Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының құрылтайшыларының федералды конституцияға қарсы пікірлері Антифедералистік қағаздар - 1787 жылғы Америка Құрама Штаттарының Конституциясына қарсы немесе оған қатысты болған Құрылтайшы аталар жазған еңбектерге берілген ұжымдық атау. 1787 жылдың 25 қыркүйегінен бастап (АҚШ Конституциясының соңғы жобасы жасалғаннан кейін сегіз күн өткеннен кейін) және 1790 жылдардың басында осы антифедералистер жаңа Конституцияны ратификациялауға қарсы пікір білдіретін очерктер сериясын жариялады. Олар белгілі бір құқықтарды қорғамай, күшті федералды үкімет құруға қарсы болды. Антифедералистік құжаттар Конституцияны ратификациялауды тоқтата алмады, бірақ Құқықтар туралы заң жобасын әзірлеу үшін Америка Құрама Штаттарының Конгресінің бірінші жиналысына әсер етуде сәтті болды. Бұл еңбектердің авторы негізінен "Брут" және "Федералды фермер" сияқты псевдонимдерді қолдана отырып, анонимді үлескерлер болды. Федералистерден айырмашылығы, антифедералистер өздерінің шығармаларын ұйымдастырылмаған топтың бір бөлігі ретінде жасады.

Тарих

Революциялық соғыста британдықтарға қарсы жеңіске жеткеннен кейін, Құрама Штаттар әр түрлі ішкі проблемалармен күресті. Әлсіз орталық үкімет соғыс қарыздарын жабу үшін салықтарды көтере алмады және заңдарды қабылдауға мүлдем қабілетсіз болды. Көптеген ертедегі американдық саясаткерлер мен ойшылдар бұл мәселелердің нәтижесі деп сенді Конфедерация мақалалары, АҚШ-тың алғашқы басқару құжаты. 1787 жылы Филадельфияда оны өзгерту үшін конгресс жиналды. Алайда көп ұзамай жиналыс жаңа және күшті Конституцияны құруға көңіл аударды. Екі негізгі бәсекелестік топ пайда болды, федералистер және антифедералистер. Біріншісі күшті орталық үкіметті қолдаса, екіншісі оған қарсы болды. Осы конгрестен кейінгі ұзын және қызу ұлттық пікірталаста екі топ та өздерінің ұстанымдарын қолдап, кеңінен жазды. Антифедералистік парақтар - Америка Құрама Штаттарының Конституциясына қарсы жазылған, кейін ұрпақтарға Антифедералистер деп белгілі болған адамдардың пікірі. Федералистердің мақалалары сияқты, бұл очерктер де газеттерде басылып шықты. Ең танымал - "1787 жылдың қазанынан 1788 жылдың сәуіріне дейін "Нью-Йорк Журналында" жарияланған он алты очерктің сериясы. "Антифедералист" Нью-Йорк газеттерінде "Брут" деген псевдониммен жарық көрді".

Құрылымы мен мазмұны

Антифедералистік мақалалар бірнеше жыл бойы және анонимді қалу үшін қалам атауларын пайдаланған әртүрлі авторлар жазған. Авторлық туралы пікірталастар осы күнге дейін жалғасуда. Федералистік қағаздардың авторларынан айырмашылығы, үш адамнан тұратын топ тығыз жұмыс істеді, антифедералистік қағаздардың авторлары ұйымдасқан жобамен айналыспады. Осылайша, Конституцияны жақтағандардың айырмашылығы, сол кезде антифедералистік қағаздардың бірде-бір кітабы немесе жинағы болмаған. Очерктер топ ретінде емес, жеке-жеке жұмыс істейтін көптеген авторлардың туындысы болды. Антифедералистік авторлардың каноникалық тізімі болмаса да, негізгі авторларға Катон (бәлкім, Джордж Клинтон), Брут (бәлкім, Меланктон Смит, Роберт Йейтс немесе Джон Уильямс), Сентинель (Сэмюэл Брайан) және Федералды фермер (Меланктон Смит, Ричард Генри Ли немесе Мерси Отис Уоррен) жатады. Патрик Генридің және басқалардың еңбектері жиі кіреді. ХХ ғасырдың ортасына дейін антифедералистік газеттердің біріккен сериясы болған жоқ. Алғашқы ірі жинақты Колумбия университетінің профессоры Мортон Борден 1965 жылы жинақтады. Ол "85 маңызды құжатты жинап, оларды 85 федералистік құжаттың ретін едәуір едәуір еткен". Ең жиі келтірілген қазіргі заманғы жинақ, The Complete Anti Federalist, Чикаго университетінің Герберт Сторринг пен Мюррей Драй жинақтады және 1981 жылы жарияланды. Жеті томдық және көптеген буклеттер мен бұрын жинақта жарияланбаған басқа материалдарды қамтитын бұл еңбекті көптеген адамдар баспалардың беделді жинағы деп санайды. Олардың саны мен әртүрлілігін ескере отырып, антифедералистік қағаздардың мазмұнын қорытындылау қиын. Жалпы алғанда, олар антифедералистердің сезімдерін бейнеледі, оларды Йель заң мектебінің Ахил Рид Амары былай деп жалпылады: күшті орталық үкіметтен қорқу, демократияға тікелей азаматтардың қатысуы қажеттілігіне сену және бай саудагерлер мен өнеркәсіпшілерге сенімсіздік. "Аристократиялық комбинацияға ғана пайда әкелетін қауіпті жоспар" және "Жаңа конституция ұлттық үкімет құрады; шетелдік ықпалды азайта алмайды; Азаматтық соғыс және деспотизм қауіптері" сияқты тақырыптар жинақты толтырады және авторлардың күшті сезімдерін көрсетеді. Төмендегі кестеде антифедералистік газеттердің таңдауы олардың федералистік әріптестерімен салыстырылды. +Федералистікке қарсы және федералистік газеттерде жиі кездесетін тақырыптар Тақырыбы Антифедералистік Федералистік күшті одақ қажет Джон ДеУитт No. I және II Федералистік No. 16 Құқықтар туралы жарғы Джон Девитт No. II Джеймс Уилсон, 10/6/87 Федералист No. 84 Одақтың табиғаты мен өкілеттігі Патрик Генри, 6/5/88 Федералист No. 1, 14, 15 Өзін-өзі басқарудағы жауапкершілік пен бақылаулар 1 Федералист No. 10, 51 Одақтың ауқымы, штаттардың құқықтары, Құқықтар жарғысы, салық салу Пенсильвания азшылық: Брут No. 1 Федералист No. 10, 32, 33, 35, 36, 39, 45, 84 Кеңейтілген республикалар, салық салу I және II Федералистік No. 8, 10, 14, 35, 36 Кең құрылыс, салық салу билігі Брут No VI Федералистік No. 23, 3034 Қорғаныс, тұрақты әскерлер Брут No. X Федералистік No. 2429 Сот жүйесі Brutus No. XI, XII, XV Федералистік No. 7883 Халыққа сүйенетін үкімет Джон Девитт No III федералистік No. 23, 49 Атқарушы өкілеттілік Като No. IV Федералистік No. 67 Сайлауды реттеу Като No VII Федералистік No. 59 Өкілдер палатасы Брут No. IV Федералистік No. 27, 28, 5254, 57 Сенат Брут No. XVI Федералистік No. 62, 63 Өкілдер палатасы мен Сенаттағы өкілдік Меланктон Смит, 6/20 6/27 88 Федералист No. 5257, 6263

Мұра

Антифедералистер 1789 жылы күшіне енген АҚШ Конституциясының ратификациясын тоқтата алмады. Содан бері олардың жазған очерктері көпшілік назарынан тыс қалған. Алайда олардың жазуының әсерін осы күнге дейін, әсіресе Құрама Штаттар Құқық Биллінің табиғаты мен пішінінен көруге болады. Александр Гамильтон сияқты федералистер оның қабылдануына қарсы күрес жүргізді, бірақ ақырында келісімге келуге мәжбүр болды. Массачусетс компромисі 5 штат ратификациялағаннан кейін ратификациялау процесінде болды. Азшылық билік болғанына қарамастан, антифедералистер Массачусетс штатының жаңадан әзірленген Конституцияны ратификациялауына кедергі келтіруге жеткілікті шатастырды. Олар өздерінің мемлекеті Конституцияны ратификацияламас бұрын, кем дегенде түзетулер енгізу керек деп келісті, бұл Құқықтар туралы Біліміне бастама болды. Федерализмге қарсы халық саны көп басқа штаттар да осы үлгіге еліктеп, түзетулер тізімін бүгінгі 10 заңға дейін кеңейтеді. Құқықтар туралы заң антифедералистердің қорқынышын басу және олардың мәселелерін шешу үшін арнайы жасалды. Антифедералистер азаматтарды билікті теріс пайдаланудан қорғау үшін жеткілікті бақылау мен тепе-теңдіктер жоқ деп қорықты. Осылайша, антифедералистер жеке тұлғалардың құқықтары мен бостандықтарын, соның ішінде дінін еркін ұстанатын, баспасөз, заңды құқықтар мен қару-жарақтарды революция кезінде кездескендей, өз адамдарынан және үкіметтік әскери оккупациядан қорғау үшін нақты тізімге қоюға назар аударды. Федералды үкіметке барлық нақтыланбаған өкілеттіктерді қабылдауға жол бермеу үшін, антифедералистер қорқытқандай, Құқықтар туралы заңның 10-шы және соңғы түзетуінде Конституцияда нақтыланбаған барлық өкілеттіктер штаттарға қалдырылады деп жазылған. Бұл мемлекеттік құқықтар АҚШ тарихының барлық кезеңінде, құлдарды емдеу мен босатудан бастап қазіргі заманғы денсаулық сақтау жүйесіне дейін іргелі мәселе болды. Антифедералистер Конституцияны ратификациялауды тоқтатуда сәтті болмады, бірақ олардың әрекеттері Антифедералистік қағаздарды жазған адамдар кеткеннен кейін ғасырлар өткеннен кейін де Федералды үкіметке әсер етеді.

Жалпы және келтірілген сілтемелер

Конституцияны ратификациялаудың деректі тарихы, Т. XIIIXVI. Эд. - Не? Джон П. Камински мен Гаспар Дж. Саладино. Мэдисон: Висконсин штатының тарихи қоғамы, 1981. Федерализмге қарсы қағаздар. Мортон Борден. Лансинг: Мичиган мемлекеттік университетінің баспасы, 1965.