Кіріспе

Австралиялық саяхатшы және мал өсіруші Кеннет Браун (1837 жылдың 9 тамызы – 1876 жылдың 10 маусымы) – Батыс Австралияда саяхатшы және мал өсіруші. Ол 1876 жылы екінші әйелі Мэри Энн Браунды (Тиндалл) өлтіргені үшін дарға асылды.

Ерте өмір

Браун 1837 жылы Англияның Оксфордшир округінде Томас Браун мен Элиза Браунның үлкен ұлы және Мэтленд Браунның ағасы болып дүниеге келді. 1840 жылы Браун отбасы Батыс Австралияға көшіп, 1841 жылдың наурыз айында жетті. Олар бастапқыда Йорк қаласына қоныстанды. 1850 жылы отбасы Чемпион шығанағы аймағында жер алып, Гленгарри шаруашылығын құрды. Бірақ, келесі жылы оның әкесі Фримантлде судья болып тағайындалды, және отбасы сол жерге көшті, Браун болса Гленгарриді басқару үшін қалды. 1850 жылдары Браун көбінесе Гленгаррида уақытын өткізді. Көбінесе ол ондағы жалғыз отбасы мүшесі болды және ақырында шаруашылықты басқару жауапкершілігі оған жүктелді. Гленгарри негізінен қой шаруашылығымен айналысса да, Браундар жылқы өсіруге құмарлықпен және кәсіби тұрғыдан көшкен. Уақыт өте Гленгарри колониядағы таза тұқымды жарыс жылқыларын және Үндістанға сатылатын кавалерия жылқыларын өсірудегі ең табысты шаруашылықтардың біріне айналды.

Барлау экспедициялары

Браун 1852 және 1863 жылдар аралығында бірнеше зерттеу экспедицияларын ұйымдастырды. 1852 жылы ол майор Логпен бірге Гленгарридің артындағы аймақты зерттеді. Екі жыл өткен соң, ол 1854 жылы Роберт Остиннің экспедициясына қатысты. Сол экспедиция барысында Фермер тауының жанындағы Магнит тауының солтүстік-батысындағы қашық жатқан таулы аймақтарда Австралия түнгі попугайының (Pezoporus occidentalis) типтік үлгісін атып алып, жинады. 1859 жылы ол Уильям Далгети Мурмен бірге жаңа жер табу мақсатымен Мёрчисон өзенінің жоғарғы ағысын зерттеді. 1862 жылдың маусым айында ол тағы да Мёрчисон өзенін зерттеді, бұл жолы Томас Бурджеспен бірге. 1863 жылы Браун Гленелг өзеніне бағытталған экспедицияға қатысты. Экспедицияға табиғаттанушы доктор Джеймс Мартин, Браунның інісі Обри, Сэмюэл Хамерсли және Б. Д. Кларксон да қатысты. Экспедицияны Браун мен оның інісі Хамерсли, сондай-ақ Л. С. Бурджес аға басқаратын мал өсірушілер тобы қаржыландырды. Келесі жылы Браун және экспедициямен байланысты басқа адамдар Бурджес және оның серіктерін сотқа берді, оларға тиесілі деп санайтын ақшаны талап етті. Ақырында, бұл мәселе соттан тыс келісіммен шешілді.

Бірінші неке

1859 жылы Браун Мэри Элиза Диркси Уиттеномға үйленді. Олардың төрт баласы болды (Бланш, Эдит, Форрест және Кларенс), олар тірі қалды. Мэри 1868 жылы бала туған кезде қайтыс болды.

Бауырларымен қарым-қатынасы бұзылған

1863 жылғы маусымда Гленгельг өзеніндегі экспедицияда болғанда Браунның әкесі қайтыс болды, содан кейін ағайындары серіктестік құрып, Гленгариді бірлесіп басқарды – «К., А. және М. Браун» компаниясы. Келесі он жыл ішінде Чемпион-Бей аймағы құрғақшылықтан, бидайдың қызыл тотығынан және қойдың тері ауруынан (қозысынан) ауыр зардап шекті. 1871 жылға қарай Гленгариге үлкен қарыз ілінген және ол зиянға ұшырады.

Мельбурн кубогының жарысы

1872 жылы Браун серіктестіктен шығып, шамамен 7500 фунт төленді және колонияны тастап кетті. Ол ат жарысын жалғастыру үшін Виктория штатының Мельбурн қаласына көшіп барды. Мельбурн кубогына қатысқан алғашқы Батыс австралиялық ол болды, бірақ оның сол кездегі ең жақсы аты – Викториан 1873 жылғы Мельбурн кубогында соңғы бесінші орынды иеленді. Мельбурндағы уақыты туралы Питер Коуэн (1988) былай деп жазды: Ол айтарлықтай сомада ақшаны жоғалта бастады, көбірек алаңдады және көп ішімдік ішті. Осыдан кейін оның мінез-құлқы тұрақсыз болды. Ол жиі ашуға беріліп, ішімдік ішу салдарынан оның ашуы одан да күшейді.

Екінші неке және кісі өлтіру

Мельбурнда Браун Мэри Энн Тиндаллға (1849 жылы туған) үйленді. Олар Жаңа Зеландияға көшіп, біршама уақыт бойы Темаста (Оклендтен тыс жерде) Сот үйі қонақ үйін басқарды. 1874 және 1875 жылдары олардың Роза және Эми деген екі баласы дүниеге келді. Темаста Браун қоғамға қарсы әрекеттер көрсетті, оның ішінде жергілікті дүкен иесіне шабуыл жасағаны және әйелін өлтірумен қорқытқаны үшін екі рет сотқа тартылды. 1875 жылдың қыркүйегінде отбасы Батыс Австралияға оралды, бірақ неке бұзылуға жақын болды және олардың үнемі және ашық дауласып жүргендері туралы көптеген мәліметтер бар. Мельбурндан Фримантелге қайта оралғанда, ерлі-зайыптылар арасында Джон Форрест куә болған физикалық төбелес болды. Олар балаларымен бірге 1875 жылдың қазан айында Чемпион-Бэйге жетті. Осы кезеңде Браун әр түрлі қоғамға қарсы мінез-құлықтарды жалғастырды және 1876 жылдың 3 қаңтарында, үйлерін жинап, басқа тұрғынжайға көшіру кезінде әйелін атып өлтірді.

Сот және өлім жазасы

Сотта ол өз әрекеттеріне ешқандай түсіндірме немесе сылтау келтірмеді, ал оның қорғаушылары жауапкершілік деңгейі төмендеуіне негізделген қорғаныс ұсынды. Ұлттық сот прокуратурасы үшінші сот отырысында айыпталуды дәлелдеді (алғашқы екі сот отырысы нәтижесіз аяқталды). Браун қасақана кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылды және Бас судья Арчибальд Берт оған өлім жазасын берді. Ол 1876 жылғы 10 маусымда Перт түрмесінде асылды. Полиция судьясы Э. Ландор жариялаған тергеу қорытындысында Браун дарға асылып өлгені көрсетілген.

Тірі қалған деген хабарлар

Көп жылдар өткен соң, Браунның екінші некесінен туған үлкен қызы Роуз Бурджес Америкада саяхаттап жүргенде әкесімен бір қонақ үйде кездескенін айтты. Осы оқиғаға байланысты, Браунның үлкен ағасы Браунның Америка Құрама Штаттарына қашуына көмектескен деген әңгіме тарады. Бұл сенімсіз деп есептеледі, сондай-ақ газетте Мейтленд Браунның Браунның жанында платформада тұрғаны туралы хабар жарияланған. Дарға асылған кезде Браунның денесі арқаннан қиындықпен босатылып, кейін туыстары оны жерлеген, шамасы Гилфордта (оның анасы сол кезде тұрған жерде).

Мұра

Браунның бірінші некесінен болған екінші баласы Эдит Коуэн (туған тегі Браун) болды. Эдиттің немересі Питер Коуэн, Батыс Австралияның танымал жазушысы, ол Мэйтленд Браун мен Эдит Коуэннің толыққанды өмірбаянын жазды. Джули Льюис Браунның өмірі мен өлімінің Питэр Коуэннің өмірбаяндамалық әдісіне белгілі бір дәрежеде әсер еткенін, сондай-ақ оның кейбір көркем туындыларының туындауына себеп болғанын айтты. Адам рухына оқшауланудың, жаушыл ортаның, қайғының және эмоционалдық жетіспеушіліктің тигізетін әсері, сондай-ақ адамның осы жағдайларға көбінесе бақылаумен, бірақ кейде ерекше зорлық көрсету арқылы қалай ден қоятыны – қайта-қайта келетін тақырыптар. Мысалы, "Бос көше" романында көрінбейтін күштердің ықпалымен әрекет ететін адам зорлыққа барады.