісім берді, онда ол Гартфорд және Нью-Хейвен темір жолымен байланысады, ол өзі Спрингфилдтегі болашақ B&A-ға қосылады. Құрылыс 1847 жылдың қыркүйегінде басталды және алғашқы пойыз 1849 жылдың қаңтарында жұмыс істеді. 1848 жылдың 17 наурызында жасалған келісім NY&NH компаниясына Нью-Йорк пен Гарлем темір жолының Вудлондан (қазіргі Бронкстің бөлігі) оңтүстікке қарай Нью-Йорк қаласына дейінгі жол жүрісі құқығын берді.
In the early days of railroads, building a line along the north shore of the Long Island Sound was considered difficult due to the many rivers that fed into it. The first all rail New York City Boston lines ran north via the predecessors to the New York Central and Boston & Albany (B&A) railroads. Other routes involved combined water and rail routes, some going east via the Long Island Rail Road, other departing the East River waterfront of New York for ports in Connecticut, Rhode Island, or Massachusetts. However, railroad technology soon improved, and the NY&NH was chartered June 20, 1844, to build such a line from New York to New Haven, where it would connect to the Hartford & New Haven Railroad, which itself connected to the future B&A at Springfield. Construction began September 1847 and the first train operated by January 1849. A March 17, 1848, agreement gave the NY&NH trackage rights over the New York & Harlem Railroad from Woodlawn (now part of the Bronx) south into New York City.
Операциялар
1848 жылы 11 шілдеде NY&NH жаңадан ашылған Нью-Хейвен және Нортгемптон темір жолын (Canal Line деп те аталады) жалға алды, ол Нью-Хейвеннен Плайнвиллге дейін солтүстікке қарай жүреді. 1850 жылы 16 ақпанда Гранбиге жаңадан ашылған желі жалғасы жалғастырылды; Массачусетске қарай солтүстікке қарай жалғастырулар кейін Нью-Хейвен мен Нортгемптонға да берілді. Нью-Йорк пен Нью-Хейвеннің Нью-Хейвен мен Нортгемптонды жалға беру шарты 1869 жылдың 30 маусымында аяқталды және жаңартылмады, ал соңғысы тәуелсіз операцияларға оралды; Канал желісі ақыр соңында Нью-Йорк пен Нью-Хейвеннен ұзаққа созылды. Темір жолдың алғашқы суперинтенданты Р. Б. Мейсон болды. Оның орнын Джордж У. Уистлер кіші басқарды. 1854 жылы Коннектикут штатының Стэмфорд қаласынан Джеймс Генри Хойт үшінші суперинтендант болды. 1840 жылдары теміржолдың алғашқы жолы салынғанда, Хойт оның бөліктерін сыныптау, көпірлер салу және шнурларды жеткізу бойынша мердігер болған. Ол темір жолға отын құйып, екінші жолдың құрылысы кезінде қайтадан ірі мердігер болып жұмыс істеді. Солтүстік жағалаудың шығыс жартысы, Нью-Хейвеннен шығысқа қарай Нью-Лондонға дейін, 1848 жылы Нью-Хейвен және Нью-Лондон темір жолы ретінде 1852 жылы ашылды. 1856 жылы ол 1859 жылы Нью-Йорк, Провиденс және Бостон темір жолы (NYP&B) жалға алған Нью-Хейвен, Нью-Лондон және Стонингтон темір жолын құру үшін салынған Нью-Лондон және Стонингтон темір жолымен біріктірілді. Шығыс желісі Стонингтонға дейін ешқашан салынбады және компания 1865 жылы Shore Line Railway ретінде қайта ұйымдастырылды. NY&NH оны 1870 жылы 1 қарашада өз желісінің шығыс кеңейтуі ретінде жалға алды. 1870 жылы 7 қыркүйекте NY&NH және Hartford & New Haven Нью-Йорктен Спрингфилдке, Массачусетске дейінгі бір үздіксіз желіге бірігуге келісті. Бұл бірігу 1872 жылы 24 шілдеде болды, бұл Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд теміржолын құрады.
On July 11, 1848, the NY&NH leased the recently opened New Haven and Northampton Railroad (also known as the Canal Line), running north from New Haven to Plainville. On February 16, 1850, a recently opened continuation of the line to Granby was also leased; further extensions northward into Massachusetts were later acquired by the New Haven and Northampton as well. The New York and New Haven's lease of the New Haven and Northampton expired June 30, 1869, and was not renewed, and the latter returned to independent operations; the Canal Line ultimately outlasted the New York and New Haven. The first superintendent of the railroad was R. B. Mason. He was succeeded by George W. Whistler Jr. In 1854, James Henry Hoyt of Stamford, Connecticut, became the third superintendent. When the railroad's first track was built in the 1840s, Hoyt had been a contractor grading portions of it, building bridges, and supplying ties. He then supplied the railroad with fuel and was again a heavy contractor when the second track was built. The eastern half of the north shore line, from New Haven east to New London, was chartered in 1848 as the New Haven & New London Railroad, opening in 1852. In 1856 it was consolidated with the unbuilt New London and Stonington Railroad to form the New Haven, New London & Stonington Railroad, which was leased by the New York, Providence & Boston Railroad (NYP&B) in 1859. The line east to Stonington was never built and the company was reorganized as the Shore Line Railway in 1865. The NY&NH leased it on November 1, 1870, as an eastern extension of its line. On September 7, 1870, the NY&NH and Hartford & New Haven agreed to consolidate into one continuous line from New York to Springfield, Massachusetts. This merger happened on July 24, 1872, forming the New York, New Haven and Hartford Railroad.
Орынбасарлар
Содан бері желі Пенн-Централға, Конрельге өтті және қазір көбінесе Амтрактың Солтүстік-шығыс дәлізінің бөлігі болып табылады, қосымша жолаушылар қызметі Metro North Railroad компаниясымен қамтамасыз етіледі. Коннектикут штаты қазіргі уақытта Нью-Хейвеннен Нью-Йорк шекарасына дейінгі желіге ие, ал Metro North Нью-Рошельден Нью-Йорк қаласына дейінгі желіге ие. 1849 жылы сияқты, желі қазіргі Гарлем желісімен Бронксте Grand Central терминалына кіру үшін бірігеді.
The line has since passed into Penn Central, Conrail and is now mostly part of Amtrak's Northeast Corridor, with additional passenger service provided by Metro North Railroad. The state of Connecticut currently owns the line from New Haven to the New York border, and Metro North controls the line from New Rochelle to New York City. Just as in 1849, the line merges with the current Harlem Line in the Bronx to access Grand Central Terminal.