Кіріспе
Француздық гипнозға бағытталған психотерапия мектебі, 1900 жылдар шамасында қалада белсенді болған суретшілер мен дизайнерлер тобы – "Эколь де Нанси" (Нанси мектебі) деп аталды, оның негізін Эмиль Галле қалады. Нанси мектебі француздық гипнозға бағытталған психотерапия мектебінің орталығы болды. Оның идеяларының бастауы 1866 жылы Францияның Нанси қаласында Амброаз Огюст Лиебоолттың жұмыстарымен байланысты. Ол өзінің жарияланымдары мен терапиялық сеанстары арқылы Хиполит Бернхаймнің назары мен қолдауын иеленді: ол Лиебоолттың ойларын және тәжірибесін одан әрі дамытып, Нанси мектебі деп белгілі болған мектепті құрды. Бұл мектеп Париждің Сальпетриер ауруханасындағы Жан Мартин Шарконың гистерияға бағытталған гипноздық зерттеулеріне қарсы тұратын "Париж мектебінен" ерекшелену үшін Нанси мектебі деп аталады.
the "École de Nancy" (Nancy school) founded by Émile Gallé, and the group of artists designers active in the city around 1900
The Nancy School was a French hypnosis centered school of psychotherapy. The origins of the thoughts were brought about by Ambroise Auguste Liébeault in 1866, in Nancy, France. Through his publications and therapy sessions he was able to gain the attention/support from Hippolyte Bernheim: another Nancy Doctor that further evolved Liébeault's thoughts and practices to form what is known as the Nancy School. It is referred to as the Nancy School to distinguish it from the antagonistic "Paris School" that was centred on the hysteria centred hypnotic research of Jean Martin Charcot at the Salpêtrière Hospital in Paris.
Әсері
Нанси мектебінің зерттеулері мен теориялары бүгінгі қоғамға зор әсер етті. Көптеген зерттеулер осы техникалардың белгілі бір жағдайларда қауіпсіз және тиімді екенін көрсетті. Д. Барретттің айтуынша, "күнделікті өмірде транстық күй сияқты сезінуге қажетті дағдылар, гипнозға жауап беру үшін қажетті дағдыларға ұқсас болып келеді". К. Черридің сөзіне қарағанда, "осы техника медициналық және емдік пайдасын, ең әсіресе ауырсыну мен алаңдаушылықты азайтуда клиникалық жағдайда дәлелдеген. Тіпті гипноз деменция симптомдарын жеңілдете алады деген ұсыныстар да бар". Әртүрлі мақалалар мен зерттеулер гипноздың адамның санасына байланысты әртүрлі әсер ете алатынын көрсетеді. Бүгінгі тәжірибелер бізге гипноз бен ұсыныстың күші күнделікті өмірдегі белгілі бір мәселелерге көмектесе алатыны туралы жеткілікті мәлімет берді; мысалы, темекі татудан бас тартуға тырысу немесе созылмалы бас ауруының азабын басу. Психология тарихында Нанси мектебінің идеяларына сене білген және оның ықпалына түскен көптеген белгілі тұлғалар болды. Осы ықпалдың нәтижесінде, олар психология саласында үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Олардың қатарында:
Диссиативтік бұзылулар немесе көп тұлғалық бұзылулар бойынша жұмысымен танымал Мортон Принс. Швейцариялық мирмеколог, нейроанатомист және психиатр, адам және құмырсқа миының құрылымын зерттеуімен әйгілі Аугуст Форэль. Нейрофизиологияда маңызды жаңалықтар ашқан және Берта Паппенхайммен (Анна О. деп белгілі) бірлесіп Фрейдтің психоанализ теориясының негізін қалауға көмектескен австриялық дәрігер Йозеф Брюэр.
Бернхайммен оқыған австриялық невролог Зигмунд Фрейд "психоанализдің негізін қалаушысы" ретінде танылды. Фрейд Бернхаймның гипноз және ұсыныс туралы алғашқы екі кітабын аударды және алғашқы кітабының алғы сөзінде (1888) гипноздың "қалыпты психологиялық өмір мен ұйқының таныс құбылыстарымен" байланысты екенін айтты. Нэнсиге сапар шегіп, "Бернхаймнің таңғажайып тәжірибелерін" көргеннен кейін, ол "адам санасынан жасырын қалған, бірақ күшті психикалық процестердің болуы мүмкін екендігіне терең сенімді болды". Фрейд Шарко мен Бернхаймның идеяларын оқыды және гипнозды өзінің және Брюэрдің "Истерия туралы зерттеулерінде" (1895) емдік әдіс ретінде қолданды. Кейде бұл екінші Нанси мектебінің өкілі деп есептеледі.
Morton Prince who has become known for his work with dissociative disorders, or multiple personality disorders. Auguste Forel was a Swiss myrmecologist, neuroanatomist, and psychiatrist who is most known for his "investigations into the structure of the human brain and that of ants." Josef Breuer who was an Austrian physician who made crucial discoveries in neurophysiology, and also helped to lay the foundation for Freud's theory of psychoanalysis with his work with Bertha Pappenheim, more commonly known as Anna O.
Sigmund Freud who was an Austrian neurologist, and studied with Bernheim, has become to be known as "the founding father of psychoanalysis." Freud was able to translate Bernheim's first two books on hypnotism and suggestion, arguing in his preface to the first (1888) that hypnotism linked up with "familiar phenomena of normal psychological life and sleep". His visit to Nancy to see what he called "Bernheim's astonishing experiments" gave him "the profoundest impression of the possibility that there could be powerful mental processes which nevertheless remained hidden from the consciousness of man". Freud read about the ideas of both Charcot and Bernheim and used hypnosis as a therapeutic method in his and Breuer's Studies on Hysteria (1895). and is sometimes considered to have represented a second Nancy School.