Кіріспе

1922 жылы түсірілген Честер М. Франклиннің "Теңіздің құны" фильмі – 1922 жылы түсірілген американдық үнсіз драмалық фильм. Режиссері – Честер М. Франклин, продюсері – Technicolor Motion Picture Corporation, дистрибьюторы – Metro Pictures. Фильмде Анна Мэй Вонг тұңғыш рет басты рөлде ойнады. Сценарий авторы – Франсис Марион, режиссері – Честер М. Франклин (режиссер Сидни Франклиннің інісі), басты рөлдерді Вонг пен Кеннет Харлан сомдады. Сюжет – Мадам Баттерфляй оқиғасының Қытайда орын алатын нұсқасы. Бұл фильм Technicolor компаниясының екінші толықметражды фильмі (1917 жылғы "The Gulf Between" фильмінен кейін) және көрсету үшін арнайы проектор қажет етпейтін алғашқы Technicolor түсті фильмі. Фильмнің тұсаукесері 1922 жылғы 26 қарашада Нью-Йорктегі Риалто театрында өтті, ал 1923 жылғы 22 қаңтарда жалпы көрсетілімге шықты.

Сюжет

1919 жылы жас қытай әйелі, Лотос Гүлі, теңіз жағасында су бетінде есінен танып қалған бір ер адамды көреді де, оған дереу көмек шақырады. Сол адам – америкалық Аллен Карвер. Көп ұзамай екеуі ғашық болып, «қытайша дәстүр бойынша» үйленеді. Карвер үйіне қайтқанда оны өзімен бірге алып кетуге уәде береді. Қытайдағы қаңқулар оның онымен бірге кетпейтінін ескертеді, ал біреуі оның төрт американдық күйеуінен ұмытылғанын айтады, бірақ Лотос Гүлі оларға сенбейді. Дегенмен, Карвердің достары оны уәдесін орындамауға көндіреді, сондықтан ол жалғыз АҚШ-қа қайтады. Лотос Гүлі ұл табады, оған әкесінің құрметіне Аллен деп ат қояды. Аллен есейген соң Қытайға қайтып келгенде, Лотос Гүлінің қуанышы шексіз. Ол жігітті қарсы алу үшін әсем қытай той киімін киеді. Бірақ ол американдық әйелі Элсимен бірге келеді. Аллен Элсиге Лотос Гүлі туралы айтқан, ал Элси күйеуін Лотос Гүліне шындықты айтуға итермелейді. Ұлын әкесіне көрсеткенде, Лотос Гүлі оның америкалық көршілерінің баласы екенін айтады. Кейін ол Элсиге шындықты айтып, баласын Америкаға алып кетуін өтінеді. Ол балаға Элси – оның нағыз анасы екенін айтады. Элси баланы алып кеткеннен кейін, Лотос Гүлі: «Ой, теңіз, енді өмір мағызын жоғалтты, енді мен саған тиісті борышымды төлеймін» дейді. Содан кейін күннің теңізге батып бара жатқаны көрсетіледі, және Лотос Гүлінің өзін суға тастағаны білдіріледі.

Өндіріс

Техникалық камера линза арқылы түсетін бейнені екі сәулеге бөліп, түсті сүзгілер арқылы екі фильмінің кадрларын бір уақытта экспозициялағандықтан, және секундына қалыптыдан екі есе көп кадрмен түсірілгендіктен, әлдеқайда күшті жарық қажет болды. "The Toll of the Sea" фильмінің барлық сахналары "табиғи жарық" астында және сыртқы ортада түсірілді, ал жалғыз "ішкі" сахна күн сәулесінде муссалин матаның астында түсірілді.

Қабылдау

Variety журналы Вонгты «өте ұсынысқа лайық» және «глицеринсіз тамаша жылаушы» деп сипаттады. The New York Times газеті оның «табиғи түрде қытай» екенін және қиын рөлмен сәтті атырғанын, «Оны экранда қайта-қайта көру керек» деп жазды. Photoplay оның «ақшыл терісі, жұмсақ алтын түсті шашы және жас көрінетін қара қоңыр көздері» туралы айтты. Англияда сыншылар оны «фильмді дерлік алып жүргені» үшін мақтады және оның өнерлерін «шынайы шешіну және тек нағыз суретші ғана қол жеткізе алатын нәзіктікпен» орындағанын атап өтті.

Сақталу жағдайы

Бір кезде жоғалған деп саналған фильмді 1985 жылы Роберт Гитт пен Питер Командинидің қадағалауымен UCLA кино және теледидар архиві 35 мм нитрат фильмінің түпнұсқалық камералық негативінен қалпына келтірді. Фильмнің соңғы екі ролигі жоқ болғандықтан, Гитт пен Командини фильмнің түпкілікті аяқталуы сияқты көріну үшін Калифорния жағалауында күн батуын түсіру үшін "түпнұсқалық екі түсті Technicolor камерасын" пайдаланды.

Google Doodle-де жасалған

2020 жылдың 22 қаңтарында Google Doodle Анна Мей Вонгты мерекеледі, «Теңіз сағынышы» фильмінің кеңінен көрсетілімге шығуының 97 жылдығын еске түсірді.