Кіріспе
Чарльз Кеннет "С. К." Уильямс (4 қараша 1936 – 20 қыркүйек 2015) – американдық ақын, сыншы және аудармашы. Уильямс көптеген поэзия сыйлықтарын жеңіп алды. "Ет пен қан" (Flesh and Blood) 1987 жылы Ұлттық кітап сыншылары орталығының сыйлығын жеңіп алды. "Жөндеу" (Repair, 1999) 2000 жылы Поэзия саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды, Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды және Лос-Анджелес Таймс кітап сыйлығына ие болды. "Ән" (The Singing) 2003 жылы Ұлттық кітап сыйлығын жеңіп алды, ал Уильямс 2005 жылы Рут Лилли поэзия сыйлығымен марапатталды.
Charles Kenneth "C. K." Williams (November 4, 1936 – September 20, 2015) was an American poet, critic and translator. Williams won many poetry awards. Flesh and Blood won the National Book Critics Circle Award in 1987. Repair (1999) won the 2000 Pulitzer Prize for Poetry, was a National Book Award finalist and won the Los Angeles Times Book Prize. The Singing won the 2003 National Book Award and Williams received the Ruth Lilly Poetry Prize in 2005.
Өмір
Америкалық ақын К. К. Уильямс 1936 жылғы 4 қарашада Ньюарк (Нью-Джерси) қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Пол Б. Уильямс және Досси Касдин болды. Оның әулеті АҚШ-қа Киевтен, сол кезде Ресей империясының құрамындағы украин қаласы, және Украинаның Львов қаласынан көшіп келген. Ол Мейплвудтағы Колумбия орта мектебінде оқыды, бір жыл Бакнелл университетінде білім алды, сосын Пенсильвания университетіне түсіп, оны бітірді. Пенсильвания университетінде екінші курста өлеңдер жаза бастады, үшінші курстың ортасында Парижге кетіп қалды. Сол кезде ол: «Мен қатты қиындыққа тап болдым, жан түршігерлік жалғыздыққа ұшырадым. Мен әрқашан ұялшақ едім, бірақ енді бір нәрсе – мүмкін, ақын ретіндегі өзімнің кім екенімді анықтап білудегі күмәнім, немесе өзімді жалған екенім сезімі – бөтен адамдармен тілдесуден мені жайлы қылды: Мен күні бойы қонақүй бөлмесінде отырып, оқитынмын, жазуға тырысатынмын, содан кейін жалғыз тамақтануға шығып, азапты, соңы жоқ серуендерге шығатынмын» деп жазды. Пенсильвания университетіне оралғаннан кейін философия мамандығынан ағылшын тіліне ауысты. Ол Морс Пекхэмпен поэзияны оқыды, ол сондай-ақ Т. С. Элиоттың егер ақын болғың келсе, күнде өлең жазуың керек дегенін айтты, ал Уильямс осы кеңесті өзінің жазу өмірінде пайдаланды. Пенсильвания университетін бітіргеннен кейін Филадельфияда қалды. Оның достарының арасында суретшілер, ағаш шеберлері, ақындар, белгілі әлеуметтанушы, фотографтар, музыканттар және кино режиссерлер болды. Ол Луи Кан үшін жұмыс істеген жас сәулетшілермен бірге уақыт өткізді және кейіннен: «Мен суретшінің кәсібі туралы менің түсінігімнің көбі Каннан келгенін түсіндім: ол өзінің кәсібіне толыққанды берілген еді және басқалардан да осындай құлшыныс күтетін» деп жазды. Осыдан жиырма күн бұрын ол өзінің соңғы өлеңдер жинағы – «Ауруға шалдығу» (Falling Ill) атты қолжазбасын аяқтаған еді.
Шығармалары
Оның "Жалған" атты тұңғыш кітабы 1969 жылы жарық көрді. Оның ерте және орта кезеңдеріндегі көптеген жұмыстары "Poems 1963–1983" (1988) жинағында жарияланды. Оның "Жинағы" 2006 жылы шықты, осы жинақ туралы Питер Кэмпион "The Boston Globe" газетінде былай деп жазды: "Оның жаңа жинағындағы бес онжылдық бойы Уильямс ең шыншыл және зор мақсаттарды сақтап келді. Ейтс және Лоуэлл сияқты, ол жеке және қоғамдық өмірдің арасында жазады (оның өлеңдері) әлемді және өзімізді түсіну үшін күмәнді ой және шынайы сезімді үйлестіреді. К. Уильямс американдық поэзия үшін жаңа стандарт белгіледі". Оның "Жөндеу" кітабы 2000 жылы Пулитцер сыйлығын, ал 2003 жылы "Ән салу" кітабы Ұлттық кітап сыйлығын жеңіп алды. Ол сонымен қатар эсселер, пьесалар, балалар кітаптары жазды және аударма жасады. Оның соңғы өлеңдер жинағы – өлімінен кейін жарық көрген "Falling Ill" (2017) болды.
Прозалық шығарма
"Күмәндер", "Ана, әке және мен", Фаррар Штраус және Жиру, 2000. "Кэтриннің күлкісі", "Сарабанде кітаптары", 2013.
Эсселер мен сын
Поэзия және сана; Мичиган университетінің баспасы, 1998. Уитман туралы, Принстон университетінің баспасы, Принстон, Нью-Джерси, 2010. Уақыт ішінде: Ақындар, өлеңдер және басқалары, Чикаго университетінің баспасы, 2012.
Аудармалар
Трахис әйелдері, Софоклден аударған, Грегори Дикерсонмен, Оксфорд университетінің баспасы, Нью-Йорк, Лондон, 1978. "Қарлығаш", "Сарғалдық", "Шырылдақ", Иссаның өлеңдерінен, "Жарлы палуба", 1983. Бақхаи, Еврипидтен аударған, Марта Нуссбаумның кіріспесімен, Фаррар Штраус және Жиру, 1990. "Кенеп", Адам Загаевскийдің поляк тілінен аудармасы, Рената Горчински және Бенджамин Ивримен бірге, Фаррар Штраус және Жиру, 1991. Фрэнсис Пондждің таңдалған өлеңдері, Джон Монтегью және Маргарет Гвитонмен, Уэйк Форест университетінің баспасы, 1994.
Жазылған кітаптар
Пауль Цвайгтың таңдалған және соңғы өлеңдері, К. К. Уильямс редакциясымен және кіріспесімен, Веслиан университетінің баспасы, 1989 жыл. The Essential Hopkins, К. К. Уильямс редакциясымен және кіріспесімен, Ecco Press, 1993 жыл.
Балалар кітаптары
Нобл қалай ақыры табылды, Харкорт Хоутон Миффлин, Бостон, 2009. Габи Свиатковская салған суреттері бар, үлкен қорқынышты нәрселер туралы қорқынышсыз әңгіме, Харкорт Хоутон Миффлин, 2010.
Әр түрлі
Solitudes, Рональд Сурактың ән циклі, 1970 жыл. Дэвид Линчтің "Бабушка" фильміне сценарий бойынша кеңесші. "Қылмыскерлер", Джозеф Стриктің фильмі, К. К. Уильямстың повествованиясы, 1994 жыл. "Мемлекеттік шекараны кесу", Farrar, Straus and Giroux, 2011 жыл. "Уақыттың түсі", Джеймс Франконың өндірген фильмі, 2012 жыл.
Оқиғалар
Фортепиано және поэзия кеші. Ричард Гуд пен К. К. Уильямс: 2014 жылдың 9 наурызында Ричардсон аудиториясында Принстон университетінің концерті. Кеш жазылған. 2016 жылдың қазан айында D & R Greenway Land Trust поэзия жолында, 1, Preservation Place, Princeton, N. J. 08540 мекенжайында К. К. Уильямстың "Бақша" өлеңіне арналған шара өтті. 2016 жылдың 11 сәуірінде Филадельфиядағы Пенн университетінің Келли жазушылар үйінде К. К. Уильямстың өмірі мен шығармашылығын тойлауға арналған оқу және жиын өтті. Жазба қолжетімді. 2017 жылдың 22 ақпанында Нью-Йорктегі New School-да К. К. Уильямсқа арналған құрмет кеші өтті. Шара жазылған.