Кіріспе

The 59 Club, сондай-ақ The Fifty Nine Club деп те жазылады және '9' деп аталады, – мүшелері халықаралық деңгейде таралған британдық мотоцикл клубы. 59-клуб Англия шіркеуіне қарасты жастар клубы ретінде басталды. Ол Лондонның шығыс бөлігіндегі Хакни Уиктегі Итон шіркеуінің пасторы Джон Оутс құрған, соғыстан кейінгі қиындықтардан зардап шеккен, әлеуметтік жағдайы нашар аймақта орналасқан. Клуб жастардың жиналып, музыка мен бірлестікте уақыт өткізуі үшін құрылды. Ол сол кездегі көптеген шіркеу жастар клубтарының дәстүрінен өзгешелік танытып, жергілікті қоғамдастықтың шіркеуге баратын-бармайтын барлық жасына рұқсат берді. Оутс жасөспірім жұлдызы Клифф Ричардты 1959 жылғы 2 сәуірде клубтың ашылу кешінде өнер көрсетуге көндірді, бұл көптеген жастардың келуін қамтамасыз етіп, клубты бірден танымал етті. 1962 жылы мотоцикл секциясы құрылды, ол әдетте сенбі күні кешке Етон Миссиясында жиналатын, онда жеткілікті тұрақ орыны, үстел теннисі, бильярд, джук-бокс және кофе-бар бар үлкен зал болды. Motor Cycle журналының қызметкері Майк Эванс 1963 жылы былай деп хабарлады: "Пастор Билл Шергольдтың тиімді басқаруымен, бұл клубты лондондық мотоциклшілер "Викстің кафесі" деп лақаптайды!". Клуб 1960 жылдардың ортасында Лондон аймағында британдық мотоцикл субмәдениетінің өкілдері – "роккерлер" тарапынан қабылдануымен ерекшеленді, олар сол кезде қоғамдағы моральдық паниканың ортасында "халық шайтандары" ретінде қарастырылды. Оның белгісі олар үшін ерекше құндылыққа ие.

Тарих

Оны Англия шіркеуінің пасторы Джон Оутс бастады, ол кейін Флит-стриттегі Санкт-Бридс шіркеуінің каноны болды. 1962 жылы Уильям Шергольд Ace Cafe-ге сапардан кейін мотоцикл бөлімін құрды, ал кейін оны Грэм Хуллет және Майк Кук басқарды. Клуб 1959 жылдың 2 сәуірінде ашылу кешінде жас жұлдыз Клифф Ричардты өнер көрсетуге шақырғаннан кейін бірден сәттілікке ие болды. Сэр Клифф Ричард клубқа көп рет қайтып келді, ал клубқа принцесса Маргарет, оның күйеуі лорд Сноудон, актриса Элизабет Тейлор және кейін көптеген мотоспортшылар мен музыканттар тартылды. Оның сенімділерінің қатарында апартеидке қарсы күрестегі белгілі епископ Тревор Хаддлстон да болды. Британдық мотоциклшілер үшін бұл клуб 1968 жылы бұрын тыйым салынған "Жабайы" фильмін алғашқы көрсеткендердің бірі ретінде танымал болды. 1962 жылдан 1980 жылдардың басына дейін клуб лондондық рок-рокерлер мен мотоциклшілердің ең танымал кездесу орны болды және жалпы алғанда, жастарға үлгі боларлық жағымды бейне жасады. Сол кезде кейбір рок-рокерлер скутершілермен болған қақтығыстарынан (Модтар мен Рокерлерді қараңыз) «халықтың жауы» деп есептелді. 1964 жылдың мамырында клуб Хакни Уиктен Паддингтон Гриндегі шіркеудің меншігіне көшті, ал пастор Шергольд Паддингтондағы Сент-Мэри шіркеуіне ауысты. 1965 жылдың наурыз айында AP ақпарат агенттігі клуб мүшелерінің құрамында «шамамен 7000 адам, бүкіл Ұлыбританиядан» екенін хабарлады. 1966 жылдың қаңтар айындағы Motorcycle Mechanics журналында 59-шы клуб атынан Чарльз Хоудың жазған хаты жарияланды, онда клуб 9500 мүшелігін есептеген кезде, 1939 жылғы Royal Enfield v twin мотоциклін сыйға алды. Клубтың төртінші мерейтойына арналған келесі шара Александра сарайында өтті, онда 10 желтоқсанда 3000 қатысушыға мүмкіндік болды. 1966 жылдың қыркүйегіндегі мүшелік саны 13000-ға жетті, ал Earls Court мотоцикл көрмесінде жаңа мүшелерді тарту үшін стенд ашылды. 1969 жылы клубтың 20000 мүшесі бар екені туралы 5 қазанда «Жазыңыз» акциясы кезінде хабарланды, онда мүшелерге хаттар жіберіліп, әрқайсысы 1 фунт (£) көмек көрсетуге шақырылды, бұл жаңа ғимаратты жөндеуге қажетті капиталды жинауға бағытталған шара болды. 59-шы клубқа ерлер де, әйелдер де мүше болып қабылданды, ал оның сәттілігі, Грэм Хуллеттің айтуынша, ережелердің жоқтығымен байланысты. Мотоциклдер мен 1950 жылдардағы рок-н-роллдан басқа, клуб футбол және су астындағы жүзу сияқты іс-шараларды ұйымдастырды, бұл, әсіресе, нашар қамтылған отбасылардан келген жастарға энергиясын жұмсауға мүмкіндік берді. Жыл сайын клуб Уэльстегі Dragon Rally, Германиядағы Nürburgring-тегі Elephant Rally және Isle of Man TT жарыстарына саяхаттар ұйымдастырды. 59 Club Barbecue әлі де жыл сайын Мэн аралының жағалауындағы Лаксидегі TT кезінде өтеді. Клуб өркендеген кезеңінің соңында американдық стильдегі мотоцикл клубтарының пайда болуына куә болды, бұл топтар көбінесе ересек және қатал адамдарға қызмет көрсетті, бұл 1960 жылдардағы британдық Рокер субмәдениетінің аяқталуымен қарама-қайшы болды. Одан кейін жапондық мотоциклдер ескі британдық мотоциклдерден көп болған кезең келді. Субмәдениет шамамен он жылдан кейін қайта жанданбады, бірақ 59-шы клубтың аңызы ескірген Ton Up/Rocker сахнасымен 1950 жылдардың рухын сақтауға бел буған алғашқы мүшелерімен жалғасты. Клуб 80-жылдары жаңа велосипедтердегі қазіргі заманғы Рокерлердің жаңа буынына сүйенді және Хакни Йорктон көшесіндегі штаб-пәтерінде өте танымал болды. Ол әрқашан өзінің Рокер тамырларын сақтап келді, ал Jukebox-та әлі де рок-н-ролл ойнатылады. 1980 жылдардың аяғында Рокерлердің қайта жандануы басталды және клубтың ішінде бірқатар энтузиасттар 1960 жылдардағы рокерлер субмәдениетін (стиль, музыка және мотоциклдер) сақтауға арналған «Классикалық бөлімді» құрды, бірақ ол жақында ғана тоқтады, бірақ 59-шы клуб әртүрлі мотоцикл мүшелерін тартуын тоқтатқан жоқ, олардың көпшілігі Рокерлер болды.

Бұрынғы басшылар

Білл Шергольд есімі "көптеген балалардың ешқашан болмаған әкесі" ретінде сақталған. Ол 89 жасында 2009 жылғы мамыр айында Уэллс, Сомерсет қаласында қайтыс болғанға дейін президент болды. Тағы бір пастор, Грэхам Халлет, мотоциклге құмар адам, 1966 жылдан 1970 жылға дейін клубты басқарды, клуб басшысы болды және қиын өмірлік жағдайға тап болған адамдарға көмектесетін идеологияны дамытты. Ол клубтың өркендеген шағы туралы айтқанда. Халлет 2012 жылы Линкольн ауруханасында 80 жасында қайтыс болды. Майк Кук, жалақылы жасөспірімдер жетекшісі, 1992 жылы клубтан зейнеткерлікке шықты.