Кіріспе

Плазманың параметрлері, оның ішінде олардың кеңістіктік және уақыт бойынша таралуы, көптеген реттерге өзгереді. Дегенмен, сырттай өте әртүрлі болып көрінетін плазмалардың мінез-құлқында маңызды ұқсастықтар бар. Плазма мінез-құлқының масштабын түсіну тек теориялық маңызы ғана емес. Ол зертханалық тәжірибелердің нәтижелерін үлкен, табиғи немесе жасалма плазмаларға қолдануға мүмкіндік береді. Бұл жағдай, ұшақтарды сынауға немесе жел тоннельдерінде табиғи турбулентті ағынды кіші масштабты модельдермен зерттеуге ұқсас. Ұқсастық түрлендірулері (немесе ұқсастық заңдары) плазманың қасиеттерінің бірдей сипаттамаларын сақтап қалу үшін қалай өзгеретінін анықтауға көмектеседі. Алғашқы қадам – жүйені басқаратын заңдарды өлшемсіз формада көрсету. Өлшемсіз параметрлерді таңдау ешқашан бірегей болмайды және көбінесе жүйенің белгілі бір аспектілерін назардан тыс қалдыру арқылы ғана мүмкін болады. Плазманы сипаттайтын бір өлшемсіз параметр – ион мен электрон массасының қатынасы. Бұл сан өте үлкен болғандықтан, кем дегенде 1836-ға тең, теориялық талдауларда оны шексіз деп қарастырады, яғни электрондар массасыз немесе иондар шексіз массалы деп есептеледі. Сандық зерттеулерде кері проблема жиі туындайды. Нақты масса қатынасын қолданса, есептеу уақыты тым ұзақ болады, сондықтан жасанды түрде кішірақ, бірақ әлі де үлкен мән, мысалы 100, қолданылады. Кейбір құбылыстарды, мысалы, төменгі гибридтік тербелістерді талдау үшін нақты мәнді пайдалану қажет.

Шектеулер

Бұл ұқсастық түрлендірулері плазманың кейбір негізгі қасиеттерін қамтиды, бірақ барлық плазма құбылыстары осылай масштабталады деп айтуға болмайды. Мысалы, иондалу дәрежесін қарастырайық, ол өлшемсіз шама болғандықтан, жүйе масштабталғанда идеалды жағдайда өзгеріссіз қалуы керек. Бірлік көлемдегі зарядталған бөлшектердің саны ток тығыздығымен пропорционалды, ол x−2 ретінде масштабталады, ал бірлік көлемдегі бейтарап бөлшектердің саны осы түрлендіруде x−1 ретінде масштабталады, сондықтан иондалу дәрежесі өзгермейді, керісінше x−1 ретінде масштабталады.