Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей азамат соғысындағы әскер/фракция. Қара гвардия (Чёрная гвардия) – ақпан революциясынан кейін және басқа солшыл топтарды большевиктер толыққанды басып алғанға дейін құрылған жұмысшылардың қарулы топтары. Олар анархистердің басты күші болды. Олар 1917 жылғы жазда Украинада Мария Никифорова құрды, ал 1918 жылғы қаңтарда Мәскеуге тарады. Олар зауыттар мен фабрикалар комитеттері және Мәскеу анархистік топтар федерациясының ұялары арқылы өндірістік кәсіпорындардағы анархистердің бақылауында болды.
Army/faction in the Russian Civil War
Black Guards (Чёрная гвардия) were armed groups of workers formed after the February Revolution and before the final Bolshevik suppression of other left wing groups. They were the main strike force of the anarchists. They were created in the Summer of 1917 in Ukraine by Maria Nikiforova, and expanded in January 1918 to Moscow, under the control of anarchists at industrial enterprises by Factory and Plant Committees and by Moscow Federation of Anarchist Groups cells.
Украинадағы әскерилендіру
Қара гвардияның ең басты мұрасы – Украинаның Революциялық көтерілісші армиясы үшін үлгі болуы болды. Брест-Литовск шарттарына қол қойылғаннан кейін, Нестор Махно Украинада Қара гвардия жасағын құрды, ол кейіннен Украинаның Революциялық көтерілісші армиясы (РИАУ) деп аталатын ұйымға айналды. РИАУ, егер одан әлдеқайда ірі, ұйымдасқан және біріңғай болмаса, Қара гвардияның жалғасы саналған болар еді.
Ultimately the legacy of the Black Guards was its serving as a model for the Revolutionary Insurgent Army of Ukraine. Following the Treaty of Brest Litovsk, Nestor Makhno formed a Black Guards unit in Ukraine that would later grow into what was formally known as the Revolutionary Insurgent Army of Ukraine (RIAU). The RIAU may have been considered a continuation of the Black Guards if it were not on a far larger, more organized, and unified scale.
Қара гвардияның ерекшеліктері
Анархистер қылмыскерлердің, сенімділігі тексерілмеген адамдардың тек зиян келтіретінін түсінді, әсіресе жағдай шиеленісіп тұрған кезде. Сондықтан, сенімсіз адамдар Қара гвардия қатарынан тазартылды, ал қабылдау талаптары күшейтілді. 4 сәуірде Қара гвардия бас штабынан Мәскеу анархистік топтар федерациясына қатысты барлық адамдардың тізімін беру туралы сұрау түсті. Қара гвардияға жауынгерлер тек жергілікті топтардың, Федерацияның үш мүшесінің, зауыт комитеттерінің немесе аудандық кеңестердің ұсынысымен қабылданатын болды. Қара гвардия дәстүрлі әскер құрылымдарына қарсы балама ретінде құрылды және партизандық жағдайда әрекет ете алатын отрядтарды даярлауға кірісті. Біртұтас, тәртіпті әскердің орнына анархистер тәртіпті шабуыл жасақтарын құрды, олар құрамалармен емес, ашық шайқаста емес, әскери этикетке бағынып емес, рейдтер мен терроризм жасауға дайын партизандық отрядтар ретінде әрекет етті.
The anarchists understood that criminals, people who were not tested for reliability, would only harm them, especially since the situation was heating up. Therefore, unreliable people were purged from the ranks of the Black Guard, and admissions standards raised. On April 4, a request was received from the headquarters of the Black Guard to provide lists of all persons belonging to the Moscow Federation of Anarchist Groups. Militants were only admitted to the Black Guard on the recommendation of either local groups; three members of the Federation; Factory committees; or District Councils. The Black Guard was created as an alternative to traditional army structures, and it set about training detachments that could operate in partisan conditions. Instead of a disciplined integral army, the anarchists created a number of disciplined squads, acting not in formation, not in open battle, not by military etiquette, but by guerrilla detachments of raiders and terrorists.