Кіріспе

2001 жылғы Дженифер Джейсон Ли мен Алан Камминг қатысқан фильм.

Сыни қабылдау

The New York Times газетінде Стивен Холден оны "холливуд фильмдерінің керемет актерлік ансамбльге қаншалықты зәру екенін түсінуге көмектесетін айқын, тереңінен зерделейтін фильм" деп атады. Фильмде өте жақсы ойналған сахналар бар, ең жақсы көріністерде шынайылық сезімі туындайды. Ли мен Каммингтің сценарийі аздаған сөздермен оншама толыққанды, нюанстары бар кейіпкерлерді жасауда керемет жұмыс жасаған. Диалог жылдам және үзілістермен айтылса да, актерлердің оны оқуындағы ынта-күш олардың оны өзі ойлап тапқандай көрінеді. Бұл Чехов емес, одан мүлдем басқаша. Фильм кейіпкерлерге көрсеткен мейірімділік тең бөлінген болуы мүмкін, бірақ ол барлығын қамтымайды. Дегенмен, кемшіліктеріне қарамастан, бұл ақылды, сыншыл фильм – Голливудтан соңғы кезде шыққан әдептілік комедиясының ең өткір және шынайысы, және бұл көп нәрсені білдіреді. Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінде: "Фильмнің тартымдылығы негізінен бақылаушылықпен байланысты. Біз бұрыннан білмейтін ештеңе жаңалық емес, бірақ материал осындай шынайылықпен және мәжбүрлі емес табиғилықпен берілген, ол байлар мен атақтылардың қайғылы өміріне ерекше үңілу сияқты. Біз шақырылған қонақтармыз. Ли мен Камминг өздеріне сенімді, өздерінің материалдарын да, өздерін де жарияламайтын кәсіби мамандар. Бұл үйде түсірілген кино емес, ақылды адамдардың ақымақ ережелерге сәйкес өмір сүруі керек өмір салтына салқын және ақылды көзқарас". Сан-Франциско хроникасында Мик ЛаСалл былай деді: "Ли мен Камминг ең жақсы рөлдерді өздері үшін сақтайды, ал олардың екі рөлі де үлкен эмоционалдық шыңына жетеді. Алайда, олардың қадір-қасиетіне орай, барлық бейнелерді қолдарына алып, оларды ешкім шектемесе де, олар өздерін жарылқамайды. Екеуі де керемет, дәл және керемет шынайы. Мерейтойлық кеш, мүмкін, бір рет ғана болатын керемет. Дегенмен, Ли мен Каммингтің тағы бір фильмде бірге жұмыс істеуіне үміттенуге болады". Питер Траверс Rolling Stone журналынан былай деп мәлімдеді: "Соңғы нәтиже өзін-өзі бағалаудың шектен тыс көрінісі болуы керек, және шын мәнінде фильмнің соңғы үштен бірі оған жақын. Бірақ Ли мен Камминг актерлік қабілеттеріне берілгендіктен, олардың ақыл-ойы мен нәзік сезімдерін жоғалтпағанша, актерлік шеберліктің көрсетілісін жан-жақты және әсерлі зерттеуге айналдырады. Олар шебер кинематографист Джон Бейлидің қызметтерін алуға лайық болды, ол әдеттегідей қарапайым емес камера жұмысына жарық пен көлеңкедің керемет ерекшеліктерін енгізді. Бұл тек қонақтар бассейнге барып, экстазиге тойып, ақиқат ойынын ойнағанда ғана, ал Ли мен Камминг тауларға барып, "Кім Вирджиния Вульфтан қорқады?" сияқты тартысқа түскенде фильм өзінің көркемдік, әуесқойлық амбицияларының салмағы астында құлдырайды. Менің кеңесім: кештен ертерек кетіңіз". Variety журналында Тодд Маккарти фильм "көптеген ерекшеліктер бойынша жақсы байқалады, бірақ оның негізгі траекториясы жаңа немесе қызығушылық тудыру үшін өте таныс. Барлық рөлдер жақсы қолдарда, және Палтроу сияқтылардың өздерін тойдағы жұлдыздар сияқты ұстағанын көру қызықты. Цифрлық бейне таңбасы әлі де байқалады, бірақ тәжірибелі оператор Джон Бейли бұл кескінді целлюлоидты суретке ұқсату үшін көп жұмыс жасады, ең сәтті жарық, күндізгі көріністерде, түнде немесе жарық аз жағдайларда, кейде суреттер шайылып кетеді". "Жыл мерекесі" шолу агрегаторы Rotten Tomatoes-та 114 шолу негізінде 61% рейтингке ие, консенсус: "Бұл кеште керемет актерлік құрамы мен көптеген күлкілі көріністер бар, бірақ фильм актерлердің эмоцияларын білдіру үшін жасалғандай көрінеді".