Кіріспе
Желмен жұмыс істейтін құрлық көлігі
Құрлықта желкенмен жүзу, сондай-ақ құмдық яхтинг, құрлықтық яхтинг немесе құрлықтағы кеме жүзу деп те аталады, бұл су үстіндегідей желкенді көлікпен құрлықта саяхаттауды білдіреді. Бастапқыда көлік немесе демалыс түрі болған бұл спорт 1950 жылдан бері негізінен жарыс спортына айналды. Желкенмен жүзуде қолданылатын көлік құралдары желкенді вагондар, құмдық яхталар немесе құрлықтық яхталар деп аталады. Олар әдетте үш (кейде төрт) доңғалақты болады және қайық сияқты жұмыс істейді, бірақ олар отырып немесе жатып басқарылады және педальдармен немесе қол тетікшелерімен бағытталады. Құрлықта желкенмен жүзу желді, тегіс жерлерде тиімдірек, ал жарыстар көбінесе жағажайларда, әуежайларда және шөлді аймақтардағы құрғақ көлдерде өтеді. Қазіргі заманғы құрлықтағы желкеншілер, көбінесе "ұшқыштар" деп аталады, жел жылдамдығынан үш-төрт есе жоғары жылдамдыққа жете алады. Желдің күшті соғуы құрлықтағы желкенмен жүзу жарысында қолайлы желдің өзгеруінен гөрі артық пайда әкеледі. Мұз үстіндегі яхтинг осыған ұқсас спорт түрі. Тағы бір түрі – Уик, ол құрлықтағы желкенмен жүзуді велосипедпен біріктіреді, сондықтан оны күнделікті жол жүруге де пайдалануға болады, себебі ол толығымен желге тәуелді емес. TOC
Сапарлы көлік
Қытайдың үлкен көліктерге мачталар мен желкендерді орнатуды қолданғанын сипаттайтын ең көне мәтін – даосты ғалым және мұрагер ханзада Сяо И жазған «Алтын зал шебері кітабы», ол кейіннен Лианг императоры Юань болды (552–554 жж.). Ол Гаоканг Вушу бір мезгілде отыз адамды тасымалдайтын «желмен жүретін арбаны» ойлап тапқанын жазды. 610 жылы Суй императоры Ян үшін тағы бір арба салынды (604–617 жылдары билеген), бұл туралы «Заманның сөзі туралы жаңа баяндамалардың жалғасы» кітабында айтылған. 16 ғасырдан бастап еуропалық саяхатшылар желкенді арбаларды таңғалыспен атап өтті. 1585 жылы Қытайдың Мин әулеті кезінде Гонсалес де Мендоса қытайлықтардың көптеген көліктері мен арбаларында желкендер орнатылғанын жазды, тіпті оларды жібек ханфу киімдері мен қыш ыдыстарда бейнелеген. 1584 жылы картограф Абрахам Ортелиус (1527–1598) жазған «Theatrum Orbis Terrarum» атласында желкендері мен мачталары бар үлкен қытай арбалары көрсетілген. Сондай-ақ, Джерард Меркатордың (1512–1594) атласында, сондай-ақ Джон Спидтің 1626 жылғы «Kingdome of China» кітабында да желкенді қытай көліктері бейнеленген. Темір жолмен жүретін желкенді вагондар Оңтүстік Америкада да қолданылған. Мұндай желкенді вагондардың бірі 1870 жылдары Бразилияның Санта-Катарина штатындағы Дона Тереза Кристина темір жолында болған.
Ертедегі яхталар
Қазіргі заманғы құрлықтағы яхтаның алғашқы нұсқасы 1600 жылдың жазында фламанд ғалымы Саймон Стевин Фландрияда Морис Оранж ханзадасының тапсырысымен ойлап табылды. Ханзада Морис оны қонақтарын көңілдіру үшін пайдаланған. 1898 жылы Бельгияның Де-Панн қаласындағы Дюмон ағайындары Нил өзенінде қолданылған заманауи египеттік желкенді қайықтардың үлгісінде құрлықтағы яхта жасады. Француз авиациясының пионері Луи Блерио құрлықта желкендесуді спорт түріне дамытуда маңызды рөл атқарды. Бұл спорт түрі, ерте ұшақтардағы ұшу қауіпті болған күшті жел кезінде, балама ретінде қарастырылды. Блерионың құрлықтағы желкендері алғаш рет Бук әуежайында (Париждің оңтүстік-батысында) сынақтан өтті. Блерио машиналары Ла-Манш және Солтүстік теңіздің кең, желді жағалауларында (Кале, Харделот, Ла-Панн, Квен, Одруссель және т.б.) жақсы нәтижелер көрсетті. Блериот фирмасы "аэроплаж" (плаж – француз тілінде жағажай) деген атауды ойлап тапты және тіпті оны тауарлық белгі ретінде тіркеді. Алғашқы жарыстар 1909 жылы Бельгия мен Франция жағалауларында өтті. Құрлықтағы яхталар 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Америкадағы құрғақ көлдерде жүк тасымалдау үшін де қолданылған.
Қазіргі заманғы яхталар
Қазіргі заманғы құрлықтық яхта, үш дөңгелекті полиэстер/шыны талшық және металлдан жасалған көлік, көбінесе қанатты мачтасы және салыстырмалы түрде қатаң (толық ламелді) желкендері бар, 1960 жылдан бері пайдаланылып келеді. 1967 жылы француз Шетелдік легионының офицері Сахара шөлі арқылы құрлықтық яхталар жарысын ұйымдастырды. 7 елден келген командалар Алжирдегі Коломб-Бехар қаласында жиналды және көбінесе Францияда жасалған және құрастырылған көліктерді пайдаланып, Алжир, испандық Марокко арқылы 1700 миль (2736 км) қашықтықты, Мавритания астанасына дейін жүзіп өтті. Ауыр жағдайларға байланысты жарыс идеясынан бас тартылды, бірақ сол кезде үш жас американдық қайық құрастырушы – Ларри Пардей, Ричард Артур және Уоррен Зейбарт (капитан, Пардей) жарысқа ең көп ұпай жинап, барлық командалардан екі есе алда болды. Оқиға 1967 жылдың қараша айында National Geographic журналының мұқабасында жарияланды. Бұл оқиға үш жылдан кейін қайта ойнатылып, National Geographic түсірді.
Венерадағы жағажай
2012 жылы NASA ғалымы Джеффри А. Лэндис Венера немесе басқа планеталардағы роверді жылжыту үшін желкенді пайдалану мүмкіндігін ұсынды (НАСА суреті). Popular Mechanics журналының мәліметінше, бұл "Венераның ландшафтысымен және желдерімен жұмыс істейтін роверді жасаудың амбициялық ұсынысы". 2017 жылы Лэндистің жұмысы "World Book" баспасынан шыққан "Land Sailing Venus Rover With NASA Inventor Geoffrey Landis" кітабының тақырыбы болды.
Жылдамдық рекорды
Желмен жұмыс істейтін көліктің жер бетіндегі жылдамдық рекорды 2022 жылдың 11 желтоқсанында «Эмираттар командасы Жаңа Зеландия» австралиялық ұшқыш Гленн Эшбимен бірге 222,43 км/сағ жылдамдықпен бұзылды. Бұған дейін бұл рекордты британиялық Ричард Дженкинс «Greenbird» яхтасында 202,9 км/сағ жылдамдықпен тіркеген болатын. Ол кезде желдің жылдамдығы өзгеріп тұрды. Алдыңғы рекорд 1999 жылдың 20 наурызында америкалық Боб Шумахер америкалық Боб Дилл жобалаған «Iron Duck» көлігін ұшырып, Вермонт штатының Берлингтон қаласында орнатқан. Екі рекорд та АҚШ-тың Невада штатындағы Примм қаласына жақын «Иванпах құрғақ көлінде» жасалды. 2008 жылдың 12 қыркүйегінде британдықтар Дейл Винс пен Ричард Дженкинс Батыс Австралиядағы Лефрой көлінде көміртегі бейтарап «Greenbird» көлігімен рекорд жасауға талпыныс жасағандары сәтсіз аяқталды.
Сыныптар
Халықаралық құрлық және құмды жағажай спортын басқарушы орган 1962 жылы құрылды. Халықаралық құм және құрлық яхтинг федерациясы (FISLY) әлемнің түкпір-түкпірінен мүше елдерді қамтиды және осы спорттың түрлерін әртүрлі сыныптарға бөлді. Құрлық яхталарының бірнеше негізгі түрі немесе "сыныптары" бар. Әр сыныптың өзгешелігі соншалық, олар жарыстарда жеке-жеке қатысады. Ең ірі яхталар 2-сыныпқа жатады, олардың мачталары шамамен 5 метрге дейін жетеді. Бұл яхталар негізінен континенттік Еуропада жүзеді, ал Ұлыбритания сияқты елдерде мүлдем кездеспейді. 3-сынып – үлкен яхталардың ең танымал түрі, сыртқы түрі 2-сыныпқа ұқсас, бірақ әлдеқайда кішірек. 3-сынып яхталары көбінесе шыны талшықтан жасалады, кейде көміртек талшығы, кевлар немесе әртүрлі композиттер сияқты басқа да жоғары технологиялық жеңіл материалдармен, сондай-ақ ағаштан жасалған артқы осьпен үйлестіріледі. Олардың жылдамдығына жетуі мүмкін. 5-сынып 2-ші және 3-ші сыныптарға қарағанда әлдеқайда кішірек және пішіні мүлдем басқа. Әзірге, 2 және 3-сыныптардан айырмашылығы, ол корпустың ішінде емес, шассиден ілініп тұратын немесе консольге орнатылған орындықта жатып жүргізіледі. Шасси әдетте болаттан және алюминийден жасалады, ал орындығы шыны талшықтан немесе көміртекті-кевлардан жасалған. 5-сынып яхталарының жылдамдығы шамамен 500 км/сағ. дейін жете алады, ал кейбіреулері одан да жоғары, шамамен 500 км/сағ. жылдамдыққа ие. "Стандарт" сыныбы бірегей, себебі ол барлық яхталары бірдей болатын жалғыз халықаралық монотипті құм яхтасы болып табылады. 5-сыныпқа ұқсас, олар француз өндірушісі Seagull ұсынған арнайы дизайнды қатаң сақтауы тиіс. Бұл сынып кеңінен танымал, өйткені жарыс қорытындысы толыққанды ұшқышқа байланысты, өйткені яхтаның өзі ешқандай артықшылықты немесе кемшілікті қамтамасыз ете алмайды. 7-сынып яхталары желкенді скейтбордтарға ұқсас, жағажайдағы желқайықтар сияқты. Оларды Speed Sail деп те атайды (француз өнертапқышы Норберт Бланктің тіркелген тауар белгісі, ол 1980 жылдардағы желқайық маниясынан кейін, кеңейтілген скейтбордқа желкенді сәтті бейімдеді, арнайы дөңгелектермен және жақсартылған осьтермен жабдықтады) және FISLY оларды құм яхта клубтарының құрамы ретінде толық мойындайды, сонымен қатар олар көңіл көтеру және хобби үшін де пайдаланылады. 8-сынып құрлық яхталары: желкенмен сүйрейтін немесе паракартинг, басқа сыныптардан айырмашылығы желкен үлкен сүйрейтін желкенмен ауыстырылады, әдетте 20-40 м квадро желілерінде ұшырылады. Бұл арбалар да әлдеқайда кішірек және маневрлі. Бұл салыстырмалы түрде жаңа спорт түрі әлі де қарқынды даму үстінде, бірақ соңғы жылдары оның тасымалдануы, салыстырмалы түрде төмен құны және икемділігі арқасында танымал болды. Желкенмен сүйрейтін желкенге тарту арқылы ұшқыштарға нақты уақыт алуға мүмкіндік береді. 8-сыныптың іс-әрекеттері әдетте мыналар бойынша топтастырылады: жарыстар, үлкен желкендер мен өте үлкен және ауыр арбаларды пайдалану: қазіргі жылдамдық рекорды 2012 жылдың 6 наурызында Невада штатының құрғақ Иванпа көлінде Брайан Холгейттің қолынан шықты. фристайл, онда кішкентай, жеңіл машиналар фристайл трюктерін орындайды, мысалы, ауаға көтерілу, айналу, дөңгелектеу, кері ұшу және т.б. 24 сағаттық қашықтық рекорды 623 км – жаңа зеландиялық Питер Фолкс, ол бірнеше күндік сапармен ұзақ қашықтықты жүзе алады: Transat des Sables және Gobi Kite Buggy Challenge, немесе Мад Уэй Саут Сахара челленджі, шөлді кесіп өтуге жасалған 2200 км саяхат. "Мини яхталар" – демалыс нарығына бағытталған шағын құрлық яхталары, алайда кез келген құрлық яхтасының түріне жарысуға болады және осы яхталардың бірдей табиғаты оларды ұқсас өлшемдері мен желкен аумағына байланысты тамаша ойын-сауық жарыстарында пайдалануға мүмкіндік береді. Бұл стильдегі яхтада дәстүрлі стильдегі құрлық яхта қондырғысы қолданылады, оның шассиі мен корпусы кішірек, онда ұшқыш дәстүрлі түрде отыра алады және желкенді қарапайым негізгі табақпен басқара алады. Бұл ең кішкентай, ең арзан және ең жеңіл яхталар, олар өте қауіпсіз және негізгі нұсқаулармен жүзуге оңай. Мини яхталардың танымалдылығы тез өсіп келеді және оларды қазір әлемнің түкпір-түкпіріндегі құмаршылар жасап жатыр. Мини яхтаның негізгі анықтамасы: "5,6 м ұзындықтағы арқанның үздіксіз орамасына сәйкес келетін кез келген құрастырылған жер немесе құм яхтасы мини яхта болып табылады". Кейбір мини яхталардың дизайны бөлшектеп, көліктің багажына салып жүруге мүмкіндік береді. Оларды кішкентай балалар да, үлкендер де бірдей жақсы жүзе алады және олардың шөпте, құмда немесе бетонды бетте жүзуге қосымша мүмкіндігі бар. Бұл яхталар Еуропа, Америка, Австралия, Жаңа Зеландия, Ұлыбритания және Ирландияда танымал. Сондай-ақ, көліктің багажына немесе ұшақтағы жүкке салынатын шағын мини яхталардың ассортименті бар. Жаңа Зеландияның Blokart, Ұлыбританияның X sails, Potty, windbob және испандық Rinox және WinDreamer сияқты дизайн, сондай-ақ француз және неміс мини яхталары, Libre, Airtrack, Plume және Seagull сияқты өндірушілердің өнімдері осы санатқа жатады және олар кішкентай, жылдам және маневрлі, сондықтан оларды шағын қалалық аймақтарда жүргізуге болады. Қолмен басқару нұсқалары мүмкіндігі шектеулі адамдарға оларды пайдалануға және дені сау бәсекелеспен жарысуға мүмкіндік береді.
The Class 5 is much smaller than the 2 and 3, and has a very different shape. The pilot still sails the yacht lying down, but unlike the 2 and 3, he lies in a seat that is suspended from or cantilevered off the chassis, rather than inside the body. The chassis is usually made of steel and aluminium, with a fibreglass or carbon–Kevlar seat. Class 5 yachts are capable of reaching speeds up to , and some have been faster, closer to
While Class 2, 3, and 5 yachts must meet certain strict guidelines, the specifications are flexible to an extent That allows individualism and development. The "Standart" Class is unique in that it is the only recognised international monotype sand yacht with all yachts being identical. Similar to Class 5 in shape and function, they must follow a special design supplied by the French manufacturer Seagull. This class is widely popular because it means the outcome of a competition rests entirely with the pilot, as the yacht itself cannot provide an advantage or disadvantage. Class 7 yachts are built like skateboards with a sail, much like a land borne windsurfing board. These are also called Speed Sail (A registered trademark by Norbert Blanc, a French inventor who made successful adaptation of a windsurfer sail on an enlarged skateboard, with special wheels and improved axles, in the wake of the 1980' windsurfing craze) and are fully recognised by FISLY as part of sand yacht clubs, they are also sailed for fun and hobby. Class 8 land yachts: kite buggying or parakarting, differ from other classes in that the sail is replaced with a large traction kite, usually flown on 20–40 m quad lines. The buggies are also considerably smaller and more maneuverable. This relatively new class of the sport is still undergoing rapid development but has become popular in recent years due to its portability, relative low cost and flexibility. Kite buggying also uniquely offers the pilot the possibility of getting real air time as buggies are sometimes launched into the air by the traction kite. Class 8 activities are generally grouped under:
racing, using large kites and very large and heavy buggies: the current speed record is by Brian Holgate on the 6th March 2012 at dry Ivanpah Lake, Nevada. freestyle where smaller, lighter machines perform freestyle tricks such as airs, spins, wheelies, reverse flying, etc. endurance or cruising: the 24 hour distance record is 623 km by New Zealander Peter Foulkes, where long distances are covered in trips lasting several days : Transat des Sables and Gobi Kite Buggy Challenge, or the Mad way south Sahara challenge, a 2200 km attempt to cross the desert. "Miniyachts" are small land yachts which are aimed at the leisure market, however, any type of land yacht can be raced and the identical nature of these yachts make them ideal fun racers due to their similar size and sail area. This style of yacht uses a traditional style land yacht rig with a smaller chassis and body where the pilot is able to sit in a conventional way and control the sail with a simple main sheet. These are the smallest, cheapest and lightest yachts available and are tremendously safe and easy to sail with basic instruction. Miniyachts' popularity is increasing rapidly and they are now being built by enthusiasts around the world. The basic definition of a miniyacht is "Any assembled land or sand yacht that fits inside a continuous loop of rope 5.6 m long is a miniyacht". Some designs of mini yachts can be dismantled and carried in the trunk of a car. They can be sailed equally well by small children and large adults and have the added advantage of going on grass as well as sand or concrete. These yachts are popular in Europe, America, Australia, New Zealand, UK and Ireland. There are also a range of small miniyachts able to be packed into a case and carried in a car or as luggage on a plane. The New Zealand Blokart, UK X sails, Potty, windbob and Spanish designs like Rinox and WinDreamer together with French and German miniyachts like those from the manufacturers Libre, Airtrack, Plume and Seagull all fall into this category and are small, fast and manoeuvrable and therefore able to be sailed in small urban areas. The hand steering versions allow disabled people to use them and compete with able bodied competitors.
Жарыс
Құрлық яхталары барлық құрлықтарға таралған: Батыс Еуропаның кең жағалауларынан бастап, Ирландия, Ұлыбритания, Жаңа Зеландия және Бразилия, АҚШ, Аргентина, Австралия және Африкадағы құрғақ көлдерге дейін, ал Канада мен Скандинавияда мұзды көлдерде (дөңгелектердің орнына конькилерді пайдаланады). Ұлттық құрлық яхталары қауымдастықтары FISLY деп аталатын халықаралық құрлық яхталары федерациясында біріктірілген. Бұл ұйым жарыс ережелерін белгілейді. Бірнеше жылда бір рет әлем чемпионаттары ұйымдастырылады. Сонымен қатар, әр апта сайын көптеген жергілікті жарыстар мен жыл сайынғы Еуропа және Тынық мұхиты чемпионаты өтеді. Жарыс яхталары FISLY бойынша төрт сыныпқа бөлінеді: 5-сынып және Стандарт сыныбы болат немесе алюминийден жасалған құбырлы каркасқа және мачтаға, ал орындықтары шыны талшықтан жасалған. Үлкен 3-сынып және 2-сынып яхталары жеңіл шыны талшықты корпусқа, қанат тәрізді мачтаға және (көбінесе) ағаштан жасалған артқы осқа ие. Жарыс яхталары сағатына 120 км жылдамдыққа жетеді (әлемдік жылдамдық рекордын 2009 жылы Ричард Дженкинс 202,9 км/сағ (126,1 миль/сағ) көрсетіп орнатты, бұл 2001 жылы АҚШ-тан келген Боб Шумахердің 188 км/сағ рекордын бұзды). Тіпті желдің жылдамдығы өте төмен болғанда да жарыс яхталары желдің жылдамдығынан үш есеге дейін жылдамдыққа ие болып, оңай 70 км/сағ жылдамдыққа жетеді. Жеңіл және аэродинамикалық конструкциясының арқасында жарыс яхталары шамамен 5 секундта максималды жылдамдыққа жетеді. Бұрылыс белгілері әдетте толық жылдамдықпен өтіледі.
Еуропа және әлем чемпионаттары
Спорттың ең ірі халықаралық жарыстарының бірі – Еуропа чемпионаты. Онда Еуропаның түкпір-түкпірінен келген барлық деңгейдегі спортшылар бір апта бойы құмды яхталар трассасында жарысады. 2007 жылдың қыркүйегінде Хойлейк жағажайындағы Вирал құмды яхта клубы осы шараны қабылдады. Рада Тилли 2008 жылдың ақпанында XI әлем чемпионатын өткізді, бұл жарыс алғаш рет Аргентинада және Оңтүстік Америкада ұйымдастырылған. Санкт-Петер-Ординг 2009 жылғы Еуропа чемпионатының өтетін орны болды. 2010 жылы Бельгиядағы Де-Панне қаласы әлем чемпионатына төс қақты. 2011 жылғы Еуропа чемпионаты Ливерпульдің жанындағы Вирал түбегіндегі Хойлейкте өтті. Шараға жергілікті саясаткерлер Эстер Маквей мен Стивен Хесфорд, Вирал қаласының әкімі, құмды яхта спортының халықаралық басқару органының басшысы, сондай-ақ Аргентина, Франция, Германия, Бельгия, Швейцария, Швеция, Италия, Ирландия, Чили, Дания, АҚШ, Австралия және Ұлыбританиядан келген 150-ге жуық қатысушы қатысты. 2012 жылы әлем чемпионаты Францияның Бретань аймағындағы Шерруик қаласында, ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұрасы саналатын Мон-Сен-Мишель тауының жанында өтті. Бұл жарысқа FISLY жүйесіндегі барлық сыныптар қатысып, сегіз күн бойы 350-ге жуық спортшы күш сынасты. 2013 жылғы Еуропа чемпионаты Германияның Санкт-Петер-Ординг қаласында өтті. 2014 жылдың шілде айында Солтүстік Америка құрлықтық желкендесу қауымдастығы (NALSA) және оның президенті Деннис Бассано FISLY Landyachting World Championships-ін Орталық Невададағы Смит Крик көлінің шалғайдағы құрғақ жағасында ұйымдастырды. 16 елден келген 400-ден астам адам бір апта бойы 6300 фут биіктіктегі көл төбесінде орналасты, онда спорттың көптеген "аңыздары", соның ішінде қазіргі әлемдік жылдамдық рекордын иеленуші Ричард Дженкинс жиналды. Екі дүркін Олимпиада чемпионы Ширли Робертсон чемпионатта қатысты, оған CNN Mainsail бағдарламасынан түсірілім тобы қосылды, олар оқиғаның тележазбасын жасады. 10 жыл бойы жобаға арналған британдық инженер Ричард Дженкинс жел қуатымен жүретін көліктердің жер бетіндегі жылдамдық рекордын жаңартты. Дженкинстің Ecotricity Greenbird көлігі 2009 жылдың 26 наурызында сағатына 126,1 шақырым жылдамдыққа жетті. Бұл оқиға Лас-Вегас, Невада штатының оңтүстігінде болды.
Солтүстік Америка
АҚШ-та жыл сайынғы жарыстар жергілікті клубтар мен Солтүстік Америка құрлықтағы желкендесу қауымдастығы (NALSA) тарапынан ұйымдастырылады. Ең ірі регата наурыздың соңғы аптасында Невада штатының Примм қаласына жақын, Калифорния мен Невада шекарасындағы құрғақ далада өтеді. АҚШ-тағы жүзілетін сыныптарға бірнеше стандартты сыныптар, халықаралық 5 сынып (АҚШ-та 5 м² сынып) және желкен/қанаттың ауданына ғана негізделген ашық сыныптар кіреді. Еуропалық яхталар өздерінің желкендеу ауданына сәйкес АҚШ-тың ашық сыныбында жүзеді. Халықаралық жарыстарды дамыту мақсатында FISLY және басқа құрлықтағы елдерді қамтитын, көбінесе Тынық мұхиты аймағында мерзімді регаталар ұйымдастырылады. Бұл регатаның өткізілу орны мен үйі ауысып тұрады, ал 2009 жылғы жарыс NALSA тарапынан наурыз айында өткізілуге жоспарланған. АҚШ-тағы желкендесу тарихы туралы мәліметтерді Nalsa.org сайтынан табуға болады. Blokart желкендесуі Солтүстік Америка Blokart желкендесу қауымдастығымен үйлестіріледі.
Блок-карта жарыстары
Блокарт жарыстары – Халықаралық Блокарт жарыстары қауымдастығы (IBRA) басқаратын спорт түрі. IBRA жарыстарды санкциялайды және халықаралық жарыс ережелерін белгілейді. Blokart әлем чемпионаты 2008 жылы Блокарттың туған жері – Жаңа Зеландияның Папамоа қаласында өткен алғашқы шарадан бастап екі жылда бір рет өткізіледі. "Блокарт әлемдері" жарысы содан бері Бельгияның Остенде, АҚШ-тың Калифорния штатының Иванпах қаласы және Австралияның Перт қаласында ұйымдастырылды. 2018 жылы әлем чемпионаты Испанияның Майорка аралындағы Биниссалем қаласында өтті. Блокарт жарыстары арнайы салынған трассаларда, әуежай жолақтарында, тұрақ алаңдарында, сондай-ақ жағажайларда және құрғақ көлдерде өткізіледі. Блокарт жарыстары әлемнің түкпір-түкпірінде өткізіледі, оның ішінде Жаңа Зеландия ашық, Еуропа ашық, Ұлыбритания ашық, Австралия ашық және Солтүстік Америка ашық сияқты ірі жарыстар жыл сайын ұйымдастырылады. Блокарттар екі сыныпта жарысады – өндірістік және өнімділік, сонымен қатар әртүрлі салмақ категорияларында. Өндірістік сынып негізгі Blokart дизайнына негізделген. Өнімділік сыныбында өндірушінің қосымша бөліктеріне рұқсат беріледі, мысалы, көміртек талшықтан жасалған мачта бөлімдері, аэродинамикалық қабық, реттелетін төмен тартылыс және желкеннің пішінін өзгерту үшін желкен маталарын өзгерту. Блокарттарда 2.0 м, 3.0 м, 4.0 м және 5.5 м сияқты төрт стандартты желкен өлшемі бар. Желкен өлшемін таңдау желдің күшіне және теңізшінің салмағына байланысты, салмағы ауыр теңізшілерге үлкен желкендер қажет, ал күшті желде кіші желкендер тиімдірек.