Кіріспе
1835 жылы 16 қыркүйекте, жыйырма жасында Джозефин Коннектикут штатының Стаффорд қаласында Чарльз Стокман Спунер Гриффинге тұрмысқа шықты. 1842 жылы олар Личфилдке (Огайо штаты) көшіп келіп, бес қыздарын тәрбиеледі. Олардың үш баласы, Эмма, Хелен және Жозефина Кора, өліп, ересекке жеткен. Грифинг сондай-ақ бүкіл Батыс бойынша құлдықты жою туралы лекцияларды оқып, аймақта құлдыққа қарсы ең көп сөз сөйлеушілердің біріне айналды. Ол сондай-ақ Салем, Огайода шығарылатын "Анти-Славери Бугль" газетінде мақалалар жазды.
On September 16, 1835, at the age of twenty, Josephine married Charles Stockman Spooner Griffing in Stafford, Connecticut. By 1842, the couple moved to Litchfield, Ohio, where they had five daughters. Three of their children survived into adulthood, including Emma, Helen, and Josephine Cora. Griffing also began going on lecture tours on abolitionism throughout the West, becoming one of the most prolific anti slavery speakers in the region. She also wrote articles for The Anti Slavery Bugle, a newspaper published out of Salem, Ohio.
Бостандыққа шыққан адамдарға көмек көрсету
Азамат соғысы кезінде Грифингке жаңа ғана босатылған құлдардың, әсіресе Вашингтонға қашып бара жатқандардың жағдайы қатты әсер етті. Грифинг еріктілерге өздерін орнықтыруға көмектесуге бел буған Грифинг және оның үш қызы 1864 жылы Вашингтонға көшіп барды, ал күйеуі Огайода қалды. Оның күйеуінің неге қалмағаны белгісіз. Грифингтің бостандықтану бюросындағы беделіне қарамастан, ол және ұйымның еркек басшылары Вашингтонның бостандықтанушыларына қалай көмектесу керектігі туралы жиі келіспейді. Грифинг азат етілгендерге азық-түлік, киім және отын сияқты тікелей көмек қажет екенін және Бюроның басты мақсаты Вашингтон қаласында тұратын адамдарға материалдық көмек көрсету болуы керектігін айтты. Гриффингтің айтуынша, бұл көмек босатылғандардың қаржылық тұрақтылығы үшін қажет болды, ал бұл болғаннан кейін олар жұмыс тауып, өздерін қамтамасыз ете алды. Алайда, азат етілгендерге көмек көрсететін ұйымдарда жұмыс істейтін адамдар Гриффиннің бұл пікірлерімен келіспейді. Олар көбінесе еркін еңбек идеалын қолдады; бұл адамдар өз-өзіне сенім артуға және еңбек келісімшарттарына қол қоюға шақырды, сондықтан босатылған адамдар мүмкіндігінше тез арада көмексіз қаржылай өмір сүре алады. Грифинг тікелей көмек жоқтығы туралы ашық айтты, Вашингтон қаласында 20 000 бостандыққа шыққан адамдар рацион мен керек-жарақтардың жетіспеушілігінен зардап шегіп жатыр және Бюро адамдары оларға көмектеспейді деп мәлімдеді. Бюро агенттері оның дәлелдемелерін растайтын дәлелдерге қарамастан, оның мәлімдемесін жоққа шығарды. Осы қиындыққа қарамастан Грифинг азат етілгендердің өмірін жақсартуға көмектесуді жалғастырды. Ол үкіметтік байланыстармен бірге босатылған адамдарға солтүстікке жұмыс табуға көмектесіп, кейде олармен бірге қауіпсіз жерге жетулеріне көз жеткізді. Фридменс Бюросы Гриффингпен бірге жұмыс істеді, Род-Айлендте казарма, Нью-Йоркте кеңселер, жалға және басқа да қажетті шығындарға қаражат берді.