Кіріспе
Таусе – шотландтық Фаркхарсон кланының генеалогиялық тармағы. Таусе, кейде бұрын "тавз" деп жазылатын (шотланд тіліндегі "тавз" сөзінің көпше түрі, қамшының бір бөлігі) – дене жазалау құралы. Ол негізінен Шотландияда, сондай-ақ Англияның кейбір қалаларындағы мектептерде, мысалы, Ньюкасл-апон-Тайн, Гейтсхед, Ливерпуль, Манчестер және Уолсолл қалаларында оқушылардың тәртібін жақсарту үшін қолданылған. Таусе – бір ұшы бірнеше жіпшеге бөлінген былғары жолақ. Былғарының қалыңдығы мен жіпшелердің саны әртүрлі болуы мүмкін. Көптеген шотландтық ат жабдықтарын жасаушылар жергілікті мектеп мұғалімдері үшін таусе жасаған. "Таусе" деген ресми атау мұғалімдер мен оқушылардың арасында сирек айтылған, олар оны көбінесе мектептегі белбеу немесе қарапайым белбеу деп атаған – бұл әдетте шалбарда тағылатын, жіпшесі жоқ белбеуге берілген атау (белбеу).
Tawse as a genealogical branch of the Scottish Clan Farquharson
The tawse, sometimes formerly spelled taws (the plural of Scots taw, a thong of a whip) is an implement used for corporal punishment. It was used for educational discipline, primarily in Scotland, but also in schools in a few English cities e. g. Newcastle upon Tyne, Gateshead, Liverpool, Manchester and Walsall. A tawse consists of a strip of leather, with one end split into a number of tails. The thickness of the leather and the number of tails is variable. Many Scottish makers of horse tack made tawses for local schoolmasters. The official name "tawse" was hardly ever used in conversation by either teachers or pupils, who instead referred to it as either the school strap or the belt, the normal term for an unforked implement, as worn in trousers (see belt).
Мектептер
Шотландияның мемлекеттік мектептері тауспен екі жынысты оқушыларды созылған алақанға жазалаған. Оқушыларға әдетте бір қолын үстіне қарай созып, екінші қолымен төменнен демеу беруді тапсыратын, бұл жазалау кезінде қолды жылжытуды қиындататын. Сондай-ақ, бұл әрбір соққының күші белдікпен байланған қолға толық түсуін қамтамасыз етті. Жазалауды әдетте сынып мұғалімі бүкіл сыныптың алдында, басқаларды ескерту үшін, кейде оқушы жіберілген директордың орынбасары сияқты тағайындалған мұғалім жүзеге асыратын. Бұл тәсіл бастауыш және орта мектептерде ұсақ-түйек және ауыр бұзушылықтар үшін қолданылды, сондай-ақ қыздар да, ұлдар да жазаланды. Мектептегі 10 қыздың 6-сы белдікпен сабалды. Уолсолл, Гейтсхед және Манчестер мен Ноттингемдегі кейбір мектептерде оқушылар (көбінесе ұлдар) шалбардың артқы жағынан жазаланды. Кейбір шотландтық жеке (тәуелсіз) мектептер де таус қолданды, мысалы, Кил мектебі. Глазгодағы Сент-Алойзиус колледжі резеңкемен қапталған жұқа металл таяқшаны – феруланы пайдаланды, ал Феттс колледжі сияқты басқалары оның орнына таяқты қолданды, сондай-ақ солтүстік-шығыстан басқа Англиядағы көптеген мектептер де осылай істеді. 1982 жылы екі шотланд анасы Еуропалық адам құқықтары жөніндегі сотқа шағымданып, ата-аналар балаға дене жазасын қолдануға қарсы бола алатыны туралы шешім шығарылды. Бұл шешім тікелей емес түрде Ұлыбританияның мемлекеттік мектептерінде таус пен барлық басқа дене жазасы түрлеріне заңмен тыйым салуға әкелді. Заң 1987 жылы күшіне енді, бірақ Шотландияның көптеген жергілікті білім беру органдары оны 1980 жылдардың басында тоқтатып тастады. Джон Дж. Дик былғары тауарлары Лохгеллиде орналасқан және мектептерде қолданылған таустардың шамамен 70% -ын жасаған өндіруші деп есептеледі. 1982 жылы таустардың бағасы шамамен 6 фунт болды, бірақ жиырма жылдан кейін кейбір коллекционерлер сирек кездесетін үлгілер үшін әрқайсысына жүздеген фунт төледі.
Соттық
Тауса Шотландияда әдеттегі қайыңның орнына сот тәртібімен дене жазасы ретінде де қолданылған. Соттар 14 жастан асқан, бірақ 16 жасқа толмаған ұлдарды кез келген құқық бұзушылық үшін, қосымша салмақты таусамен 36 соққыға дейін жазалай алатын. Бұл жаза қылмыскердің жалаңаш қалыңшасына түсірілген. 1948 жылы сот органдарымен дене жазасы тоқтатылды.