Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Эндрю Рейснер (George Andrew Reisner, 5 қараша 1867 - 6 маусым 1942) – ежелгі Мысыр, Нубия және Палестинаны зерттеген американдық археолог.
American archaeologist
George Andrew Reisner Jr. (November 5, 1867 – June 6, 1942) was an American archaeologist of Ancient Egypt, Nubia and Palestine.
Өмірбаян
Рейснер Индианаполисте, Индиана штатында дүниеге келген. Оның ата-анасы Джордж Эндрю Рейснер I және Мэри Элизабет Мейсон болды. Оның әкесінің ата-анасы неміс тегінен шыққан. Рейснер Гарвард университетінен бакалавр, магистр және философия докторы ғылыми дәрежелерін алды, содан кейін оқушылық сапарға шықты. Ол Мэри Путнам Бронсонға үйленді, олардан Мэри есімді қызы болды. 1889 жылы Рейснер Пердью университетінің футбол командасының бас жаттықтырушысы болды, бір маусым жаттықтырып, 2–1 есебін көрсетті.
Reisner was born in Indianapolis, Indiana. His parents were George Andrew Reisner I and Mary Elizabeth Mason. His father's parents were of German descent. Reisner gained B. A., M. A. and Ph. D. degrees from Harvard University, before becoming a travelling fellow. He married Mary Putnam Bronson, with whom he had a daughter, also called Mary. In 1889, Reisner was head football coach at Purdue University, coaching for one season and compiling a record of 2–1.
Археологиядағы мансабы
Ол Нубиядағы Джебель Баркал (Киелі тау) маңындағы зерттеулерінде нубиялық патшалардың пирамидалардың ішінде емес, сыртында жерленгенін анықтады. Сондай-ақ, ол Гарвардтағы Пейбоди археология және этнология мұражайының қорында сақталған нубиялық әйелдің (ол патша деп ойлаған) бас сүйегін тапты. Рейснер Керманың бастапқыда египеттік губернатордың бекінісі болғанын және осы египеттік билеушілердің Керманың тәуелсіз монархтарына айналғанына сенді. Ол сонымен қатар Куш елінің египеттік вице-корольдерінің тізімін жасады. Ол Гизадағы Ұлы пирамиданы салған Хуфу патшаның (грекше Хеопс) анасы I Хетеферес патшаның қабірін тапты. Осы кезеңде ол мастабаларды да зерттеді. Артур Мертон (Лондон Таймс) 1936 жылы Абувтиювтің табылуынан кейін Рейснердің «қазіргі египтологиядағы ең көрнекті тұлға ғана емес, сонымен қатар оның салмақты ойлау қабілеті мен кең білімі бар адам ретінде де теңдесі жоқ» екенін атап өтті. 1902 жылы Гизадағы Батыс зиратын қазуға Египет ескерткіштерін сақтау қызметінің директоры Гастон Масперо рұқсат берді. Аймақ үш бөлікке бөлініп, жеребе тастау арқылы таңдалды. 1902-1905 жылдарғы қазба жұмыстарын Фиби Апперсон Херст қаржыландырды. Оңтүстік бөлігі Эрнесто Шиапарелли басқарған италияндықтарға, солтүстік бөлігі Людвиг Борхарт басқарған немістерге, ал орталық бөлігі Эндрю Рейснерге берілді. Ол Гизада Румыния королевасы Мариямен кездесті. Египетте Рейснер британдық Петри, неміс Дорпфельд және Колдевей әдістерін, өзінің американдық тәжірибесін және ірі көлемді ұйымдастыру дағдысын біріктіретін жаңа археологиялық техниканы жасады, ол кәсіптің стандартына айналды. Бұл техника кейіннен жақсы тәжірибе ретінде танылғанымен, сол кезде даулы болды және тым күрделі деп сынға ұшырады. 1908 жылы, Египетте он жылдық жұмыстан кейін Рейснер Гарвардтың Самария қазбасын басқарды. 1913 жылы Рейснерге жас археолог О. Г. С. Кроуфордты қазба техникасына оқыту міндеті жүктелді, ал Кроуфорд кейін Рейснердің «бірінші дәрежедегі қазбашы» екенін жылы есте сақтады.
Upon his studies at Jebel Barkal (The Holy Mountain), in Nubia he found the Nubian kings were not buried in the pyramids but outside of them. He also found the skull of a Nubian female (who he thought was a king) which is in the collection of the Peabody Museum of Archaeology and Ethnology at Harvard. Reisner believed that Kerma was originally the base of an Egyptian governor and that these Egyptian rulers evolved into the independent monarchs of Kerma. He also created a list of Egyptian viceroys of Kush. He found the tomb of Queen Hetepheres I, the mother of King Khufu (Cheops in Greek) who built the Great Pyramid at Giza. During this time he also explored mastabas. Arthur Merton (London Times) remarked in 1936 in the aftermath of the Abuwtiyuw discovery that Reisner "enjoys an unrivalled position not only as the outstanding figure in present day Egyptology, but also as a man whose soundness of judgement and extensive general knowledge are widely conceded." In 1902 permission to excavate the Western cemetery in Giza was granted by Gaston Maspero, director of the Egyptian Antiquities Service. The area was divided into three sections, and chosen by lot. The 1902 1905 excavations were financed by Phoebe Apperson Hearst. The southern section was given to the Italians under Ernesto Schiaparelli, the northern strip to the Germans under Ludwig Borchardt, and the middle section to Andrew Reisner. He met Queen Marie of Romania in Giza. In Egypt, Reisner developed a new archaeological technique which became a standard in the profession, combining the British methods of Petrie, the German methods of Dorpfeld and Koldewey, his own American practicality and his skill for large scale organization. Despite later being recognised as a mark of good practice, this technique was at the time controversial, and was criticised as being overly elaborate. In 1908, after a decade in Egypt, Reisner headed the Harvard excavation of Samaria. In 1913 Reisner was tasked with training the young archaeologist O. G. S. Crawford in excavation techniques, Crawford was later to warmly recall that Reisner was "an excavator of the first rank".