Кіріспе
Спенсерс Вуд – Англияның Беркшир графтығындағы Уокингем ауданындағы ауыл, Редингтен 6 шақырым (4 миль) оңтүстікте орналасқан. Үш Майл Крос ауылы солтүстік жағынан іргелес жатыр, екеуі де Шинфилд азаматтық приходының құрамына кіреді. Рединг пен Басингстоук арасындағы тарихи басты жол – Басингстоук жолы ауылдан өтеді, бірақ A33 жолы оны шығысқа қарай айналып өтіп, Спенсерс Вудты Гразлиден бөліп тұрады.
Spencers Wood is a village in the Borough of Wokingham, Berkshire, England, 4 mile (6 km) south of Reading. The village of Three Mile Cross adjoins it to the north, and both form part of the civil parish of Shinfield. Basingstoke Road, the historic main road between Reading and Basingstoke, runs through the village, though it has been bypassed by the A33 to the east, which separates Spencers Wood from Grazeley.
Тарих
"Спенсерс Вуд" атауының ең алғашқы расталған жазбасы 1500 жылға дейін барады, сол кезде Джон Блант есімді адам Спенсерс Вуд деп аталатын орман арқылы өтетін жолды жөндеу үшін 3 шиллинг 4 пенни (3s 4d) қалдырған. Орманның аты ле Деспенсер әулетінен – нормандық әулеттен шыққан болуы мүмкін, олар 13 ғасырда Сваллоуфилдте жарты рыцарьтік иелікке ие болған, бірақ мұны растайтын нақты құжаттамалық деректер жоқ. Осыған дейін бұл аймақ, әдетте, Корольдік орманның (Виндзор Ұлы саябағы) бір бөлігі болған. 1761 жылы Джон Рок Беркшир картасын жариялаған кезде, онда бұл орман болған жоқ. Оның орнына, Редингтің оңтүстігіндегі жалпы пайдаланудағы жерлердің (коммон) бірі болды, ал 19 ғасырдың соңындағы Ordnance Survey карталарында бұл аймақ "Спенсерсвуд Коммоны" деп аталды, тіпті ол коммон сол кезде қоршалған болатын. Үш Майл Кросс пен Райслиден тыс Хэмпширмен шекараға дейінгі аудан, Сваллоуфилдтің бір бөлігін қоса алғанда (Сваллоуфилдтегі Парт-Лейн бөліністі белгілейді), 1844 жылға дейін Уилтширдің бөлек бөлігі болып келді. (13 ғасырда Спенсерс Вудты Солсбери графы Уильям Лонгспей және оның Эймсберидегі соты басқарған.) 1844 жылғы 20 қазандағы округтер (бөлек бөліктер) туралы заң бойынша бұл аймақ Беркширдің құрамына кірді. Шамамен 1816 жылы Хайд-Энд жолы мен Басингстоук жолының қиылысына жақын жерде, Редингтен Басингстоукқа қарай соққан жолдың төртінші шақырымындағы тұғырға жақын, конфессиялық емес (конгрегациялық) шіркеу салынды. 1905 жылы ол жаңа, үлкен шіркеумен ауыстырылды (жолға жақын), бірақ келушілер азайғандықтан 1999 жылы жабылып, кейіннен пәтерлерге айналдырылды. 19 ғасырдың соңында бұл ауылдағы жалғыз шіркеу болды және оның институты ауылдық үй, теннис корты сияқты қызметтерді атқара отырып, ауылдағы әлеуметтік өмірдің орталығы болды.
Жалпыға ортақ жабық болғаннан кейін
1864 жылға қарай барлық жалпы жерлер қоршалды. Бейсингстоук жолының батыс жағында, Бич-Хилл жолының солтүстігінде екі джентльмен шаруашылық иеліктерін құрды: жергілікті қайырымдастық ісін қолдайтын Фредерик Олфри, ол Стэнбериді (қазіргі Веллингтон соты орналасқан жерде) салды, және Уильям Мерри, округтік судья, Рединг түрмесіне келіп-кетіп отыратын судья, сондай-ақ 1812-1828 жылдар аралығында Соғыс Лорды Палмерстонның жеке хатшысы болды. Мерридің үйі, Хайлендс алдындағы ашық алаң әлі күнге дейін «Ортақ» деп аталады. Бейсингстоук жолының шығыс жағы көптеген иелер арасында бөлінді, олар жерді салу үшін сата бастады. 1880 жылға қарай Спенсерс Вуд 600 тұрғыны бар дамыған ауылға айналды, оның 200-і балалар еді. Ересектердің көп бөлігі егістік жерлерде жұмыс істеді немесе үй шаруасында қызмет етті. Виктория және Эдвард стиліндегі үйлер Бейсингстоук жолы бойында, жергілікті Свайн отбасының пешінде пісірілген кірпіштерден салынды. Осы құрылыс кезеңінде алаң ауылдың орталық нүктесіне айналды, және осы үйлердің көптегені бүгінге дейін сақталған. 1890 жылы Фредерик Олфри Хайд-Энд жолының қарсы бетінде Кіндік мектебін салды. 1915 жылы ол мектеп ретінде жабылды, себебі сол кезде Лэмбс-Лейн және Райш-Грин мектептері ашылған еді. Ғимарат білім беру мақсатында пайдаланыла берді, бірақ 1970 жылдан бері кітапхана ретінде қолданылуда. Өсуіне қарамастан, Спенсерс Вуд әлі де Шинфилд, Сваллоуфилд және Грейзли шіркеулік аудандары арасында бөлінген еді. Бұл 1908 жылы Сент-Михаил және барлық періштелер шіркеуі қасиеттіленген кезде өзгерді. Спенсерс Вуд шіркеулік ауданы бес жылдан кейін құрылды, бірақ ауылдың кейбір бөліктері Грейзли ауданында қалды. 2004 жылы Спенсерс Вуд және Бич-Хиллмен бірге Грейзли шіркеулік аудандары бір ПКК-ға біріктірілді және сол жылы Лоддон Ричтің біріккен игілігінің бөлігіне кірді. Сондай-ақ 1908 жылы Лэмбс-Лейн мектебі ашылды, соның арқасында үлкен балалардың Сваллоуфилдтің Расселл Холл, Шинфилд немесе Грейзли мектебіне бару қажеттілігі болды. 1911 жылы «Өнер және қолөнер» стиліндегі Ауылдық үй ашылды және ауыл тұрғындарының атынан сенімшілер кеңесі басқарады.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Спенсерс Вуд ауылдық қауымдастық болғандықтан, бомбалаудан зардап шекпеді. Аймаққа неміс бомбалары аз түсті, өйткені ауылда ешқандай бомбалаудан қорғаныш алаңы болған жоқ. Бір неміс ұшағы жергілікті жерде атып түсірілді. Ауыл тұрғындарының көп бөлігі тауарлардың азаюын сезбейтіндей кедей болғандықтан, рациондау ауылға көп әсер етпеді. «Жеңіске жету үшін қаз» бағдарламасы аясында азық-түлік жергілікті жерде өсіріліп, ауланды, ал қара нарық артық сұранысты толық қамтамасыз етті. Соғыстың басты салдары – адамдардың көптеп келуі болды. 1939 жылдың қыркүйегінде ауылға эвакуацияланғандармен толған екі автобус келді. 1939 жылғы Рождествоға дейін эвакуацияланған балалар мен жергілікті балалар бөлек оқытылды. Канадалық әскерлер біраз уақытқа Станбериде (қазіргі Веллингтон Корт орналасқан жерде) орналасты, ал канадалықтар басқа жерге көшкеннен кейін онда шағын тұтқын лагері ашылды. Кейбір тұтқындар жергілікті шаруаларға көмектесті. Ауылдық үй жергілікті қорғаныс жасағының штабы ретінде пайдаланылды. Басингстоук жолы Альдершотқа барайтын басты жол болды, сондықтан ауыл арқылы әскерлік колонналар жиі өтіп тұратын. Соғыс аяқталғаннан кейін көптеген сарбаздар, эвакуацияланғандар мен тұтқындар ауылда қалды.
Жақында болған тарих
Ауылдағы алғашқы көше жарығы соғыстан кейін орнатылды. 1954 жылы Спенсерс Вуд әйелдер институты құрылды және 1980 жылдардың ортасында жабылды. 1960 жылдары М4 тас жолы салынды, ол ауыл мен Редингтің арасына жасалма кедергі болды. 1980 жылдары A33 Swallowfield айналма жолы шығысқа қарай жатқан Грейзли ауылына баратын жолдарды бөліп тастады.
Ауылдық қызметтер
Жергілікті кітапхана Уокингем қалалық кеңесінің кітапханалар жүйесінің бөлігі болып табылады. Бұл ғимарат бастапқыда кішкентай балалар мектебі болған (1890 жылы ашылған). Ауылдық пошта кеңсесі Бейсингстоук тас жолында орналасқан. Ол 1885 жылдан бері пошта кеңсесі болып келеді және 1934 жылға дейін қолмен басқарылатын телефон станциясы қызметін атқарды. Ауылдағы ең көне сақталған пошта жәшігі патша Георг V тұсында орнатылған.