Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айрис Мёрдоктың кітабы.
Book by Iris Murdoch
«Итальяндық қыз» – Айрис Мёрдоктың 1964 жылғы романы.
The Italian Girl is a 1964 novel by Iris Murdoch.
Сюжетке кіріспе
Эдмунд отбасынан қашып, жалғыз өмір сүруге кеткен. Анасының жерлеуіне оралғанда, ол өзін бұрынғы қорқынышты проблемалардың арасында, және олармен бірге жаңа проблемалардың да ішінде табады. Сонымен қатар, ол мәңгілік отбасы қызметшісін, әрдайым өзгеріп тұратын "итальян қызын" қайта көреді.
Edmund has escaped from his family into a lonely life. Returning for his mother's funeral he finds himself involved in the same awful problems, together with some new ones. He also rediscovers the eternal family servant, the ever changing "Italian girl".
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Эдмунд Нарравей анасы Лидияның кремациясына Англияның солтүстігіндегі ескі пасторханаға, өзінің отбасылық үйіне оралады. Оның ағасы Отто мас күйінде ғибадат кезінде күліп қоя бастайды, сондықтан оны сыртқа шығарып тастау керек. Эдмунд ашуланбай, керісінше, ашуланады, бірақ ол бірден Оттоның қызы, өзінің немере қызы, қазір жасөспірім және Эдмунд оны соңғы рет көргеннен бері алғаш рет жыныстық жағынан жетіліп қалған. Қызметтен кейін Изабель, Оттоның невротикалық әйелі, Эдмундты өзінің кішкентай және ренжітетін өміріне тартуға тырысады. Ол алдымен бас тартады. Кейінірек Эдмунд өзін аяған ағасымен сөйлескенде, Отто мен оның шәкірті Дэвид Левкин арасындағы жыныстық шиеленістің дәлелін байқайды. Изабель, Отто және Флора әрқайсысы әр түрлі себеппен Эдмундтан қалуға және оларға көмектесуге жалбарынады. Әр жағдайда, Эдмунд бастапқыда азғырылмаған, араласуға асықпайтын және олардың қиындықтарына қарсы өзінің құдіреті жоқтығын білетін сияқты. Ақыры, Эдмундке қалуға себеп немесе себеп беретін Флора болды. Ол оған басқа студенттен жүкті екенін және көмек үшін тек оған ғана арқа сүйейтінін айтады. Бірінен соң бірі үйдегі әр кейіпкер Эдмундты мойындаулар, әшкерелеулер мен әзіл-оспақтай қылмыс туралы жариялар сериясына тартуға тырысады. Эдмунд, жыныстық қатынасқа қатысы жоқ және бейтаныс болса да, қазір біршама қарама-қайшылықты, өзін басқалардың проблемасының ажырамас бөлігі ретінде, егер ол шешімнің құралы болмаса, оны көруге бейім. Ол сәл ақымақтық пен жеккөрушілікке толы фигураны кесуде, тіпті әр кейіпкер, оның ішінде Дэвид Левкин мен Флора, тиісінше, шайтандық және жамандау, оған деген жеккөрушілігін айқын көрсетеді. Тарихтың ортасында біз Оттоның Дэвидтің әпкесі Эльзамен қарым-қатынаста екенін білдік; Изабель мен оның қызы Флора екеуінің де Дэвидпен қарым-қатынасы болды, және Флораны жүкті еткен ол; "Маги" итальяндық қыз, оның нақты аты Мария Магистретти және Отто мен Эдмундтың бала күтімі болған, Лидиямен лесбияндық қарым-қатынаста болды, олардың жуырда қайтыс болған анасы және ол Лидияның өсиетінің жалғыз иесі болып табылады. Осы "құпия" қарым-қатынастар ашылғаннан кейін Отто Дэвид пен Эльза Левкиндерді үйлесіп жіберуді ұсынады. Елзаның үмітсіздігіне өз-өзіне және үйіне от жағу арқылы жауап береді. Ол өлсе, үй аман қалады. Оқиғалардың осы таңғажайып өзгеруімен Отто мен Эдмунд енді татуласып қалған сияқты, мүмкін, қайғы-қасіретке ұшырап, мүмкін, таңғалып. Сол сияқты, Отто мен Дэвид бір-біріне цивилизованно қарайды, ал Эдмунд пен Дэвид бір-бірімен бірінші рет адал және құрметпен сөйлесе бастайды. Дэвид Эльзаның жерлеу рәсіміне қатысты нұсқаулар қалдырып кетеді. Өрт пен Эльзаның өлімі баршаға әсер етті. Изабель өз тәуелсіздігін тауып, Оттоны тастап кетеді. Ол Дәуіттің ұлы екенін қуана-қуана айтып береді. Ақыры үйден қашып кеткен Флора енді өзінің көмексіз қалған әкесі Оттоға қарай оралады. Мэгги мұраны Эдмунд пен Оттомен тең бөлісуге келіседі және Оттоға үйді сақтауға мүмкіндік береді. Өрттен болған залалдың бәрін сақтандыру компаниясы төлейді. Осы күтпеген құтқарылу толқынының шыңында Эдмунд өзінің әрқашан Марияға ғашық болғанын, ал ол, ыңғайлы түрде, әрқашан оны жақсы көретінін біледі. Кітап олардың Римге көлікпен сапар шегуге дайындалғанымен аяқталады.
Edmund Narraway returns to his family home, an old rectory in the north of England, for the cremation of his mother, Lydia. His brother, Otto, probably drunk, starts giggling during the service, and has to be taken outside. Edmund is disgusted rather than scandalised, yet he immediately finds himself fascinated by Otto's daughter, his own niece, who is now a teenager and, for the first time since Edmund last saw her, sexually mature. After the service Isabel, Otto's apparently neurotic wife, attempts to involve Edmund in her small and frustrated life. He at first refuses. When Edmund later talks to his self pitying brother, he detects evidence of a sexual tension between Otto and his apprentice David Levkin. Isabel, Otto and Flora all implore Edmund to stay and help them, each for a different reason. In each case, Edmund seems at first untempted, reluctant to get involved, and aware of his own impotence against their troubles. It is finally Flora who gives Edmund a real reason, or excuse, to stay. She confides in him that she is pregnant by another student, and has only him to rely on for assistance. One by one, each character in the house manages to enveigle Edmund in a series of confessions, exposés and almost farcical in flagrante delicto discoveries. Edmund, though sexually aloof and anodyne now seems, somewhat contradictorily, highly prone to getting involved and seeing himself as an integral part of everyone else's problem, if not the means to a solution. He cuts a slightly preposterous and contemptible figure, ever more so as each character, led by David Levkin and Flora, respectively devilish and vituperative, make evident their disgust for him. Midway through the story we have learnt that Otto is having an affair with Elsa, David's sister; Isabel and her daughter Flora have both had affairs with David, and it is he who made Flora pregnant; 'Maggie', the Italian girl, whose actual name is Maria Magistretti and who was nursemaid to Otto and Edmund, had been having a lesbian affair with Lydia, their recently deceased mother and, it transpires, she is the sole beneficiary of Lydia's will. After all these 'secret' relationships have been revealed, Otto's response is to send David and Elsa Levkin packing. Elsa, in despair, reacts by setting fire to herself and the house. She dies, the house survives. At this surprising turn of events Otto and Edmund now seem reconciled, perhaps in misery, perhaps in astonishment. Similarly, Otto and David act civilised towards each other, and Edmund and David begin to talk honestly and respectfully to each other for the first time. David departs, leaving instructions for Elsa's funeral. The fire and Elsa's death seem to have had a cathartic effect on everyone. Isabel finds her independence and leaves Otto. She joyfully announces that she too is pregnant by David. Flora, who ran away from home at the climax now returns to look after her rather helpless father Otto. Maggie generously agrees to split the inheritance equally with Edmund and Otto, and allows Otto to keep the house. The fire damage, incidentally, is all covered by insurance. To crest this unexpected wave of redemption Edmund discovers that he has always actually been in love with Maria and she, conveniently, has always been in love with him. The book closes with them preparing to travel by car to Rome.
"Италиялық қыз" кейіпкерлері
Эдмунд Нарравей (баяндаушы) – қанағатсыз, пуритандық, ұқыпты және қансыз. Эдмунд – Англияның оңтүстігіндегі пәтерде жалғыз тұратын гравер. Ол мансабында орташа жетістікке жеткен, бірақ әңгіме басталғанда бірнеше жыл бұрын қайтыс болған, әйгілі және талантты әкесі Джон Нарравеймен бәсекелесе алмады. Кітап соңында ол ұзақ уақыт жасырын сақталған сезімдерге оянады. Отто Нарравей (Эдмундтың інісі) – өзін-өзі аяушы, ерсіз, жалғыз және құмарлыққа берілген. Отто – мүсінші және тас қалаушы, оның өзін-өзі жоюға бейімділігі мансабының құлауына себеп болған болуы мүмкін. Қазір ол жергілікті ауылға қабір тастарын жасаудан түсетін табысқа тәуелді, бірақ тіпті осы ақша да оны асырауға жеткіліксіз. Ол анасы, әйелі және қызымен отбасының үйінде шиеленіспен өмір сүреді. Изабель Нарравей (Оттоның әйелі) – үмітсіз, невротикалық, депрессиядағы және манипулятор. Изабельді қайын анасы Лидия Нарравей қинап, психологиялық түрде зорлаған, жазалаудың нәтижесінде ол есінен танығандай болған. Ақырында ол осы қиындықтарды жеңіп, тәуелсіздікке ие болып, оптимизмге толы болады. Флора Нарравей (Оттоның қызы) – жартас тәрізді, эротикалық, мақтаншыл және қатыгез. Флора жақында жергілікті техникалық колледжге түсіп, текстиль дизайнын оқып жатыр, оған «шағын талант» бар. Ол жетіліп, өзіне де, басқаларға да жауапкершілік алуға үйренеді. Мария Магистретти «Мэгги» – сақ, аңқау, шектеулі және абайлағыш. Мэгги – Отто мен Эдмундты тәрбиелеуге міндеттелген, ұзақ тізімдегі ауыстырылатын және танылмаған итальяндық қызметшілердің соңғысы. Ол отбасының қасында қалды, көрінетін себебі, отбасына құрбандық етеді. Ол жылдар бойы басып тастаған құпия құштарлықты сақтайды, бірақ соңында оны қанағаттандырады. Дэвид Левкин (Оттоның шәкірті) – қулықты, айлакер, аморальды және қоздырғыш. Дэвид, Мэгги сияқты, Оттоның ұрлыққа және талантсыз шәкірттерінің соңғысы. Ол алдымен Изабельді, содан кейін оны азаптау үшін оның қызы Флораны азғырып алды. Ол өзінің бұзық ләззаты үшін алдайды, бірақ соңында жетілуге шақырылады. Эльза Левкин (Дэвидтің қарындасы) – рассалыққа ұмтылған, қарапайым, және көрінетіндей, ақылдан адасқан және иллюзияларға берілген. Эльза сезімтал құштарлықтар мен ерекше, қиялға толы, өзіне-өзі алдамшылықпен жетеленетін ақылға сыймайтын тұлға болып көрінеді. Бұл Дэвидтің басқалардың оны қабылдауын бұрмалауының нәтижесі болуы мүмкін. Эльзаны не қозғап отырғанын білмейміз, Оттоның өліміне деген терең қайғыдан басқа.
Edmund Narraway – (the narrator) abstemious, puritan, fastidious and bloodless. Edmund is an engraver who lives alone in a flat somewhere in the south of England. He has had moderate success in his career, but has not come close to rivalling his more famous and more talented father, John Narraway, who has been dead for several years when the story begins. At the end of the book he awakens to long concealed emotions. Otto Narraway – (Edmund's brother) self pitying, dissolute, desolate and addictive. Otto is a sculptor and stonemason whose self destructive tendencies have probably helped to ruin his career. He is now dependent on the income he derives from carving gravestones for the local village, though even this is not enough to sustain him. He lives in tense counterpoise with his mother, wife and daughter in the family home. Isabel Narraway – (Otto's wife) desperate, neurotic, depressed and manipulative. Isabel was resented and psychologically tortured by Lydia Narraway, her mother in law, and appears to have been beaten senseless by the punishment. She eventually overcomes this, regains independence and is infused by optimism. Flora Narraway – (Otto's daughter) tempestuous, erotic, haughty and vicious. Flora has recently started attending a local technical college, studying textile design, for which she has 'a small talent'. She matures and learns to accept responsibility for both herself and others. Maria Magistretti 'Maggie' – watchful, cagy, removed and circumspect. Maggie is the last in a long line of interchangeable and unrecognised Italian nursemaids who were tasked with bringing up Otto and Edmund. She has stayed on, apparently sacrificing herself to the family. She harbours a secret yearning, sublimated for years, but which is finally satisfied. David Levkin – (Otto's apprentice) puckish, devious, amoral and provocateur. David, like Maggie, is the last in a line, in his case of thieving and untalented apprentices to Otto. He has first seduced Isabel and then, to torture her, done the same to her daughter Flora. He deceives for his own perverse sense of pleasure, but finally is shocked into maturity. Elsa Levkin – (David's sister) promiscuous, earthy, and apparently insane and delusional. Elsa appears to be an irrational being driven by sensuous appetites and curiously intense and imaginative self delusions. Much of this is David's manipulation of others' perceptions of her. We never quite know what drives Elsa, other than a profound despair at the loss of Otto.
Негізгі тақырыптар
"Италиялық қыз" романының негізгі тақырыбы – мәселенің шешілуі мен кешірім. Кітаптың соңғы тараулары осы тақырыпқа настолько толық сіңгендіктен, олар моральдық қойылым сияқты әсер етеді. Жақсылық жамандықты жеңіп шығады. Мәселелер шешімдерге айналады, ал кейіпкерлер жаңа қырларын ашып, оларға қиындықтарды еңсеруге, тіпті гүлденуге көмектесетін қабілеттерге ие болады. Сындар ашылады, шыншылдық үстемдік табады. Тығырыққа тіреліп, біріккен жағдайлар тарап, орындығымен алмасады. Кейіпкерлер романтикалық немесе таныс бағыттарға аттанады.
The major theme of The Italian Girl is that of resolution and redemption. The final chapters of the book are so heavily steeped in this theme that they have the flavour of a morality play. Good replaces evil. Solutions appear to be problems, and characters develop extra dimensions that enable them to cope, perhaps even to thrive. Secrets are revealed, honesty pervades. A claustrophobic convergence is replaced by divergence and optimism. Characters even set off to romantic or familiar destinations.