Кіріспе

Айрис Мёрдоктың кітабы.

«Итальяндық қыз» – Айрис Мёрдоктың 1964 жылғы романы.

Сюжетке кіріспе

Эдмунд отбасынан қашып, жалғыз өмір сүруге кеткен. Анасының жерлеуіне оралғанда, ол өзін бұрынғы қорқынышты проблемалардың арасында, және олармен бірге жаңа проблемалардың да ішінде табады. Сонымен қатар, ол мәңгілік отбасы қызметшісін, әрдайым өзгеріп тұратын "итальян қызын" қайта көреді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Эдмунд Нарравей анасы Лидияның кремациясына Англияның солтүстігіндегі ескі пасторханаға, өзінің отбасылық үйіне оралады. Оның ағасы Отто мас күйінде ғибадат кезінде күліп қоя бастайды, сондықтан оны сыртқа шығарып тастау керек. Эдмунд ашуланбай, керісінше, ашуланады, бірақ ол бірден Оттоның қызы, өзінің немере қызы, қазір жасөспірім және Эдмунд оны соңғы рет көргеннен бері алғаш рет жыныстық жағынан жетіліп қалған. Қызметтен кейін Изабель, Оттоның невротикалық әйелі, Эдмундты өзінің кішкентай және ренжітетін өміріне тартуға тырысады. Ол алдымен бас тартады. Кейінірек Эдмунд өзін аяған ағасымен сөйлескенде, Отто мен оның шәкірті Дэвид Левкин арасындағы жыныстық шиеленістің дәлелін байқайды. Изабель, Отто және Флора әрқайсысы әр түрлі себеппен Эдмундтан қалуға және оларға көмектесуге жалбарынады. Әр жағдайда, Эдмунд бастапқыда азғырылмаған, араласуға асықпайтын және олардың қиындықтарына қарсы өзінің құдіреті жоқтығын білетін сияқты. Ақыры, Эдмундке қалуға себеп немесе себеп беретін Флора болды. Ол оған басқа студенттен жүкті екенін және көмек үшін тек оған ғана арқа сүйейтінін айтады. Бірінен соң бірі үйдегі әр кейіпкер Эдмундты мойындаулар, әшкерелеулер мен әзіл-оспақтай қылмыс туралы жариялар сериясына тартуға тырысады. Эдмунд, жыныстық қатынасқа қатысы жоқ және бейтаныс болса да, қазір біршама қарама-қайшылықты, өзін басқалардың проблемасының ажырамас бөлігі ретінде, егер ол шешімнің құралы болмаса, оны көруге бейім. Ол сәл ақымақтық пен жеккөрушілікке толы фигураны кесуде, тіпті әр кейіпкер, оның ішінде Дэвид Левкин мен Флора, тиісінше, шайтандық және жамандау, оған деген жеккөрушілігін айқын көрсетеді. Тарихтың ортасында біз Оттоның Дэвидтің әпкесі Эльзамен қарым-қатынаста екенін білдік; Изабель мен оның қызы Флора екеуінің де Дэвидпен қарым-қатынасы болды, және Флораны жүкті еткен ол; "Маги" итальяндық қыз, оның нақты аты Мария Магистретти және Отто мен Эдмундтың бала күтімі болған, Лидиямен лесбияндық қарым-қатынаста болды, олардың жуырда қайтыс болған анасы және ол Лидияның өсиетінің жалғыз иесі болып табылады. Осы "құпия" қарым-қатынастар ашылғаннан кейін Отто Дэвид пен Эльза Левкиндерді үйлесіп жіберуді ұсынады. Елзаның үмітсіздігіне өз-өзіне және үйіне от жағу арқылы жауап береді. Ол өлсе, үй аман қалады. Оқиғалардың осы таңғажайып өзгеруімен Отто мен Эдмунд енді татуласып қалған сияқты, мүмкін, қайғы-қасіретке ұшырап, мүмкін, таңғалып. Сол сияқты, Отто мен Дэвид бір-біріне цивилизованно қарайды, ал Эдмунд пен Дэвид бір-бірімен бірінші рет адал және құрметпен сөйлесе бастайды. Дэвид Эльзаның жерлеу рәсіміне қатысты нұсқаулар қалдырып кетеді. Өрт пен Эльзаның өлімі баршаға әсер етті. Изабель өз тәуелсіздігін тауып, Оттоны тастап кетеді. Ол Дәуіттің ұлы екенін қуана-қуана айтып береді. Ақыры үйден қашып кеткен Флора енді өзінің көмексіз қалған әкесі Оттоға қарай оралады. Мэгги мұраны Эдмунд пен Оттомен тең бөлісуге келіседі және Оттоға үйді сақтауға мүмкіндік береді. Өрттен болған залалдың бәрін сақтандыру компаниясы төлейді. Осы күтпеген құтқарылу толқынының шыңында Эдмунд өзінің әрқашан Марияға ғашық болғанын, ал ол, ыңғайлы түрде, әрқашан оны жақсы көретінін біледі. Кітап олардың Римге көлікпен сапар шегуге дайындалғанымен аяқталады.

"Италиялық қыз" кейіпкерлері

Эдмунд Нарравей (баяндаушы) – қанағатсыз, пуритандық, ұқыпты және қансыз. Эдмунд – Англияның оңтүстігіндегі пәтерде жалғыз тұратын гравер. Ол мансабында орташа жетістікке жеткен, бірақ әңгіме басталғанда бірнеше жыл бұрын қайтыс болған, әйгілі және талантты әкесі Джон Нарравеймен бәсекелесе алмады. Кітап соңында ол ұзақ уақыт жасырын сақталған сезімдерге оянады. Отто Нарравей (Эдмундтың інісі) – өзін-өзі аяушы, ерсіз, жалғыз және құмарлыққа берілген. Отто – мүсінші және тас қалаушы, оның өзін-өзі жоюға бейімділігі мансабының құлауына себеп болған болуы мүмкін. Қазір ол жергілікті ауылға қабір тастарын жасаудан түсетін табысқа тәуелді, бірақ тіпті осы ақша да оны асырауға жеткіліксіз. Ол анасы, әйелі және қызымен отбасының үйінде шиеленіспен өмір сүреді. Изабель Нарравей (Оттоның әйелі) – үмітсіз, невротикалық, депрессиядағы және манипулятор. Изабельді қайын анасы Лидия Нарравей қинап, психологиялық түрде зорлаған, жазалаудың нәтижесінде ол есінен танығандай болған. Ақырында ол осы қиындықтарды жеңіп, тәуелсіздікке ие болып, оптимизмге толы болады. Флора Нарравей (Оттоның қызы) – жартас тәрізді, эротикалық, мақтаншыл және қатыгез. Флора жақында жергілікті техникалық колледжге түсіп, текстиль дизайнын оқып жатыр, оған «шағын талант» бар. Ол жетіліп, өзіне де, басқаларға да жауапкершілік алуға үйренеді. Мария Магистретти «Мэгги» – сақ, аңқау, шектеулі және абайлағыш. Мэгги – Отто мен Эдмундты тәрбиелеуге міндеттелген, ұзақ тізімдегі ауыстырылатын және танылмаған итальяндық қызметшілердің соңғысы. Ол отбасының қасында қалды, көрінетін себебі, отбасына құрбандық етеді. Ол жылдар бойы басып тастаған құпия құштарлықты сақтайды, бірақ соңында оны қанағаттандырады. Дэвид Левкин (Оттоның шәкірті) – қулықты, айлакер, аморальды және қоздырғыш. Дэвид, Мэгги сияқты, Оттоның ұрлыққа және талантсыз шәкірттерінің соңғысы. Ол алдымен Изабельді, содан кейін оны азаптау үшін оның қызы Флораны азғырып алды. Ол өзінің бұзық ләззаты үшін алдайды, бірақ соңында жетілуге шақырылады. Эльза Левкин (Дэвидтің қарындасы) – рассалыққа ұмтылған, қарапайым, және көрінетіндей, ақылдан адасқан және иллюзияларға берілген. Эльза сезімтал құштарлықтар мен ерекше, қиялға толы, өзіне-өзі алдамшылықпен жетеленетін ақылға сыймайтын тұлға болып көрінеді. Бұл Дэвидтің басқалардың оны қабылдауын бұрмалауының нәтижесі болуы мүмкін. Эльзаны не қозғап отырғанын білмейміз, Оттоның өліміне деген терең қайғыдан басқа.

Негізгі тақырыптар

"Италиялық қыз" романының негізгі тақырыбы – мәселенің шешілуі мен кешірім. Кітаптың соңғы тараулары осы тақырыпқа настолько толық сіңгендіктен, олар моральдық қойылым сияқты әсер етеді. Жақсылық жамандықты жеңіп шығады. Мәселелер шешімдерге айналады, ал кейіпкерлер жаңа қырларын ашып, оларға қиындықтарды еңсеруге, тіпті гүлденуге көмектесетін қабілеттерге ие болады. Сындар ашылады, шыншылдық үстемдік табады. Тығырыққа тіреліп, біріккен жағдайлар тарап, орындығымен алмасады. Кейіпкерлер романтикалық немесе таныс бағыттарға аттанады.