Кіріспе

Карл Фаркас (28 қазан 1893 – 16 мамыр 1971) – австриялық актер және кабаре артисі.

Өмірбаян

Ата-анасының тілегі бойынша ол заңгер болуы керек еді, бірақ сахнаның шақыруын қабылдап, актерлік жолға түсті. Венадағы Музыка және актерлік өнер академиясын бітіргеннен кейін, Габриела Запольсканың пьесасында Царевич рөлінде Ольмүцте алғашқы сахналық дебютін жасады. Австрия мен Моравиядағы түрлі сахналарда өнер көрсеткеннен кейін, 1921 жылы Венаға оралды, онда оны Kabarett Simpl директоры Эгон Дорн жұмысқа алды. Ол онда «Блицдихтер» (лақап аты: Тышқан) болып жұмыс істеді және Фриц Грунбауммен бірге «Дуппелконференция» нөмірінде өнер көрсетті – бұл Будапештте пайда болған кабарелік қойылым, екі актердің диалогынан тұрады, олардың бірі білімді де тапқыр сұхбаттас, ал екіншісі – қате жіберуге бейім адам рөлін сомдайды. 1924 жылы Анни Ханға үйленді. 1938 жылы нацистік режим орнаған кезде еврей тегіне байланысты елден қашуға мәжбүр болды, алдымен Брноға, содан кейін Парижге, ал түпкілікті Нью-Йоркке жетті. Мұнда ол басқа эмигранттарға өнер көрсетіп, «Фаркас Американы ашады» (Farkas entdeckt Amerika) атты өлеңдер жинағын жазды. Сонымен қатар, ол Кальманның «Маринка» опереттасының либреттосын жазды. 1946 жылы Венаға оралды, ал 1950 жылдан бастап қайтадан «Simpl» сахнасында өнер көрсетті, енді оның директоры ретінде, және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қалды. Ол жазушы және режиссер ретінде де жұмыс істеді, Эрнст Вальдбруннмен бірлесіп барлық ревюлердің бағдарламасын жасады, ал ол өз кезегінде оның «Дуппелконференцияларын» да жазды. 1957 жылдан бастап ол радиода, кейіннен Австрияның ORF телеарнасында тұрақты түрде пайда бола бастады. Оның «Жылдық есеп», «Айлық есеп» сияқты бағдарламалары өте танымал болды. Фаркас сондай-ақ 2014 жылы суретші Рейнхард Тринклер салған, Хьюго Винердің классикалық «Дуппелконференцияларына» негізделген австриялық «Der Bloede und der Gscheite» (ағылш. «Ақымақ пен ақылды») комиксінің басты кейіпкері болды.

Либретти

"Сүйіспеншілік журналы". 1926 жылы Фриц Грунбауммен бірге Эгон Нойманның музыкасына жазылған ревю. "Вена қайтадан күледі!". 1926 жылы Фриц Грунбауммен бірге Ральф Бенацкийдің музыкасына жазылған ревю. "Ди-Вундер Бар". 1929 жылы Геза Херкеджмен бірге жазылған музыкалық комедия. "Түйсік экспресі". 1931 жылы Фриц Грунбауммен бірге Роберт Кацчердің музыкасына жазылған ревю. "Хофлог". 1936 жылы жазылған музыкалық комедия, Х. М. Кроуфордтың әңгімесі негізінде, Ханс Лангтың музыкасына салынған. "Дикси". "Ein Musikalischer Kriminalroman in 5 Kapiteln": 1938 жылы Адольф Шуцпен бірге Михаэль Краснай Крауш музыкасына жазылған ревю. "Маринка". 1945 жылы Джордж Марион кішімен бірге Эммерих Кальманның музыкасына жазылған оперетта.