Кіріспе

Француздық гипнозға бағытталған психотерапия мектебі, 1900 жылдар шамасында қалада белсенді болған суретшілер мен дизайнерлер тобы – "Эколь де Нанси" (Нанси мектебі) деп аталды, оның негізін Эмиль Галле қалады. Нанси мектебі француздық гипнозға бағытталған психотерапия мектебінің орталығы болды. Оның идеяларының бастауы 1866 жылы Францияның Нанси қаласында Амброаз Огюст Лиебоолттың жұмыстарымен байланысты. Ол өзінің жарияланымдары мен терапиялық сеанстары арқылы Хиполит Бернхаймнің назары мен қолдауын иеленді: ол Лиебоолттың ойларын және тәжірибесін одан әрі дамытып, Нанси мектебі деп белгілі болған мектепті құрды. Бұл мектеп Париждің Сальпетриер ауруханасындағы Жан Мартин Шарконың гистерияға бағытталған гипноздық зерттеулеріне қарсы тұратын "Париж мектебінен" ерекшелену үшін Нанси мектебі деп аталады.

Әсері

Нанси мектебінің зерттеулері мен теориялары бүгінгі қоғамға зор әсер етті. Көптеген зерттеулер осы техникалардың белгілі бір жағдайларда қауіпсіз және тиімді екенін көрсетті. Д. Барретттің айтуынша, "күнделікті өмірде транстық күй сияқты сезінуге қажетті дағдылар, гипнозға жауап беру үшін қажетті дағдыларға ұқсас болып келеді". К. Черридің сөзіне қарағанда, "осы техника медициналық және емдік пайдасын, ең әсіресе ауырсыну мен алаңдаушылықты азайтуда клиникалық жағдайда дәлелдеген. Тіпті гипноз деменция симптомдарын жеңілдете алады деген ұсыныстар да бар". Әртүрлі мақалалар мен зерттеулер гипноздың адамның санасына байланысты әртүрлі әсер ете алатынын көрсетеді. Бүгінгі тәжірибелер бізге гипноз бен ұсыныстың күші күнделікті өмірдегі белгілі бір мәселелерге көмектесе алатыны туралы жеткілікті мәлімет берді; мысалы, темекі татудан бас тартуға тырысу немесе созылмалы бас ауруының азабын басу. Психология тарихында Нанси мектебінің идеяларына сене білген және оның ықпалына түскен көптеген белгілі тұлғалар болды. Осы ықпалдың нәтижесінде, олар психология саласында үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Олардың қатарында:
Диссиативтік бұзылулар немесе көп тұлғалық бұзылулар бойынша жұмысымен танымал Мортон Принс. Швейцариялық мирмеколог, нейроанатомист және психиатр, адам және құмырсқа миының құрылымын зерттеуімен әйгілі Аугуст Форэль. Нейрофизиологияда маңызды жаңалықтар ашқан және Берта Паппенхайммен (Анна О. деп белгілі) бірлесіп Фрейдтің психоанализ теориясының негізін қалауға көмектескен австриялық дәрігер Йозеф Брюэр.
Бернхайммен оқыған австриялық невролог Зигмунд Фрейд "психоанализдің негізін қалаушысы" ретінде танылды. Фрейд Бернхаймның гипноз және ұсыныс туралы алғашқы екі кітабын аударды және алғашқы кітабының алғы сөзінде (1888) гипноздың "қалыпты психологиялық өмір мен ұйқының таныс құбылыстарымен" байланысты екенін айтты. Нэнсиге сапар шегіп, "Бернхаймнің таңғажайып тәжірибелерін" көргеннен кейін, ол "адам санасынан жасырын қалған, бірақ күшті психикалық процестердің болуы мүмкін екендігіне терең сенімді болды". Фрейд Шарко мен Бернхаймның идеяларын оқыды және гипнозды өзінің және Брюэрдің "Истерия туралы зерттеулерінде" (1895) емдік әдіс ретінде қолданды. Кейде бұл екінші Нанси мектебінің өкілі деп есептеледі.