Кіріспе
1918 жылы Германия империясының клиенттік мемлекеті, 1918 жылы құрылған клиенттік мемлекет.
the client state that existed in 1918
The Ukrainian State (Українська Держава), sometimes also called the Second Hetmanate (Другий Гетьманат), was an anti Bolshevik government that existed on most of the modern territory of Ukraine (except for Western Ukraine) from 29 April
It was installed by German military authorities after the socialist leaning Central Council of the Ukrainian People's Republic was dispersed on 28 April 1918. The Ukrainian State was governed by Pavlo Skoropadskyi, the hetman of all Ukraine, who outlawed all socialist oriented political parties, creating an anti Bolshevik front with the Russian State. It collapsed in December 1918, when Skoropadskyi was deposed and the Ukrainian People's Republic returned to power in the form of the Directorate.
Украина мемлекеті (Українська Держава), кейде Екінші Гетманат деп те аталады, 29 сәуірден бастап Украинаның қазіргі аумағының көп бөлігінде (Батыс Украинаны қоспағанда) болған большевиктерге қарсы үкімет болды. Бұл мемлекет 1918 жылғы 28 сәуірде социалистік бағытты ұстанған Украина Халық Республикасының Орталық Кеңесі таратылғаннан кейін неміс әскери билігімен орнатылды. Украина мемлекетін бүкіл Украинаның гетманы Павло Скоропадский басқарды, ол барлық социалистік бағытталған саяси партияларды тыйымдап, Ресей мемлекетімен бірлесіп большевиктерге қарсы майдан құрды. 1918 жылғы желтоқсанда Скоропадский биліктен алынып, Украина Халық Республикасы Директория нысанында қайта билікке келген кезде мемлекет құлады.
the client state that existed in 1918
The Ukrainian State (Українська Держава), sometimes also called the Second Hetmanate (Другий Гетьманат), was an anti Bolshevik government that existed on most of the modern territory of Ukraine (except for Western Ukraine) from 29 April
It was installed by German military authorities after the socialist leaning Central Council of the Ukrainian People's Republic was dispersed on 28 April 1918. The Ukrainian State was governed by Pavlo Skoropadskyi, the hetman of all Ukraine, who outlawed all socialist oriented political parties, creating an anti Bolshevik front with the Russian State. It collapsed in December 1918, when Skoropadskyi was deposed and the Ukrainian People's Republic returned to power in the form of the Directorate.
География
Бұл ел Шығыс Еуропаның Қара теңіз және Азов теңізі жағалауындағы Днепрдің орта және төменгі ағысы бойымен жатқан. Украина мемлекетінің аумағы қазіргі Украинаның көп бөлігін қамтыды – Батыс Украина, Буджак және Қырымды қоспағанда. Дегенмен, оның аумағы бүгінгі Ресей, Беларусь, Молдова және Польшаға дейін созылды. Солтүстік-шығысында Украина Ресейлік КСР-мен алдын ала шекара белгіледі, шығысында Дон Республикасымен шектесті, оңтүстігінде Қара және Азов теңіздері орналасқан, ал Қырым түбегі – Қырым аймақтық үкіметі – Сулкевичтің бақылауына көшті. Оңтүстік-батысында Днестр бойымен Румыния Корольдігімен шекара өтті, батысында Украина Германия империясы және Австрия-Мажарстанмен шектес болды. Солтүстікке қарай Германияның оккупациялаған Обер-Ост аймақтары мен Беларусь Халық Республикасы жатқан.
Тарих
Большевиктердің агрессиясының нәтижесінде, бастапқыда әскери саясатты ұстанбаған Украина Халық Республикасының үкіметі, 1918 жылдың 9 ақпанында Михаил Муравьевтің Киевті басып алуынан кейін әскери қолдау іздеді. 9 ақпанда Украина Орталық державалар коалициясымен Брест-Литовск шартын жасады және наурыз айына қарай Ресейдің барлық большевиктік күштері Украина аумағынан шығарылды. Украинаны одан әрі большевиктік агрессиядан қорғау үшін Неміс армиясының Киев тобы құрылды және оны неміс фельдмаршалы Герман фон Эйххорн басқарды. 25 сәуірде Армия тобының Киев әкімшілігі В.Холобович үкіметін Киевтегі Сыртқы сауда банкінің төрағасы Добрий Абрам Юрійовичтің ұрлануына күдікпен қарады. Осы банк арқылы неміс оккупациялық күштері Берлиндегі Рейхсбанкпен барлық қаржылық операцияларды ресми түрде жүргізді. Келесі күні Эйххорн Украина аумағындағы барлық қылмыстық істерді украиндық сот жүйесінің емес, неміс әскери сотының қарауына селективті түрде беруге мүмкіндік беретін жарлық шығарды. Орталық Раданың келесі отырысында Холубович былай деді: 29 сәуірде Киев циркі ғимаратында Украинаның барлық сегіз облысынан 6000 делегаттан тұратын нан өндірушілердің партиялық съезі өтті. Конгресс жағдайы туралы курьерлерінен ақпарат алғаннан кейін, Павел Скоропадский Украинаның гетманы болып сайланған шараға көлікпен келді. Содан кейін барлық қатысушылар Киев пен Галицияның викарийі Никодим бата берген Свято-София алаңына көшті (Митрополит Владимир большевиктер тарапынан өлтірілді). Сол түні Гетманның жақтастары әскери және ішкі істер министрліктерінің ғимараттарын, сондай-ақ Мемлекеттік банкты басып алды. Келесі күні Орталық Кеңестің ең сенімді және ең жауынгерлік бөлімі – Сич атқыштары қарусыздандырылды. Скоропадский "Барлық украин халқына" манифестін (hramota) және Уақытша мемлекеттік құрылым туралы заңын жариялады. Тұрақтылықты қалайтын австро-венгр және неміс күштері төңкерісті құптады; Скоропадский олармен ынтымақтастық жасады, бұл оны көптеген украин шаруалары арасында танымал емес етті. Жаңа мемлекет тризубты (герб) және ұлттық туды сақтап қалды, бірақ дизайндағы сары түсті ашық көк түспен ауыстырды. Сич атқыштары төңкеріске қарсы болды және "Көк халаттармен" бірге таратылды – бұл Германия мен Австро-Мажарстандағы тұтқындардан құрылған украиндық бөлім, олардың көк түсті униформаларымен аталды. Ішкі қарсылық азық-түлік қорын тартып алу және бай жер иелеріне жерді қайтару арқылы туды. Скоропадский режимінің қарсыластары өрт қою және саботаж жасады және 1918 жылдың шілдесінде Украинадағы неміс әскерлерінің қолбасшысы Герман фон Эйххорнды өлтірді. 1918 жылдың тамызында Скоропадскийге қарсы коалиция оны Сич атқыштарын қайта құруға мәжбүрледі. Осы кезде Орталық державалар соғысты ұтысқандығы және Скоропадский олардың қолдауына енді сене алмайтындығы анық болды. Сондықтан ол қоғамдағы консервативті орыс топтарынан қолдау іздеді және Антон Деникинмен және Ақ қозғалыспен федерация құруды ұсынды. Бұл оның украиндықтар арасындағы беделін одан әрі төмендетті. 1918 жылдың желтоқсанында Скоропадский биліктен алынды және Директория Украина Халық Республикасының бір түрі ретінде құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған соғыс бітімінен кейін украин социалистері Украина Директориясын ("Директория") құрды, оның күштері Сич атқыштары мен "Сұр халаттармен" жетекшілік етті. Неміс және австриялық әскерлері Украинадан әлі шықпаса да, олар соғысуға қызығушылық танытпады. Скоропадскийдің көптеген әскерлері жақтарын ауыстырып, Директорияға қосылды. Сонымен қатар Украинаның басқа діндерінен шыққан азаматтары өз діндерін және рәсімдерін тануға құқылы болды. Орталық және Шығыс Украинада Ресей Православ шіркеуі, кейіннен Украина Автокефальдық Православ шіркеуі үстемдік құрды. Алайда Батыс Украинада православие, грек-католик, рим-католик және еврейлер арасында шиеленіс болды. Конфликттерде Украина мемлекетінің дін істері министрлігі мен Министрлер кеңесі православие дін қызметкерлерін моральдық және материалдық жағынан қолдады. 25 маусымда үкімет Украина мемлекетіне қосылған Волынь, Холмщина, Гродно, Подолия және Полесье аймақтарына көшіп барған дін қызметкерлеріне көмек көрсету үшін 3 миллион рубль бөлді. 2 шілдеде Холмщина, Подляхия және Полесье аймақтарындағы православие дін қызметкерлерін ұстауға 120 000 рубль бөлінді.
On 29 April, a party congress of bread producers consisting of some 6,000 delegates from all eight governorates of Ukraine was taking place in the building of the Kyiv Circus. After receiving information about the situation at the Congress from his couriers, Pavlo Skoropadskyi later arrived in his car to the event where he was elected the Hetman of Ukraine. After that all participants moved to St. Sophia's Square, where Skoropadskyi was blessed by Nykodym, the Vicar of Kyiv and Galicia (Metropolitan Vladimir was executed by Bolsheviks). That night the Hetman supporters took over government building of military and internal affairs as well as the State Bank. The following day, the elite and most loyal formation of the Central Council, the Sich Riflemen, was disarmed. Skoropadskyi issued his manifesto (hramota) "To the All Ukrainian Nation" and the Law of the Provisional State System. Desiring stability, the Austro Hungarian and German forces welcomed the coup; Skoropadskyi co operated with them, making him unpopular among many Ukrainian peasants. The new state retained the tryzub (coat of arms) and the national flag but reversed the design to light blue over yellow. The Sich Riflemen opposed the coup and were disbanded along with the "Bluecoats", a Ukrainian division formed from POWs in Germany and Austria Hungary named after their blue uniforms. Internal opposition was provoked by the requisitioning of food stocks and restoration of land to the wealthy landowners. Opponents of the Skoropadskyi regime committed acts of arson and sabotage and, in July 1918, assassinated Hermann von Eichhorn, the commander of German troops in Ukraine. In August 1918, the anti Skoropadskyi coalition succeeded in forcing him to re form the Sich Riflemen. By then it was becoming obvious that the Central Powers had lost the war and that Skoropadskyi could no longer rely on their support. He thus looked for support from conservative Russian elements in society and proposed joining a federation with Anton Denikin and the White movement. This further eroded his standing among Ukrainians. In December 1918, Skoropadskyi was deposed and the Directorate was established as a form of the Ukrainian People's Republic. Following the armistice ending World War I, Ukrainian socialists formed the Directorate of Ukraine (the "Directory"), whose forces were spearheaded by the Sich Riflemen and "Greycoats". Although German and Austrian troops had not yet withdrawn from Ukraine, they had no further interest in fighting. Most of Skoropadskyi's own forces changed sides and joined the Directory. At the same time, citizens of Ukraine who belonged to other denominations had the right to profess their religion and rites. The Russian Orthodox Church, and later the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church, ruled in Central and Eastern Ukraine. However, in Western Ukraine there was friction between Orthodox, Greek Catholics, Roman Catholics and Jews. In the conflicts, the Ministry of Confessions of the Ukrainian State and the Council of Ministers morally and materially supported the Orthodox clergy. On 25 June, the government allocated 3 million rubles to help priests who moved to Volhynia, Kholmshchyna, Grodno, Podolia, and Polesia, which were annexed to the Ukrainian State. On 2 July, 120,000 roubles were allocated for the maintenance of the Orthodox clergy in the lands of Kholmshchyna, Podlachia and Polesia.