Роберт Александр: Американ армиясының генерал-майоры
Robert Alexander (United States Army officer)
Роберт Александр: АҚШ армиясының генерал-майоры (1863-1941). Бірінші дүниежүзілік соғыста 77-ші жаяу әскер дивизиясын басқарды. Өмірбаяны мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары армиясының генералы (1863–1941)
United States Army general (1863–1941)
Генерал-майор Роберт Александр (17 қазан 1863 – 25 тамыз 1941) – АҚШ армиясының жоғары шенді офицері. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, онда 1918 жылы Батыс майданындағы атақты "Жоғалған батальон" кірген 77-ші жаяу әскер дивизиясына қолбасшылық еткен.
Major General Robert Alexander (October 17, 1863 – August 25, 1941) was a senior United States Army officer. He served in World War I, where he commanded the 77th Infantry Division, in which the famous Lost Battalion served, on the Western Front in 1918.
Ерте өмір
Роберт Александр 1863 жылдың 17 қазанында Мэриленд штатының Балтимор қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы судья Уильям Александр мен оның әйелі болған. Оның әкесі Балтимор қалалық округтік сотының және Мэриленд штатының апелляциялық сотының судьясы қызметін атқарған. Александр заңды Дж. Б. және Эдвин Х. Браун кеңселерінде, Мэриленд штатының Сентрвилл қаласында оқыды. Ол адвокаттыққа қабылданды, бірақ заңгерлік мансапты таңдамай, 1886 жылдың 7 сәуірінде АҚШ армиясының 4-ші жаяу әскер полкіне қарапайым сарбаз ретінде қатысты.
Robert Alexander was born in Baltimore, Maryland, on October 17, 1863. His parents were Judge and Mrs. William Alexander. His father had been Justice of the Circuit Court of Baltimore City and the Court of Appeals of the State of Maryland. Alexander studied law in the offices of J. B. and Edwin H. Brown in Centreville, Maryland. He attained admission to the bar, but decided against a legal career, instead enlisting in the United States Army's 4th Infantry Regiment as a private on April 7, 1886.
Әскери мансап
1887 жылы ол ротасының аға сержанты болды, ал 1889 жылы екінші лейтенантқа шықты. Қызмет бабында өрлеген сайын американдық үнді соғыстарына қатысып, испан-американ соғысы кезінде Пуэрто-Рикода дислокацияланды. 1901 жылы ол 11-ші жаяу әскер құрамында болды, олар Филиппин-американ соғысы кезінде Филиппинге жіберілді және Лейте аралындағы Каригарада орналасты. 1902 жылы Лейте мен Самарда филиппиндық көтерісшілерге қарсы шайқасқа қатысып, бір шайқаста "боло" пышағынан жарақат алды. Панчо Вилла экспедициясы кезінде Александр Техас-Мексика шебінде қызмет етті. 1909 жылы Армия мектебін үздік бітіруші болып, 1910 жылы Армия штабының колледжін аяқтады. Бірінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ одақтас күштерге қосылғанда, Александр батырлығын көрсетіп, шұғыл түрде жоғарылауға қол жеткізді. Сондай-ақ, 1917 жылдың қарашасынан 1918 жылдың ақпанына дейін байланыс аймағында бас инспектор болып қызмет атқарды. 1918 жылдың ақпанында Александр бригадир-генерал, ал тамыз айында генерал-майор болып тағайындалды. Франциядағы 77-ші дивизия штабынан Александр жоғалған батальон оқиғасы туралы есеп берген офицерлердің бірі болды. Тоғыз ротадан тұратын шамамен 500 сарбаз Аргон орманына кіргенде, американдық және француз одақтас әскерлерінің кездесуін күткен, бірақ жоғалып кеткен. Бұл американдықтардың неміс күштеріне шабуыл жасауынан кейін болды, және майор Чарльз Уайт Уитлси басқарып отырған сарбаздар француз әскерлерінің тоқтағанын анықтады. Нәтижесінде батальон немістермен қоршалып, таңқалдырылып, ойыстан 197 сарбаз ғана шығып, ауыр шығынға ұшырады. Ол есебінде былай деді:
In 1887, he became the first sergeant of his company, and in 1889 received a promotion to second lieutenant. As he rose through the ranks he took part in the American Indian Wars, served in Puerto Rico during the Spanish–American War. He was with the 11th Infantry in 1901 when it was ordered to the Philippines during the Philippine–American War, and he served at Carigara on the island of Leyte. In 1902, he took part in combat against Filipino insurgents on Leyte and Samar, and in one engagement he was wounded by a bolo. During the Pancho Villa Expedition, Alexander served on the Texas–Mexico. He was a distinguished graduate of the Army School of the Line in 1909 and graduated from the Army Staff College in 1910. When the United States joined the Allied forces in World War I, Alexander proved his valor and was able to rise through the ranks. He was also given the responsibility of inspector general in the Zone of Communications from November 1917 to February 1918. Alexander was promoted to brigadier general in February 1918 and then to major general in August 1918. From the headquarters of the 77th Division in France, Alexander was one of the officers who reported on the Lost Battalion incident. A group of around 500 soldiers, in nine companies, had disappeared after going into the Argonne Forest expecting American and French Allied troops to meet them. This had followed an American attack on German forces and, with Major Charles White Whittlesey leading the group, the men found that the French troops had been stalled. As a result, the battalion was cut off by the Germans who surprised them and suffered large losses with only 197 men coming out of the ravine. In the report he states:
Францияда ол 41-ші дивизияға, 63-ші жаяу әскер бригадасына және 77-ші дивизияға қолбасшылық етті. 1918 жылдың тамызынан бастап, Муаз-Аргонн шабуылы кезінде де 77-ші дивизияға қолбасшылық етті, және қазан айында Грандпре, Арденндердегі батылдығы үшін "Құрметті қызмет орденімен" (DSC) марапатталды. Медальдің мақтау қағазында:
In France, he commanded the 41st Division, 63rd Infantry Brigade, and the 77th Division. He commanded the 77th from August 1918 onwards, including during the Meuse–Argonne offensive, where he was awarded the Distinguished Service Cross (DSC) in October for heroism at Grandpré, Ardennes. The medal's citation reads:
Ол сондай-ақ Францияның "Круа-де-Герр" орденімен, екі мақтау қағазымен марапатталды және Францияның Құрмет легионының командирі атанды. 1919 жылы Александр Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы Сент-Джон колледжінен құрметті LL.D. дәрежесін алды. Кейін Александр 3-ші дивизияға және Вашингтон штатындағы Льюис фортына қолбасшылық етті. 1927 жылы генерал-майор шенімен зейнетке шықты. Ол 1931 жылы "Бірінші дүниежүзілік соғыс естеліктері, 1917–1918" атты естеліктер жинағын жазды. Сондай-ақ 1931 жылы Александр Пьюгет-Саунд колледжінен құрметті LL.D. дәрежесін алды. 1933 жылы Александр АҚШ Конституциясының жиырма бірінші түзетуін ратификациялаған Вашингтон штатының конвенциясына делегат болды. Ол конвенция төрағасы лауазымына үміткер болды, бірақ келіспеушілік туғаннан кейін компромис шешіміне қолдау көрсету үшін бас тартты. 1931 жылы ол Шотланд ритуалының 33-ші дәрежесіне ие болды. 1941 жылдың 25 тамызында Бронкстағы ардагерлер ауруханасында қайтыс болды және Вирджиния штатының Арлингтондағы Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.
He was also awarded the Croix de Guerre (France), two citations and was made a Commander of the Legion of Honor (France). In 1919, Alexander received the honorary degree of LL. D. from St. John's College of Annapolis, Maryland. Alexander later commanded the 3rd Division and Fort Lewis, Washington. He retired in 1927 at the rank of major general. He authored a memoir, 1931's Memories of the World War, 1917–1918. Also in 1931, Alexander received an honorary LL. D. from the College of Puget Sound. In 1933, Alexander was a delegate to the Washington state convention that ratified the Twenty first Amendment to the United States Constitution. He was a candidate for chairman of the convention but after a deadlock he withdrew in favor of a compromise choice. In 1931, he attained the 33rd degree of the Scottish Rite. He died at the Veterans Administration Hospital in The Bronx on August 25, 1941, and is buried at Arlington National Cemetery, in Arlington, Virginia.