Кіріспе

Британдық ассириолог (1840–1876)

Джордж Смит (26 наурыз 1840 – 19 тамыз 1876) – ежелгі әдебиеттің ең көне туындыларының бірі саналатын Гилгамеш эпосын алғаш рет тауып, аударған британдық ассириолог.

Ерте өмір және ерте мансап

Викториялық Англиядағы жұмысшы отбасының ұлы ретінде Смиттың формальды білім алу мүмкіндігі шектеулі болды. Он төрт жасында ол лондондық Брэдбери мен Эванс баспасында банкнот гравюрасын үйренуге шәкірт болды, және ол осы істе өте жақсы нәтижелер көрсетті. Жастығынан бастап ол Ассирия мәдениеті мен тарихына қызығушылық танытты. Бос уақытында ол осы тақырып бойынша қолжетімді барлық әдебиеттерді оқыды. Оның қызығушылығы соншалықты күшті болды, осыдан баспаханада жұмыс істеген кезде түскі асын Британ мұражайында өткізіп, Остин Генри Лейард, Генри Роулинсон және Хормузд Рассамның 1840-1855 жылдардағы археологиялық экспедициялары барысында қазіргі Ирак аумағындағы Мосул маңынан қазылып алынған клинопись тақташалары туралы жарияланымдарды зерттеді. 1863 жылы Смит Мэри Клифтонға (1835-1883) үйленді, және олардың алты баласы болды.

Британ мұражайы

Смиттің сына жазуын зерттеуге қабілетін алғаш рет египеттанушы және Ежелгі заттар департаментінің директоры Сэмюэл Берч байқады. Ол жас жігітті белгілі ассириолог сэр Генри Роулинсонның назарына жеткізді. 1861 жылдың өзінде ол кешкісін музейдің қоймаларындағы ыңғайсыз балшық цилиндрлер мен тақташалардың көптеген сынықтарын сұрыптап, тазалаумен айналысты. 1866 жылы Смит өзінің алғашқы маңызды жаңалығын жасады – Израиль королі Иехудың Шалманесер III-ке төлеген салық төлемінің күні. Сэр Генри музейдің қамқоршыларына Смитпен бірге "Батыс Азияның сына жазулары" еңбегінің үшінші және төртінші томдарын дайындауды ұсынды. Уильям Х. Кокс 1869 жылы қайтыс болғаннан кейін және Роулинсон, Лейард, Уильям Генри Фокс Талбот және Эдвин Норрис берген ұсыныс хаттарының негізінде Смит 1870 жылдың басында Ассириология бөлімінің аға көмекшісі болып тағайындалды.

Жазбаларды табу

Смиттің алғашқы жетістіктері 1867 жылдың басында екі ерекше жазуды ашуы болды. Біріншісі, К51 тақташасына Сиван айындағы күннің толық тұтылуы жазылған еді, ол б.з.д. 763 жылдың 15 маусымында болған тамаша тұтылумен байланыстырды. Осы тұтылудың сипаттамасы 80 жыл бұрын француз тарихшысы Франсуа Клемент (1714-1793) «Тарихи оқиғалардың күндерін тексеру өнері» еңбегінде жарияланған болатын. Бұл жаңалық ежелгі Таяу Шығыс хронологиясының негізгі тасы болып саналады. Екіншісі – б.з.д. 2280 жылы Еламдықтардың Вавилонияға басып кірген күні. 1871 жылы Смит «Ассурбанипалдың жылнамасын» жариялады, оны транслитерациялап, аударды және жаңа құрылған Библиялық археология қоғамына «Вавилонияның ерте тарихы» туралы мақаласын, сондай-ақ Кипр жазуларын түсіндіру жөніндегі есебін ұсынды.

Гилгамеш эпосы және Ниневиге экспедиция

1872 жылы Смит халдейлердің Ұлы топан су туралы баяндамасын аударғаннан кейін әлемдік атаққа ие болды. Ол 3 желтоқсанда Киелі кітап археологиясы қоғамының алдында оқыды. Көрермендердің арасында премьер-министр Уильям Эварт Гладстон да болды. Оқу залындағы әріптестерінің айтуынша, Смит ашқан күні оқып жатқанын түсінгенде, "киімдерін шешіп тастай бастады" және қуаныштан бөлмеде айқайлап жүгірді. Бұл шығарма бүгінде Гилгамеш эпосының он бірінші тақташасы ретінде белгілі, ол әдебиеттің ең ежелгі еңбектерінің бірі. Оны 1853 жылы британдық мұражайдың археологиялық миссиясы атынан Хормузд Рассам тапқан, ал оның әріптесі және ұстазы Остин Генри Лейард бұл миссияны басқарған. Келесі қаңтарда "Дейли телеграф" газетінің редакторы Эдвин Арнольд Смитті Ниневияға жіберіп, газет есебінен Топан су туралы оқиғаның жоғалған бөліктерін табу үшін қазба жұмыстарын жүргізуді ұйымдастырды. Бұл сапар нәтижесінде бірнеше тақташалар ғана емес, сонымен қатар Вавилон патшалықтарының тізбесі мен ұзақтығы туралы жазбалар да табылды. 1873 жылдың қараша айында Смит мұражайдың қаржысымен Ниневияға екінші экспедицияға шықты және Куюнжик (Ниневия) төбесінде қазба жұмыстарын жалғастырды. Оның еңбегі 1875 жылдың басында жарық көрген "Ассириялық жаңалықтар" кітабында сипатталған. Жылдың қалған бөлігін жаратылыс туралы үзінділерді біріктіруге және аударуға жұмсады, оның нәтижелері 1880 жылы Арчибальд Сейспен бірлесіп жазылған "The Chaldeean Account of Genesis" еңбегінде жарияланды.

Соңғы экспедиция және өлім

1876 жылдың наурыз айында Британ мұражайының қамқорлары Смитті Ашурбанипал кітапханасының қалған бөлігін қазу үшін тағы бір рет жіберді. Алепподан солтүстік-шығысқа шамамен жүз шақырым қашықтықтағы Екізке деген шағын ауылда ол дизентериямен ауырып қалды. Ол 19 тамызда Алеппо қаласында қайтыс болды. Ол әйелі мен бірнеше баласын қалдырды, оларға Патшайым 150 фунт стерлинг мөлшерінде жылдық төлем тағайындады.